พ่ายรัก บทที่ 60

sprite

สายตาของชายหนุ่มตวัดมองมาที่เธอทันที..ที่ได้ยินแม่พูดเรื่องแพ้ท้องแทนเมีย

"แบบนี้ก็มีด้วยเหรอครับแม่" เขาถามแม่แต่สายตาก็ยังไม่ละจากใบหน้างามนั้น

"มีสิจ๊ะ ในกรณีที่รักเมียมากนะ แต่แม่ไม่เคยเจอเองหรอก เคยได้ยินผู้เฒ่าผู้แก่พูดมาอีกที"

"รักเมียมาก" หญิงสาวไม่อยากจะเชื่อคำนี้เลย รักมากได้ยังไง ยังไม่เคยได้ยินเขาบอกรักเราสักที แต่เธอก็ได้แค่พูดออกมาเบาๆ ถึงแม้ว่าจะทำเป็นไม่สนใจ แต่ก็เก็บทุกรายละเอียด

"ลูกถามแม่เหมือนกับเมียลูกท้องอย่างงั้นแหละ" เกษรหันเหความสนใจมาที่ลูกสะใภ้คนโตบ้าง

ในเวลาต่อมา.. ตอนนี้แม่ของเขาจับจุดได้แล้วว่าลูกสะใภ้ต้องท้องแน่ เพราะลูกชายมองหน้าเมียแปลกๆ ตอนที่นางพูดเรื่องแพ้ท้องแทนเมีย

และเกษรก็ไม่อยู่เฉย รีบเรียกหมอเข้ามาพบ เพราะกลัวว่าลูกในท้องของเธอคนต่อไปจะมีอาการเดียวกับลูกคนแรก

"โรคนี้ยังไม่แน่ใจว่าจะเป็นตามกรรมพันธุ์ไหม เพราะคนที่เป็นโรคได้รับเชื้อไวรัสตัวหนึ่งมา มันก็เลยก่อเกิดให้เป็นโรคนี้ ตอนนี้เด็กในครรภ์ของคุณเนตรนภายังอ่อนมาก เรายังไม่สามารถที่จะตรวจได้ แต่ป้องกันได้ด้วยการให้คุณแม่พักผ่อนให้เพียงพอ ทานอาหารครบห้าหมู่" และคุณหมอก็บรรยายอะไรไปอีกหลายต่อหลายอย่าง ก่อนที่จะตรวจให้แน่ชัด เพื่อเตรียมการฝากครรภ์

ผ่านไปอีกไม่นานผลตรวจก็ออกมา..

"แฝด??" พอหมอแจ้งผลตรวจเท่านั้นแหละ คันศรถึงกับหันขวับไปมองหน้าภรรยา

"ใช่ครับ เปอร์เซ็นต์สูงมากที่ภรรยาคุณจะได้แฝด เพราะคุณพ่อก็มีแฝดอยู่แล้ว"

เนตรนภาก็ตกใจไม่แพ้กัน นี่เธอกำลังท้องเด็กแฝดอยู่เหรอ

คนที่ดีใจมากกว่าใครในที่นี้ก็คือคุณย่าอีกนั่นแหละ ตอนนี้นางสมหวังทุกอย่าง ถึงแม้ว่าจะสมหวังแบบงงๆ

วันที่ครรชิตออกจากโรงพยาบาล..

"แม่จะไปหาฤกษ์แต่งงานให้พวกเรา" พวกเราในที่นี้รวมถึงธนูและช่อชบาด้วย เพราะทั้งสองก็ยังไม่ได้จัดงานแต่ง

"แต่งงาน?" เนตรนภาซึ่งนั่งอยู่ในห้องนั้นก็ได้พูดออกมา แต่เธอไม่ได้พูดแรง ความคิดของเธอเหมือนไม่มีตัวตนในบ้านหลังนี้ และก็ไม่กล้าออกความคิดเห็น ถึงแม้สิ่งที่พวกเขาคุยกันมีเธอเกี่ยวข้องด้วย

ในเวลาต่อมา..หญิงสาวก็ได้ขอตัวออกจากห้องนั้น โดยมีคันศรรีบตามออกมา

"คุณไม่สบายใจอะไรหรือเปล่า"

"เปล่าค่ะ"

"ผมบอกแล้วไม่ใช่เหรอถ้ามีอะไรให้คุยกัน อย่าคิดไปเองคนเดียว" เขาสัมผัสได้ว่าเธอเหมือนไม่ค่อยสบายใจ เมื่อพูดถึงเรื่องแต่งงาน "คุณยังไม่อยากแต่งงานเหรอ..หรือคุณไม่อยากแต่งงานกับผม" เขาถามออกมาตรงๆ

"ฉันรู้ว่าครอบครัวของคุณแค่ต้องการอยากจะรับผิดชอบลูก ก็เลยจำใจต้องจัดงานแต่งขึ้น"

"อะไรทำให้คุณคิดแบบนี้" ชายหนุ่มมองซ้ายขวาตรงนี้มันยังเป็นทางที่คนเดินผ่านไปมา เขาจึงรีบพาเธอขึ้นไปบนห้องเพื่อที่จะคุยกัน

"คุณกำลังคิดอะไรอยู่บอกผมมา"

"ในเมื่อคุณไม่ได้รักฉัน คุณแค่ต้องการอยากรับผิดชอบลูก ก็ไม่จำเป็นต้องจัดงานแต่งหรอกค่ะ คุณไม่ให้ฉันไปไหน ฉันก็จะไม่ไป"

"ไม่ได้รัก??" คิ้วหนาขมวดเข้าหากันแบบเป็นคำถาม "ทำไมคุณถึงคิดว่าผมไม่ได้รักคุณล่ะ คุณก็เห็นว่าผมรอ.."

"ฉันรู้ค่ะว่าคุณรอผู้หญิงเมื่อหกปีที่แล้ว แต่คุณไม่ได้รักฉัน..คุณรักผู้หญิงคนนั้นต่างหาก"

"แต่ผู้หญิงคนนั้นก็คือคุณนะ"

"ใช่ค่ะผู้หญิงคนนั้นคือฉัน แต่ถ้าคุณรู้ก่อนหน้านี้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นฉัน คุณอาจจะไม่มีความรู้สึกดีๆ แบบนี้ให้ฉันเลยก็ได้" เพราะตั้งแต่เธอมีอะไรกับเขา หญิงสาวก็พยายามมากที่จะมีตัวตนในสายตาของเขา..แต่เขาก็มองไม่เห็นเธอเลย นั่นแสดงว่าผู้หญิงในความมืดคนนั้นมีค่ามากกว่าคนที่ชื่อเนตรนภา

"เดี๋ยวนะคุณเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า ผู้หญิงที่ผมตามหาเมื่อหกปีที่แล้วก็คือคุณ"

"พอเถอะค่ะ เราอย่าพูดเรื่องนี้กันอีกเลย" หญิงสาวมองต่ำลง เพราะไม่อยากจะให้เขาเห็นน้ำตาที่มันกำลังคลอเบ้า

"คุณรู้ไหมที่ผมไม่มองผู้หญิงคนไหนเลย เพราะผมรอ..รอแค่คุณ ผมถึงไม่กล้ามองคนอื่น ผมกลัวว่าผมจะลืมคุณ คนที่อยู่ในคืนนั้น"

ความน้อยใจก็ยังไม่จางหายถึงแม้ว่าเขาจะอธิบายยังไง เพราะคำเดียวที่เธออยากจะได้ยิน มันคือคำที่จะการันตี ความชัดเจน ความมีตัวตนของเธอ

"ผมรักคุณ รักมาโดยตลอด รักโดยไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร และความรักนี้ผมเก็บไว้ให้แค่คุณเพียงคนเดียว ไม่ให้ใครย่างกายเข้ามาใกล้ตัวผมได้ คุณรู้ไหม จนแม่คิดว่าผมเป็นชายรักชาย..เพราะผมรอแค่คุณ" คันศรพูดมันออกมาก่อนที่ทุกอย่างจะสายไป เขาคิดถึงผู้หญิงในความมืดคืนนั้นก็จริง ก็เพราะเขาไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือเธอ ถ้าเขารู้ เขาจะไม่รอช้าที่จะสานสัมพันธ์ต่อ

"เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะคะ" เธอได้ยินคำที่อยากจะได้ยินมาโดยตลอด แต่ก็อยากจะได้ยินให้ชัดกว่านี้

"ผมรักคุณเนตรนภา เราแต่งงานกันนะ คุณอย่าพาลูกหนีผมไปอีก ผมคงอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณกับลูก"

"ฉันก็รักคุณ" คำนี้เธอเปล่งออกมาจากริมฝีปากเบามาก ถ้าไม่ตั้งใจฟังจริงๆ ก็คงจะไม่ได้ยิน

แต่ทำไมเขาจะไม่ได้ยิน เพราะเขารอฟังทุกคำที่เธอพูด

ดึกๆ ของคืนเดียวกันนั้น

"ทำไมวันนี้ครรชิตถึงไม่ไปนอนกับคุณย่าล่ะลูก" คันศรพูดกับลูกชายที่นอนอยู่ตรงกลางระหว่างเขากับเธอ

"ผมอยากจะนอนกับคุณแม่ คุณพ่อต่างหากทำไมไม่ไปนอนห้องตัวเอง" เด็กน้อยมองจ้องดวงตาพ่อแบบเอาเรื่อง เขาไม่รู้ว่าพ่อกับแม่นอนห้องเดียวกัน

"ให้พ่อนอนด้วยคนนะครับ" ไล่ลูกออกไปไม่สำเร็จ แถมตัวเองยังจะถูกไล่ออกจากห้องอีก

เนตรนภาแอบนึกขำ เธอดีใจที่พ่อกับลูกเริ่มสนิทกันมากขึ้น ถึงแม้ว่าครรชิตจะยังไม่ค่อยเปิดใจให้พ่อ

ผ่านไปเพียงไม่นานครรชิตก็ค่อยๆ หลับลง แต่ผู้เป็นแม่หลับไปก่อนหน้านั้นแล้ว เพราะยาบำรุงเลือดที่หมอให้มา

"เรียบร้อยไปอีกหนึ่ง" ชายหนุ่มค่อยๆ อุ้มลูกให้มานอนชิดด้านข้าง เพื่อตัวเองจะได้เข้าไปนอนตรงกลางแทน

"คุณหลับแล้วจริงเหรอ" เขากระซิบถามคนตัวเล็กเบาๆ

เมื่อเขาเห็นเธอหลับสนิท ก็เลยคิดว่าจะไม่กวน..แต่นอนยังไงก็นอนไม่หลับ

อย่างมากก็คงแค่ถูกด่า" พอคิดแบบนั้นแล้วชายหนุ่มก็ ค่อยๆ ถอดกางเกงชุดนอนของเธอออก แต่มันก็ถอดยากหน่อย

พอถอดมันออกได้สำเร็จ อันดับแรกใบหน้าหล่อคมนั้นก้มลงไปทักทายสิ่งที่ยั่วยวนที่สุดในร่างกายของเธอ

เขาไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น ลิ้นหนายังพยายามสอดแทรกเข้าไปแบบห้ามใจไม่ไหว

เธอเริ่มมีปฏิกิริยา เมื่อเขาตวัดลิ้นเลียวนอยู่แถวนั้น เพียงไม่นานนิ้วแกร่งก็ได้จมหายเข้าไปในร่างกาย พร้อมกับลิ้นที่ยังทำหน้าที่ของมันอยู่

"อย่าเพิ่งตื่นนะจ๊ะคนดี" เขารู้สึกมีอารมณ์มากตอนที่เธอหลับอยู่แบบนี้ มันเป็นอะไรที่แปลกใหม่ ชายหนุ่มละจากด้านล่างแบบเสียดาย เขาลุกขึ้นเพื่อเตรียมพร้อม

"อ้าาา.." ความใหญ่โตของเขาค่อยๆ จมหายเข้าไปในร่างกายเธอ

อ่าน พ่ายรัก บทที่ 60

นวนิยาย พ่ายรัก ได้รับการอัปเดต บทที่ 60 ที่มีการพัฒนาขั้นสูงสุดมากมายสิ่งที่ทำให้ซีรีส์นี้พิเศษมากคือชื่อของตัวละคร ^ ^. หากคุณเป็นแฟนของผู้แต่ง ชะนีติดมันส์ คุณจะรักการอ่าน! ฉันมั่นใจว่าคุณจะไม่ผิดหวังเมื่อคุณอ่าน มาอ่านนิยาย พ่ายรัก บทที่ 60 ตอนนี้ที่นี่

การอ่านนวนิยาย พ่ายรัก บทที่ 60

บทที่ 60 ของ พ่ายรัก นวนิยาย