ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน นิยาย บท 506

ตอนที่ 506 ฉันจะควบคุมภาพรวมทั้งหมด (2)

………………..

ก่อนหน้านี้ฟางผิงไม่ค่อยรู้สึกดีกับคนของเมืองเจิ้นซิงเท่าไหร่ ตอนนี้ต้องพูดว่า ‘เป็นชายกล้าอย่างแท้จริง!’

แม้จะพูดอย่างนั้น ทั้งสองคนกลับไม่ได้อยู่ห่างจากพวกเขาไกลเกินไป ประมาณสามสี่พันเมตรเท่านั้น

เวลานี้ขั้นเจ็ดทั้งสองคนระเบิดตัวเอง เป็นฝ่ายจู่โจมเขตผนึก พลังที่ขั้นเจ็ดระเบิดตัวเองแข็งแกร่งขนาดไหน?

ทั้งพลังสะท้อนกลับของเขตผนึก นั่นแข็งแกร่งกว่าหลายเท่า!

ฟางผิงแทบจะบ้าคลั่งขึ้นมาแล้ว เวลานี้พวกเขาเคลื่อนไหวไม่ได้ หากเคลื่อนไหวแล้วถูกคนพบ นั่นก็ต้องตาย

แต่พลังจิตใจที่โจมตีรุนแรงกลับกวาดไปทั่วทิศทาง ระยะใกล้กับพวกเขาขนาดนี้ ต้องอยู่ในขอบเขตระเบิดพลังอยู่แล้ว

“กึกๆๆ…”

เสียงดังกระทบติดต่อกันจนแทบไม่ได้ยิน นั่นเป็นเสียงที่ม่านพลังจิตใจของฟางผิงถูกโจมตีครั้งแล้วครั้งเล่า

กำแพง…เริ่มสั่นคลอนเช่นกัน

การโจมตีของพลังจิตใจ แม้จะไม่ได้พุ่งเป้ามาที่พวกเขา ทั้งไม่ได้พุ่งเป้ามาที่กำแพง แต่เวลานี้กำแพงเริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรงแล้ว

ฟางผิงใบหน้าซีดเผือด อย่าถล่มเชียว!

อย่าถล่มเด็ดขาด!

ถล่มแล้ว เขาและเหล่าหวังล้มออกจากกำแพงไปก็จบเห่กันแล้ว

ตอนนี้นอกจากต้องคุ้มกันให้ตัวเองและเหล่าหวัง ยังต้องป้องกันกำแพงอย่างระมัดระวัง

ดีที่แรงสะท้อนกลับของผนึกเกิดแค่ในพื้นที่เล็กๆ ไม่ได้พุ่งเป้าเป็นวงกว้าง

แต่กำแพงยังคงสั่นคลอนอยู่ค่อนวัน ม่านพลังจิตใจของฟางผิงถูกพังทลายหลายครั้งเช่นกัน เวลานี้ค่อยสงบลงมา

เขตผนึกที่นี่…ฟางผิงสงสัยอยู่บ้าง บางทีเวลานั้นอาจเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ฝึกยุทธ์ลงมือกันภายในมือจึงติดตั้งขึ้นมา

นี่ไม่ใช่สิ่งที่ทำเพื่อเป็นอาวุธใช้ฆ่าคนโดยเฉพาะ บางทีเจ้าของในเวลานั้นอาจจะไม่อยากให้คนลงมือภายในเมือง ดังนั้นจึงสร้างข้อจำกัดออกมา

ในเมื่อติดตั้งการป้องกันเช่นนี้ งั้นคงไม่อาจเกิดควันหลงเป็นวงกว้างเกินไป ไม่งั้นเมืองแห่งหนึ่งคงจะพังพินาศในน้ำมือตัวเองแล้ว

เพราะฟางผิงอยู่ไกลถึงยังมีเวลาว่างครุ่นคิดเรื่องพวกนี้

คนของเมืองเจิ้นซิงและเขตหวงห้าม ตอนนี้กลับไม่มีใจครุ่นคิดแล้ว

ทั้งสองฝ่ายต่างคาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะใจเด็ดจนเข้ามาก็ให้คนระเบิดตัวเองทันที ตกตายไปพร้อมๆ กัน

เป้าหมายของขั้นเจ็ดสองคนต่างเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเก้าของฝั่งตรงข้าม

ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ดตั้งใจระเบิดตัวเอง ขั้นเก้ายังต้านไม่อยู่ ทำได้แค่หนีเท่านั้น

ไกลออกไป หยางเต้าหงและเถี่ยมู่ขั้นเก้าพวกนั้น เสี้ยวนาทีที่ขั้นเจ็ดระเบิดตัวเองต่างก็หนีตายกันออกไป

ถอยออกมานับพันเมตร เวลานี้ทั้งสองฝ่ายฟื้นฟูความสงบขึ้นมาอีกครั้ง

ราวกับว่าฉากที่ขั้นเจ็ดระเบิดตัวเองเมื่อครู่ ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

ตอนนี้พลังจิตใจที่โจมตีกลางอากาศก็หายวับไปแล้ว การระเบิดแบบนี้ เกิดขึ้นเพียงในช่วงเวลาสั้นๆ

ทั้งการระเบิดตัวเองของขั้นเจ็ดสองตัวก็ไม่ใช่ว่าไม่มีผลกระทบอะไรเลย

ทางเมืองเจิ้นซิง นอกจากหยางเต้าหง คนอื่นๆ ต่างใบหน้าซีดเผือด

พวกเถี่ยมู่น่าอนาถกว่าพวกเขาซะอีก ขั้นเก้าสองคนยังได้รับบาดเจ็บ เดิมทีพวกเขาก็ไม่อยู่ในสภาพที่พลังสมบูรณ์

ส่วนขั้นเจ็ดขั้นแปดคนอื่นๆ น่าอนาถกว่านั้น

“เป็นชายกล้ากันจริงๆ!”

ในกำแพง ฟางผิงเอ่ยเสียงเบาว่า “ประเมินเจ้าพวกนี้ต่ำไปแล้ว…ไม่สิ ประเมินปรมาจารย์พวกนี้ต่ำไปแล้ว”

ตอนนี้ฟางผิงเปลี่ยนคำพูดใหม่ คำว่าปรมาจารย์นั้นเหมาะสมกับพวกเขาแล้ว

ระเบิดตัวเองฆ่าศัตรู!

หากให้ฟางผิงทำ เขาไม่กล้าจริงๆ ทั้งไม่คิดจะทำด้วย

นี่คือเตรียมใจตายก่อนมาพื้นที่เขตแดนแล้ว?

เหล่าหวังไม่พูด เขาคงไม่เห็น เวลานี้เหล่าหวังพูดขึ้นมา ฟางผิงจึงตื่นเต้นอยู่บ้าง “มะ…ไม่เป็นไร…แค่รูเดียวเท่านั้น กลัวอะไร ใครยังจะมุดลงมาหานายในรูเล็กๆ นี้ได้…”

ระหว่างที่พูด เศษก้อนหินก็กระทบลงมาอย่างรวดเร็วทะลุผ่านกำแพง ด้านข้างฟางผิงปรากฏรูทะลวงเช่นกัน

ฟางผิงกลืนน้ำลาย ครั้งนี้ตื่นเต้นจริงๆ “อยู่ดีๆ จะขุดกำแพงทำไมกัน…แม่งอันตรายขนาดนี้…”

หวังจินหยางหมดคำจะพูดอยู่บ้าง นี่ไม่ใช่ความคิดนายหรือไง?

ไม่มีเวลาสนใจเขา จู่ๆ หวังจินหยางก็เอ่ยว่า “นายดู ตรงนั้นใช่เจ้าเมืองเฉียงเวยหรือเปล่า?”

ฟางผิงมองตามทิศทางที่เขาชี้นิ้วไป ไกลๆ นั้นในสิ่งก่อสร้างผุผังหลังหนึ่ง มองเห็นชายเสื้ออย่างเลือนราง สายตาของเหล่าหวังไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

ฟางผิงไม่กล้าหยั่งเชิงพลังจิตใจเข้าไป จ้องอย่างละเอียดอยู่พักหนึ่งก่อนจะเอ่ยเสียงเบา “เป็นไปได้! เจ้าหมอนี้ใจกล้าไม่น้อย ห่างจากพวกเขาไม่ถึงสิบลี้ ไม่กลัวจะถูกเจอหรือไง? นี่ยังวางแผนอะไรอีก? หรือคิดจะกวาดเรียบไม่ให้เหลือ?”

เจ้าเมืองเฉียงเวยจนถึงตอนนี้ยังไม่ปรากฏกาย ฟางผิงไม่รู้ว่าตกลงเจ้าหมอนี้คิดอะไรอยู่

คนของเขตหวงห้ามจนถึงตอนนี้ยังไม่ได้เปิดเขตปราการเข้าไปภายใน

ในเมื่อเจ้าเมืองเฉียงเวยมาเพื่อศพขั้นสุดยอด งั้นเขาคิดจะปะปนเข้าไปยังไง?

จากการคาดเดาของฟางผิง แม้เขตปราการจะถูกเปิด ก็คงเป็นเวลาชั่วพริบตา หรือเจ้าหมอนี้จะฝืนบุกเข้าไปใกล้หูใกล้ตาของขั้นเก้าพวกนี้? ช่วงเวลาสั้นๆ ฟางผิงไม่กล้ามั่นใจว่าเจ้าหมอนี้วางแผนอะไรอยู่

“ช่างเถอะ ไม่ว่าเขาคิดจะทำอะไร ต้องให้เขาเข้าร่วมสงครามซะก่อน…”

หวังจินหยางขมวดคิ้วว่า “ยังไงเขาก็เป็นคนของถ้ำใต้ดิน หากเข้าร่วมสงครามแล้วล้อมโจมตีปรมาจารย์หยางจะทำยังไง?”

“นี่ก็ถูก…”

ฟางผิงปวดหัวอย่างเห็นได้ชัด คนของเมืองเจิ้นเซิงมาเร็วไป ถ้าช้ากว่านี้หน่อย เขาจะล่อคนของเขตหวงห้ามให้ต่อสู้กับเจ้าเมืองเฉียงเวยก่อน

น่าเสียดาย แผนการตามไม่ทันการเปลี่ยนแปลงแล้ว

เขานึกไม่ถึงเหมือนกันว่าคนของเมืองเจิ้นซิงมาถึงก็จะปะทะกับอีกฝ่ายเลย

—————–

………………..