พลาด แตงโม | น้องไออุ่น

sprite

ฉันยืนมองณีเวียและคุณเซ็น ยิ้มกันมีความสุข ก็อดยิ้มตามไม่ได้เลย

ลูก ๆ พวกเขาน่ารักมาก น่ารักจริง ๆ

เยี่ยมเพื่อนและหลาน ๆ เสร็จ ฉันกับตาเอสก็ออกมาจากโรงพยาบาล ระหว่างอยู่ในรถฉันก็คิดวนเวียนอยู่เรื่องเดียว

จะเจ็บแค่ไหนนะ! ณีเวียบอกกับฉันว่าตอนปวดท้องคลอด มันปวดมาก ปวดเหมือนจะตาย

ตุบ ๆ นั่นไง พอนึกถึงเรื่องนี้ ลูกสาวตัวดีของฉันก็ดิ้นใหญ่

ฉันลูบท้องเบา ๆ จนสามีเอื้อมมือมาลูบด้วย

“ลูกสาวพ่อ พร้อมหรือยัง” ถามแม่บ้างเถอะ! กลัวชะมัด

“ฉันยังไม่พร้อม! อย่าเพิ่งสิ” ตาเอสหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะยกมือขึ้นมาหยิกแก้มฉัน

“หมวยเธอมันพลังช้างอยู่แล้ว เบ่งเลยสะใจ”

“นายลองไปนอนเบ่งดูไหมล่ะตาบ้า!” เขาหัวเราะชอบใจ หน้ากวน ๆ

หันมายักคิ้วให้ฉัน

“หรือจะผ่าก่อน… จะได้ไม่ต้องเจ็บสองทาง” ฉันหันไปมองเขาทันที

เจ็บสองทางงั้นเหรอ

“ถ้าถึงกำหนดคลอดก็คลอดเลยสิ ถ้าไม่ปวดก่อน” เอ๊ะก็ดีเหมือนกัน ว่าแต่สามีกวน ๆ ของฉัน ทำไมรู้ดีนัก

“รู้ดีนะ” เขายักคิ้วยิ้มกริ่ม

“ถามหมอนายมา เป็นห่วงหมวย ไม่อยากให้หมวยเจ็บมาก น่ารักไหมล่ะสามีเธอ” ฉันเบะปากใส่เขาหนึ่งที

อยู่ ๆ ตาเอสก็พาฉันมาที่บ้านหลังหนึ่ง ใหญ่มาก... กำลังก่อสร้างอยู่

เลย บ้านใคร?

ฉันขมวดคิ้วสงสัย แต่ไม่ทันได้ถามเขาหรอก เพราะหน้ากวน ๆ โน้มมาหอมแก้มฉันฟอดใหญ่แล้ว

“บ้านเรา... บ้านน้องไออุ่น” ไออุ่นงั้นเหรอ ตาเอสตั้งชื่อลูกแล้ว

“ชื่อลูกเหรอ?” เขาพยักหน้าและยิ้มไม่หุบ

“ชื่อน่ารักจัง ว่าแต่บ้านนี้สร้างตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมไม่บอก” เขาลงจากรถ ก่อนจะเดินอ้อมมาเปิดประตู พยุงฉันลง

บ้านสไตล์โมเดิร์นสองชั้นเป็นปูนเปลือยส่วนใหญ่ ออกแนวดิบ ๆ แต่สวย ฉันชอบจัง

“ชอบมั้ย หลังขอหมวยแต่งงาน ฉันคิดว่าจะสร้างไว้เป็นเรือนหอ

แต่เสร็จไม่ทัน ฮ่า ๆ เลยเลื่อน เป็นรับขวัญลูกสาวแทน” ฉันยิ้มกว้าง เห็นกวนประสาทกะล่อนแบบนี้ สามีฉันก็คิดอะไรแบบนี้เป็น!

“ชอบ... ขอบคุณนะ” เขาเดินจับมือฉันเดินวนรอบ ๆ บ้าน หลังบ้านมีสระว่ายน้ำเล็ก ๆ น่ารักดี

เราเดินเล่นกันเสร็จ ก่อนกลับก็แวะซื้อของให้ลูก กว่าจะถึงคอนโดก็

ดึกดื่น สามีกวนประสาทของฉัน ต้องแว๊บไปดูความเรียบร้อยที่ผับ ส่วนฉันนอนเล่นนอนดูทีวีที่คอนโดสบาย ๆ

‘กริ่ง’

ทำไมกลับมาเร็ว ฉันเดินไปเปิดประตู สรุปว่าเป็นเมย์ และสายฝนน้องสาวพี่เอส นางทั้งสองถือถุงของกินมาเต็มไม้เต็มมือ เดี๋ยว? นี่มันจะเที่ยงคืนแล้วนะเว้ย!

“กินตอนนี้?” สองคนนั้นพยักหน้าพร้อมกัน

“เชิญจ๊ะ นี่ฉันยังพุงโตไม่พอใช่ไหม” เมย์หัวเราะ ก่อนจะลูบพุงตัวเอง

“เครียดทำไม เนี่ย! พุงโตเหมือนกัน เผลอ ๆ มีคนแถวนี้พุงโตด้วย!”

ฉันหันไปมองหน้าสายฝนทันที อย่านะสายฝน พี่ชายเธอได้เชือดคอพี่ไวท์แน่!

สายฝนเดินนำมาที่โต๊ะกินข้าว ก่อนจะวางทุกอย่าง แล้วแกะใส่จาน

ยำปูม้า ยำมะม่วง ยำ ยำ ยำ! อะไรของพวกมัน!

“อดอยากยำมาจากไหนเมย์” เมย์หัวเราะแล้วชี้ไปที่สายฝน

ลืมบอกไป ฉันกับเมย์ลินค่อนข้างสนิทกัน เมย์นางน่ารักไม่ได้มีพิษภัยอะไร บางทีน่าสงสารด้วยซ้ำ เมย์เป็นคนน่าคบคนนึง นางแคร์ความรู้สึกคนอื่นมาก จนบางทีลืมแคร์ความรู้สึกตัวเองฮ่า ๆ เอาจริง ๆ ขนาดตอนนี้ณีเวียกับน้ำหวานยังชอบเมย์เลย

สายฝนเริ่มกลอกตา ก่อนจะรีบนั่งกินยำทีละจานเหมือนกลัวใครแย่ง

“ท้องเหรอ?” ฉันตัดสินใจถามขึ้น

‘เคร้ง’ ช้อนสายฝนร่วงกระทบจาน มีพิรุธ!

“แตงโม อย่าเพิ่งไปเล่าพี่เอสนะ ไม่งั้นฉันอาจจะตายตามพี่ไวท์ไปอีกคน” สรุปมันคือเรื่องจริง? เมย์หันมาจ้องหน้าฉัน แล้วพยักหน้า

“เห็นเขาฮิตท้อง มันเลยฮิตตามเขาฮ่า ๆ” เมย์หัวเราะลั่น ฉันดีใจจริง ๆ ที่เมย์ลินคนนี้เป็นปกติกับชาวบ้านเขาสักที เพราะที่ผ่านมาเอาแต่นั่งอมทุกข์

“พี่ไวท์รู้ไหม” สายฝนส่ายหัว

“ยัง ๆ ที่จริงยังไม่ได้ตรวจ แค่สงสัย” ฉันพยักหน้าแล้วเดินไปนั่งกินสารพัดยำกับสองคนนั้น

“กำหนดคลอดเมื่อไหร่เมย์” พอเห็นท้องเมย์ที่ไล่เลี่ยกันกับฉันก็อดถามไม่ได้ เมย์จะกลัวเหมือนฉันไหมนะ

“อาทิตย์หน้า แต่ไม่รู้สึกว่าจะคลอดเลยอ่ะ ฉันจะลองถามหมอนาย

แล้วให้ยายดูวันดี ๆ อาจจะผ่าคลอดเลย จะได้ไปจากที่นี่สักที”

“ไปไหน!” ฉันและสายฝนตกใจถามขึ้นพร้อมกัน

“ไปอยู่กระบี่ ไม่ก็ภูเก็ต อย่าบอกใครนะ! ห้ามเด็ดขาด” เมย์ย้ำหนักแน่น เอาเถอะ เมย์คงคิดดีแล้ว พี่ทีทำซะขนาดนั้น เฮ้อ... น้ำหวานได้ดีไปแล้ว ฉันแอบเสียดายที่น้ำหวานเลิกกับพี่ทีนะ แต่ตอนนี้ไม่เสียดายเลย น้ำหวานโชคดีมากที่ได้สามีดี ไม่ใช่เสือสิงห์กระทิงแรดแถวนี้

“จะพยายามไม่หลุดแล้วกัน เอ้อ... พี่สะใภ้แล้วเธออ่ะคลอดเมื่อไหร่”

สายฝนแทะปูไปด้วยถามฉันไปด้วย...

“อีกสี่วันแอบกลัว นี่ ๆ ฉันภาวนาเลยนะ ว่าสี่วันนี้ อย่าปวดท้องก่อนเลย ฉันกลัวว่ะ ไม่อยากปวด” ฉันลูบแขนตัวเอง ที่ขนลุกซู่

“ของแบบนี้ห้ามได้ที่ไหน” เมย์พูดเบา ๆ

จริงของมัน แต่... เห้ย!

จะ จริงด้วย! ฉันเอามือลูบท้อง อยู่ ๆ ก็รู้สึกปวดหน่วง ๆ ขึ้นมา เหมือนอยากเข้าห้องน้ำ

“ไปเข้าห้องน้ำแป๊บ” ฉันดันตัวเองลุกไปเข้าห้องน้ำ

ระหว่างการเดินทาง ที่ไกลแสนไกล

ซ่า... อยู่ ๆ ก็มีน้ำอะไรไม่รู้ไหลลงมาตามหว่างขา น้ำคล่ำ!

“อุ๊บ อ้วก…” สายฝนวิ่งแซงฉันไปอ้วกในห้องน้ำ

ส่วนเมย์ค่อย ๆ เดินมาดูฉันใกล้ ๆ

“เห้ย! จะคลอดใช่ไหม” ฉันส่ายหน้า อาการมันเป็นแบบไหนเนี่ย!

โอ้ย! อยู่ ๆ ฉันก็เริ่มปวดท้องแล้ว! มันบิด มันหน่วง มันปวด มันปวดมาก!

“ไหวไหม ไปโรงพยาบาลด่วน!”

เมย์ท้องแก่พยายามพาคนท้องแก่อย่างฉันเดินออกมาจากห้อง สายฝนอ้วกเสร็จรีบตั้งสติ กดโทรศัพท์โทรหาพี่เอสทันที วันชุลมุนของคนท้องหรือไงวะ!

“โอ้ย... ฉันเดินไม่ไหวแล้ว สายฝนตาเอสว่าไง!” ฉันลงไปนั่งกุมท้องที่พื้น น้ำตาไหลลงมาอาบแก้ม มันหมือนมดลูกฉันจะไหลออกมากองข้างนอกเลย ตอนนี้!

“พี่เอสอยู่ข้างล่าง!”

‘ปิ้ง’ ฉันได้ยินเสียงลิฟต์เปิดอยู่ไกล ๆ ตาเอสกำลังวิ่งมาด้วยความเร็วสูง

“หมวย ทำใจดี ๆ นะหมวย” เขาจับแขนฉันขึ้นคล้องคอ ก่อนจะช้อนตัวฉันอุ้มขึ้น!

“เร็วสิ จะตายแล้วโว้ย!” ฉันกรีดร้องลั่นคอนโด ผู้หญิงท้องแก่กับผู้หญิงท้องอ่อน พยายามวิ่งตามฉันมา

“ใจเย็นหมวยใจเย็น” เขาอุ้มฉันลงลิฟต์ผ่านสายตาผู้คน ยามรีบเปิดประตูให้เราดีมาก ทำหน้าที่ดี!

“พี่เอส ฝนกับเมย์ไปแท็กซี่นะ พี่รีบไปเถอะ” พี่เอสพยักหน้า ก่อนจะพาฉันมาขึ้นรถ

โอ้ย มันทรมานอะไรแบบนี้ ฉันเชื่อแกแล้วณีเวียเอ้ย ฉันเพิ่งพูดเมื่อกี้ว่าอย่าเพิ่งปวด! ทำไมลูกไม่เข้าใจช้าน

“เร็ว ๆ สิ! ไม่เอาแล้วนะ ไม่เอาแล้ว ฮือ ๆ คนเดียวพอ โอ้ย... ปวด”

ฉันกรีดร้องอยู่ในรถ ตาเอสได้แต่หันมายิ้มให้กำลังใจ นวดมือ ทำเท่าที่ทำได้เพราะขับรถอยู่ด้วย!

“หมวยอดทนนะ หายใจเข้าลึก ๆ” ฉันพยายามทำตามเขา แต่ช่วยอะไรไม่ได้เลย!

“ไม่รู้อะไรอย่าพูด ฮือ... โอ้ยลูก เบา ๆ รอไปถึงโรงพยาบาลก่อน!”

ฉันกุมท้องทุรนทุราย

“ดีที่ย้ายหมอ ไม่งั้นไปโรงพยาบาลนั้นไกลกว่านี้อีก” ตาเอสเลี้ยวเข้าโรงพยาบาลทันที

เมื่อรถจอด บุรุษพยาบาล ก็รีบพยุงฉันลงไปนั่งรถเข็น แท็กซี่สายฝน

กับเมย์ ตามมาติด ๆ ก่อนที่สายฝนจะวิ่งไปขับรถแทนพี่เอส ที่มากันไม่ได้ เพราะรถมันเป็นรถสปอร์ทสองที่นั่งนี่หล่ะ!

“พี่เอสพาแตงโมไปเลยค่ะ เดี๋ยวฝนเอารถไปจอดให้” พี่เอสพยักหน้าก่อนจะวิ่งตามรถเข็นฉัน

หมอ… หมออยู่ไหน ฉันต้องการหมอมากตอนนี้! หมอ...

เมย์ค่อย ๆ เดินตาม พี่เอสลูบผมฉันตลอดทาง ตอนนี้ฉันปวดท้อง หงุดหงิดไม่มีอารมณ์ ซึ้งกับใครแล้ว ฮือ! ฉันอยากจะคลอดแล้ว!

“หมอนายเข้าเวรพอดีค่ะ คนไข้หมอนาย” พยาบาลคนนึงวิ่งถือแฟ้มประวัติฉันมา

“เตรียมเตียงผ่าตัด เตรียมวิสัญญีแพทย์” หมอนายวิ่งตามมาติด ๆ

ก่อนจะวิ่งแซงฉันไปห้องคลอด โอ้ว... ฉันจะไม่ทรมานอีกต่อไปแล้ว หมอนายช่วยแตงโมด้วย!

ฉันปวดท้องจนขาสั่นไปหมด ในที่สุดบุรุษพยาบาลก็เข็นฉันมาถึง

ห้องคลอด

“หมวย รักหมวยนะ สู้ ๆ” เออ! เพราะแกคนเดียวอีตาเอส อยากมีอีกก็อุ้มท้องเอาเองแล้วกันนนน!

ฉันบ่นสามีไม่ทันเสร็จก็ถูกอุ้มขึ้นเตียง เปลี่ยนชุด ฆ่าเชื้อ ทำความ

สะอาดพุง

อยู่ ๆ ทุกคนก็หยุดชะงัก

“กินข้าวครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่คะ” พยาบาลเดินมาถามฉัน ทำไมถาม

แบบนี้?

“เพิ่งกินยำไปเมื่อกี้ค่ะ” ฉันหลับตาปี๋ ปวดท้องขึ้นมาอีกแล้ว

“มื้อหนักสุดเมื่อไหร่” คราวนี้ หมอนายถามเองเลย

“สี่โมงเย็นมั้งคะ หมอผ่าเถอะค่ะ ไม่ไหวแล้ว!” ฉันดิ้นทุรนทุรายบนเตียง

“คนไข้คะ รอก่อนนะคะ ผ่าไม่ได้ค่ะ เพราะคนไข้เพิ่งทานอาหารมา”

อะไรวะ! ฮือ ไม่เอาแบบนี้สิ

“ไม่ไหวแล้วค่ะ ฮือ ๆ” ฉันเริ่มร้องไห้งอแง

ยำไม่ใช่อาหารหนัก ทนหน่อยนะแตงโม หรือจะคลอดธรรมชาติ” หมอนายถามฉันปกติ แต่ฉันได้ยินแบบนั้น แทบสะดุ้งตกเตียง

คลอดธรรมชาติ? เบ่ง ไม่เอา!

ฉันอยากจะบ้า อยากจะบ้าจริง ๆ ฉันทรมานมากตอนนี้

“ใช่สิสามชั่วโมงผ่าไม่ได้ แตงโมกินเยอะไหม” หมอนายถามฉันอีกครั้ง พลางยกนาฬิกาข้อมือดู…

“เรื่อย ๆ ค่ะ คุยไปกินไป ฮือ ๆ” ฉันหลับตาปี๋ ปวดทรมานไปหมด

“งั้นประมาณ หกชั่วโมง ไม่เป็นไรเดี๋ยวให้ยาแก้ปวดก่อน” ฮือ ๆ หกชั่วโมง กับยาแก้ปวด

“หมอคะ เร็วกว่านี้ไม่ได้เหรอ” ไออุ่นเริ่มถีบท้องฉันรัวแล้ว โอ้ยลูก!

อย่าซน ใจเย็น ๆ ลูกแม่ปวด

“ไม่ได้จริง ๆ ปกติ ต้องงดข้าวงดน้ำหนึ่งวันเต็ม ๆ”

แตง... โอ้ย ๆ แตงแจ้งตั้งแต่ฝากครรภ์แล้ว ฮือ ๆ ว่าจะผ่า ไม่คลอดธรรมชาติเด็ดขาด” หมอนายเดินมาใกล้

“ทำไม คลอดธรรมชาติมันปลอดภัยกว่านะ แผลหายเร็วด้วยเจ็บแป๊บเดียว ปวดขนาดนี้ลองเบ่งดูก่อนไหม” ฉันกุมท้องนอนร้องไห้ ในใจนึกโกรธสามี

ฮือ ๆ ขอยาแก้ปวดก่อนค่ะ ๆ ด่วน” ฉันถูกเข็นไปอีกห้อง และได้ยาแก้ปวดเรียบร้อย อาการทุเลาลง แต่ถามว่ายังปวดไหม

ฮือ ๆ หกชั่วโมงจริงเหรอคะ” ฉันเอื้อมมือไปสะกิดแขนพยาบาล

ครรภ์เดี่ยวลองเบ่งดูไหมคะ” เฮ้อ... ฉันถอนหายใจยาว

ฉันนอนปวดหน่วง ๆ อยู่นานสองนาน

เหมือนไออุ่น อยากจะมุดหัวออกมาเต็มที่แล้ว ฉันเจ็บอีกแล้ว...

หนูเจ็บ! เหมือนลูก เหมือนลูกจะออกแล้ว กรี๊ด...”

ฉันกรี๊ดลั่น ขาสองข้างสั่นไปหมด พยาบาลวิ่งมาเปิดผ้าถุงฉันดูจิโมโกะ ตอนนี้ฉันไม่อายอะไรแล้ว ดูไปเถอะ! ลูกฉันจะออกแล้ว!

“ปากมดลูกเปิดแล้วค่ะ คุณแม่คลอดเลยไหมคะ” ฮือ ๆ ฉันกุมท้อง ชันขาขึ้นเต็มที่

“คลอดก็คลอด กรี๊ด!” พยาบาลพยักหน้า ก่อนจะรีบพาฉันไปห้องคลอดตามเดิม ฉันถูกจับขึ้นขาหยั่ง

“หมอคะ คนไข้เลือกคลอดธรรมชาติค่ะ” ฉันได้ยินเสียงพยาบาลคุย

กับหมอ ก็หมอนายนั่นล่ะ!

ไม่รู้ใครทำอะไรบ้าง ฉันรู้สึกแค่ว่า... พยาบาลกำลังทำความสะอาดน้องสาวฉัน จนเห็นหมอนายเดินเข้ามาใส่ถุงมือ...

ไม่ไหวแล้วค่ะ จะออกแล้ว กรี๊ด” หมอนายเดินไปนั่ง อยู่ ๆ

“น้ำหวาน! ฮือ ๆ ฉันขอโทษ แฟนแกเห็นจิโมโกะฉันแล้ว!”

กรีด... ปากมดลูกฉันถูกกรีด! มันเจ็บ เจ็บ แปลบขึ้นมา

อยู่ ๆ ตาเอสก็ใส่ชุดปลอดเชื้อเดินมากับพยาบาล แล้วนั่งลงข้างหัวฉัน ดี! มา

พยาบาลยืนข้าง ๆ ค่อย ๆ

“อื้อ” ฉันหลับตาปี๋ กำราวเตียงแน่น

“หมวยสู้ ๆ” โอ้ย! ฉันปวดท้องเนี่ย ได้ยินเสียงหลัว

“เออ!”

“อื้อ!” ฉันเบ่งสุดพลัง ก่อนจะล้มตัวลงนอนหายใจเหนื่อย ออกมาเถอะลูก เมื่อกี้ยังจะมุดจิโมโกะแม่อยู่เลย!

“หมวยอดทนนะ” ตาเอสเริ่มจับมือฉันแน่น ฉันปรือตามองหน้าเขา

“เพราะนาย พอแล้วนะ คนเดียวพอ!” พยาบาลและหมอขำกันใหญ่

แต่ลูกฉันจะออกแล้ว!

“อื้อ!” ฉันปวดจนเผลอเบ่งออกมาอัตโนมัติ

“ใกล้แล้วค่ะคุณแม่ อีกนิดนะคะ” ฉันถูกดันท้องลง อีกครั้ง ก่อนจะหายใจเข้าลึก ๆ

“อื้อ!” ฉันกัดปาก หลับตาปี๋

“อุแว้ อุแว้” ไออุ่นออกมาแล้ว! ฉันนอนหอบน้ำตาไหล พยายามปรือตามองลูกตัวเอง

“ผู้หญิง แข็งแรงครับ”

อ่าน พลาด แตงโม | น้องไออุ่น - ซีรีส์ที่ร้อนแรงที่สุดของผู้แต่ง โนเนจัง

โดยทั่วไปแล้วฉันชอบประเภทของเรื่องราวเช่น พลาด story ดังนั้นฉันจึงอ่านหนังสือเล่มนี้อย่างมาก ตอนนี้ แตงโม | น้องไออุ่น มาพร้อมกับรายละเอียดหนังสือมากมาย อ่านไม่ออก! อ่าน พลาด แตงโม | น้องไออุ่น story วันนี้ ^^