แพทย์หญิงเอ่ยว่า “พูดยากนะคะ ถ้าอย่างเร็วก็สามสี่เดือน ถ้าอย่างช้านั้นจะนานเท่าไหร่ก็ได้” หลังจากหยุดครู่หนึ่งเธอก็กล่าวเสริมว่า “คุณยังสาวอยู่ ดังนั้นทุกอย่างจะเป็นไปได้ด้วยดีอย่างแน่นอน"
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ฝนในฤดูใบไม้ร่วงก็นำเมืองเอเข้าฤดูใบไม้ร่วงอย่างเป็นทางการแล้ว
ในตอนกลางคืน หลังจากอาบน้ำเสร็จฉินอันอันออกจากห้องน้ำ
เธอเดินไปที่ด้านข้างเตียง เปิดฝาครีมมอยเจอร์ไรเซอร์ให้ความชุ่มชื้นตัวใหม่ที่เธอซื้อวันนี้ และทาให้ทั่วผิวของเธอ
“ฟู่ซื่อถิง ฉันจะทาให้คุณด้วยนะ! ช่วงนี้อากาศแห้งเกินไปแล้ว” เธอพูดแล้วเดินไปข้าง ๆ ฟู่ซื่อถิง
เธอนั่งอยู่ข้างเตียง ใช้นิ้วแต้มมอยเจอร์ไรเซอร์เล็กน้อยแล้วเกลี่ยให้ทั่วใบหน้าของเขา
ดวงตาสีดำลึกราวกับอำพันราวกับอัญมณีของเขาลืมตาขึ้นทันที
เธอตกใจมากซะจนหายใจลำบากกับประกายแสงดวงตาของเขา
แม้ว่าจะเห็นเขาลืมตาทุกวัน แต่ก็ยังตกใจทุกครั้งที่เห็นเขาลืมตาขึ้นมา
“ฉันออกแรงมากเกินไปเหรอ แต่ฉันไม่ได้ออกแรงเลยนะ!” นิ้วของเธอยังคงนวดแก้มของเขาต่อไปเบา ๆ
ในเวลาเดียวกัน ก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิดของตัวเอง…
“ฟู่ซื่อถิง ฉันได้อ่านข่าวในอินเตอร์เน็ตว่าคุณไม่เคยมีแฟน คงเป็นเพราะสุขภาพไม่ดีแน่...แต่ฉันคิดว่าคุณค่อนข้างแข็งแรงนะ! แขนล่ำขนาดนี้...ต้นขาที่แน่นแบบนี้..."
เธอทามอยเจอร์ไรเซอร์ให้เขา จากนั้นตบแขนและขาของเขาเบา ๆ
การเคลื่อนไหวของเธอเบามาก ตบเบา ๆ แบบนั้นคงไม่เป็นอะไร
แต่ปฏิกิริยาของเขาทำให้ตาเธอเบิกกว้างขึ้น…
เพราะ...ดูเหมือนเธอจะได้ยินเสียงผู้ชายคนหนึ่ง
“ฟู่ซื่อถิง นั่นคุณเหรอ! เมื่อกี้คุณพูดหรือเปล่า?” ฉินอันอันกระโดดขึ้นจากขอบเตียง ดวงตารูปกลมรีของเธอเบิกกว้างมองไปที่ใบหน้าของเขา
เขายังมองเธอกลับด้วย…
มันแตกต่างจากเมื่อก่อนตอนที่เขาลืมตา แววตาของเขาไร้ชีวิตชีวา แต่ตอนนี้เขากำลังจ้องมองเธอและมีอารมณ์อยู่ในนั้นด้วย!
แม้ว่าอารมณ์นี้จะแต่งแต้มด้วยความโกรธ ความเกลียดชัง และความสงสัยเล็กน้อย
“ป้าจาง!” ฉินอันอันตกใจมากจนรีบวิ่งออกไปเหมือนกับแมวที่ถูกเหยียบหางแล้ววิ่งลงไปชั้นล่าง “ป้าจาง ฟู่ซื่อถิง ฟื้นแล้ว! เขาพูดด้วย เขาฟื้นแล้วจริงๆ!”
ใบหน้าของเธอแดง ใจเต้นไม่เป็นจังหวะและหน้าอกของเธอก็ขึ้นลงอย่างรวดเร็ว
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รอวันหย่า คุณสามีร้าย
ทนความโง่ของนางเอกไม่ไหว ทำไมต้องให้เสิ่นอวี๋ได้หน้า ไม่เห็นจะสมเหตุสมผลเลย ถ้าไม่อยากเปิดเผยตัว ก็ส่งข้อความผ่านเว่ยเจินได้นี่ว่าผ่าตัดเสร็จแล้ว ต้องดูแลอย่างนั้นอย่างนี้ แล้วที่นังเสิ่นแท้ง ก็บอกให้ตรวจดีเอ็นเอสิ เพคาะตัวเองก็สงสัยว่าทำไมมันถึงจงใจให้แท้ง ตอนหลังมารู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ยังจะเก็บเงียบ ไม่บอกพระเอก ด้วยเหตุผลประสาท ๆ ว่าไม่อยากให้รู้สึกแย่ เอิ่ม แล้วปล่อยให้ถูกหลอกว่าเป็นคนรักษาน้องจนหายดี หลอกว่ามีลูกด้วย แบบนี้คือ ดีกว่าเหรอ งงกับตรรกะ...
ยังไงก็ให้อภัยไม่ได้ที่บังคับให้ทำแท้ง ต่อให้นางเอกยื้อลูกเอาไว้ได้ก็เหอะ ทำไมชอบเขียนให้นางเอกอภัยให้คนแบบนี้ นี่เป็นการใช้ความรุนแรงและการฆ่าคนชัด ๆ...
ตามหลายเรื่องอัพเดทไม่จบซักเรื่อง😂😂...
หยุดอัพเดท..หลายเรื่องมาก😂😂...
กำลังสนุก โดนเทอีกแล้ว😂😂😂...
รออยู่นะคะ...
อยากได้วันละ5ตอนเหมือนเดิมได้ไหมคะ🤩😍🥰...
แอดมิน..ให้อ่านวันละ1ตอน😁😁😁...
ข้ามไป 4 ตอน238-241...
สนุกมากค่ะ...