พลาด น้ำหวาน | หมอตรวจหน่อยนะ

sprite

เขายิ้มให้ฉัน ก่อนที่จะก้มลงมาบดจูบอีกรอบ ลิ้นอุ่น ๆ เราเริ่มคลอเคลียกัน ตวัดชิมรสหวานระมุนอบอุ่นอยู่ข้างใน

มือนุ่มของหมอสูติกำลังนวดคลึงเนินอกอวบฉันช้า ๆ ก่อนที่จะเลื่อนหน้าลงมาชิมรสชาติของเม็ดทับทิมสีสดบนยอดมัน

ลิ้นนุ่มบดขยี้ฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหมือนเขาอยากดูดกินทั้งทรวงอกสองข้างให้หมดไปอย่างไงอย่างงั้น

หมอสูตินารีคนนี้ เขารู้ว่าจุดไหนไวต่อสัมผัส ซึ่งมันดีเหลือเกิน

เขาเลื่อนนิ้วยาวไล่ลงไปหว่างขา ก่อนสัมผัสนุ่มนวลเร่าร้อนเริ่มคืบคลานเข้ามา เมื่อหมอสูตินารีตรงหน้าเขาสำรวจทุกส่วนในร่างกาย

เขาค่อย ๆ ปลดกระโปรงพีชสีสดของฉันออก ก่อนจะใช้มือนุ่ม ๆ ลูบไล้ไปตาม จุดไวสัมผัสทั้งหลาย อื้ม... มันดีจัง

“หมอคะ ทำไมดีแบบนี้ อื้ม...” แค่มือนุ่มสัมผัสเบา ๆ ฉันก็แทบจะครางกระเส่าออกมา

เขายิ้มให้ฉัน ก่อนจะเริ่มดึงกางเกงในฉันลงช้า ๆ เขากำลังจะตรวจภายในเหรอเนี่ย

ฉันหอบหายใจเหนื่อย เหมือนใจจะขาดตั้งแต่ยังไม่เริ่ม อื้ม... มีแฟนเป็นหมอสูติมันดีแบบนี้นี่เอง จะตรวจแล้วใช่ไหม

“อ๊ะ~ หมอคะ” แค่โดนนิ้วนุ่มแตะเบา ๆ กลับเหมือนฉันใจจะขาดเสีย

ตรงนี้

“ว่าไงครับ คนไข้” ฉันกำผ้าปูที่นอนสีเทาแน่น

จนเขาเริ่มจับขาสองข้างฉันออกจากกัน

ลงนิ้วไล่ละเลงสัมผัส จุดศูนย์กลางความปรารถนา วนไปทุกส่วนจนเริ่มเสียวกระสัน ทุกอย่างรอบตัวฉันมันหยุดชะงัก

มัน... อื้ม... ดีมาก

“ฮื้อ~ หมอคะ อ๊ะ” ฉันทุบหน้าผากตัวเองรัว ทั้งอกและเอว ระสับกระส่ายไม่อยู่นิ่ง

“ครับคนไข้” โอ้ย… ทรมานหัวใจฉัน

ทำไมเสียงของเขา มันเซ็กซี่จนเข้ามาทำลายโสตประสาทฉันได้ขนาดนี้ ฉันหายใจไม่ทันแล้ว อื้ม~

เขาคลึงนิ้วช้า ๆ เร็ว ๆ เน้น ๆ วนไปวนมา ฉันรู้สึกเปียกไปทุกส่วน เปียกจนได้ยินเสียงน้ำรักดังออกมา

“อ๊ะ อ๊ะ อื้อ หมอคะ หมอ ตายค่ะ หวานจะตาย” ฉันแทบจะกรีดออกมาเสียให้ได้ นิ้วนุ่มของหมอสูติคนนี้สำรวจร่องสวาทฉันเก่งเหลือเกิน

อะ อีกแล้ว

“ไหวไหมคนไข้” ฉันหลับตาปี๋ ยกนิ้วชี้ขึ้นมากัด มืออีกข้างปัดป่ายไปทั่วเตียง ใครก็ได้ช่วยด้วย โอะ~

“อ๊ะ อื้อ ฮือ ฮือ หมอ มะ มัน อื้ม... ไม่ไหวแล้วค่ะ” ฉันกัดปาก แอ่นอก

อวบ ๆ ขึ้น ภายในร่องลึกรูสวาทตอดตุบ ๆ อยู่แบบนั้น

นิ้วจอมสำรวจไม่ยอมหยุดหย่อนแม้แต่น้อย มันเหมือนจะทำให้ฉัน

ฉัน โอ้ย... ฉันไม่ไหว อ่า

“ฮื้อ อ๊ะ หมอคะ หมอคะ อื้อ หวานจะ...” ฉันกลั้นเสียงครางกระเส่า อยากห้ามปรามหมอสูติคนนี้

แต่ไม่ได้ มันเกินจะหยุดยั้ง และต้านทานไหวแล้วจริง ๆ

“จะ โอ้ย... หมอขา” ไม่ทันได้ถูกรุกล้ำใด ๆ แค่นิ้วร้ายจอมสำรวจวนเวียนปากถ้ำ ก็ทำฉันถึงฝั่งปรารถนาแล้ว เห่อ...

ฉันเกร็งกระตุก หอบหายใจเหนื่อย เหมือนกำลังจะหมดแรง พยายามปรือตามองหมอสูติข้างล่าง เขาจะตรวจอะไร

“หมอคะ มะ มียาดมไหมคะ เฮ้อ ๆ” เขาหัวเราะเบา ๆ

ฉันพยายามปรือตาปัดป่ายรอบเตียง เขาหยิบยาดมมาให้ฉัน ก่อนจะลงไปสำรวจถ้ำตามเดิม

“คนไข้... หมอจะตรวจภายในแล้วนะ” ฉันสูดยาดมเข้าเต็มปอด ก่อนจะรวบรวมสติตั้งรับนิ้วจอมสำรวจนั้น

นิ้วโป้งหมอบดตุ่มกระสันฉัน หนำซ้ำยังใช้นิ้วกลางยาว ๆ ของเขา แทรกผ่านกลีบกุหลาบเปียก ๆ เข้ามาทรมานฉัน ทำไมมันอึดอัด หรือฉันไม่มีมานาน

“คนไข้แน่นอยู่เลย” ฉันยิ้มให้เขา แต่ไม่มีแรงตอบอะไร ขอปล่อยไปให้เป็นหน้าที่หมอ

นิ้วจอมสำรวจเข้าออกช้า ๆ พลางกดตุ่มกระสันตรงกลางวนถี่ ๆ อื้ม~

ฮือ... ทรมานทั้งในและนอก

“หมอคะ ฮื่อ! หายป่วยละ แล้วเหรอคะ!” ฉันหอบหายใจไม่ทัน เพราะนิ้วร้ายของหมอ กำลังเร่งสำรวจเข้าออก โอะ โอ้ย... ทนหน่อยนะ เพราะแฟนน้ำหวานคนนี้ เขาเป็นหมอสูตินารี! อ๊า กรี๊ด... สะ เสียว

“ลืมว่าป่วย ยาดี” ฉันแทบจะทุบหัวตัวเองตายตรงนี้ เขาเร่งนิ้วอีกแล้ว!

“อ๊า... หมอคะ อ๊ะ อ๊ะ ทรมานหวานไปถึงไหนเนี่ย! อือ ๆ อย่าทรมาน อ๊ะ แฟนแบบนี้สิคะ” ฉันเอามือสองข้างยีผมตัวเองเหมือนคนบ้า

เขาเร่งนิ้วขึ้นอีกแล้ว โอย อะไรกันอะไร หมอคนนี้เขาจะฆ่าฉันใช่ไหม

อย่า... อ๊ะ

“อ๊ะ! หมอคะ... ฮือ ๆ หวานจะ... เสร็จอีกแล้วอ่า” ฉันกำมือแน่นจนเล็บยาว ๆ โดนเนื้อตัวเอง ช่างมัน ตอนนี้ไม่สนอะไรแล้ว ไม่แล้ว! อื้อ~

ฉันเกร็งจนตัวบิด ก่อนจะกระตุกตุบ ๆ

อื้อ~ หมดแรง ฉันเอายาดมขึ้นมาดมอีกครั้ง ทั้งหายใจหอบ ทั้งเช็ดเหงื่อ

ไปด้วย

ฉันลุกขึ้นดันแผงอกขาว ๆ นอนลง ก่อนจะใช้ขาสองข้างควบเอวเขาไว้

น้ำจะหมดตัวแล้ว แต่... ก็ไหวอยู่

เสื้อที่ถอดไม่หมดถูกฉันสลัดทิ้งลงพื้น หมอสูตินารีข้างล่าง จ้องมองฉันไม่ละสายตา หน้าอกอวบสองข้างนี้ กำลังเชิญชวนให้เขาตรวจมันอีกครั้ง

“คุณหมอคะ ในหน้าอกหวานมีอะไรแปลก ๆ ไหมคะ” ฉันพูดเสียงกระเส่า พลางใช้นิ้วชี้เรียว

“อื้ม... ไม่มีครับ คนไข้” ฉันก้มลงไปจุมพิตเขาเบา ๆ ก่อนค่อย ๆ ส่งลมหายใจอุ่นชวนเสน่หานี้รดไปทั่วกายเขา ดูดเม็ดชมพูเบา ๆ จูบซิกแพคอ่อน ๆ จนถึงกางเกง

ฉันเงยหน้ามองหมอสูติคนนี้ เขากำลังหน้าแดงถึงใบหู

ฉันไม่สนใจ ค่อย ๆ ปลดเข็มขัดโยนลงพื้น ก่อนจะดึงกางเกงสแล็คลง

มาช้า ๆ โอะ!

ฉันใช้มือสัมผัสมังกรตัวใหญ่นั้น คือมัน... มันยาว หรือใหญ่ไปไหม

เขาหลับตาพริ้ม เขินจนทำตัวไม่ถูก

ฉันจับมันขึ้นลงเบา ๆ มือ มันดูสะอาด มีสีชมพูตรงปลาย ราวกับเป็นอมยิ้มสีสันน่ากิน

“คุณหมอคะ”

“ครับคนไข้” เขาลืมตาจ้องหน้าฉัน ที่จับมังกรมหึมาของเขาอยู่

“อร่อยมั้ยคะ” เขายิ้ม หน้าแดงไปถึงหู

“ลองดู”

ฉันยิ้มกริ่ม ก่อนจะค่อย ๆ อ้าปากอมมันไปช้า ๆ มันเกินปากฉันด้วยซ้ำ ฉันค่อย ๆ ขยับขึ้นลงขึ้นลง

“อื้ม...” เขาหลับตาพริ้ม มือนุ่ม ๆ หมอสูติ เอื้อมมาลูบผมฉัน ขอทรมานเขาคืนแล้วกัน

ฉันเริ่มขยับปากขึ้นลงเร็วขึ้น เม้มริมฝีปากบาง พลางส่งลิ้นคลอเคลียละเลงเลียลำตัวมังกรใหญ่

“ฮื้ม... ตัวแสบเอ้ย อื้ม~” หมอสูตินารีคนนี้กำลังถูกทรมานกลับ

เขาหายใจหอบ หลับตาปี๋ จนฉันเห็นแล้วอดแกล้งต่อไม่ได้

ๆ ก่อน อื้ม~ หวานครับช้าก่อนนะ” เขาหลับตาปรามฉันเรื่อย ๆ น่าสงสารจัง

ฉันเม้นปากแน่นกว่าเดิม ก่อนจะก้มลงไปดูดรูดขึ้นรูดลงเร็ว ๆ เอาสิ... คุณหมอสูติคนนี้หรือจะสู้น้ำหวาน no.1

พอ อื้ม~ ไม่ไหวนะ” มังกรใหญ่ในปาก อยู่ ๆ ก็กระตุกพ่นพิษรสหวานใส่ในปากฉัน น้ำรักผู้ชายบริสุทธิ์

ฉันรูดปากออกมา ก่อนจะกลืนลงคอ และใช้ลิ้นเลียจัดการมันให้หมด

เขาหายใจหอบ มองฉันอยู่อย่างนั้นก่อนจะลุกขึ้นมาดันตัวฉันนอน

ลงช้า ๆ

ๆ ดีต่อสุขภาพ” แหนะ เขาแซวฉัน และยิ้มเบา

จนสุดท้ายเขาโน้มมาจูบฉันอีกครั้ง ก่อนจะแทรกตัวเข้ามาหว่างขา อื้ม~

หน้าแดงไม่หยุด ก่อนที่เขาจะจับหัวมังกรตัวใหญ่นั้นกดเข้ามา แทรกผ่านกลีบกุหลาบเปียก ๆ

“จะ เจ็บค่ะ” ฉันยังเจ็บอยู่ เขารีบหยุดชะงักก่อนจะโน้มตัวลงมาส่งจูบเร่าร้อนอีกระรอก ฉันใช้มือสองข้างจับเอวเขาไว้แน่น

“หวาน... เจ็บมั้ย พอก่อนก็ได้” ฉันส่ายหน้ารัว จับเอวของเขากดเข้ามา

ช้า ๆ จนมังกรตัวใหญ่ตัวนั้นเข้าไปสุดทั้งตัว

“อื้อ... เจ็บ แต่หวานไหวค่ะ” เขามองหน้าฉันไม่ละสายตา ก่อนจะ

ๆ ดันเอวเข้ามาอีกรอบ ๆ ความอึดอัดกำลังหายไป ช้า

“อื้ม... มันดีแบบนี้นี่เอง” หมอสูตินารีผู้ไม่ประสีประสาครางกระเส่าเบา ๆ ในลำคอ

ๆ มันกลับถึงไปทุกส่วน อื้อ~ ทุกส่วนจริง

“อื้อ อ๊ะ อ๊ะ” ฉันจิกแผ่นหลังเขาแน่น เอวบางส่ายเด้งรับเขา จนเขาเองเกินต้านทานเริ่มเร่งเอวเร็วขึ้นอีก

‘ปึก ปึก ปึก’

อ๊ะ อ๊ะ อ่า” ฉันตัวสั่นตามจังหวะ มังกรตัวใหญ่ที่อยู่ในร่าง เข้ามาดูดกินน้ำฉันเกือบหมดตัว เขาอาจดูไม่ช่ำชอง แต่ทุกการสัมผัสเข้าออกของเรามันดี ดีกว่าอะไรทั้งนั้น

ๆ” เขาครางกระเส่าเบา ๆ ข้างหู มือไม้สำรวจเค้นอกฉัน

ผ่อนคลาย

‘ปึก ปึก ปึก’

อ๊ะ หมอคะ อ๊ะ อ๊า!”

หัวเสีย

อัปเดต น้ำหวาน | หมอตรวจหน่อยนะ ของ พลาด

ประกาศ พลาด ได้อัปเดต น้ำหวาน | หมอตรวจหน่อยนะ พร้อมรายละเอียดที่น่าทึ่งและคาดไม่ถึงมากมาย ในการเขียนที่คล่องแคล่วในข้อความที่เรียบง่าย แต่จริงใจบางครั้งความโรแมนติคที่สงบของผู้แต่ง โนเนจัง ใน น้ำหวาน | หมอตรวจหน่อยนะ พาเราไปสู่ขอบฟ้าใหม่ ลองอ่านซีรี่ส์ น้ำหวาน | หมอตรวจหน่อยนะ พลาด ที่นี่ แป้นค้นหา: พลาด น้ำหวาน | หมอตรวจหน่อยนะ