อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 678

เสียงของเซียวหลันยวนดังลอดเข้ามาจากด้านนอก

"ฝึกทหารมาปกป้องพี่สาวเจ้าหรือ? ปณิธานกว้างไกลเสียจริง"

เซียวหลันยวนที่ไอเย็นวาบทั้งตัว คลุมด้วยผ้าคลุมขนจิ้งจอกขาว ยืนอยู่หน้าประตู

เขามองมายังปู่หลานทั้งสามคนในห้อง ไม่เดินเข้ามา

ในใจเขาจะมากน้อยยังรู้สึกสับสนอยู่

เห็นๆ อยู่ว่าเขากับฟู่จาวหนิงแต่งงานกันแล้ว เขาเป็นสามีของนาง ถึงอย่างไรเขาก็เป็นอ๋องของแคว้นเจานะ ในมือยังมีองครักษ์เงามังกรอยู่ด้วย แต่ปู่หลานตระกูลฟู่นี่กลับไม่นับเขาเข้าไป ยังคงรู้สึกว่าฟู่จาวหนิงเป็นหญิงสาวโดดเดี่ยวไร้ที่พึ่งพาอีกหรือ?

ความรู้สึกนี้ทำให้เขารู้สึกพ่ายแพ้หน่อยๆ

ฟู่จาวหนิงมีเขาคอยคุ้มครองไม่ได้หรือไรกัน?

ผู้เฒ่าฟู่พอได้ยินเสียงของเขาก็รีบใช้ชายเสื้อเช็ดน้ำตาทันที ยืดหลังตรง น้ำเสียงสงบลงอย่างชัดเจน

"เรื่องนี้ต้องขอบคุณอ๋องเจวี้ยน ตระกูลฟู่ซาบซึ้งอย่างเหลือคณา"

ผู้เฒ่าคนนี้ คิดจะขีดเส้นชัดเจนกับเขาหรือ? มาพักถึงในจวนอ๋องเจวี้ยนแล้วแท้ๆ แต่ยังจะมาเกรงอกเกรงใจแบบนี้อีก?

นิสัยนี้ไม่น่ารักเอาเสียเลย

น้ำเสียงเซียวหลันยวนเองก็เรียบนิ่ง "ท่านผู้เฒ่าเกรงใจไปแล้ว หนิงหนิงเป็นภรรยาของข้า พวกท่านเองก็เป็นครอบครัวของนาง ดังนั้นเรื่องนี้ข้าก็สมควรทำอยู่"

"อ๋องเจวี้ยนทราบแล้ว ว่าลูกชายข้ากับภรรยายังมีชีวิตอยู่ใช่ไหม?" ผู้เฒ่าฟู่ตอนที่ถามคำถามนี้ก็คอยสังเกตปฏิกิริยาของเขา

"ทราบแล้ว"

"เช่นนั้นอ๋องเจวี้ยนตอนนี้ยังคิดที่จะรีบส่งคนไปจับกุมตัวพวกเขาอีกหรือไม่?"

"ท่านปู่" ฟู่จาวหนิงเห็นเซียวหลันยวนเม้มปากแล้ว

"ข้าเองก็คิดอยู่ แต่ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน?" เซียวหลันยวนเองก็ตอบผู้เฒ่าฟู่กลับมาตรงๆ

จุดนี้ฟู่จาวหนิงเองก็เข้าใจได้

"ความหมายนี้ขององค์จักรพรรดิ ก็คือจะกักตัวเสี่ยวเฟยเอาไว้ก่อน ถึงตอนนั้นถ้าราชาเฮ่อเหลียนมีการเคลื่อนไหวอะไร เขาก็จะเอาเสี่ยวเฟยมาเป็นต้นทุนในการเจรจา"

"ถูกต้อง"

เซียวหลันยวนพยักหน้า "แต่ข้ารับประกันความปลอดภัยในเมืองหลวงของเขาได้ก่อนหน้านั้น เขาสามารถพักในบ้านตระกูลฟู่ สืออีสือซานเองก็จะอยู่คุ้มครองต่อด้วย"

"เช่นนั้นข้าอยากจะไปเมืองหูสักครั้งก็ทำไม่ได้เช่นนั้นหรือ?" ฟู่จาวเฟยเอ่ยถามขึ้นอย่างกังวล

"ไม่ได้"

"ข้า" ฟู่จาวเฟยมองฟู่จาวหนิงอย่างลังเล "ท่านพี่ ข้าไม่ใช่อยากจะออกห่างตัวท่านหรือท่านปู่ แต่ว่า ถึงอย่างไรพวกเขาก็เลี้ยงดูข้ามาจนเติบใหญ่ ข้าไม่กลับไปดูดำดูดีพวกเขาหน่อยก็ดูจะใจดำไปไหม? ข้าอยากจะไปบอกกับพวกเขาเรื่องที่ข้าพบครอบครัวแล้ว ถ้าเป็นไปได้ ข้าก็อยากพูดให้พวกเขายอมรับผิดกับองค์จักรพรรดิ แล้วไม่ทำผิดต่อไปอีก"

"เจ้าเขียนจดหมายให้พวกเขาสิ ข้าจะส่งคนให้ส่งไปยังเมืองหู"