ผู้กล้าเหนือกาลเวลา นิยาย บท 968

บทที่ 968 ไฟรักดวงน้อย (1)

………………..

สะท้านฟ้าสะเทือนดินเป็นการบรรยายอย่างหนึ่ง

สำหรับแต่ละคนความหมายของฟ้าก็ต่างกัน

อย่างจักรพรรดินี ฟ้าสำหรับองค์ท่านคือเผ่ามนุษย์ องค์ท่านสามารถแบกรับทุกสิ่งอย่างเพื่อเผ่ามนุษย์ องค์ท่านอยากอุ้มชูทั้งเผ่าให้ยังคงเดินสวนทางในยุคที่ไม่ใช่กระแสวิถีมนุษย์

ส่วนฟ้าในใจสวี่ชิง คือคนที่เดินเข้ามาในใจเขาหลังผ่านเรื่องราวตลอดทาง

ไม่ว่าหัวหน้าเหลย ปรมาจารย์ไป่ อาจารย์ เอ้อร์หนิว จื่อเสวียน หลิงเอ๋อร์และคนอื่นๆ…ยังมีเหตุการณ์ภายนอกที่เกิดขึ้นเพราะคนเหล่านี้ เช่นเขตปกครองผนึกสมุทร เจ็ดเนตรโลหิตและแผ่นดินใหญ่คลื่นศักดิ์สิทธิ์

เหล่านี้ล้วนเป็นสีสันในโลกของเขา และเป็นส่วนประกอบสำคัญในความเป็นมนุษย์ของเขา

ดั่งสมอเรือที่ทำให้ความเป็นเทพของเขามีไว้ใช้เพื่อความเป็นมนุษย์โดยตลอด ไม่มีวันเอนเอียง

โดยเฉพาะหลังฟื้นขึ้นมาครั้งนี้ ใช้เลือดเนื้อเสี้ยวหน้าสร้างร่างกายใจเขาย่อมถูกเปลี่ยนให้เป็นเทพ ดังนั้นสีสันของความเป็นมนุษย์จึงยิ่งสำคัญ

แต่สำหรับหวงเหยียน ฟ้าในใจเขา…

คือการเหลือบลงไปเห็นหญิงงานชวนตะลึงตอนเหาะเหินอยู่ตรงขอบฟ้าด้วยความทะนง

เงาร่างที่กวัดแกว่งกระบี่ใหญ่อยู่กลางทะเลต้องห้ามกลายเป็นฟ้าดินของเขา กลายเป็นโลกของเขา กลายเป็นทุกสิ่งของเขานับแต่นั้น

ทำให้เขายินดีแยกร่างลงมาไขว่คว้าโดยไม่สนฐานะหรือสิ่งอื่นใด

แม้หนทางยากลำบาก แต่เขายังคงยึดมั่น

ความทะนงของเขาลดลงได้เพื่อคนคนนั้น ความแข็งแกร่งของเขาอ่อนแอได้เพราะคนคนนั้น

ทั้งชีวิตเขาไม่เคยไปบูชาเสี้ยวหน้าตามคนส่วนใหญ่ ไม่เคยไปสนใจความเป็นความตายของสรรพชีวิต เขาเป็นถึงปักษาสวรรค์ทักษิณ ศีรษะเชิดขึ้นได้ตลอดเวลา

มีเพียงอยู่ต่อหน้าคนคนนั้น เขายินดีก้มมันลง

เพราะนี่คือความรักครั้งแรกของเขาผู้เป็นเผ่าปักษาสวรรค์เพียงหนึ่งในโลก

และจะเป็นครั้งเดียวในชาตินี้

ดังนั้นพอหวงเหยียนพูดจบ สวี่ชิงก็เดาสาเหตุได้

ศิษย์พี่หญิงโกรธแล้ว

“ไม่ได้การ พวกเราต้องออกเดินทางเดี๋ยวนี้!”

หวงเหยียนหายใจเข้าลึก พลันเคลื่อนกายแปลงร่างเป็นวิหคเพลิงสวรรค์

ทะเลต้องห้ามมืดพลัน

บนนภา เงาร่างมหึมาบดฟ้าบังตะวัน พลังน่าสะพรึงกลัวถึงขั้นสุดในพริบตา

ผ่านบริเวณใดฟ้าดินเปลี่ยนสี ขณะกระพือปีก ลมพัดเมฆแผ่คลุม

ความน่าเกรงขามของเจ้าแห่งปักษาสวรรค์ทักษิณอัดแน่นทะเลต้องห้ามในยามนี้

เรื่องความรักของหวงเหยียนกับศิษย์พี่หญิงรอง สวี่ชิงนับว่าเป็นพยานมากว่าครึ่ง ตอนนี้จึงก้าวตามไปบนท้องฟ้า

ตามด้วยฟ้าแลบไร้สิ้นสุด เงาร่างของพวกเขาพลันหายไปในขอบฟ้า

เป้าหมายคือหมู่เกาะแห่งหนึ่งบนทะเลต้องห้ามที่ห่างจากตรงนี้ประมาณหนึ่ง

“พวกเราเจ็ดเนตรโลหิตจะมีการประลองครั้งใหญ่ทุกรอบหลายสิบปี ตอนนั้นเกาะเงือกก็ด้วย เจ้ากับข้าต่างเข้าร่วมแล้ว และการประลองใหญ่ครั้งนี้กำลังดำเนิน โดยมีศิษย์พี่หญิงเป็นผู้ควบคุม”

“สถานที่ฝึกซ้อมคือเผ่าเต่าทะเลยักษ์”

“เมื่อครู่ศิษย์พี่หญิงส่งเสียงมาให้ข้า บอกว่าเผ่าเต่าทะเลยักษ์เรียกเทพเจ้าของพวกมันออกมา ซึ่งก็คือสิ่งมีชีวิตประเภทเทพอย่างหนึ่ง”

ระหว่างห้อตะบึง เสียงของหวงเหยียนดังก้องอยู่ในจิตใจสวี่ชิง

ในสายตาผู้แข็งแกร่ง สิ่งมีชีวิตประเภทเทพไม่นับเป็นเรื่องใหญ่อะไรอยู่แล้ว หลายเดือนนี้สวี่ชิงสังหารไปเจ็ดแปดตัว

หากหวงเหยียนออกมือ หนึ่งลมปราณก็คงสังหารมันได้

แต่ทำให้ศิษย์พี่หญิงโมโห เช่นนั้นเรื่องนี้ก็ใหญ่ทีเดียว

ดังนั้นสวี่ชิงจึงสีหน้าขรึมลง พยักหน้าและมุ่งไปเต็มความเร็ว

“งั้นพวกเราเร่งความเร็วหน่อย!”

ได้ยินสวี่ชิงกล่าวเช่นนี้ หวงเหยียนตะโกนว่าสหายรักและเร่งความเร็วตามไปด้วย

ขณะห้อตะบึงสุดกำลัง พลังต้นกำเนิดเทพในกายสวี่ชิงปรากฏขยายทั่วร่าง คนทั้งคนดูแล้วถึงกับเปล่งรัศมีสีทองออกมา

ผสานสีเงินที่สะท้อนจากร่างเป็นบางครั้ง ราวกับเทพมารกระนั้น

ทั้งหมดนี้ย่อมเป็นความเปลี่ยนแปลงที่มาพร้อมร่างกายอันประกอบด้วยเลือดเนื้อเสี้ยวหน้า

ในร่างกายเขามีเลือดเนื้อเสี้ยวหน้ากับปรอทเซียนอยู่ด้วยกัน อย่างแรกสร้างกาย อย่างหลังกลับเป็นสื่อผสานเลือดเนื้อเสี้ยวหน้า

ส่วนแสงเซียนตะวันดับจะค่อยๆ หลอมปรอทเซียนระหว่างเพิ่มความเร็วการผสานวิญญาณกับกายเนื้อ กระทั่งในกายสวี่ชิงไม่มีเซียนปรอทอีกต่อไป นั่นก็จะเป็นเวลาที่ร่างกายและวิญญาณเขาเป็นหนึ่งเดียวโดยสมบูรณ์

ส่วนกายเนื้อที่สร้างจากเลือดเนื้อเสี้ยวหน้า การเปลี่ยนแปลงพลิกฟ้าพลิกแผ่นดินที่มาพร้อมกันนั้นไม่เพียงยกระดับพลังกายเนื้อ ยังส่งผลมหาศาลต่อด้านต่างๆ ของสวี่ชิง

ผืนอนัตตาในร่างเขาตอนนี้กลายเป็นสีทองโดยสมบูรณ์

บนผืนอนัตตาสีทองนั้นนาบอักขระเทพแวววามไว้สี่ตัว

นั่นคือหนึ่งแก่นวิญญาณและสามอำนาจเทพเจ้า

แก่นวิญญาณเกิดจากวิถีเวท วิถีจักรพรรดิรวมถึงวิชาผู้บำเพ็ญทั้งหลายที่สวี่ชิงฝึกฝน ในนั้นจะเจอร่องรอยทั้งหมดอันมีสายเซียนต่างวิถีเป็นหลัก

มันล้อมรอบพรมแดนอนัตตาทั้งผืน หัวท้ายเชื่อมโยงเป็นวงแหวนมหึมาชวนตะลึง

มันแบ่งเขตแดนให้อนัตตา เป็นร่องรอยของเซียนต่างวิถี!

ส่วนสามอำนาจเทพเจ้าแบ่งเป็นตัวแทนจันทร์สีม่วง เคราะห์หายนะและคำสาปเทพเจ้า

เหล่านี้เทียบกับสวี่ชิงในอดีตจะไม่มีความแตกต่างเท่าไร ที่มีความต่างจริงๆ คือร่องรอยอำนาจเทพเจ้าบนผืนอนัตตาเหล่านั้น ด้วยยังไม่ตื่นรู้และไม่ได้ครอบครองอย่างแท้จริง ร่องรอยจึงตื้นบาง

เดิมมีหนึ่งร้อยสาย

แต่ตอนนี้…จำนวนมันพุ่งขึ้นไปกว่าพัน!

สวี่ชิงเคยสัมผัสได้ หากวันหนึ่งตนตื่นรู้อำนาจเทพเจ้าร้อยสายนั้นได้ทั้งหมด ทำให้พวกมันสว่างแวววามทุกเส้น ตอนนั้นเขาจะอยู่ในขั้นสูงสุดของหวนสู่อนัตตา

และตอนนี้…

พร้อมกับฝึกแสงเซียนตะวันดับให้ผนึกกายเนื้อคลายออกเร็วที่สุด

‘ต้องต่อสู้ ต้องตื่นรู้ ต้องสัมผัสความเป็นความตาย’

สวี่ชิงพึมพำในใจ

เวลาครึ่งก้านธูปก็ผ่านไปเช่นนี้ ขณะสวี่ชิงกับหวงเหยียนห้อตะบึง เกาะเต่าทะเลยักษ์ที่เคยอยู่ห่างไกลก็จะถึงในอีกไม่ช้า

ตอนนี้หวงเหยียนสัมผัสรอบด้านแล้วแน่ใจว่าศิษย์พี่หญิงปลอดภัย จึงเคลื่อนกายแปลงจากร่างปักษาสวรรค์ทักษิณเป็นเจ้าอ้วนน้อยอีกครั้ง

กล่าวคำกับสวี่ชิง

“จะว่าไป สถานที่ฝึกซ้อมนี้ยังเกี่ยวข้องกับเทียนประทีปด้วย”

“หลังจากหนึ่งในฐานลับของเทียนประทีปบนทะเลต้องห้ามถูกด้านเจ็ดเนตรโลหิตค้นพบ ถึงได้มีการฝึกซ้อมที่มีการกวาดล้างเป็นเป้าหมายในครั้งนี้”

สวี่ชิงฟังแล้วสีหน้าปกติ เขาที่ผ่านการระเบิดวิญญาณและฟื้นคืนชีพมาแล้วหนึ่งครั้งสามารถซ่อนความรู้สึกเกี่ยวกับเทียนประทีปและจื่อชิงได้โดยสมบูรณ์

ไม่เพียงแค่สีหน้า ในใจก็เช่นกัน

ดั่งทะเลลึกไร้คลื่น

มีเพียงตอนระเบิดจึงจะส่งจิตสังหารเทียมฟ้าออกมา

และนี่ก็เป็นนิสัยที่สวี่ชิงมีตั้งแต่เด็ก แต่จื่อชิงเคยเป็นข้อยกเว้น

กระทั่งวันนี้ ข้อยกเว้นนั้นถูกละลายไปแล้ว

สวี่ชิงกลับมามีสภาพจิตใจดังเดิม

เขาจึงใช้สายตาเรียบนิ่งมองหวงเหยียนที่จงใจคืนร่างจากสภาวะวิหคเพลิงสวรรค์อย่างชัดเจน

หวงเหยียนกระแอมและกล่าวอธิบาย

“ศิษย์พี่หญิงไม่ชอบข้าในสภาพนกยักษ์ นางบอกว่าชอบข้าแบบสง่าหล่อเหลาเช่นตอนนี้”

หวงเหยียนกล่าวพลางตบหน้าท้อง เนื้อบนกายสั่นไหวอีกหลายครั้ง

สวี่ชิงหัวเราะ ถอนสายตากลับมามองทอดไกล

ความไร้สิ้นสุดของทะเลกว้างใหญ่สุดท้ายก็เป็นแค่การเปรียบเปรย สำหรับสวี่ชิงกับหวงเหยียนในตอนนี้ ระยะห่างแค่นี้พวกเขาก็สัมผัสได้ทั้งหมดจากตรงนี้

ในการรับรู้ของพวกเขา เช่นบนเกาะเต่าทะเลยักษ์ที่รูปร่างเหมือนปลาดาวมีเสียงขลุ่ยเชียงดังครวญก้องสะท้านต่อเนื่อง

ในนั้นมีศิษย์เจ็ดเนตรโลหิตมากมายกำลังฝึกฝน

บางคนเลือกการสังหาร บางคนเลือกตามหาสมบัติ เลือกต่างกันตามนิสัยที่ไม่เหมือนกัน

แต่โดยภาพรวมยังคงรักษารูปแบบของยอดเขาลำดับเจ็ด ศิษย์ส่วนใหญ่ต่างเน้นซ่อนตัวรอโชคเป็นหลัก

เหมือนที่สวี่ชิงฝึกบนเกาะเงือกตอนนั้น

ดูพวกเขาแล้วความทรงจำก็ผุดขึ้นในหัวสวี่ชิง

ส่วนบนทะเลต้องห้ามที่ไกลออกไป ยามนี้คลื่นทะเลพลิกม้วนตามเสียงขลุ่ยที่ดังก้องในเกาะเต่าทะเลยักษ์ดุจพายุคลื่นกวาดม้วนทั่วทิศ คลื่นแต่ละลูกเทียมฟ้า เข้าใกล้เกาะเต่าทะเลยักษ์ประหนึ่งไล่จับสัตว์น้ำ

………………………………….