บทที่381 สารภาพรักของฉินวี่เฟย
เห็นหลี่ฝางโมโห สีหน้าลู่หลุ่ย ก็นิ่งเรียบไปก่อน แล้วจากนั้นก็ซีดขาว
ดูเหมือน ลู่หลุ่ยจะกลัวหลี่ฝางโมโหมาก
จากนั้นหลี่ฝางก็ก้มหน้าลง เอาจี้หยกเขียวมรกตแขวนที่คอของลู่หลุ่ย พูดขอโทษเบาๆ:“ขอโทษนะ”
“หยกเขียวมรกตนี้แขวนไว้ที่คอคุณเถอะ ดูดีมากๆ ไม่ต้องสนใจราคามากแค่ไหน มันแสดงถึงน้ำใจอย่างหนึ่ง ตอนนั้นพ่อผมให้คุณไป เพราะอยากให้คุณมาเป็นลูกสะใภ้ เหอะเหอะ ผมทำให้เขาผิดหวังแล้ว”หลี่ฝางหัวเราะอย่างขมขื่น น้ำตาเกือบไหลออกมา
แค่รู้สึกถึงอารมณ์ วินาทีที่เลิกกันนั้น ทุกคนไม่น้ำตาไหลไปด้วยกัน ก็ร้องไห้ไปด้วยกัน
“เงิน……ผมรับไว้แล้ว”
“ส่วนจี้หยก คุณก็รับไว้เถอะ”
ลู่หลุ่ยลังเลหน่อยๆ ริมฝีปากเธอขยับ:“เอ่อ……”
จี้หยกอันนี้มีค่าเกินไป สำหรับลู่หลุ่ยที่เรียบง่ายไม่ฟู่ฟ่าแล้ว ดูเหมือนจะไม่คู่ควร
ถ้าแค่ห้าสิบหยวน ลู่หลุ่ยจะชอบมาก
แต่จี้หยกนี้ ราคาตั้งห้าสิบล้าน
ลู่หลุ่ยเด็กที่เติบโตมาจากเขา จะไปกล้าใส่ห้าสิบล้านนี้ที่คอได้ไง?
“ยังยืนยันคำเดิม ถ้าคุณจะคืน ก็ไปคืนที่พ่อผม”หลี่ฝางพูด
“ตอนนี้คุณลุงอยู่ไหน?”
ประโยคนี้ของลู่หลุ่ย ทำให้ความโกรธที่หลี่ฝางเพิ่งระงับไว้ ก็พุ่งขึ้นมาทันที
“คุณ……ผมก็ไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน รอเมื่อไหร่คุณเจอเขา ก็คืนให้เขาตอนนั้นละกัน”หลี่ฝางยังคงระงับความโกรธตัวเองไว้ พูดอย่านิ่งๆ
ลู่หลุ่ยพยักหน้าเบาๆ แล้วจึงพูด:“โอเค”
“ฉันไปละ”ลู่หลุ่ยเงยมองหลี่ฝาง ในแววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะจาก
หลี่ฝางไม่พูดอะไร
หลี่ฝางคิดไม่ถึงว่าลู่หลุ่ยจะลืมได้ง่ายแบบนี้ เขายังคิดไปเองว่า ลู่หลุ่ยยังคงเหมือนเดิม วิ่งเข้ามาขอร้องตัวเองอีกครั้งหนึ่ง แล้วอธิบาย อีกครั้ง……
ถ้าหากแบบนั้น หลี่ฝางก็จะขอคืนดี
แต่ หลี่ฝางคิดไม่ถึงเลย ลู่หลุ่ยจะปล่อยมันไป
“เดี๋ยว!”
ลู่หลุ่ยเดินไปไม่กี่ก้าว ทันใดนั้นหลี่ฝางก็เรียกเธอไว้ จากนั้นก็วิ่งเข้าไป
“พวกเรา……เป็นเพื่อนกันอยู่ใช่ไหม?”หลี่ฝางลังเลหน่อยๆ แล้วถามไป
ลู่หลุ่ยยิ้มให้ รอยยิ้มร่าเริงอย่างมาก
“หลี่ฝาง คุณก้มหน้าลง”ลู่หลุ่ยมองหลี่ฝางแล้วยิ้ม
“ก้มหน้า?”หลี่ฝางไม่ค่อยเข้าใจว่าลู่หลุ่ยจะมาไม้ไหน
แต่ หลี่ฝางก็ก้มหน้าลงไปที่ลู่หลุ่ย
“หลับตาลง”ลู่หลุ่ยพูดต่อ
หลี่ฝางเดาออกว่าลู่หลุ่ยจะทำอะไร
พอหลี่ฝางหลับตาลง เขาก็รู้สึกเปียกชื้นและอบอุ่นที่มุมปาก ทันใดนั้น หลี่ฝางเอากระเป๋าสะพายทิ้งลงที่พื้น จากนั้นก็กอดลู่หลุ่ยไว้ แล้วจูบอย่างรุนแรง
เวลานี้เอง ในใจหลี่ฝาง เต็มไปด้วยความไม่อยากจาก
เขาไม่อยากเลิกแล้ว
ลู่หลุ่ยผละออกจากหลี่ฝาง สีหน้าอึดอัดหน่อยๆ:“นี่คือจูบแรกฉัน และก็ถือเป็นของขวัญวันเกิดชิ้นสุดท้ายที่จะให้คุณ”
“ผมไม่อยากเลิก”
หลี่ฝางหอบ รีบพูด:“ลู่หลุ่ย พวกเราคืนดีกันเถอะ”
ลู่หลุ่ยทำเหมือนไม่ได้ยิน พอหันหลังไป ก็วิ่งหนีไป
ลู่หลุ่ยร้องไห้ ตอนที่เธอหมุนตัวนั้น น้ำตาก็ไหลออกมาจากตา
พอลู่หลุ่ยวิ่งออกไปไกล หลี่ฝางก็รู้สึกถึงแรงทั้งตัว ถูกสูบออกไปทันที
ไม่นานนัก พวกสาวๆก็วิ่งมาตรงหน้าหลี่ฝาง
ที่นำหน้า ก็เป็นเหมิงเหมิง
เหมิงเหมิงคว้าคอเสื้อหลี่ฝาง ดึงขึ้นมา:“ตัวเองจูบกับคุณหนูใหญ่ฉิน ตอนดึกก็จูงมือกันเดิน หลี่ฝาง ทำไมคุณหน้าด้านไปต่อว่าลู่หลุ่ยได้?”
“ลู่หลุ่ยก็ไปเที่ยวกับผู้ชายสองวันเหรอ?แล้วพวกเขาทำอะไรกัน?ไม่ได้ทำอะไรกันเลยสักนิด ทำไมลู่หลุ่ยไปเดทกับคนที่ชื่อเฉียนเฟิงนั่น?ไม่ใช่เพื่อคุณเหรอ?เพื่อเอาเงินคืนคุณ ได้คบกับคุณไวๆ”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: NO.1 คุณชายอันดับหนึ่ง