อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 788

"ขอรับ"

คนใช้บ้านตระกูลโม่รีบตามออกไป

"พวกเราขึ้นไปดูชั้นบนกัน เรียกบริกรมาถามเสียหน่อย บางทีพระชายาอ๋องเจวี้ยนอาจจะมีธุระอยู่ พวกเราก็อย่าเพิ่งเข้าไป"

พวกนางมาถึงห้องหรู เรียกบริการมาถามๆ

"นั่นเป็นธุระของแขก ข้าน้อยพูดมากไม่ได้" บริกรของร้านก็มีจรรยาบรรณอาชีพอยู่

"พวกเราะจะไม่ถามมาก แค่จะถามว่าพระชายาอ๋องเจวี้ยนได้รับบาดเจ็บหรือถูกรังแกไหม?" ฮูหยินใหญ่โม่แค่อยากจะยืนยันจุดนี้

"ไม่มี"

พระชายาอ๋องเจวี้ยนเล่นงานพวกแม่นางเริ่นจนโมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยงออกไปแล้ว จะไปบาดเจ็บตรงไหนกัน?

บริกรถูกเองก็ตกตะลึงกับวิธีการจัดการของพระชายาอ๋องเจวี้ยนเหมือนกัน

"เช่นนั้นก็ดี"

ฮูหยินใหญ่โม่เรียกพวกนางมา "พวกเราจะไม่รบกวนแล้วกัน มาๆๆ พวกเราสั่งกับข้าวกันก่อน"

พระชายาอ๋องเจวี้ยนไม่เสียเปรียบไม่ถูกรังแกก็ดีแล้ว

"เมื่อครู่พวกเราได้ยินคนพวกนั้นก่นด่าแม่นางเริ่น คงไม่ได้มาปะทะเข้ากับพระชายาอ๋องเจวี้ยนหรอกนะ?"

"แม่นางเริ่น? ข้าเองก็ได้ยิน เห็นว่าชื่อเริ่นหมิ่นเซียง"

ฮูหยินที่นี่ มีคนหนึ่งเป็นลูกสาวของซื่อหลางกรมกลาโหม ออกเรือนกับน้องชายของขุนนางซื่อหลางกรมขุนนางเมืองหลวง

"เริ่นหมิ่นเซียง?"

ตระกูลโม่ไม่รู้จักตระกูลเริ่น เริ่นหมิ่นเซียงแต่ก่อนยังไม่เคยเข้ามาอยู่ในวงงานเลี้ยงของพวกเขาเลย ดังนั้นจึงไม่รู้จักกัน

"พวกเราเคยได้ยิน เรื่องของแม่นางเริ่นที่พวกเจ้าพูดถึงกับแม่ของนาง"

หญิงสาวหลายคนทางนี้กำลังพูดถึงบ้านตระกูลเริ่น ส่วนทางนั้น ติงหรานเองก็กำลังขอโทษขอโพยกับฟู่จาวหนิงและอันชิง

เขาแทบจะใช้คำขอโทษที่ตนเองรู้จักพูดออกมาจนหมดแล้วรอบหนึ่ง

"ข้าเองก็เอาคืนไปแล้ว" ฟู่จาวหนิงเอ่ยขึ้น

"ฮูหยินเริ่นถ้าสามารถพูดภาษาหนานฉือได้ ถึงตอนนั้นพอเจอกับฮองเฮา แล้วถ้าไปพูดอะไรต่อหน้าฮองเฮาได้ เกรงว่าคงจะทำให้ท่านยุ่งยากเป็นแน่"

เรื่องนี้ ติงหรานเองก็รู้สึกแย่มาก

ตระกูลติงของพวกเขา อยู่ต่อหน้าอำนาจจักรพรรดิขุนนางใหญ่แล้วก็ไม่อาจทำอะไรได้เลย เรื่องนี้เขาเองก็ทำอะไรไม่ได้

คิดไม่ถึงว่าแค่มาพบกับอันชิง จะทำให้เกิดผลที่หนักหนาเช่นนี้

เรื่องนี้อันชิงเองก็กังวลเล็กๆ

"พี่หญิงจาวหนิง"

นางเองก็รู้ว่าองค์หญิงหนานฉือมาเพื่ออภิเษกเพื่อสันติ ยิ่งไปกว่านั้นเป็นไปได้มากว่าจะเลือกอ๋องเจวี้ยน พี่ชายเองก็วิเคราะห์ไว้แล้ว องค์จักรพรรดิเองก็อาจจะส่งเสริมเรื่องนี้ด้วย แล้วถ้าถึงตอนนั้นจะทำอย่างไรกัน?

"เรื่องนี้พวกเจ้าไม่ต้องกังวลหรอก"

ฟู่จาวหนิงเองก็ไม่ได้เอาเรื่องนี้มาใส่ใจเลย