พลาด2 น้ำปั่น | ความจริงในอดีต!

sprite

“แม่มีแฟนเก่าด้วยเหรอคะ แปลกแหะ แม่ไม่เคยเล่าให้ปั่นฟังเลย” ฉันหันไปถามสงสัย จนพ่อหัวเราะเบา ๆ

“มี แต่อย่าสนใจเลย มันนานมากแล้ว อยู่กับปัจจุบันดีกว่า” ไม่ให้ฉันสนใจได้ยังไง ยิ่งพ่อพูด ฉันยิ่งอยากรู้... มันมีอะไรให้ชวนสงสัยมาก โดยเฉพาะคำว่า ‘อยู่กับปัจจุบันดีกว่า!’

ฉันพยักหน้ารับ… ก่อนจะเดินขึ้นห้อง พร้อมเครื่องหมายคำถามในหัว แฟนเก่าแม่ แฟนเก่าแม่?

ใคร?

พอถึงห้องฉันก็นอนเล่นมือถือ ส่วนไลน์ที่สองคนนั้นส่งมา ฉันไม่เปิดอ่านสักคน เพราะวันนี้มันหนักหน่วงมาก ไปกับคนนู้น มาหาคนนี้ ขอพักสมองและหัวใจ กลัวตัวเองจะเป็นบ้าก่อนมีผัว

ตกเช้า… ฉันก็ลงมากินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวตัวเอง เพราะครอบครัวกาแฟกับน้ำแข็งนั้น… เขาไปเที่ยวญี่ปุ่นกัน บรรยากาศในบ้านเลยเงียบ ๆ หน่อย จนฉันเดินมาถึงโต๊ะ และเลื่อนเก้าอี้นั่ง แม่ก็ยิงคำถามใส่ฉันเลย...

“น้ำปั่นเอาแมวไปไว้ไหนล่ะ” พี่นาวินกับไอ้ซินน์มองหน้าฉันทันที บอกดีไหมวะ ถ้าบอกไป… แม่จะคิดว่าฉันกิ๊กกับไทม์รึป่าว

“เอ่อ อยู่กับไทม์ค่ะ” ฉันตัดสินใจบอกไปตามตรง จนแม่วางช้อนลง… แล้วยกน้ำในแก้วขึ้นดื่ม

รู้เลยว่าจะเจออะไร!

“คบกับไทม์รึไง?” พี่นาวินกับไอ้ซินน์มองหน้าฉันอีกรอบ

“เอ่อ… ป่าวค่ะ แค่ฝากเขาเลี้ยง เขาเลี้ยงดีนะคะ รักแมว อยู่แต่บ้านเลี้ยงแมวอย่างเดียวเลย…” ฉันมองหน้าแม่แว๊บนึงแล้วก้มลงกินข้าวต่อ

ไม่กล้าสบตาจริง ๆ บอกเลย!

“จะบอกว่าไทม์เปลี่ยนไปแล้วงั้นสิ?” คำถามแม่ ทำฉันตัวแข็งทื่อ ยิ่งมันบวกกับสายตาที่เค้นสุด ๆ คู่นั้น ยิ่งทำฉันทำอะไรไม่ถูก

“เอ่อ ประมาณนั้นค่ะ ก็ไม่ได้เหมือนเดิม” ฉันตอบ และก้มหน้ากินข้าวต่อ จนแม่เคาะจานเบา ๆ

“น้ำปั่น… มองหน้าแม่ หลบตาแม่ทำไม” ก็หนูกลัวไง!

พ่อได้แต่มองฉันด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะพยักหน้าให้เบา ๆ เพื่อเป็นขวัญกำลังใจ

ช่วยหนูก่อนได้ไหม

“น้ำปั่น แม่ถามตรง ๆ ลูกชอบไทม์ใช่ไหม?” ทุกคนหันไปมองแม่เป็นตาเดียว และหันกลับมามองฉัน รอคำตอบ!

“ปะ… ป่าวค่ะ ไม่ได้ชอบ แต่เขาก็พยายามเปลี่ยนตัวเองเพื่อจะจีบปั่น เอ่อ... ปั่นก็แค่คิดว่าเขาดีขึ้นกว่าเดิมค่ะ” ไอ้ซินน์บีบมือฉันแน่น เมื่อฉันเริ่มเสียงสั่น เพราะฉัน… สู้สายตาพิฆาตแม่ตัวเองไม่ไหวจริง ๆ

“จะเปลี่ยนได้กี่วัน? วิ่งตามผู้ชายเจ้าชู้ มีแต่เจ็บกับเจ็บนะน้ำปั่น ตัดใจซะ... ก่อนที่อะไรจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ อย่าหาว่าแม่ไม่เตือน”

แม่พูดเรียบ ๆ จนพี่นาวินรีบจับมือแม่

“แม่ใจเย็น ๆ ครับ” ส่วนฉัน... มองพ่อ เพื่อขอความช่วยเหลือ จนพ่อหันไปหาแม่ แล้วพูดว่า

“วันนี้… ไปเที่ยวกันไหมหวาน” พ่ออ่ะ โอ้ย… ทำไมแม่ฉันถึงมีอำนาจขนาดนี้ พ่อไม่พูดอะไรเลย! นอกจากพยักหน้าให้ฉันยอมแม่ และบอกความจริงกับแม่ซะ!

“ไม่ค่ะ หวานจะไปบ้านพี่ที หวานจะไปคุยเรื่องที่หวานเคยพูดสมัยก่อน ไม่เข้าใจจริง ๆ ทำไมพี่ทีถึงสอนลูกชายให้เหมือนตัวเองแบบนี้ ถ้าลูกเราไปหลงรัก หมอเข้าใจไหมคะ... ว่าหวานไม่อยากให้ประวัติศาสตร์มันซ้ำรอย”

ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเหรอ? ฉัน พี่นาวิน และไอ้ซินน์มองหน้ากันตกใจ ก่อนที่แม่จะหันมาเห็น… แล้วเอามือกุมขมับตัวเองทันที

“เฮ้อ!”

“แม่ไม่ต้องเครียดหรอกค่ะ ปั่นไม่ได้ชอบ… คือ…”

“ทำไมแม่จะไม่รู้ ปั่นไม่เคยพูดแบบนี้เรื่องไทม์ ปั่นเลิ่กลั่ก ตกใจทุกครั้งที่แม่ถาม จะใครก็ได้ปั่น แต่ไม่ใช่ไทม์ได้ไหม”

อะไรของแม่เนี่ย… ทำไมถึงไม่ชอบเขาขนาดนั้น ทำอย่างกับไทม์เคยทำอะไรให้ฉันอย่างงั้นล่ะ

“ทำไมคะ แม่เกลียดอะไรไทม์นักหนา แม่ไม่โอเคกับทุกเรื่องของเขาเลย ปั่นเริ่มสงสัยแล้ว” พ่อบีบมือแม่ และส่ายหน้าเบา ๆ แต่แม่ไม่สนใจ จ้องหน้าฉันไม่ละสายตา

ทำพี่นาวินถึงกลับดึงมือไอ้ซินน์ลุกขึ้นทันที

“ผมไปทำงานแล้วครับ ซินน์ท้องอยู่… ไม่อยากให้เครียดตาม” ซินน์มันบีบมือฉัน และมองมาด้วยความเป็นห่วง ก่อนที่จะเดินก้มหน้าออกไป

เหลือแค่ฉันกับพ่อแม่… ที่ยังนั่งอยู่

“หวานพอได้แล้ว ให้ลูกตัดสินใจ และเลือกเองเถอะ” แม่ไม่สนใจพ่อเลย ตอนนี้จ้องจะทำสงครามประสาทกับฉันเท่านั้น

“แม่ไม่ได้เกลียดไทม์หรอกนะปั่น แต่ไทม์เจ้าชู้ คนเจ้าชู้แบบนี้เปลี่ยนง่าย ๆ ที่ไหน ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าความเจ้าชู้ มันจะถ่ายทอดไปถึงพันธุกรรม”

“หวาน” พ่อรีบหันไปปราม และจับมือแม่อีกครั้ง แต่แม่… กลับจับมือพ่อออก

อะไรคือ… ถ่ายทอดความเจ้าชู้ไปถึงพันธุกรรม? ใครเจ้าชู้มาก่อน? แม่เขาเหรอ หรือว่า… พ่อเขา? แล้วทำไมแม่ถึงดูเครียด และจริงจังขนาดนี้?

“หมายความว่าไงคะ” แม่เงียบ… แล้วมองพ่อแว๊บนึง ก่อนที่จะหันกลับมาบอกฉันว่า

“แม่กับลุงทีเคยคบกันมาก่อน และแม่ ก็เจ็บซ้ำ ๆ จนทนไม่ไหว เดินออกมา น้ำปั่น... ถ้าไม่อยากเป็นเหมือนแม่ ก็หยุดซะ!”

ฉันตกใจจนลุกขึ้นยืนทันที ก่อนที่จะหันไปมองพ่อกับแม่สลับกัน

“อำเล่นเหรอคะ ไม่ตลกนะ มันจริงเหรอคะพ่อ!” พ่อพยักหน้าเบา ๆ แล้วเดินออกไป เหลือแค่แม่กับฉัน...

“คิดเอาเองละกัน ว่าทำไมแม่ถึงเลือกพ่อหมอ มาเป็นพ่อของลูก ถ้าน้ำปั่นยังดื้อ... แม่ก็จะไม่ยุ่ง เพราะแม่เตือนแล้ว

แม่ทิ้งท้ายไว้เท่านั้นก็ลุกออกไปเลย ปล่อยให้ฉันยืนนิ่งคนเดียว พร้อมกับสมองที่มันตื้อไปหมด

มันเป็นเรื่องที่ฉันคิดไม่ถึงจริง ๆ ไม่อยากจะเชื่อเลย... ว่าแม่กับลุงทีเคยคบกัน ถึงขั้นไหน... ลึกซึ้งขนาดไหน ฉันไม่กล้าถามเลย

ฉันขับรถมาทำงานอย่างเหม่อลอย เพราะยังตกใจไม่หาย เขาจะรู้ไหมนะ... ว่าครอบครัวเราสองคน เคยมีซัมติงกันมาก่อนแบบนี้

ฉันตรวจหมาแมวไปสิบกว่าตัวก็ยังไม่หยุดคิด พ่อเขา แม่ฉัน โอ้ย... ทำไมมันแปลก

‘ก๊อก ก๊อก ก๊อก’

“เชิญค่ะ” แล้วผู้ช่วยก็ถือช่อดอกไม้สองช่อเข้ามา เหมือนเดิม ดอกลิลลี่กับดอกกุหลาบ อื้ม... คงจะเป็นของสองคนนั้นล่ะ แต่วันนี้แปลก

จะข่มไคล์สินะ เหอะ สมเป็นอิตาไทม์จริง ๆ

‘ครืน ครืน~’ TIME ตายยาก!

“ฮัลโหล...”

(แม่แมว ออกเวรกี่โมงคะ)

“อีกชั่วโมงนึง มีอะไร?”

ไปหาอะไรกินไง วันนี้รันรันคิดถึงอีกแล้ว) เอะอะก็เอารันรันมาอ้าง! แล้วฉันก็ได้ยินเสียงรันรันร้อง ‘เมี้ยว~’

“โอเค ๆ มารับละกัน”

บอกเขาดีไหม หรือเกริ่น ๆ ไปก่อน เผื่อเขาจะรู้อยู่แล้ว โอ้ย… บ้าจริง ทำไมฉันต้องเก็บเอาเรื่องนี้มาคิดขนาดนี้วะ ถ้าฉันไม่ชอบเขาก็จบไปป่ะ

ถ้าแม่บอกว่าลุงทีเจ้าชู้ แล้วตอนนี้… ลุงทีเลิกเจ้าชู้รึยัง ถ้าเป็นแบบนั้น… ทำไมป้าเมย์ถึงแต่งงานด้วยล่ะ?

‘ตุบ ๆ’ ขึ้นมาทันที ที่คิดเยอะขนาดนี้… หรือฉันจะหลงคารมเขาแล้ว โอ้ย… ไม่นะ! เขายังเหลือผู้หญิงอีกตั้งสองคน!

ฉันทุบหัวตัวเองรัว ก่อนที่จะเก็บกระเป๋า… ไปเซ็นชื่อออกเวร พอเดินมาถึงหน้าโรงพยาบาล ฉันก็เห็นรถเขามาจอดรอแล้ว

เมื่อเขาเห็นฉัน… เขาก็ลงจากรถ แล้วอ้อมมาเปิดประตูให้ ก่อนที่จะดึงดอกไม้ในมือฉันไป… เก็บหลังรถ เอ่อ… ดอกไม้เขานั่นล่ะ ส่วนของไคล์...

อ่าน พลาด2 น้ำปั่น | ความจริงในอดีต! ฟรี

พลาด2 series โดย โนเนจัง เป็นนิยายรักจีนที่ได้รับการอัปเดตอย่างสมบูรณ์ที่ Booktrk อ่าน น้ำปั่น | ความจริงในอดีต! และบทต่อไปของนิยาย พลาด2 ได้ที่นี่

คุณสามารถดาวน์โหลดนิยาย พลาด2 ได้ฟรีที่เว็บไซต์ novelones.com

การค้นหาที่เกี่ยวข้อง:

พลาด2 น้ำปั่น | ความจริงในอดีต!

นวนิยาย พลาด2 น้ำปั่น | ความจริงในอดีต!

พลาด2 pdf