พลาด2 ไทม์ | จากสามเหลือสอง!

sprite

‘ตึ้ง~ ตึ้ง~’

มือถือผมดังบนโต๊ะทำงาน จนไอ้แมวที่นอนอยู่สะดุ้ง และมองหน้าผม

‘เมี้ยว~’ เออ! กูขอโทษ เดี๋ยวกูปิดเสียงให้!

“นอนต่อดิไอ้แมว ปิดเสียงแล้ว!” ผมเอ็ดมันเบา ๆ อยากให้มันหลับ ๆ ไปซะ เพราะมันตื่นเมื่อไหร่ผมไม่เป็นอันทำงาน มันนั่งตบปากกาผมเป็นว่าเล่น

ไอ้แมวทรพี

พอมันหลับ ผมก็หยิบมือถือมาเปิดดู

แจ้งเตือนจากไลน์กลุ่มนี่หว่า... ไอ้นาวินส่งอะไรมาวะ

[London Man]

Nawinzinn: send picture (รูปอัลตร้าซาวด์)

เชี่ย! ไอ้นาวิน!

Nava: Welcome!

Zer Via: เดี๋ยวกูตามไป

กูเบื่อพวกมีเมีย แม่ง… ปั๊มลูกแข่งกันออกหน้าออกตา เห็นแล้วหมั่นไส้ ผมจึงถ่ายรูปไอ้แมวส่งไปให้พวกมัน

Time: send picture (รูปไอ้แมวหลับบนโต๊ะ)

Time: ยินดีด้วยไอ้นาวิน กูก็มี ชื่อน้องทรพี

Nawinzinn: แมวน้องกูไปอยู่กับมึงได้ไง มึงไม่ชอบแมวไม่ใช่เหรอวะ!

Nava: …

Zer Via: สงสารแมว

Time: พวกมึงเลิกกีดกันกู น้ำปั่นเอาแมวสุดที่รักมาให้กูเลี้ยง คิดเอาว่ากูมีซัมติงอะไรกัน

Nava: กูตัดเพื่อนมึงนะ

Nawinzinn: ไอ้...

Time: อย่าหัวร้อน ขนาดมึงยังได้น้องไอ้เวียร์เลย ใจเขาใจเราดิวะ กูคนดีนะ รักจริงหวังแต่ง

Zer Via: นั่นไอ้นาวิน แต่ถ้ามึงจีบซินน์ กูยิ่งกว่ากีดกัน เผาบ้าน เผาโรงแรมแม่ง

Nava: แล้วผู้หญิงของมึง?

Time: กูเลิกหมดแล้ว กูสัญญา… กูจะเคลียร์ให้หมด จะมีแค่น้องพวกมึง

Nawinzinn: กู ไม่ เชื่อ!

Nava: บาย

ทำไมชีวิตกูมันรันทดแบบนี้วะ แค่หล่อ แค่รวย สาวมันเลยเยอะ จะให้ทำไงล่ะ อีกอย่างกูก็เป็นคนปฏิเสธคนยากด้วย

‘ครืน ครืน~’ น้องแพร (ท็อป 1) เวร พูดถึงก็โทรมาพอดี คนนี้อ่อนแอ เจ้าน้ำตา จะเลิกผมก็สงสารอีก เฮ้อ… แต่ยังไงก็ต้องตัด ตัดให้หมด! เพราะเพื่อนมีเมียมีลูกกันหมดแล้ว แต่ผมมีแค่ไอ้แมว หันไปมองทีไรก็เกลียดมัน

“ฮัลโหล” ผมตัดสินใจรับเสียงเรียบ ๆ และมองไปที่ไอ้แมว มันเป็นแค่สัตว์เลี้ยง… ผมรู้! แต่ทำไมผมรู้สึกกลัวมันไปฟ้องน้ำปั่นจังวะ

(พี่ไทม์... ไม่ได้เจอกันเลย คิดถึงค่ะ)

“อ๋อพี่ไม่ค่อยว่างครับ ช่วงนี้พี่งานยุ่ง งั้นเจอกันหน่อยไหม พี่มีเรื่องจะคุยกับเรา” ปลายสายเงียบไปสักพัก

(ได้ค่ะ ไปหาที่โรงแรมได้ไหมคะ เปิดห้องรอ…)

“ไม่ครับ ขอเป็นร้านปกติ ร้านที่พาสัตว์เข้าได้ พี่มีแมวไปด้วย”

(แมว? พี่ไทม์เลี้ยงแมวเหรอคะ แปลก)

“ครับ... เดี๋ยวพี่ส่งชื่อร้านไปในไลน์ อีกหนึ่งชั่วโมงเจอกัน”

(พี่ไทม์แปลก ๆ พูดห้วน ๆ มะ… มีอะไรรึป่าวคะ) เธอถามผมเสียงสั่น ๆ

“อืม คงต้องคุยต่อหน้า น้องแพรสะดวกไหม”

(ค่ะ ก็ได้ อีกหนึ่งชั่วโมงเจอกันค่ะ) ตามด้วยเสียงสูดน้ำมูก

วางสายผมก็จัดการจับไอ้แมวใส่กระเป๋า แล้วส่งชื่อร้านให้น้องแพรทางไลน์ และรีบขับรถไปที่ร้านทันที

ขอให้ทุกอย่างมันราบรื่นละกัน ผมอาจจะผิดที่ทำร้ายเธอ แต่มันจำเป็น เธอเข้าหาผมก่อน และผม… ก็อยากให้เธอเดินออกไปเอง เฮ้อ ผมจะทำได้แบบนั้นรึป่าวไม่รู้

ร้าน xx

ผมนั่งจิบกาแฟรอน้องแพร กับไอ้แมวที่นอนหลับอยู่บนโต๊ะ จนเธอเดินยิ้มเข้ามา ให้ตาย… ผมยิ้มไม่ออกเลย รู้สึกสงสาร พยายามรวบรวมความกล้าที่มี มองหน้าเธอ

“สวัสดีน้องแพร”

“ค่ะ คิดถึง” เธอเลื่อนเก้าอี้มานั่งข้างผม และทำท่าจะกอดผม แต่ผมรีบขยับเก้าอี้ออกห่าง จนเธอตกใจ

“พะ… พี่ไทม์” ผมมองไอ้แมวที่หลับอยู่ แล้วนึกถึงแม่มัน

“พี่… คิดว่าเราต้องจบกันถาวรแล้วล่ะ” น้องแพรถึงกลับนั่งนิ่ง และน้ำตาหยดเพาะลงมา

“พี่ไทม์... ไม่เอาค่ะ ทำไมคะ แพรทำอะไรผิด แพรไม่ดีตรงไหน ที่ผ่านมาแพรอยู่ของแพร ไม่เคยก้าวก่ายพี่ไทม์เลย พี่ไทม์มีใครกี่คนแพรไม่ว่าเลย ไม่เลิกได้ไหม… ฮือ ๆ”

ผมไม่กล้ามองหน้าเธอเลย มองแต่ไอ้แมว พยายามนึกถึงหน้าแม่มัน เพื่อให้ตัวเองใจแข็งขึ้น

“พี่กำลังจะจริงจังกับผู้หญิงคนนึง ถ้าเรายังคบกันอยู่ มันไม่มีอะไรดีขึ้น”

“แพรยอม พี่ไทม์จะคบกับเขาก็ได้ แต่ไม่เลิกกันนะ” งานยากไปอีกกู

“อย่าเลยแพร พี่ไม่อยากมีปัญหา ถ้าเราทำแบบนั้น มันมีปัญหาตามมาแน่ แพรเจ็บ เขารู้เขาเจ็บ เขาทิ้งพี่… พี่ก็เจ็บ มันจะเจ็บทุกคน”

“พี่ไทม์รักเขามากเหรอคะ… ฮือ ๆ” ผมมองไอ้แมว แล้วพยักหน้าเบา

“ครับ รักมานานแล้ว” น้องแพรนิ่งไปสักพัก ก่อนที่จะปาดน้ำตาตัวเอง

“อืม... เข้าใจค่ะ เหมือนที่พี่พูด แพรเจ็บเหมือนกัน ถ้ามันเป็นแบบนั้น มันไม่ดีกับทุกคนจริง ๆ ฮึก ๆ”

ไอ้แมวตกใจตื่น เมื่อได้ยินเสียงสะอื้น ก่อนที่มันจะลุกขึ้นนั่ง และจ้องหน้าเธอนิ่ง ๆ จนเธอหยุดชะงัก… แล้วจ้องมันกลับ

“พี่ไทม์... มันมองแพรแปลก ๆ” สมกับเป็นแมวน้ำปั่นจริง ๆ มันจ้องตาเขม็ง จนเธอพยายามไม่สนใจ เอื้อมมาจับมือผมแทน

‘ป๊าบ’

แต่ไอ้แมวตบไปที่มือน้องแพรทันที จนเธอดึงมือกลับ และเอื้อมมาอีกรอบ

‘ป๊าบ’

‘ม่าว…’ ไอ้แมวมันขู่เลยทีนี้ ร้ายมาก!

“มันหวงพี่ไทม์ค่ะ” เวร

“อืม พี่เลี้ยงแมวตัวนี้เพราะเขา” ไอ้แมวหันมามองผมทันที เออ…

“ค่ะ แค่นี้แพรก็รู้แล้ว ว่าพี่ไทม์รักเขามาก พี่ไทม์เกลียดแมวมากนิคะ”

ไอ้แมวหันมามองผมอีก กูไม่ได้เกลียดมึงไอ้แมว… กูแค่ไม่ชอบ มึงก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น อย่าตบกูนะ

“ครับ แต่เขาชอบ พี่ก็คิดว่ามันไม่ได้แย่ เอ่อ… น่ารักดี” ได้ยินแบบนั้น ไอ้แมวก็ลุกขึ้น

ไปไกล ๆ กู! กูโกหก

งั้นแพรขอตัวนะคะ รู้สึกว่ายิ่งอยู่... ก็ยิ่งเจ็บ” เธอจับกระเป๋าขึ้นสะพาย และลุกขึ้นทันที ก่อนที่ผมจะพูดคำนึงออกมาตามหลัง

“พี่ขอโทษนะแพร… โชคดีครับ”

“ค่ะ โชคดี” แล้วเธอก็เดินออกไป ไม่หันกลับมามองผมอีก

‘เมี้ยว~’ เออ อย่าชม กูรู้ กูเก่งไอ้แมว

เธอเดินไปลับตา… ผมก็จับไอ้แมวเข้ากระเป๋าแล้วเช็คบิล เฮ้อ… จบไปหนึ่งเหลืออีกสอง

พอกลับถึงบ้าน แม่ผมก็รีบดึงทิชาออกห่างทันที เหมือนรังเกียจกูมาก เชอะ เดี๋ยวก็ออกไปอยู่ข้างนอกแล้ว

และปล่อยไอ้แมวเหมือนเคย ครับ… ผมอยู่กับมันตลอดเวลา ผับบาร์ก็ไม่ได้ไป สาว ๆ ก็ไม่ได้เจอ ไอ้แมวมันสกัดทุกทาง

‘เมี้ยว~’

“เออ ไม่ได้ไปไหน กูไปกินข้าว!”

‘เมี้ยว~’ มันวิ่งมานั่งข้างเท้าผมทันที เมื่อผมกำลังจะเปิดประตูห้อง

[ร้อน] อ่านนวนิยาย พลาด2 ไทม์ | จากสามเหลือสอง!

นวนิยาย พลาด2 ได้อัปเดต ไทม์ | จากสามเหลือสอง! ด้วยเหตุการณ์ใหม่ที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจทำให้ผู้อ่านได้รับประสบการณ์ที่น่าสนใจ ความรักของนักแสดงนำชายและหญิงจะพัฒนาไปอย่างไรที่ ไทม์ | จากสามเหลือสอง!? ให้อ่าน ไทม์ | จากสามเหลือสอง! และบทต่อไปของ พลาด2 ทางออนไลน์ที่ novelones.com