อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 604

"พระชายาอ๋องเจวี้ยน ปีนั้นที่อ๋องเจวี้ยนเกิดเรื่อง ไท่ซ่างหวงตอนนั้นรับสั่งห้ามพูดเอาไว้" ฮูหยินใหญ่โม่เอ่ยขึ้นอย่างระมัดระวัง

พวกเขาเองก็รู้ว่าพ่อแม่ของฟู่จาวหนิงในตอนนั้นเป็นตัวบุคคลที่สำคัญที่สุด อ๋องเจวี้ยนทำไมจึงรับปากแต่งงานกับฟู่จาวหนิง พวกเขาเหล่านี้รู้จักคนในส่วนหนึ่งในเหตุการณ์นั้น อันที่จริงก็มีการคาดเดาที่ไม่ดีไว้แล้ว อย่างเช่นว่า อ๋องเจวี้ยนคิดจะเอาความแค้นของแม่มาลงที่ลูกสาว ที่แต่งงานกับฟู่จาวหนิงก็เพื่อจะทรมานนางหรือเปล่า?

และเพราะเช่นนี้ แม้จะได้ยินว่าวิชาแพทย์ของฟู่จาวหนิงดีมาก แแต่พวกเขาก็ไม่กล้าไปเชิญมาส่งเดช

คิดไม่ถึงว่าตอนนี้ฟู่จาวหนิงจะเอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นมาเอง

ฮูหยินใหญ่โม่สังเกตสีหน้าฟู่จาวหนิง ก็พบว่านางสงบนิ่งดีมาก

"อืม ข้ารู้ แต่ว่าข้าเองก็ถือเป็นคนที่สำคัญคนหนึ่งกระมัง? ยิ่งไปกว่านั้นข้ากับอ๋องเจวี้ยนอยู่ในบ้านก็ไม่เคยหลบเลี่ยงเรื่องนี้ ดังนั้นพวกท่านพูดมาให้ละเอียดก็พอ ไม่เป็นไร"

ฟู่จาวหนิงรู้ว่าพวกเขากลัวจะละเมิดข้อห้าม

"ใช่แล้ว ท่านเฟิงจวินตอนนั้นก็เข้าร่วมงานเลี้ยงนั่นด้วย"

"อืม ตอนนั้นนางไปเจอเรื่องแปลกๆ ในงานเลี้ยงมา บางทีอาจจะกินอะไรไม่ถูกมากระมัง?"

เพราะอาการป่วยของท่านเฟิงจวินเพิ่งมาพบหลังจากกลับมาจากงานเลี้ยงครั้งนั้น เช่นนั้นตอนนี้ฟู่จาวหนิงก็ต้องถามให้ชัดเจน

"ครั้งนั้น"

ท่านเฟิงจวินตอนนี้สงบลงมาแล้ว สายตานางมองฟู่จาวหนิงอย่างงงงวย คิดถึงเรื่องในอดีต

"ท่นคือลูกสาวของฟู่หลินซื่อหรือ?" นางตอนนี้ตั้งสติได้แล้ว

"ใช่แล้ว"

"ข้าตอนนั้นเคยเจอแม่ของท่าน"

ฟู่จาวหนิงจับชีพจรให้นาง ส่งสัญญาณให้นางนอนลง เตรียมจะตรวจสอบร่างกายของนางทั้งหมด

พอได้ยินคำพูดของท่านเฟิงจวิน กระเคลื่อนไหวนางก็ชะงัก

"ข้าจำได้ เพราะว่าท่านหน้าตาคล้ายกับแม่ของท่านอยู่ ตอนนั้นนางเองก็อายุประมาณท่านตอนนี้กระมัง? ครั้งนั้นพวกคนหนุ่มสาวอย่างพวกเขากำลังชมดอกไม้ ชมทะเลสาบ กำลังครึกครื้น ข้าเองก็เข้าไปนั่งในศาลาอยู่ครู่หนึ่ง กำลังรองานเลี้ยงเริ่ม"

"ท่านเฟิงจวินสามารถบอกได้ไหมว่าตอนนั้นนางสวมเสื้อผ้าสีอะไร?"

"เสื้อกั๊กสีเขียวน้ำทะเลสาบ กระโปรงสีเขียวอ่อน ข้าจำสิ่งนี้ได้ เพราะตอนนั้นข้าเองก็สวมสีนี้ด้วย" ท่านเฟิงจวินหายใจเข้าแล้วหยุดลงครู่หนึ่ง

ฟู่จาวหนิงถึงแม้ในปากจะถาม ในหูฟังเสียง แต่มือก็ไม่ได้หยุดลง ทำการตรวจสอบนางทั้งตัว

นางเองก็จดจำเสื้อผ้าหน้าตาของหญิงสาวคนนี้ไว้ คนคนนี้คือบุคคลที่สำคัญ จะต้องตรวจสอบให้ชัดเจน

"ต่อมาเด็กหญิงคนนั้นก็ออกไป แม่ของท่านปาดน้ำตาแล้วก็เดินมาในศาลา พอเห็นข้าที่นั่น นางยังคารวะให้ข้าอยู่เลย"

"เช่นนั้นท่านเฟิงจวินได้พูดกับนางไหม" ฟู่จาวหนิงถาม

"พูดไปไม่กี่คำ ข้าตอนนั้นไม่รู้ว่านางคือใคร จึงถามไป นางมาจากตระกูลไหน มีอะไรคับข้องใจ นางบอกว่าบ้านของสามีสกุลฟู่ เข้าวังมากับสามี จากนั้นก็รีบจากไปแล้ว"

ท่านเฟิงจวินพูดถึงตรงนี้ก็หยุดลงพักผ่อน

ฟู่จาวหนิงตรวจดวงตาและลิ้นของนาง จากนั้นก้ประคองนางลุกขึ้นนั่ง "ท่านเฟิงจวิน ข้าจะเลิกผมของท่านเพื่อดูหนังศีรษะเสียหน่อย"