พลาด2 ไทม์ | ไอ้แมว!

sprite

ขึ้นรถปิดประตูปุ๊บ ผมก็แทบอยากเขวี้ยงกระเป๋าแมวนี่ทิ้งทันที!

กูเกลียดมันมาก!

“เมี้ยว... เมี้ยว...” เมี้ยวพ่อง ร้องเพืื่อ! เสียงมันแหลมน่ารำคาญ ทั้งขน ทั้งตัวที่ชอบมาถู ผมโคตรไม่ชอบเลย แต่ทำไงได้... กูต้องทำ เพื่อพิชิตใจน้ำปั่น

เฮ้อ! ผมนั่งอยู่ในรถสักพัก ขอทำใจแป๊บ คิดไม่ออกจริง ๆ ว่าจะเลี้ยงแมวตัวนี้ยังไง...

จนน้ำปั่นวิ่งมาเคาะกระจกรถผม

‘ก๊อก ก๊อก ก๊อก~’ โอกาสนี้ล่ะ!

ผมเลื่อนกระจกลง... แล้วดึงเธอมาหอมแก้มทันที

‘ฟอด~’ กูหมั่นเขี้ยว!

“ไทม์ ไอ้บ้า!” เธอฟาดลงที่ไหล่ผม แล้วชะเง้อมองแมวตัวเองในรถ

“รันรันร้องไม่หยุดเลย นี่! เวลาพารันรันขึ้นรถ… นายต้องปล่อยนะ เพราะรันรันกลัว จะลง… ค่อยใส่กระเป๋า เอ้อ… ถ้ารันรันตบขานาย แสดงว่ามันอยากเข้าห้องน้ำ นายไปที่ไหนถ้าพารันรันไปด้วยก็อุ้มรันรันไปชมห้องน้ำก่อน บอกรันรันว่า ‘รันรัน นี่ห้องน้ำ อึตรงนี้ฉี่ตรงนี้นะ’ พอรันรันตบขา นายก็เดินมาเปิดประตูให้ ส่วนนี่อาหารรันรัน... ห้ามให้แมวฉันกินอย่างอื่นนอกจากอาหารเม็ด และห้ามผู้หญิงของนายแตะต้องแมวฉัน... เดี๋ยวเชื้อโรคติด!”

ปากคอเลาะร้าย น่าจับจูบอีกสักที

“ครับที่รัก มีอะไรอีกไหม”

‘เมี้ยว~ เมี้ยว~’ น้ำปั่นชี้ไปที่แมว ที่ร้องแหกปากไม่หยุด

“ปล่อยรันรันออกมาเดินสิ!” กูไม่ปล่อยได้ไหม! แค่ได้ยินเสียงกูก็จะบ้าแล้ว ปล่อยมันมาเดินเพ่นพ่านในรถประสาทกินพอดี

ผมนั่งนิ่งสักพัก เกิดมากูไม่เคยทำอะไรที่มันฝืนใจตัวเองขนาดนี้เลย... ทรมานฉิบหาย

“เร็ว ๆ” เร่งเข้าไป เออ ๆ ผมจำใจรูดซิปออก จนไอ้แมวตัวนั้น มันเดินออกมองหน้าผม

‘เมี้ยว~’

“ฝากด้วยนะ บาย ขับรถดีดี อย่าให้แมวฉันมีรอยอะไรกลับมา ไม่งั้นนายเจอดีแน่!”

ผมฝืนยิ้มให้เธอไป จนคุณหมอของผมเดินกลับเข้าไปในตึก

‘เมี้ยว~’ แม่ง! หุบปาก!

ไอ้แมวเดินสำรวจไปทั่วรถ มันขึ้นคอนโซล มันดมผม แถมยังขึ้นมานอนบนตักผมอีก

“ออกไป... อย่ายุ่งกับไข่กู” ผมเอานิ้วเขี่ยตัวมัน พยายามดันออก แต่มันคิดว่าผมเล่นด้วย งับมือผมเบา ๆ เชี่ย! ดูหน้ากูด้วย ว่ากูอยากเล่นด้วยไหม!

กว่าผมจะขับรถมาถึงโรงแรม ก็แทบทรุด... หัวร้อนตลอดทางกับไอ้แมวตัวนี้ และตอนนี้ผมก็เครียดหนักไปอีก เพราะต้องจับมันใส่กระเป๋า หิ้วขึ้นไปบนห้องทำงาน!

ผมเริ่มจากเปิดกระเป๋ามันกว้าง ๆ และชี้นิ้วสั่งให้มันเข้าไป

“เข้าไปดิ รันรัน” มันมองหน้าผมสลับกับกระเป๋า แล้วหันกลับไปเลียขนตัวเอง...

กวนตีนกูใช่ไหม

“เข้าไปดิ!” ผมชี้อีกครั้ง แต่มันไม่สนใจผมเลย

“รันรัน กูขอร้อง เข้าไปเถอะครับ” ผมพยายามคุมโทนเสียงและยิ้มเฝื่อน ๆ ให้มัน จนมันลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจ

ตายเถอะ เบาะรถสปอร์ตหลายสิบล้านกู... มีแต่ขนแมว!

เฮ้ย... แค่บิดขี้เกียจเหรอวะ เข้าไปดิ!

ผมหลับตา กลั้นใจดันตัวมัน จนมันยอมเดินอ้อยอิ่งเข้าไป! ก่อนจะรีบรูดซิปและเดินขึ้นโรงแรม... พนักงานยกมือไหว้และมองผมเป็นแถว เพราะผมเดินไปถือกระเป๋าแมวไป แถมยังพยายามปัดขนแมวออกจากสูทตัวเองอีก

กูผู้บริหารนะเว้ย!

มาถึงห้องผมก็ปล่อยมันออกทันที พอมันออกมามันก็บิดขี้เกียจใส่ และมองหน้าผม

หน้าตากวน ฉิบ...

“ถามจริง วัน ๆ แกทำอะไรบ้างวะ รันรัน” ผมนั่งยอง ๆ มองหน้ามัน พยายามทำใจให้ชิน จนมันเดินมาคลอเคลียที่ขาผม!

เชี่ย... ผมรีบลุกขึ้นเดินไปที่ห้องน้ำ แล้วกวักมือเรียกมันให้ตามมา

“รันรัน มานี่ดิ มาดูห้องน้ำ” นิ่ง...

“จะมาไม่มา”

‘เมี้ยว~’ ไอ้เหมี้ยว ของมึงนี่อะไร ไอ้แมว!

“เร็ว ๆ มีงานต้องทำนะเว้ย!” ทำไมยากแบบนี้ หรือกูต้องทำเสียงแบ๊ว ๆ วะ ได้ ๆ ๆ ๆ

“รันร๊าน มาเร๊ว ๆ มา ๆ ๆ” ได้ผลเว้ย มันวิ่งมาหาผมทันที และผมก็เปิดประตูห้องน้ำ... ชี้นิ้วเข้าไป

“นี่ห้องน้ำ ฉี่อึที่นี่ จำใส่หัวไว้ซะ...” มอง มองหน้าผมทันที ช่างเถอะ กูบอกแล้วนะ

ผมมานั่งตรวจเอกสารที่โต๊ะทำงาน มันก็เดินตามมาด้วย แม่ง! ขึ้นเหยียบขาผม แล้วกระโดดขึ้นโต๊ะทำงานอีก!

แถมตอนนี้ มันยังนั่งตบปากกาผม!

“ไอ้แมว!”

‘ก๊อก ก๊อก ก๊อก’

“เออ!” ใครมาไม่รู้ รู้แต่อารมณ์ผมแม่งไม่ปกติ กูทำงานไม่ได้เลย มันกวนไม่หยุด!

แอด...

อ้าว… พ่อกู

ผมรีบลุกขึ้นยืนทันที พร้อมกับไอ้แมวที่นั่งบนโต๊ะ มันหันไปมองพ่อผมด้วย

‘เมี้ยว~’ พ่อผมมองแมว และถอนหายใจใส่ผม

“ทำอะไรไทม์ เอาแมวมาเลี้ยงที่นี่ได้ไง” ผมรีบดันมันลงจากโต๊ะทำงานทันที

“จำเป็นครับ พ่อก็คิดว่าเป็นหลานพ่อคนนึงละกัน” พ่อผมไม่สนใจ เดินมาเลื่อนเก้าอี้นั่งตรงข้าม

“แกชอบแมวตั้งแต่เมื่อไหร่?”

“น้ำปั่นชอบครับ พ่อมีอะไรรึป่าว?” พ่อมองหน้าผมทันที

“น้ำปั่น? นี่ยังไม่เลิกชอบน้ำปั่นอีกเหรอ เห็นคั่วสาวไม่ซ้ำ กับน้ำปั่นคืออะไร?” เวรแล้ว ใครบอกพ่อกูวะ...

ๆ ครับ กับน้ำปั่นผมจริงจัง ถ้าได้คบเมื่อไหร่จะเลิกกับทุกคน” พ่อผมถอนหายใจใส่ทันที

“แกคิดว่าคนอื่นจะเลิกกับแกง่าย ๆ เหรอไทม์ ถ้าแกไม่เคลียร์ตัวเอง ก็อย่าไปยุ่งกับลูกสาวป้าหวาน... ไม่งั้นอย่าหาว่าพ่อไม่เตือน”

“พ่อบอกผมเอง… ว่าป้าหวานเคยพูด...”

“แค่คำพูด แต่พฤติกรรมแก ใครจะอยากได้เป็นลูกเขย ถ้าพ่อไม่เคยเจอกับตัว พ่อไม่เตือนหรอก พรุ่งนี้ประชุมบอร์ดบริหาร MaylnTime ไปด้วย เออ… กับผู้หญิงเพลา ๆ ลงบ้าง คุยทีละคนดีที่สุดไอ้เสือ...”

โดนเต็ม ๆ เลยกู ปลายฟ้าบอกพ่อแน่นอน!

“ครับพ่อ” พ่อหันไปมองไอ้แมวแว๊บนึง แล้วเดินออกไป

มันก็กระโดดขึ้นเก้าอี้ ปีนขึ้นโต๊ะทำงานผมอีก เออ… ไอ้แมวมานั่งบริหารแทนกูไหมล่ะ ถ้าทำได้…

เลขาหรือพนักงานคนไหนเข้ามาก็ต่างพากันหัวเราะ บ้างก็จะหยอกล้อกับแมว ที่นอนยาวบนโต๊ะทำงานผม ซึ่งผมไม่ให้ใครแตะมันหรอก ขนาดผมจะขยับแฟ้มจะทำอะไร

“ขยับดิ รันรัน” มันเอาหน้าเกยเท้าตัวเอง มึงน่ารักสำหรับคนอื่น แต่ไม่ใช่สำหรับกู

“แมวใครเหรอคะ ผู้บริหารน่ารักมากเลย” เลขาวางแฟ้มเสร็จก็ไม่ออกไปสักที ยืนมองแมวอยู่นั่นล่ะ

“แมวแฟน หลังจากนี้ผู้หญิงคนไหนมาขอเข้าพบ ถ้าไม่จำเป็น ไม่ต้องให้เข้ามานะ”

มาก เออ… กูจะให้ใครเข้ามาได้ไง เดี๋ยวกลิ่นน้ำหอมมาติดแมว กูซวยอีก… แม่มันยิ่งจีบยากอยู่ เฮ้อ… ผมก็โรคจิตนะ อยากได้น้ำปั่นเป็นแฟนมาก

อยากหอม อยากฟัด! ยัยน้ำปั่นน่ารักเกินห้ามใจ น่ารักน่าทะนุถนอม จนอยากรักษาไว้ ผมไม่เคยคิดอยากได้เธอเลยบอกตรง ๆ

พอนึกถึงเรื่องนี้ คำพูดพ่อก็เด้งเข้ามาในหัวผมเลย แม่งเอ้ย… ขอทยอยตัดทีละคนได้ไหมวะ แอบสงสารคนอื่นเหมือนกัน

ผมหันไปมองไอ้แมว แล้วนั่งคิดสักพัก เอาวะ! กูไม่กลัวเฟลแล้ว ไม่รอจีบติดอะไรทั้งนั้น กูจะเททุกคนเพื่อจีบและจริงจังกับแม่ไอ้แมวคนเดียว ถ้าไม่สมหวัง...

ถึงจะเกลียดมันก็เถอะ ผมจะทน!

รันรัน ดู ๆ นี่เพื่อแม่แกเลยนะ ไอ้แมว…” ผมหันจอไปให้ไอ้แมวดู มันไม่ดูหรอกมันหลับ และผมก็ไล่ลบผู้หญิงที่ไม่จำเป็นไปทีละคน

ตัวท็อปนี้… ไม่ใช่ว่าผมชอบนะ แต่พวกเธอตื้อผมนี่ล่ะ สาว ๆ

แม่งเหลือกี่คนวะ... ตัวท็อป

แค่เนี้ย… เดี๋ยวผมไปหาวิธีจัดการก่อน ค่อยว่ากัน… ขอทำงานก่อนดีกว่า

วันนี้ทั้งวันงานผมแทบไม่คืบหน้า มัวแต่ไปเปิดประตูให้แมว ไล่แมว ปัดขนแมว!

พอเลิกงานผมต้องต้อนมันเข้ากระเป๋าอีก จะใช้เลขาก็ไม่ได้ เกิดน้ำหอมติดแมวขึ้นมา ฉิบหายไปอีก

‘เมี้ยว~’ แม่ง! พอเข้ากระเป๋าได้ก็แหกปากทันที

Calling | Darling (เมมเอาไว้ เห็นแล้วชื่นใจ)

(รันรันเป็นไงบ้าง) รับโทรศัพท์ปุ๊บก็ถามหาแมวทันที เออ… ผมมันไม่เคยอยู่ในสายตาอยู่แล้ว

“นอนมั้ง จะให้เอาไปคืนที่ไหน” ผมทำเสียงเรียบ ๆ ใส่

อ่าน พลาด2 ไทม์ | ไอ้แมว!

นิยาย พลาด2 นี้เต็ม อ่าน ไทม์ | ไอ้แมว! และบทอื่น ๆ ได้ที่นี่

นิยาย พลาด2 โดย โนเนจัง กำลังมาถึงสถานการณ์ที่น่าทึ่งโดยมี ไทม์ | ไอ้แมว! ที่ซึ่งความรักของนักแสดงนำชายและนางเอกจะดำเนินไป ติดตามนิยายเรื่องนี้ได้ที่ novelones.com

คำค้นหาที่เกี่ยวข้อง:

พลาด2 ไทม์ | ไอ้แมว!

นิยาย พลาด2 ไทม์ | ไอ้แมว!