อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2421

พายุหิมะในที่สุดก็ตกหนักแล้ว

สองวันนี้ พายุหิมะตกไม่หยุด ตกลงมาจนฟ้าดินเวิ้งว้างไปทั้งผืน

พวกของฟู่จาวหนิงโชคดีมาก ที่เข้ามาในวังจักรพรรดิก่อนพายุหิมะลงหนัก

แม้จะมีพายุหิมะตกมาหนัก แต่พวกเขาที่ทำความสะอาดอยู่ด้านในตำหนักก็ไม่ได้เสียเวลากันเลย

ด้านนอกลมพายุพัดหวีดหวิว แต่ในตำหนักฝูกวงกลับอบอวลด้วยความอบอุ่น

พวกหงจั๋วสองวันนี้ก็จัดการเก็บกวาดที่นี่จนสะอาดยิ่งขึ้น ยิ่งไปกว่านั้นยังเพิ่มเติมเครื่องใช้บางส่วนเข้ามาอีก ดูเหมือนมีการตั้งรกรากขึ้นมาแล้ว

ฟู่จาวหนิงหลังจากพักไปสองวันก็ตามพวกนางไปที่ตำหนักข้างแล้ว

สิ่งของที่พวกนางเก็บกวาดออกมาจากตำหนักฝูกวงตอนนี้ทั้งหมดวางอยู่ที่นี่ พอเข้ามาเห็น ของก็มีไม่น้อยเลยทีเดียว

"พระชายา มีบางส่วนต้องขนออกมาทั้งลัง พวกเราไม่รู้ว่าด้านในลังมีอะไรอยู่ ดังนั้นท่านนั่งดูอยู่ข้างๆ ก่อนเถิด พวกเราจะเปิดลังออกมา พอยืนยันว่าด้านในไม่มีอันตรายก็จะให้ท่านเข้ามาดู" พวกของเฝิ่นซิงเองก็ละเอียดมาก

ฟู่จาวหนิงพยักหน้า ตอนนี้นางเองก็ระวังตัวมาก

"เช่นนั้นพวกเราก็เริ่มกันเถอะ"

นางอยากจะเห็นของที่อยู่ด้านใน หนึ่งก็เพื่อดูว่ามีอะไรที่ใช้ประโยชน์ได้ไหม สองก็เพื่อจะดูว่ามีอะไรที่ทำให้นางเข้าใจคนที่อยู่ที่นี่ในสมัยก่อนได้บ้าง

ของเหล่านี้ในอนาคตต้องถูกจัดหมวดหมู่บันทึกเข้าคลังหลวงแน่นอน

แต่ก่อนพูดกันมาตลอดว่าตงฉิงร่ำรวยมาก ตอนนี้พอเข้ามาในวังจักรพรรดิ สิ่งของในนี้ก็ไม่ได้ด้อยคุณภาพเลย

และก็ตามคาด ฟู่จาวหนิงแค่กวาดตามองก็เห็นเข้ากับฉากกั้นลมที่ปักด้วยด้ายทองคำชิ้นหนึ่ง

ฉากกั้นลมนั้นเปล่งประกายระยับ งดงามวิจิตรเอามากๆ

เพียงแต่เพราะด้านบนเหมือนเปื้อนอะไรอยู่ ดังนั้นพวกหงจั๋วจึงไม่ได้ทิ้งฉากกั้นลมนี้ไว้ในตำหนักหลัก แต่ย้ายออกมาทางนี้ก่อน

และยังมีชั้นวางของขนาดใหญ่อีกชั้นหนึ่ง ด้านบนวางของประดับไว้มากมาย ฟู่จาวหนิงแค่เหลือบมอง ของแต่ละชิ้นล้วนมีมูลค่าไม่ธรรมดาเลย

นางมองไปทางฟู่จาวหนิง มีท่าทางตกตะลึงมาก "แล้วก็ทั้งหมดยังเป็นตำราแพทย์ด้วย!"

"อะไรนะ? ตำราแพทย์หรือ?"

ในแคว้นเจากับต้าชื่อแคว้นหมิ่นทางนั้น ตำราแพทย์ถือว่าล้ำค่าอย่างยิ่ง ตอนนี้ที่นี่กลับมีตำราแพทย์ลังใหญ่อยู่ แล้วยังวางกันเป็นระเบียบอีกด้วย อย่างน้อยก็เกือบร้อยเล่มได้

เอาแค่ตำราแพทย์ลังนี้ ก็ถือว่าเป็นสมบัติมหาศาลแล้ว

ฟู่จาวหนิงสนใจสิ่งนี้มาก นางเดินเข้าไป นั่งลงบนลังใบหนึ่งที่อยู่ข้างๆ หยิบตำราแพทย์เล่มหนึ่งบนนั้นออกมาพลิกอ่าน

พอมองแบบนี้ นางเห็นลายมืออาจารย์ของนางบนนั้น!

"นี่มัน..."

ฟู่จาวหนิงตกตะลึงไป นี่มีลายมือของอาจารย์อยู่ได้ยังไงกัน?

นางพลิกอ่านต่อ