ผู้อำนวยการเคยบอกเธอตอนที่พูดแนะนำห้องปรับพื้นฐานนี้ ว่าวัสดุก่อนสร้างของห้องเรียนนี้โอวหยางโม่เป็นคนออกเงินเองทั้งหมด แม้แต่ประตูห้องก็ยังสั่งทำพิเศษ เป็นประตูแบบกันเสียงกันกระสุน และจะปิดอัตโนมัติหลังถูกเปิด
ว่ากันว่าแบบนี้จะช่วยในเรื่องสมาธิของนักเรียนที่เรียนในห้อง
แต่ทว่าตอนนี้ ประตูบานนี้ถูกเปิดอยู่ครึ่งหนึ่ง
ประตูเสียเหรอ? ไม่น่าใช่ ประตูที่เพิ่งทำมาไม่เสียง่ายๆ หรอก
ประตูบานนี้ต้องมีอะไรแน่ๆ!
กู้หว่านหว่านที่อยู่ข้างหลังยังคงบ่นพึมพำไม่หยุด เห็นได้ชัดว่าเธอเกียจมู่ซย่าเข้าไส้
มู่ซย่าหันกลับไปพูดกับกู้หว่านหว่าน “ขอโทษนะ เมื่อกี้เหม่อไปน่ะ เธอเข้าก่อนเลย”
กู้หว่านหว่านส่งเสียงหึจากปลายจมูก เพียงแค่รู้สึกว่าในที่สุดมู่ซย่าก็รู้กำพืดของตนสักที จากนั้นก็ค่อยๆ เดินเข้าไปยังประตู
เมื่อเธอยื่นมือออกไปเปิดประตู ก็ได้ยินเสียงดังมาจากด้านบนประตู
กู้หว่านหว่านจึงแหงนหน้าขึ้นมองโดยสัญชาตญาณ ด้านบนมีกะละมังที่มีน้ำอยู่ใบหนึ่ง!
กู้หว่านหว่านเบิกโตกว้าง ยังไม่ทันได้ขยับตัว น้ำเย็นที่อยู่ในกะละมังก็สาดลงมาเต็มหน้าเธอ
“อ๊าก!” กู้หว่านหว่านกรีดร้องขึ้นมาทันที ทว่าสายน้ำก็ไหลตามเส้นผมลงมาที่ปากของเธอ
กู้หว่านหว่านจึงรีบบ้วนน้ำทิ้ง จากนั้นก็ใช้มือลูบหน้า เมื่อเอามือออกก็เห็นว่าบริเวณฝ่ามือเปื้อนไปด้วยมาสคาร่าและลิปสติก
เธอตั้งใจแต่งหน้าเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงเต็มตั้งแต่กินมื้อเที่ยงเสร็จ เพื่อจะให้เพื่อนๆ คนใหม่ได้เห็นภาพลักษณ์ดีๆ แต่ตอนนี้กลับพังไปหมดแล้ว
เธอรู้ดีว่าตอนนี้สภาพของตนดูไม่ได้เลย
ทว่าก็มีเรื่องที่น่าอายยิ่งกว่าเกิดขึ้นตามมา กะละมังที่อยู่บนประตูตกลงมากระแทกศีรษะของเธอเต็มเป้า
“ฮ่าๆๆ” เสียงหัวเราะดังมาจากข้างในห้อง
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ประธานวายร้ายจะแต่งงานกับฉันให้ได้!
จะมาอัปตอนไหนคะ...
ฮือออใจจะขาดมาต่อนะคะ...
เลิกอ่านดีไหม อยู่ๆก็อัดเหลือ2ตอน...
จากที่อัปวันละ10 ตอนตอนนี้เหลือแค่2ตอนแล้วหรอ...
ทำไมฮับแค่2ตอนละคะ...
โอ้ยค้างอีกจะหาอ่านได้จากแอปไหนเนี่ย...
อยากได้หนังสือเป็นเล่มมีขายไหมค่ะ...
รออค้า...
รอนะคะ ขอบคุณที่มาต่อให้นะคะ...
อยากอ่านมาต่อได้ไหมคะ...