ปีศาจเก้าขุมนรกเหล่านี้มีพลังชีวิตสูงยิ่ง เทียบเคียงเผ่าพันธุ์ผีดูดเลือด
แต่ว่า
เผ่าพันธุ์ผีดูดเลือดที่มีพลังชีวิตยิ่งใหญ่กลับต้องตายเพราะเลือดคำเดียวของอันหลิน
ถ้าอย่างนั้นสิ่งมีชีวิตอย่างปีศาจเก้าขุมนรกจะตายเพราะเลือดของเขาได้หรือเปล่า
อันหลินคิดว่าควรค่าแก่การลองดูสักตั้ง แม้เขาจะรังเกียจที่คนอื่นพูดว่าเลือดของเขามีพิษ แต่บางครั้งความจริงก็คือความจริง มันเปลี่ยนแปลงไม่ได้
เมื่อคิดว่าเลือดของตนช่วยปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายได้ มันก็เป็นเรื่องที่ไม่เลวเหมือนกันนี่นา!
อันหลินหลบการทะลวงของปีศาจเก้าขุมนรก หมัดกระแทกร่างดำทะมึน จากนั้นใช้กระบี่พิชิตมารเฉือนแขน เลือดเปรอะเปื้อนคมกระบี่
หลังคมกระบี่ดำขลับอาบเลือดแดงฉานแล้ว ในความเย็นเยือกมีความชั่วร้ายเจือปน
“เสี่ยวเสีย ชอบชุดแดงที่ข้าคลุมให้หรือไม่”
อันหลินมองคมกระบี่ที่เปื้อนเลือดแล้วโพล่งขึ้นมา
กระบี่พิชิตมาร “… เสียสติไปแล้วหรือ”
“ไม่…เจ้าไม่เข้าใจความเจ็บปวดของข้า…” อันหลินพรูลมหายใจยาวเหยียด สั่นศีรษะแล้วพูดอย่างเศร้าใจว่า “หากเลือดข้าเป็นพิษร้ายแรง เจ้ายังจะติดตามข้าอยู่ไหม”
กระบี่พิชิตมาร “… เจ้างั่ง!”
ในตอนนั้นเอง ปีศาจที่ถูกโจมตีจนล่าถอยก็พุ่งเข้ามาอีกครั้งพร้อมกับพลังที่พลุ่งพล่าน
ดวงตาของอันหลินขาวโพลน วิชาญาณทิพย์เริ่มทำงานแล้ว
กระบวนท่าที่หนึ่ง กระบี่แห่งสายลม!
อันหลินหลบหลีกการทะลวงของปีศาจร้ายในระยะห่างเพียงน้อยนิด เงื้อมือขึ้น กระบี่พิชิตมารถูกกระแสลมสีขาวห้อมล้อม เจือด้วยแสงสีแดงรำไร ตวัดวาดเงากระบี่ที่อันตรายถึงชีวิตเฉือนหน้าอกของปีศาจเก้าขุมนรกจนเกิดแผลขนาดใหญ่
ฉัวะ เลือดสีดำสาดกระจาย ปีศาจร้ายถอยกรูดอีกครั้ง
อันหลินเพ่งมองปีศาจร้ายที่ถอยหลังไปด้วยความลุ้นระทึก
ตอนนี้ได้เวลาพิสูจน์แล้วว่าเลือดของเขาพิษเฉพาะเผ่าพันธุ์ หรือเป็นพิษต่อทุกเผ่าพันธุ์…
ปีศาจเก้าขุมนรกกุมบาดแผล ผิวหนังเริ่มขยับ ทำท่าจะสมานกัน
แต่ในตอนนั้นเอง จู่ๆ มันก็ชะงัก ก้มหน้ามองบาดแผลของตนแวบหนึ่ง พบว่าเลือดสีดำไหลทะลักออกมามากกว่าเดิม ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด
ปีศาจเก้าขุมนรกเพิ่งเคยพบเจอเหตุการณ์เช่นนี้ครั้งแรก ดวงตาเผลอเบิกกว้าง ใช้คาถายับยั้งบาดแผลทันที
คิดไม่ถึงว่าครู่ต่อมา อิริยาบถของมันเริ่มแข็งทื่อ ขณะที่มุมปากขยับ ก็มีเลือดสีดำทะลักออกมาพร้อมกับฟองฟอด
ตุบ
ปีศาจเก้าขุมนรกล้มลงไป ใบหน้ายังเจือความหวาดกลัว ลมหายใจค่อยๆ ดับสูญ
“ที่แท้พิษในเลือดของเรามีผลกับทุกคน...”
อันหลินมองภาพตรงหน้าพลางพึมพำ
เขารู้สึกหดหู่ใจ เลือดสามารถปลิดชีพเผ่าพันธุ์ผีดูดเลือดกับปีศาจเก้าขุมนรกได้ นี่มันข้ามเผ่าพันธุ์แล้ว! ไม่แน่อาจจะฆ่าเผ่าพันธุ์อื่นได้อีก ถ้าเป็นแบบนี้ ดูเหมือนว่าเลือดของเขาจะมีพิษร้ายแรงทีเดียว
“รุ่นพี่ ท่านเจ้าแห่งพิษ สุดยอดไปเลย!” พญางูขาวสังเกตเห็นอันหลินเอาชนะปีศาจเก้าขุมนรกตัวนั้น จึงตะโกนอย่างดีใจ
เจ้าแห่งพิษเหรอ อันหลินรู้แล้ว นี่อาจจะเป็นความสัมพันธ์ที่ตัดไม่ขาดก็ได้
หรือฉายาเจ้าแห่งพิษนี่ อาจจะเป็นพรหมลิขิตของตัวเองจริงๆ…
ในเมื่อนี่เป็นโชคชะตา งั้นก็ขอให้ฉายาเจ้าแห่งพิษได้สำแดงเดชอีกสักครั้งแล้วกัน!
อันหลินสูดหายใจเข้าลึก แบกปีกด้านหลังบินไปทางวิหคจตุบรรณ รวดเร็วถึงขั้นทำให้อากาศรอบข้างเกิดคลื่นอย่างรุนแรง
หากเบื้องบนให้โอกาสมันเลือก มันจะเลือกกลับเข้าไปในกรงอีกครั้ง น้อมรับแส้หวดของพญางูขาว ที่นั่นมันสวรรค์ชัดๆ!
“ยินดีด้วย การทดสอบพิทักษ์แดนภาคปีศาจเก้าขุมนรกสำเร็จลุล่วง!”
จากนั้นม่านแสงก็ลอยลงมา ด้านบนมีตัวอักษรระบุไว้ว่า
เซวียนหยวนเฉิง 6400 คะแนน อันหลิน 3400 คะแนน สวีเสี่ยวหลาน 2100 คะแนน หลิวเชียนฮ่วน 2100 คะแนน ซูเฉี่ยนอวิ๋น 1800 คะแนน เหยาหมิงซี 700 คะแนน หูก้วน 500 คะแนน พญางูขาว 100 คะแนน เถียนหลิงหลิง 10 คะแนน ถังซีเหมิน 0 คะแนน
จักรพรรดิสงครามไม่มีคะแนน
ทุกคนไม่แปลกใจกับคะแนนของเซวียนหยวนเฉิง เพราะในการทดสอบครั้งนี้ เขาช่วยเหลือทุกคน เป็นยอดฝีมือที่สร้างคุณูปการนับครั้งไม่ถ้วน!
จักรพรรดินีปี้ฉงเห็นหนึ่งร้อยคะแนนของพญางูขาว ก็เบะปากด้วยความไม่พอใจ
หวดแส้นานขนาดนั้นได้แค่หนึ่งร้อยคะแนนงั้นหรือ คำนวณคะแนนผิดหรืออย่างไร!
เถียนหลิงหลิงมองสิบคะแนนที่น่าสงสารของตัวเอง ดวงตาสุกใสปรากฏความเศร้า
แต่ครั้นมองถังซีเหมินที่นอนอยู่บนก้อนอิฐสีดำแล้ว ไม่รู้ทำไม สีหน้าผ่อนคลาย ปล่อยวางได้แล้ว
ถังซีเหมินสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงบนสีหน้าของหญิงสาว ก็เกือบจะกระอักเลือด เถียนหลิงหลิงเห็นศูนย์คะแนนของเขา ในใจจึงสงบลงงั้นหรือ!
ขณะที่ทุกคนหยุดพัก ฟื้นฟูเลือดลมอยู่นั้น
ภายในมิติอันมืดมิดที่เหลือเพียงหญิงสาวร่างมนุษย์หางงู นางนั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน
นางมองพวกอันหลินที่อยู่ในจอ มุมปากยกขึ้น ผิดแผกไปจากปกติ เผยรอยยิ้มที่น่าหลงใหล
จากนั้นเสียงที่ไพเราะน่าฟังก็ดังก้องมิติที่มืดมน
“เรื่องสนุกจะเริ่มขึ้นแล้ว”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม