ภายใต้โคมระย้าคริสตัล ดวงตาสีดำสนิทราวกับออบซิเดียนของฟู่ซื่อถิงที่เปล่งประกายลึกล้ำมีเสน่ห์และแฝงไปด้วยอันตราย
ก็คงไม่ขยับนอนนิ่งเหมือนเดิมเป็นปกติ
ฟู่เย่เฉินหวาดกลัวมากจนเขาถอยหลังไปสองสามก้าว
“อันอัน...ไม่สิ...น้าสะใภ้ ดึกแล้ว ฉันไม่รบกวนคุณกับคุณอาล่ะ!”
ฟู่เย่เฉินเหงื่อไหลเย็นและเดินโซเซออกจากห้องนอนใหญ่
ฉินอันอันดูเขาวิ่งหนีไป เธอก็เริ่มเครียดขึ้นมาทันที และตัวสั่นเล็กน้อยอย่างหยุดไม่ได้
ฟู่ซื่อถิงฟื้นแล้วเหรอ?!
ไม่ใช่ว่าเขาจะใกล้ตายเหรอ?
เธออยากจะคุยกับเขา แต่ไม่มีเสียงออกมา จึงอยากเข้าไปมองใกล้ ๆ แต่ดูเหมือนว่าเท้าของเธอกลับอยู่กับที่ไม่ขยับไปไหน
ความกลัวที่ไม่รู้จักมันครอบงำเธอ เธอก็อดไม่ได้ที่จะถอยออกมา...และวิ่งลงไปชั้นล่าง!
“ป้าจาง ฟู่ซื่อถิงฟื้นแล้ว! เขาลืมตาขึ้นมาแล้ว!”
ป้าจางได้ยินเสียงจึงรีบขึ้นไปชั้นบน
“คุณผู้หญิง นายท่านเขาลืมตาแบบนี้ทุกวัน แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาฟื้นขึ้นมาแล้ว ดูสิที่พวกเรากำลังพูดคุยกันอยู่ตอนนี้ เขาก็ไม่ตอบสนองเลย” พี่สะใภ้จางถอนหายใจ“ หมอบอกว่าความเป็นไปได้ของผู้ป่วยเจ้าชายนิทราแบบนี้ที่จะฟื้นขึ้นมาค่อนข้างต่ำมาก”
ฉินอันอันยังรู้สึกกลัวอยู่ "ฉันนอนเปิดไฟตอนกลางคืนได้ไหมค่ะ ฉันรู้สึกกลัวนิดหน่อย"
“ได้สิค่ะ รีบนอนนะคะ! พรุ่งนี้เช้าเราต้องไปบ้านคุณนายใหญ่กัน พรุ่งนี้เช้าจะมาเรียกนะคะ”
"ค่ะ"
หลังจากส่งป้าจางออกไปแล้ว ฉินอันอันก็เปลี่ยนชุดเข้านอน
เธอนั่งอยู่ข้าง ๆ เขาเหม่อมองดูใบหน้าหล่อเหลาของฟู่ซื่อถิง เธอยื่นมือออกมาโบกมือต่อหน้าเขา
“ฟู่ซื่อถิง คุณกำลังคิดอะไรอยู่เหรอ?”
อย่างไรก็ตามเขาก็ไม่มีการตอบสนอง
จู่ ๆ เธอก็รู้สึกหดหู่ใจขึ้นมา เมื่อเทียบกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา ความเจ็บปวดของเธอในตอนนี้จะนับว่าเป็นอะไรได้?
“ฟู่ซื่อถิง ฉันหวังว่าคุณจะฟื้นขึ้นมาได้ ถ้าคุณมีเงินมากมายขนาดนี้ แล้วไปตกอยู่ในมือของคนสารเลวอย่างฟู่เย่เฉินนั่น คุณต้องตายตาไม่หลับแน่”
หลังจากคำพูดของเธอเงียบลง ผู่ชายคนนั้นก็ค่อยๆหลับตาลง
เธอเหม่อมองเขาด้วยใจที่เต้นระรัวเหมือนกลอง
คนที่เป็นผักบางคนก็มีสติอยู่บ้างเช่นกัน แล้วเขาได้ยินสิ่งที่เธอพูดเมื่อกี้ไหมนะ?
ฉินอันอันนอนลงข้างๆ เขาอย่างไม่สบายใจ หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็ถอนหายใจออกมา
ตอนนี้เธอคือคุณนายฟู่และไม่มีใครกล้ารังแกเธอในตอนนี้
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รอวันหย่า คุณสามีร้าย
ทนความโง่ของนางเอกไม่ไหว ทำไมต้องให้เสิ่นอวี๋ได้หน้า ไม่เห็นจะสมเหตุสมผลเลย ถ้าไม่อยากเปิดเผยตัว ก็ส่งข้อความผ่านเว่ยเจินได้นี่ว่าผ่าตัดเสร็จแล้ว ต้องดูแลอย่างนั้นอย่างนี้ แล้วที่นังเสิ่นแท้ง ก็บอกให้ตรวจดีเอ็นเอสิ เพคาะตัวเองก็สงสัยว่าทำไมมันถึงจงใจให้แท้ง ตอนหลังมารู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ยังจะเก็บเงียบ ไม่บอกพระเอก ด้วยเหตุผลประสาท ๆ ว่าไม่อยากให้รู้สึกแย่ เอิ่ม แล้วปล่อยให้ถูกหลอกว่าเป็นคนรักษาน้องจนหายดี หลอกว่ามีลูกด้วย แบบนี้คือ ดีกว่าเหรอ งงกับตรรกะ...
ยังไงก็ให้อภัยไม่ได้ที่บังคับให้ทำแท้ง ต่อให้นางเอกยื้อลูกเอาไว้ได้ก็เหอะ ทำไมชอบเขียนให้นางเอกอภัยให้คนแบบนี้ นี่เป็นการใช้ความรุนแรงและการฆ่าคนชัด ๆ...
ตามหลายเรื่องอัพเดทไม่จบซักเรื่อง😂😂...
หยุดอัพเดท..หลายเรื่องมาก😂😂...
กำลังสนุก โดนเทอีกแล้ว😂😂😂...
รออยู่นะคะ...
อยากได้วันละ5ตอนเหมือนเดิมได้ไหมคะ🤩😍🥰...
แอดมิน..ให้อ่านวันละ1ตอน😁😁😁...
ข้ามไป 4 ตอน238-241...
สนุกมากค่ะ...