อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 830

"ลากพวกเขาออกไป ตัดหัวทิ้งเสีย" เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้นเสียงเย็นเยียบ

"ขอรับ"

องครักษ์เงามังกรเดินไปยังหวางต้าหลางกับฮูหยินเริ่นทันที

พวกเขาตกใจจนพับลงไปบนพื้นทันที

"ไม่ ไม่ ฮองเฮาโปรดละเว้นด้วย!"

"องค์จักรพรรดิ องค์จักรพรรดิ เห็นแก่สิ่งที่พ่อข้าทำให้แคว้นเจาด้วย..."

คำพูดของหวางต้าหลางยังไม่ทันพูดจบ ก็ถูกองครักษ์เงามังกรใช้มือฟันจนสลบไปแล้ว ทั้งสองคนถูกลากออกไป ต่อหน้าคนทั้งตำหนัก ลากออกไปทั้งอย่างนั้นเลย

แม้ฉากที่พวกเขาถูกตัดหัว คนเหล่านี้คงไม่ได้เห็นด้วยตนเอง แต่พวกเขาก็ยืนยันได้ ว่าอ๋องเจวี้ยนพูดได้ทำได้ สองคนนั้นไม่รอดแล้วแน่นอน

พวกเขานิ่งเงียบเป็นเป่าสาก

อ๋องเจวี้ยนน่ากลัวเหลือเกิน อย่าได้ไปยั่วโมโหเชียว

แล้วก็พระชายาอ๋องเจวี้ยนด้วย ตอนนี้เคยกลัวสถานการณ์เคยกลัวใครที่ไหน? สองสามีภรรยานี้ กำเริบเสิบสานมากจริงๆ

องค์หญิงหนานฉือเองก็รู้สึกสนใจตัวอ๋องเจวี้ยนมาก

โดยไม่สนใจสีหน้าเขียวปั๊ดขององค์จักรพรรดิและฮองเฮา นางเอ่ยกับอ๋องเจวี้ยนขึ้นว่า "อ๋องเจวี้ยน ข้าชอบนิสัยของท่าน ตรงไปตรงมาดี! ข้าแต่งเข้ากับจวนอ๋องเจวี้ยนดีไหม?"

อันเหนียนพอได้ยินคำนี้ ใจก็เต้นผางขึ้นมา มองไปทางฟู่จาวหนิงโดยสัญชาตญาณ

องค์จักรพรรดิกำลังโมโหจนแทบกระอักเลือด ตอนนี้มองสีหน้าขององค์หญิงหนานฉือ ก็สัมผัสได้ถึงอะไรขึ้นมา มองไปทางอันเหนียนทันที

"อันอ้ายชิง องค์หญิงกำลังพูดอะไร?"

อันเหนียนไม่กล้าจะโกหกต่อหน้าองค์จักรพรรดิ จึงจำใจต้องแปลประโยคนี้ขององค์หญิงหนานฉือออกมา

ยิ่งไปกว่านั้น ฟู่จาวหนิงเองก็ไม่แน่ว่าจะเป็นพวกรับมือง่ายด้วย ถึงตอนนั้นในจวนอ๋องเจวี้ยน นางกับองค์หญิงหนานฉืออาจจะสู้กันเอาเป็นเอาตายเลยก็ได้

แล้วถ้าในช่วงเวลาที่เหมาะสม เขาให้คนเข้าไปสนับสนุนฟุ่จาวหนิงเสียหน่อย แอบทำอะไรอีกสักนิด คอยดูสถานการณ์ หาโอกาสเล่นงานองค์หญิงหนานฉือให้ตาย แล้วโยนความผิดให้กับฟู่จาวหนิงเสีย ภายหลังถ้าฝ่าบาทของหนานฉือมาขอคำอธิบาย พวกเขาก็ผลักฟู่จาวหนิงกับอ๋องเจวี้ยนออกไปเสียเลย...

ว้าว ยิงนัดเดียวได้นกสองตัว

ถึงอย่างไรองค์หญิงหนานฉือก็เดินทางไกลนับพันลี้มาแคว้นเจา จะไม่เอาความช่วยเหลืออะไรมาให้กับอ๋องเจวี้ยนได้เลยหรือ?

องค์จักรพรรดิยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าใช่ จึงลบความอัปยศกับความโกรธเมื่อครู่ทิ้งไป เอ่ยกับฟู่จาวหนิงว่า "พระชายาอ๋องเจวี้ยน นี่เป็นการเจรจาที่ดีเลยนะ องค์หญิงหนานฉือถึงกับเอ่ยขึ้นมาเองอย่างจริงใจเช่นนี้ เจ้าในฐานะพระชายาของแคว้นเจา ก็น่าจะต้อนรับนางอย่างใจกว้าง แล้วรับนางเข้ามาจริงไหม?"

องค์หญิงหนานฉือมองฟู่จาวหนิง "องค์หญิงอย่างข้าควรจะถามท่านก่อนสินะ ใช่แล้ว ข้าเองก็ชอบท่านด้วย พวกเราหลังจากนี้ก็มาอยู่ด้วยกันดีดีเป็นอย่างไร?"

องค์จักรพรรดิฮองเฮาต้องการให้อันเหนียนแปลคำพูดขององค์หญิงหนานฉือออกมาให้ดี

หลังจากอันเหนียนแปลออกมา คนในลานทั้งหมดก็รู้สึกว่าองค์หญิงหนานฉือเองก็ไม่เลวเลย