อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 612

ถ้าหากเลือกระหว่างองค์จักรพรรดิและอ๋องเจวี้ยน คนมากมายคงคิดว่าไทเฮายืนอยู่ด้านองค์จักรพรรดิทางนี้ ถึงอย่างไรประชาชนก็ล้วนคิดว่าอ๋องเจวี้ยนจะดวงใจของไท่ซ่างหวงกับไทเฮาในอดีต เป็นลูกชายของผู้หญิงคนอื่นที่รับเข้ามาจากด้านนอก

ตอนนั้นไท่ซ่างหวงรักแม่ผู้ให้กำเนิดอ๋องเจวี้ยนมาก คนทั้งหมดล้วนคิดว่าในใจไทเฮาจะต้องสะกิดใจอยู่ สำหรับอ๋องเจวี้ยน นางจะต้องรังเกียจอยู่อย่างแน่นอน

ดังนั้นหลายปีมานี้ นางจึงไม่ถามไม่ไถ่ต่ออ๋องเจวี้ยน และไม่ได้ปกป้องเขาด้วย

ดังนั้นพวกของฮู่เจียไท่่จึงเลือกเข้ามากล่อมไทเฮา แล้วค่อยให้ไทเฮาไปกล่อมองค์จักรพรรดิทีละนิดทีละนิด

ฮู่เจียไท่ไม่รอให้ไทเฮาตั้งตัวติด เอ่ยต่อมาว่า

"ไทเฮาอยากรู้ไหมว่าไท่ซ่างหวงทิ้งอะไรไว้ให้อ๋องเจวี้ยน? ตระกูลฮู่ของข้าปลายปีนี้ จะมากน้อยก็ล้วนได้ยินท่านผู้เฒ่าเอ่ยถึงเรื่องไท่ซ่างหวงในอดีต ไท่ซ่างหวงเคยกำชับเขาอะไร และหลังจากที่อ๋องเจวี้ยนแต่งงานจะทำอะไร กระทั่งเพราะอะไรต้องรอให้อ๋องเจวี้ยนแต่งงานก่อนค่อยส่งสิ่งยืนยันให้เขา เรื่องเหล่านี้ข้ารู้ทั้งหมด"

ฮู่เจียไท่มั่นใจมาก ไทเฮาจะต้องอยากรู้เรื่องเหล่านี้แน่

ถึงอย่างไรไทเฮาตอนนั้นก็รังเกียจตัวตนของอ๋องเจวี้ยนกับเสด็จแม่ของเขา จะต้องอยากรู้ว่าไท่ซ่างหวงทิ้งอะไรไว้ให้พวกเขาอย่างแน่นอน

ประชาชนมากมายคิดว่าอ๋องเจวี้ยนเป็นลูกของไทเฮา แต่พวกเขาเหล่านี้รู้ว่า แต่คนที่รู้เรื่องวงในอย่างพวกเขาเข้าใจว่าไม่ใช่เช่นนี้

อ๋องเจวี้ยนเห็นได้ชัดว่าเป็นคนที่องค์จักรพรรดิรับกลับมาเลี้ยงไว้ใต้หัวเข่าไทเฮา

"ตอนนี้แผ่นดินแคว้นเจาเป็นขององค์จักรพรรดิ องค์จักรพรรดิเคาระท่าน ท่านเป็นถึงไทเอา ว่าตามหลักการ ไท่ซ่างหวงต่อให้มีสิ่งของทิ้งไว้ให้อ๋องเจวี้ยน เช่นนั้นก็ควรรักษาอยู่ในมือท่านไม่ใช่หรือ? แล้วไท่ซ่างหวงยังต้องลำบากแบ่งสิ่งยืนยันเป็นสามชิ้นอีก แบ่งส่งออกไปไว้ในมือคนสามคน รอให้อ๋องเจวี้ยนแต่งงานก่อนค่อยให้เขา นี่เห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อใจไทเฮา"

ฮู่เจียไท่บอกกับไทเฮาอย่างชัดเจน พูดพลางสังเกตสีหน้าของไทเฮา

เขาไม่เชื่อว่าไทเฮาจะไม่รู้

"ตอนนี้สิ่งยืนยันสามชิ้นล้วนมอบให้กับอ๋องเจวี้ยนแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นในช่วงนี้ อ๋องเจวี้ยนเคยเข้าวังมาพบไทเฮาไหม?"

"ไม่เลย"

ไทเฮาตอบกลับสองคำ

นางพิงไปด้านหลัง หมัวมัวรีบหยิบหมอนข้างมาวางไว้ด้านหลัง ทำให้นางพิงได้สบายหน่อย

หมัวมัวร้อนใจ คนเหล่านี้ล้วนมาพูดอะไรกันนะ?

"อ๋องเจวี้ยนถ้าเชื่อคำพูดของฮู่โม่ คงไม่ปล่อยข้าไว้แน่ พ่อของข้าเองก็เข้าใจผิดว่าภรรยาข้าวางยาพิษใส่เขา พวกเขาจับตัวภรรยาข้าไปแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นยังทรมานนางอีกด้วย ภรรยาของข้าตายอย่างน่าเวทนาในจวนอ๋องเจวี้ยน พวกเขาตอนนี้ยังไล่สังหารข้าด้วย"

"มีเรื่องเช่นนี้ด้วยหรือ?" ไทเฮาตกตะลึง "พวกเจ้าลงมือกับผู้เฒ่าฮู่หรือ? เช่นนั้นพวกเจ้าก็ไร้จิตใจเกินไปแล้ว อ๋องเจวี้ยนมาไล่สังหารพวกเจ้าแล้วผิดอะไรกัน? ทหาร หหาร!"

ไทเฮาจู่ๆ ก็ร้องเรียกขึ้นเสียงดัง

ทหารพุ่งเข้ามา

"เร็ว จับพวกเขาเอาไว้!" ไทเฮาตะโกนขึ้นเสียงแหลม

คนทั้งหมดล้วนถูกการกระทำกะทันหันของนางจนมึนงงไปหมด

"ไทเฮา!"

เส้นเอ็นบนหน้าผากของฮู่เจียไท่ดีดขึ้นมา

ไทเฮาเลอะเลือนไปแล้วหรือ? นี่ที่เขาพูดก่อนหน้านี้ไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลยหรือ?