ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม นิยาย บท 307

“ให้ตายสิ หมาลามกเห็นผีดิบยังเลือดกำเดาไหล ไปให้พ้น ข้าไม่มีสัตว์เลี้ยงอย่างเจ้า!”

อันหลินมองต้าไป๋ที่เลือดกำเดาไหลเป็นทาง ความโมโหก็ปะทุ

ตนเปิดตัวด้วยความเท่ กลับถูกมันทำลายไปแบบนี้ จะไม่โมโหได้อย่างไร

เทพศพถูกต้าไป๋ผลักล้ม ความโกรธกริ้วก็ปรากฏบนใบหน้า

“ไปให้พ้น!”

เธอตวาดลั่น พลังงานสีน้ำเงินแผ่กระจายออกจากตัว กระแทกต้าไป๋กับอันหลินจนกระเด็นกระดอน

“ต้าไป๋ เจ้าจัดการผีดิบสีทองสองตัวนั้น ผีดิบสาวนี่ให้เป็นหน้าที่ข้าเอง!”

อันหลินชักกระบี่พิชิตมารออกมาแล้วออกปากสั่ง

ต้าไป๋ยังคงมองผีดิบสาวแสนยั่วยวนตาละห้อย

เมื่อคืนมันดูรูปถ่ายสาวสวยแดนอาทิตย์อุทัยหลายร้อยคน ไม่มีใครรูปร่างดีไปกว่าหญิงสาวตรงหน้า

มันกลืนน้ำลาย “พี่อัน…แลกกันไม่ได้หรือ”

“…แลกกับผีอะไร เจ้าสู้ระดับแปลงจิตได้หรือ” อันหลินเห็นต้าไป๋ไม่ล้มเลิกความคิดชั่วร้าย ก็ตวาดอย่างไม่สบอารมณ์ทันที “อย่าทำให้ข้าขายหน้า กลัวคนอื่นไม่รู้หรือไงว่าเจ้าลามก”

“อ่อ…” ต้าไป๋เหาะกลับไปอยู่กับอันหมิงชวนอย่างเศร้าสร้อย ยืนข้างเฉิงอิงขวางหน้าทุกคน ยกมือขึ้นเช็ดเลือดกำเดา

เทพศพลุกขึ้นยืน นัยน์ตาดำขลับจ้องอันหลินเขม็ง “อาจหาญหยาบคายกับข้าเช่นนี้ อย่าโทษว่าข้าให้เจ้าลิ้มลองความทรมานที่พลังหยินนับหมื่นกัดกินใจเจ้า”

สิ้นเสียง เนื้อตัวถูกไอสีน้ำเงินห้อมล้อมตั้งแต่หัวจรดเท้า

ไอเหล่านั้นแฝงด้วยพลังที่เย็นเยียบ ทำให้อากาศแข็งตัว แมกไม้รอบกายถูกชั้นน้ำแข็งเคลือบ สมาชิกที่อยู่ค่อนข้างใกล้สั่นระริกอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้

ติ้ง

ในขณะนั้นเอง จู่ๆ ระบบภายในสมองอันหลินก็สว่างวาบ

แถบภารกิจพิเศษส่องแสงสีทองแปลบปลาบอีกแล้ว

เขาเปิดดูภารกิจอย่างไม่ลังเล

‘ตรวจสอบพบว่าโฮสต์สัมผัสไอเย็นจันทรา จึงมีภารกิจดังนี้’

‘ดูดไอเย็นจันทราของเทพศพ ปลุกปราณหยิน วิธีการดูดคือ ใช้เคล็ดวิชาดูดพลังทางปาก’

‘ภารกิจสำเร็จ ปลุกพลังปราณหยินขั้นหนึ่ง’

‘ภารกิจล้มเหลว กลายเป็นมนุษย์น้ำแข็งสามวัน’

‘ป.ล. มีเวลาจำกัดครึ่งชั่วยาม พลังหยินหยางพบเจอได้ยาก ควรให้รู้จักรักษา’

อันหลิน “…”

พอเขาอ่านภารกิจพิเศษนี้เสร็จ ก็ไม่รู้ว่าควรจะเริ่มสบถจากตรงไหน

หลังสืบทอดธาตุทองไม้น้ำดินไฟ ลม สายฟ้า และบำเพ็ญจิตแล้ว ในที่สุดแถบหยินหยางก็มีวิชาโผล่มาให้เห็นแล้ว แต่เขาควรจะดีใจที่ตัวเองมีวิชาใหม่หรือไม่

เงื่อนไขภารกิจจะต้องจูบเลยนะ! ถึงเทพศพจะหน้าตาใช้ได้ แต่จะให้ปากแตะปากจริงๆ เหรอ

จูบแล้วจะท้องหรือเปล่า

เขามองเทพศพที่ดุดันก้าวร้าว เตรียมจะโจมตีตัวเอง พลันก็รู้สึกอัดอัดในใจ สับสนลังเลเหลือเกิน

“กระบี่หมื่นหยินตรึงวิญญาณ!”

เทพศพกวาดมือกลางอากาศ กระบี่สีน้ำเงินเล่มหนึ่งก่อตัวในมือ

ชั่ววินาทีนั้น ราวกับทุกสรรพสิ่งในโลกแข็งตัว มีเพียงร่างของเธอที่ว่องไวดุจสายลม พุ่งใส่อันหลิน กระบี่ในมือตวัดลงมาพร้อมกับเสียงโหยหวนของผีดิบ

อันหลินได้สติ ต้านกระบี่ของเทพศพด้วยท่าพื้นฐานของหกกระบี่เทพสงคราม

เทพศพตกตะลึง ไม่คิดว่าอันหลินจะมีเพลงกระบี่ที่น่ากลัวเช่นนี้

แต่เธอยังไม่ทันตั้งตัว ท่าที่สองของอันหลินก็มาเยือนแล้ว

กระบี่พิชิตมารแหวกอากาศ ทะลวงแขนของเธอจนเลือดสีน้ำเงินพุ่งทะลัก

ชั่วอึดใจต่อมา อันหลินก็โถมตัวใส่เทพศพจนเธอหงายหลัง ขณะเดียวกันสองมือก็ตรึงแขนของเธอไว้แน่น ร่างกายคร่อมทับตัวเธอ

เหล่าสมาชิกที่เห็นฉากนี้ต่างก็เบิกตากว้าง

ต้าไป๋ที่กำลังเด็ดหัวผีดิบสีทองจ้องอันหลินอย่างตะลึงงัน อ้าปากหวอ

ท่วงท่าที่โถมตัวทับช่างได้มาตรฐานเสียนี่กระไร ได้มาตรฐานกว่ามันเสียอีก!

เทพศพเบิกตากว้าง มองชายตรงหน้าด้วยความงุนงง

สู้โว้ย!

อันหลินสูดหายใจเข้าลึก ใช้เคล็ดวิชาดูดพลัง ก้มศีรษะลง เข้าใกล้ริมฝีปากเย้ายวนของหญิงสาวตรงหน้า

ริมฝีปากของหญิงสาวตรงหน้าซีดเซียวแวววาว เนื้อสัมผัสคงจะเย็นเยียบ

เทพศพเผยอปากน้อยๆ ไอเย็นเบาบางถูกพ่นออกมารดจมูกของอันหลิน

อันหลินคิดว่าหากได้จูบปากนี้ น่าจะเหมือนเยลลี่ผลไม้ที่หยิบออกมาจากตู้เย็น รสหวานมีความเย็นเจือปน

แต่นี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ สำคัญที่ริมฝีปากของเขาอยู่ห่างจากปากของเทพศพไม่ถึงหนึ่งเซนติเมตรแล้วนี่สิ!

สมาชิกสิบกว่าชีวิตตัวแข็งเป็นหิน มองภาพเบื้องหน้าอย่างเหม่อลอย

อันหมิงชวนก็กลายเป็นรูปปั้นไปแล้ว ต้าไป๋เหมือนค้นพบโลกใบใหม่

บัดนี้แม้แต่เทพศพที่รักสนุกมาตลอดก็งุนงง ลืมขยับเขยื้อนร่างกาย