พระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC นิยาย บท 277
เซียวชิงเฟิงพลิกกายลงจากเตียง ช้อนวงแขนอุ้มร่างไท่จื่อเฟยขึ้นมาในอ้อมกอด ฉินเจียวเยี่ยนเห็นทีว่าไม่น่าจะห้ามสวามีได้ จึงเอื้อมมือปลดม่านมุ้งลงครอบรอบเตียง
‘อย่างน้อย ถ้าเจ๋อเอ๋อร์ตื่นขึ้นมา จะได้ไม่เห็นภาพไม่ดีไม่งามเข้า...’
เซียวชิงเฟิงยิ้มกว้าง ในขณะที่ตรงดิ่งไปยังเก้าอี้ตัวใหญ่บริเวณมุมห้อง เขาทรุดตัวลงนั่ง บังคับให้ร่างแน่งน้อยนั่งคร่อมอยู่ด้านบน สองมือเริ่มเปลื้องผ้าของนางอย่างคุ้นเคย จนฉินเจียวเยี่ยนนึกฉุนแบบขำ ๆ
“หม่อมฉันรู้นะเพคะ ว่าท่านพี่ชอบแกล้งเจ๋อเอ๋อร์”
“หื้ม?” เซียวชิงเฟิงลากเสียงสงสัยราวกับถูกปรักปรำ แต่เมื่อสบตาแวววาวของฮูหยินที่จ้องมองมาอย่างรู้ทัน เขาจึงเลิกตีหน้าใสซื่อแล้วฟ้องอย่างตรงไปตรงมา “ก็เขามาแย่งเวลาของเจ้าไปจากข้า”
ฉินเจียวเยี่ยนถอนหายใจ ยกสองแขนขึ้นคล้องคออีกฝ่าย “เจ๋อเอ๋อร์ใช้เวลาคลุกคลีใกล้ชิดอยู่กับเราไม่นานหรอกเพคะ เพียงไม่กี่ปี เมื่อเขาเติบโตขึ้น เขาก็จะติดสหาย ติดอาจารย์ แล้วก็จะห่างจากเราไปเรื่อย ๆ เองเพคะ”
“...” เซียวชิงเฟิงนิ่งเงียบ “เช่นนั้น เมื่อเขาโตขึ้น ข้าจะพาเขาไปหอนางโลม”
เพียะ!!
ฉินเจียวเยี่ยนฟาดท่อนแขนหนาอย่างหมั่นไส้ เรียกเสียงหัวเราะจากคนตัวใหญ่ “อย่าพาเขาไปเด็ดขาดเลยนะเพคะ”
“เอาเถิด เอาเถิด สิ่งเหล่านั้นเป็นเรื่องของวันข้างหน้า” ดวงตาดอกท้อทอประกายวิบวับ ชวนให้ฉินเจียวเยี่ยนที่นั่งอยู่บนตักของเขารู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ “แต่ยามนี้ เจ๋อเอ๋อร์อิ่มท้องไปแล้ว เฟิงเอ๋อร์ก็ควรจะได้อิ่มท้องด้วย”
ริมฝีปากหนาพูดเพียงแค่นั้น ก็ใช้ฝ่ามือใหญ่รั้งศีรษะเล็กได้รูปให้ก้มต่ำลงมาประกบเรียวปากเข้ากับริมฝีปากของตนสอดแทรกปลายลิ้นเข้าไปตักตวงความหวานล้ำอย่างตะกละตะกลาม
มือหนึ่งตรึงศีรษะได้รูปไว้ ส่วนอีกมือก็ไล้ไปตามแนวกระดูกสันหลังสร้างความรู้สึกร้อนรุ่มที่ยากจะอธิบายจนฉินเจียวเยี่ยนสั่นสะท้านไปทั้งกาย กอปรกับช่วงนี้ที่นางให้นมบุตร จึงมักจะเลือกสวมใส่ชุดหลวม ๆ ทำให้เข้าทางของอีกฝ่ายที่สามารถเปลื้องเสื้อผ้าอาภรณ์ของนางได้อย่างง่ายดาย
เสื้อผ้าเนื้อนุ่มร่วงหล่นลงจากเก้าอี้ แสงแดดยามบ่ายสาดส่องเข้ามาในห้องสะท้อนผิวขาวอมชมพูของฉินเจียวเยี่ยน สองริมฝีปากยังคงประกบกันอย่างแนบแน่น เสียงดูดดึงดังขึ้นเป็นระยะ ก่อนที่เซียวชิงเฟิงจะผละริมฝีปากไล้ไปตามซอกคอ ลงต่ำมาจนถึงเนินเนื้ออวบอิ่มที่เขายึดครองอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
ยอดเม็ดอิงเถาที่บวมเป่งจากฝีมือของบุตรชาย พาให้เซียวชิงเฟิงนึกเคืองอยู่เพียงนิด ก่อนที่เขาจะอ้าปากงับยอดถันนั้นเข้าปากบ้าง
เมื่อได้เห็นใบหน้าหวานแดงก่ำด้วยความอดทนอดกลั้น มิยอมหลุดเสียงครางจนลูกตื่น เขาก็ยิ่งชอบใจ กระดกบั้นท้ายตอกตรึงเข้าไปให้ลึกยิ่งขึ้น
“อ๊ะ! ท่านพี่...” ฉินเจียวเยี่ยนครางเสียงแผ่ว เมื่อเซียวชิงเฟิงเริ่มเร่งจังหวะรัวใส่อย่างอดกลั้น ร่างบางสั่นคลอนไปมาบนตักของเขา “ยะ อย่า อะ อา อุ๊บ...”
ร่างสูงช่วยฮูหยินของตนไม่ให้ส่งเสียงดังไปกว่านั้น ด้วยการส่งริมฝีปากตนเองไปดูดกลืนเสียงหวาน ๆ นั้น แล้วลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ ส่งผลให้ร่างแน่งน้อยที่เกาะเกี่ยวอยู่บนตัวเขา ต้องยกแขนขึ้นคล้องคอเขาไว้แน่น สองเรียวขาตวัดโอบรัดรอบเอวสอบ ยิ่งผลักดันให้ตัวตนของเขาทะยานเข้าไปลึกกว่าที่เคย
“อึก... อืม...” ฉินเจียวเยี่ยนครางในลำคอ เมื่อแผ่นหลังเนียนสัมผัสกับกำแพงห้องเย็น ๆ จึงได้รู้ว่า สวามีคนดีกักขังนางไว้กับผนังห้อง สองแขนของเขาสอดเข้าไปใต้ข้อพับของขาเรียวค้ำมือลงบนกำแพง
ท่าทางนั้นบังคับให้ดอกเหมยของนางเบ่งบานชูช่อให้เขาเชยชมได้ง่ายและถลำลึกมากขึ้น
เสียงจุมพิตริมฝีปากช่วงบนดังผสานไปกับเสียงกระแทกช่วงล่าง หยาดน้ำแห่งความสุขไหลอาบไปทั่วบริเวณจุดอ่อนไหวจนหยดลงสู่พื้นเป็นกว้าง
เซียวชิงเฟิงตอกตรึงร่างเล็กไว้บนกำแพงเช่นนั้น คราแล้วคราเล่าจนตะวันตกดิน เขาจึงได้รามือ...
บทใหม่
ตอนฟรี
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: พระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC
เมื่อไหร่ตอนใหม่จะมาหรอคะ รอนานจุงเบย อดใจไม่ไหว 🥹...