เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 590

"กู่พิษ!"

ฟู่จาวหนิงร้องขึ้นมาเสียงหนึ่ง รีบหลีกทางออกมา ขณะเดียวกันก็ผลักทหารที่อยู่ข้างๆ ออก

แมลงกู่ตัวนั้นทะลวงร่างออกมาจากในหัวใจของแม่นางเจี๋ย มีความเร็วสูงมาก

เข็มในมือฟู่จาวหนิงพุ่งฟิ้วออกไป

แต่ว่าความเร็วของนางก็ยังช้าไปหน่อย ตอนที่นางคิดว่าน่าจะวืด เซียวหลันยวนก็ดีดลมดัชนีออกไป

ลมดัชนีที่แข็งแกร่งพุ่งกระแทกแมลงกู่ตัวนั้นอย่างแม่นยำ ได้ยินเสียงระเบิดแตกเบาๆ แมลงกู่ทั้งตัวก็ถูกซัดจนยับเยิน ตอนที่ร่วงลงมาบนพื้นก็มองไม่ออกถึงสภาพเดิมของมันแล้ว

ตอนที่มันพุ่งออกมาบนตัวยังเต็มไปด้วยเลือด และไม่รู้ว่าเป็นเพราะกินหัวใจไปเต็มท้องหรือว่าเพราะอะไร ตอนที่ร่วงลงมาบนพื้นจึงไม่ใช่แค่ส่วนของแมลงตัวหนึ่งเท่านั้น แต่ยังมีกองเลือดเนื้อบางส่วนอยู่ด้วย

กลิ่นคาวเลือดวูบหนึ่งแผ่ซ่านออกมา

พี่น้องฮู่จิ้งฮู่โม่สองคนนี้ที่ยังดูหนุ่มแน่น พอได้กลิ่นนี้ก็หน้าเปลี่ยนสี ดูพะอืดพะอมขึ้นมาทันที พุ่งออกไปที่ประตูสำรอกแห้งๆ ออกมา

เซียวหลันยวนยื่นมือดึงฟู่จาวหนิงออกห่าง

"เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม? โดนเข้ากับอะไรที่ไม่ควรโดนหรือเปล่า?"

สายตาของเขาตึงเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด กลัวว่าฟู่จาวหนิงจะไปสัมผัสกับพิษกู่อะไรเข้า ถึงอย่างไรฟู่จาวหนิงแม้จะบอกว่าตนเองสามารถรักษาพิษแมลงกู่ได้ แต่ถ้าหากตนเองติดขึ้นมาแล้ว ใครจะมารักษาให้นางกัน?

คนเป็นหมอก็รักษาตัวเองยากอยู่นะ

"ไม่เป็นไร"

ฟู่จาวหนิงชักมือออกเบาๆ หยิบขวดใบหนึ่งออกมา เดินตรงไปยังสิ่งที่ดูแทบจะเป็นกองเลือดแล้วกองนั้น

พี่น้องตระกูลฮู่พอสำรอกแห้งเสร็จก็หันหน้ามองไปดูการกระทำของนาง ทั้งสองคนตกตะลึงมาก

"พระชายาอ๋องเจวี้ยนท่านจะทำอะไร? ระวังด้วย! ได้ยินมาว่าแมลงกู่หลังจากตายเองก็ร้ายกาจมาก!" ฮู่จิ้งรีบเตือนขึ้น

"ท่านเองก็ถอยไปหน่อย"

ฟู่จาวหนิงเอ่ยกับเซียวหลันยวนขึ้นคำหนึ่ง เซียวหลันยวนถอยออกไปกลายก้าวเงียบๆ

เรื่องนี้เขาช่วยเหลือไม่ได้แล้ว ทำได้แค่ฟัง

พวกเขาล้วนมองฟู่จาวหนิงเก็บเจ้าก้อนนั้นลงไป จากนั้นก็มองไปยังศพของแม่นางเจี๋ย

หน้าอกของแม่นางเจี๋ยมีรูเลือดเล็กๆ รูหนึ่ง มองออกว่า พลังปะทะของแมลงกู่ตัวนั้นมหาศาลมาก ดังนั้นขอบของแผลนี้จึงดูเรียบเป็นระเบียบ

กลิ่นคาวเลือดที่มันแผ่ออกมาแตกต่างกับกลิ่นคาวเลือดปกติ คาวกว่ากันมาก ยิ่งไปกว่านั้นยังมีกลิ่นเหม็นเน่าอีกด้วย ดังนั้นพวกเขาจึงดมไม่ไหว

และผ่านไปเพียงครู่เดียว ใบหน้าของแม่นางเจี๋ยก็ไม่ปกติเสียแล้ว

มนุษย์ที่เพิ่งตายจะไม่เปลี่ยนแปลงเร็วขนาดนี้ แต่แม่นางเจี๋ยตอนนี้ใบหน้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเทาคล้ำ ยิ่งไปกว่านั้นสีเทาคล้ำนี้ก็ไม่เสมอกัน ด้านบนยังมีปานดำเข้มบางส่วนอยู่ด้วย

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส