ราชินีพลิกสวรรค์ นิยาย บท 328

“คณะทูตจากเป่ยโหรวหรือ” เจียงหลีเลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจ

แม้ว่าทั้งสองแคว้นจะไม่ได้เป็นศัตรูกันโดยตรง แต่สถานการณ์ตึงเครียดมากเช่นนี้ พวกเขามาที่นี่เพื่อกระทำการสิ่งใด

อวี้ซูพยักหน้า “คาดการณ์ว่าอีกประมาณครึ่งเดือนจะเดินทางมาถึงเพคะ”

“หากเป็นเช่นนี้…พวกเขาออกเดินทางตั้งแต่ตอนที่อาณาจักรซีเฉียนยังไม่ได้ล่มสลาย” เจียงหลีคำนวณเวลาในใจ

“ฝ่าบาท เราต้องจัดเตรียมขบวนต้อนรับหรือไม่เพคะ” อวี้ซูถาม

เจียงหลีพยักหน้า “แน่นอน” นางหรี่ตาและยิ้มอย่างมีเลศนัย “ผู้มาเยือนคือแขก ราชวงศ์จยาเซียนของเราจะเสียมารยาทไม่ได้”

อวี้ซูพยักหน้าและถอยหลังออไป

หลังจากที่นางเดินออกไป เจียงหลีเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าอีกครั้งและถอนหายใจในใจ นี่ท่านจะมาเมื่อไหร่

…

ณ ทะเลแห่งดวงดาวที่ไร้พรมแดน เสินอวี่และอวี้ฉีกำลังรอคอยอย่างประหม่าในวังเซ่าตี้ ที่ซึ่งใหญ่โตและกว้างใหญ่กว่าหนานฮวงรวมกันไม่รู้เท่าไหร่

ทั้งสองนิ่งเงียบและบรรยากาศแลดูน่าเบื่ออย่างมาก

ซึ่งไม่มีแม้แต่การประสานตากัน สถานที่ๆ พวกเขาเฝ้าอยู่นั่นคือ สถานที่ฝึกฝนขององค์จักรพรรดิเซ่าตี้

ครั้งที่แล้ว พวกเขาทั้งสองแอบตามเส้นทางขององค์จักรพรรดิและบังเอิญพบเจอกับสาเหตุของความผิดปกติขององค์จักรพรรดิในช่วงเวลานี้ แต่ก็ถูกเซ่าตี้จับได้เช่นกัน

สองวันต่อมาองค์จักรพรรดิเซ่าตี้ก็กลับมาตามสัญญา แต่ไม่ทันจะได้ลงโทษพวกเขา ก็ได้รีบไปเก็บตัวฝึกฝน และมีเพียงเหตุผลเดียวคือพลังนั้นเริ่มปรากฏขึ้นอีกครั้งแล้ว

หลังจากเฝ้ารออยู่นาน เสินอวี่ก็ขมวดคิ้ว ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความกังวล “รอบนี้ การกลับชาติมาเกิดขององค์จักรพรรดินานเกินไป”

“เป็นเพราะผู้หญิงคนนั้น” สีหน้าของอวี้ฉีตึงเครียดเช่นกัน

เสินอวี่ถอนหายใจเงียบๆ

“องค์จักรพรรดิกลับชาติมาเกิดเป็นเวลานานเพราะพลังนั้น และไม่สามารถล้มเหลวในช่วงสุดท้ายได้” อวี้ฉีกัดฟัน และดวงตาเป็นประกาย

เสินอวี่สัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าของเขาและเตือนว่า “เจ้าอย่าแม้แต่จะคิดนะ”

อวี้ฉีเงยหน้าขึ้นมองเขา เจตนาฆ่าในดวงตาค่อยๆ ดับลง

เสินอวี่เกลี้ยกล่อม “เจ้ากับข้าติดตามองค์จักรพรรดิมานานหลายหมื่นปี แต่เจ้าเคยเห็นองค์จักรพรรดิใส่ใจผู้หญิงเช่นนี้หรือไม่”

“เป่ยหงต้าเจ๋อผู้นั้น…”

“เวลานั้นผู้นั้นพูดติดตลก องค์จักรพรรดิยังไม่เคยคิดจริงจังเลย ทำไมเจ้าต้องพะวงใจตลอดเวลาด้วย” เสิ่นอวี่ขัดจังหวะเขา

มุมปากของอวี้ฉีกระตุกเบาๆ และกระซิบ “ข้าคิดว่ามีเพียงผู้นั้นที่คู่ควรกับองค์จักรพรรดิ” ผู้หญิงจากโลกจิ่วฮวงคนนั้นไม่มีอะไรเลย

“องค์จักรพรรดิมีทางเลือกของตัวเอง ข้ากับเจ้าไม่มีสิทธิเข้าไปยุ่งเกี่ยว สิ่งที่พวกเราต้องทำคือปฏิบัติตามคำสั่งขององค์จักรพรรดิ หากหญิงสาวผู้นั้นถูกลิขิตให้เป็นนายหญิงแห่งวังเซ่าตี้ พวกเราก็ทำได้เพียง ปฏิบัติต่อนางเช่นเดียวกับที่ปฏิบัติต่อองค์จักรพรรดิด้วยความเคารพ” เสินอวี่มองหน้าเขาอย่างจริงจัง

อวี้ฉีหายใจเข้าลึกๆ แล้วพยักหน้า “ข้าเข้าใจ” จากนั้นเขาก็กลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่ “ต้องโทษที่ราชินีเฝ่ยเก็บตัวฝึกฝนไม่ประจวบเหมาะ พลาดโอกาสที่จะบ่มเพาะความรักกับองค์จักรพรรดิ และถูกคนฉวยโอกาสนี้ไป”

“อย่าพูดเหลวไหล” เสินอวี่เตือนอีกครั้ง

อวี้ฉีปิดปากแน่นและพยักหน้าให้กับเสินอวี่ เพื่อบ่งบอกว่าเขาจะไม่พูดเรื่องไร้สาระนี้อีก

แกร๊ก!

ทันทีที่ทั้งสองพูดจบ ประตูที่ปิดอยู่ก็ค่อยๆ เปิดออก

ร่างคนที่ผอมสูงเดินออกมาจากประตู และความน่าเกรงขามอันทรงพลังตกกระทบมาที่ร่างกายของพวกเขาทั้งสองในชั่วพริบตา

ทันใดนั้น สีหน้าของทั้งเสินอวี่และอวี้ฉีได้เปลี่ยนไป พวกเขาคุกเข่าลงกับพื้นพร้อมเพรียงกัน

“องค์จักรพรรดิยกโทษให้ข้าด้วย! ”

“องค์จักรพรรดิยกโทษให้ข้าด้วย! ”

“เจ้าทั้งสองช่างบังอาจเกินไปแล้ว” ใบหน้าของเซ่าตี้เย็นเยือก โดยรูปร่างหน้าตาที่สง่างามนั้นประดุจถูกปกคลุมไปด้วยน้ำแข็ง

พวกเขาทั้งสองที่คุกเข่าอยู่กับพื้นสั่นสะท้านและสีหน้าดูขมขื่น

พวกเขารู้ว่ากำลังถูกซักถามเรื่องแอบตามนั่น

เส้นโค้งเว้าภายใต้ผ้าโปร่งยิ่งดูยิ่งเหมือนผู้ใหญ่และน่าดึงดูดใจนัก ถึงกับทำให้ดวงตาของเซ่าตี้ดำมืดลงและปรากฏแสงจางๆ

“เจ้าใส่น้อยเกินไปแล้ว” เซ่าตี้เอ็ดนาง

เจียงหลีกลับยิ้มอย่างยั่วยวน และแขนที่อ่อนแอไร้กระดูกได้โอบคอเขาไว้และมองเขาด้วยรอยยิ้ม“ข้าจะนอนแล้ว ต้องใส่เสื้อผ้ามากชิ้นอีกหรือ”

บ้าเอ๊ย! นางรู้หรือไม่ว่าท่าทางนี้ยั่วยวนเพียงใด ดวงตาของเซ่าตี้มืดสนิทและความมีเสน่ห์เย้ายวนใจเล็ดลอดเข้ามาจากส่วนล่างของดวงตาของเขา มือใหญ่ๆ ของเขาสัมผัสไปที่ร่างกายของเจียงหลีโดยไม่รู้ตัวและรู้สึกได้ถึงผิวที่อ่อนโยนผ่านผ้าโปร่ง

“เจ้าตั้งใจ” เสียงของเขาแหบแห้งเล็กน้อย แต่กลับไพเราะยิ่งกว่า

เจียงหลีมองเขาอย่างไร้เดียงสาและยิ้มอย่างยั่วยวน “ตั้งใจอะไรหรือ”

ตั้งใจยั่วยวนเขา!

ดวงตาของเซ่าตี้ได้กลายเป็นวังวนราวกับต้องการดูดนางเข้าไปในนั้น นี่คือภรรยาของเขา ทำไมเขาจะแตะต้องไม่ได้ ดวงตาของเขาเผยความเผด็จการออกมาให้เห็น

เขาโน้มตัวและปิดผนึกริมฝีปากอันเย้ายวนของนาง เจียงหลีไม่ได้ผลักไสแต่อย่างใด แต่กลับตอบโต้อย่างเร่าร้อน

เพียงแต่ว่า จูบนี้ไม่สามารถสร้างความพอใจให้กับความว่างเปล่าอันยาวนานของเขาได้ เขายังต้องการมากกว่านี้…

จูบร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ

ท่าทางของเขาเริ่มบ้าคลั่งและความปรารถนาไม่สามารถควบคุมได้แล้ว ขณะที่เจียงหลีดูเหมือนจะได้ยินเสียงคำรามจากลำคอของเขาประดุจสัตว์ดุร้าย

นางรับรู้อย่างชัดเจนถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของชายผู้นี้ รู้สึกได้ถึงอุณหภูมิโดยรอบที่สูงขึ้นและรู้สึกได้ว่าชายผู้นี้กำลังจะสูญเสียการควบคุม

“อืม!”

เสียงที่รู้สึกเสียวซาบซ่านลอยออกมาจากปากของเจียงหลี ซึ่งเป็นการเติมเชื้อเพลิงให้กับกองไฟอย่างไม่ต้องสงสัย

ดวงตาของเซ่าตี้หรี่ลงและฝ่ามือใหญ่ทั้งสองข้างได้สอดเข้าไปในผ้าโปร่ง

“วันนี้ข้าไม่สะดวก” ขณะที่เขาต้องการเผด็จศึกต่อ เจียงหลีกลับผลักเขาออก

เซ่าตี้มองนางด้วยใบหน้าเศร้าหมอง แต่นางกลับยิ้มกริ่มและพูดว่า “ท่านเลือกวันไม่ดี วันนี้ข้ามีระดู”