อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 893

"ท่านลุงเรื่องเลห่านี้ทำไมต้องให้นางรู้ด้วย? นี่เป็นเรื่องในบ้านตระกูลเสิ่นของพวกเรานะ" อวี๋อวี่เวยเดินเข้าไปหาเสิ่นเสวียน กดเสียงลงต่ำ "จะว่าไป พวกเราพูดถึงฮองเฮาด้วย ถ้านางพูดออกไปจะไม่ดีกับพวกเราไหม?"

"ข้าบอกเจ้าแล้วหรือยัง?" เสิ่นเสวียนย้อนถาม

"อะไรหรือ?"

"่จาวหนิงเป็นคนของบ้านเรา" เสิ่นเสวียนพูดขึ้นมาตรงๆ

อวี๋อวี่เวยร่างไหววูบ รู้สึกเหมือนตนเองถูกทำร้ายจิตใจจนกระทบกระเทือน

นางก่อนหน้านี้ได้ยินญาติๆ พวกนั้นคาดเดาไว้แล้ว บอกว่าเสิ่นเสวียนอาจจะพาคนในดวงใจกลับมาแล้วเตรียมแต่งงาน หนึ่งก็เพื่อให้ไท่ไท่อาวุโสวางใจ สองก็อาจจะเติมความสุขเพื่อขับไล่โชคร้าย

ตอนนี้เสิ่นเสวียนบอกว่าฟู่จาวหนิงเป็นคนของตนเอง นั่นไม่ใช่บอกว่าความเป็นไปได้นี้มีมากหรอกหรือ?

"ท่านลุง..."

"พวกเจ้าออกไปได้แล้ว" เสิ่นเสวียนพอเห็นฟู่จาวหนิงหยิบถุงหอมสองใบออกมาตรวจสอบ ก็ให้พวกเสินหว่านออกไปทันที

"พี่รอง พวกเราต้องรู้ก่อนว่าถุงหอมมีปัญหาหรือไม่" เสินหว่านไม่ค่อยชอบที่ของที่ฮองเฮาให้มาไปอยู่ในมือของฟู่จาวหนิง

นางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

ถึงตอนนั้นถ้าหากฮองเฮาเรียกพบนาง พบว่าบนตัวนางไม่มีถุงหอมพวกนั้นแล้วจะทำอย่างไรกัน?

อวี๋อวี่เวยเองก็ยังไม่อยากออกไป นางก็อยากจะรู้ว่าฟู่จาวหนิงคิดจะทำอะไร

ก็แค่หมอหญิงคนหนึ่งเท่านั้น! นางมาหลอกล่อให้ท่านลุงหลงได้อย่างไรกัน?

"ออกไป"

เสิ่นเสวียนหน้าขรึมลงเล็กน้อย พวกนางแม่ลูกหุบปากทันที ไม่กล้าพูดอะไรอีก หมุนตัวเดินออกไปแล้ว

หลังจากพวกนางออกไป ฟู่จาวหนิงจึงเอ่ยกับท่านผู้เฒ่าเสิ่นกับเสิ่นเสวียนว่า "ถุงหอมสองใบนี้สำหรับคนทั่วไปไม่มีปัญหาใด แต่ด้านในมีวัตถุดิบยาหลายอย่างที่แปล่อยพิษจำนวนเล็กน้อยออกมา สำหรับไท่ไท่อาวุโสที่ติดพิษแล้วอันตรายมาก"

พ่อลูกตระกูลเสิ่นทั้งสองคนหน้าเปลี่ยนสี

"รักษาได้" ฟู่จาวหนิงยืนยันคำตอบ แล้วบอกต่อว่า "แต่ว่าไท่ไท่อาวุโสป่วยมานานมาก ร่างกายเองต้องค่อยๆ ปรับสภาพจึงจะไหว"

"ได้ ได้ได้ได้" ท่านผู้เฒ่าพูดติดกันสี่คำ "พวกเราจะฟังเจ้า จริงด้วย จาวหนิงเอ๋ย เจ้ามาจากแคว้นเจา เรื่องนางนั้นจัดการเรียบร้อยแล้วหรือ?"

เรื่องอะไรจัดการเรียบร้อยแล้ว?

ฟู่จาวหนิงงงงันไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็คิดถึงเรื่องในบ้าน แล้วก็เรื่องเซียวหลันยวน ตนเองถือว่าจัดการเรียบร้อยแล้วหรือยังนะ?

นางก็เลยพยักหน้า

"ใช่ จัดการเรียบร้อยแล้ว"

"แล้วในบ้านเจ้ามีใครอยู่บ้าง?"

"ในบ้าน ก็มีท่านปู่ แล้วก็น้องชายหนึ่งคน" ส่วนพ่อกับแม่ ใครจะรู้ว่ายังมีชีวิตอยู่ไหม จะกลับมาบ้านหรือเปล่า