ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม นิยาย บท 75

ภารกิจพิเศษ ตรวจสอบพบว่าโฮสต์อยู่ในฮอลล์คอนเสิร์ต จึงมอบหมายภารกิจดังต่อไปนี้

ขับร้องหนึ่งบทเพลงในคอนเสิร์ต ทำให้ผู้ชมแปดหมื่นคนชอบจากใจจริง

ภารกิจสำเร็จ รับวิชาบำเพ็ญตบะ วิชาญาณทิพย์

ภารกิจล้มเหลว ทำให้โฮสต์กลายเป็นผู้หญิง

ปล. ปฏิเสธภารกิจนี้ไม่ได้

อันหลิน “…”

เขาอยากจะทุบระบบบ้าๆ นี่เหลือเกิน

กลายเป็นเซียนหญิงอันหลินงั้นเหรอ

ให้เขาไปตายเสียยังจะดีกว่า!

บางครั้งระบบก็เงียบกริบ พอเปิดปากพูดก็เอาเขาถึงตาย ถูกเสี่ยวหงทำเสียนิสัยหรือไง

ร้องเพลงที่ทำให้ผู้ชมแปดหมื่นคนชอบจากใจจริงงั้นเหรอ

ให้ตายเถอะ ทั้งฮอลล์ก็แปดหมื่นที่นั่งแล้ว!

ต่อให้ตงฟางเสวี่ยโด่งดัง เต็มทุกที่นั่ง เขาก็ต้องร้องเพลงที่ชนะใจทุกคนได้เท่านั้น

ระดับความยากมันเหนือธรรมชาติแล้ว!

แม้ฝีมือการร้องของอันหลินจะพอใช้ได้ แต่มีสำนวนหนึ่งกล่าวว่าหากเคยเห็นทะเลย่อมไม่ชายตามองแม่น้ำ[1]…

ทักษะการร้องเพลงของตงฟางเสวี่ยทำให้ผู้ชมทั้งหมดหลงใหลเคลิบเคลิ้มแล้ว มีผลงานล้ำค่าของเธออยู่ก่อนแล้ว อันหลินอยากทำให้ผู้คนทั้งหมดชื่นชอบผ่านบทเพลงนั้น…

ละเมอเพ้อฝันชัดๆ!

รู้ไหมว่าทำไมนักร้องโด่งดังที่มาร่วมร้องเพลงในคอนเสิร์ตของเธอถึงมีน้อยมาก

เป็นเพราะหลังผู้ชมฟังเพลงของตงฟางเสวี่ยเสร็จ เมื่อฟังนักร้องคนอื่นร้องเพลง มักจะรู้สึกว่าแตกต่างราวฟ้ากับเหว จากนั้นก็พูดอย่างไม่พอใจว่า

“นักร้องคนนั้นน่ะเหรอ ร้องบ้าอะไรเนี่ย!”

เพื่อเป็นการปกป้องชื่อเสียงของตัวเอง นักร้องชื่อดังทั่วไปไม่มีใครกล้ามาร่วมร้องเพลงในคอนเสิร์ตของตงฟางเสวี่ย

แต่กลับเป็นนักร้องไร้ชื่อบางส่วน ยึดหลักการหมูตายไม่กลัวน้ำร้อนลวก[2] มักจะมาร้องเพลงในเวลาที่ตงฟางเสวี่ยพัก

แน่นอนว่าเป้าหมายของพวกเขาคือ เพื่อหาโอกาสปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชน คำวิจารณ์อะไรพวกนั้นไม่สำคัญแล้ว

กับนักร้องไร้ชื่อเหล่านี้ผู้ชมไม่มีข้อเรียกร้องอะไร ขอเพียงไม่ร้องผิดคีย์ก็พอแล้ว เห็นพวกเขาเป็นแค่เครื่องปรุงรสอย่างสิ้นเชิง

หากอันหลินออกไปร้องเพลงละก็ ผู้ชมจะวางตำแหน่งให้เขาเป็น ‘เครื่องปรุงรสก่อน’…

ภายใต้รัศมีกดดันจากตงฟางเสวี่ย…รัศมีเปราะบางของผู้ชม…

ร้องเพลงพิชิตใจผู้ชมทั้งฮอลล์ภายใต้การจู่โจมจากรัศมีทั้งสอง…

ตอนนี้เขาอยากพูดแค่ว่า

‘ไอ้ระบบเฮงซวย!

อยากให้ฉันเป็นเซียนหญิงอันหลินก็บอกมาตรงๆ สิ อ้อมค้อมแบบนี้ทำไม!’

อันหลินสิ้นหวังมาก แต่ก็จำต้องยอมรับความจริง

หยุดการรักษาแล้วรอแปลงร่างเงียบๆ งั้นเหรอ

ไม่!

แม้ความหวังจะริบหรี่มาก เขาก็จะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด!

อันหลินจะไม่ยอมตกเป็นทาส!

ระบบปลุกจิตวิญญาณการต่อสู้ของเขา เขาจะขัดขืน! เขาจะต่อต้าน!

“เซียนหญิงจิ้งซิน ผมอยากร้องเพลงในคอนเสิร์ตของคุณ!”

อันหลินมองหญิงงามตรงหน้าแล้วโพล่งขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

“อะไรนะ!”

เถียนหลิงหลิงตะโกนลั่นทันที

อันหลินมาที่นี่เพื่อขอลายเซ็นไม่ใช่เหรอ ทำไมจู่ๆ ถึงจะร้องเพลงในคอนเสิร์ตของตงฟางเสวี่ยล่ะ!

ดวงตาคู่งามของตงฟางเสวี่ยก็มีประกายตกใจฉายวาบเช่นกัน แต่ครู่หนึ่งก็มีความแปลกใจเข้ามาแทนที่ “ได้สิ นายอยากขึ้นไปเมื่อไร ฉันจัดการให้”

อันหลินกระแอมไอ “อะแฮ่ม…ไม่รู้ว่าถ้วยรางวัลสิบนักร้องยอดเยี่ยมของโรงเรียนลำดับแปดเมืองซานเฉิง จะอวดได้หรือเปล่า…”

ตงฟางเสวี่ย “…”

เถียนหลิงหลิง “…”

ในใจของพวกเธอมีแค่ประโยคเดียวคือ ‘อวดกับผีอะไร!’

นี่เป็นเวทีคอนเสิร์ตของตงฟางเสวี่ยผู้ที่โด่งดังที่สุดในเอเชียเชียวนะ…

จะให้เอารางวัลสิบนักร้องยอดเยี่ยมของโรงเรียนไปอวดงั้นเหรอ

หากเป็นเพลงนั้นละก็…มีโอกาส!

“สหายอันหลิน ฉันจะไปร้องเพลงแล้ว นายรีบเลือกเพลงล่ะ!”

ตงฟางเสวี่ยโบกมือให้อันหลินยิ้มๆ จากนั้นก็เดินไปทางเวที

หลังตงฟางเสวี่ยออกไปแล้ว เถียนหลิงหลิงก็รีบเขยิบเข้ามา “นี่ๆ นักพรตจอมปลอม นายทำอะไรกันแน่! ทำไมจู่ๆ ถึงอยากร้องเพลงล่ะ”

อันหลินยิ้มแหย “ฉันจำเป็นต้องร้อง อีกอย่างฉันต้องพิชิตใจผู้ชมแปดหมื่นคนผ่านเสียงเพลงด้วย ถ้าแพ้ละก็ เกรงว่าต่อไปเธออาจจะต้องเห็นฉันแต่งหญิงทุกวันแล้วล่ะ…”

“หา” ดวงตาดำขลับของเถียนหลิงหลิงเบิกกว้าง

แม้เธอจะไม่รู้ว่าทำไมแพ้แล้วอันหลินต้องแต่งหญิง แต่คิดๆ ดูแล้วก็น่าตื่นเต้นไม่หยอก…

“คุณอันหลิน ไม่ทราบว่าคุณจะเลือกดนตรีเพลงไหน” พี่หลิวเดินเข้ามา ตอนนี้จวนได้เวลาอันหลินขึ้นเวทีแล้ว จำต้องตัดสินใจเรื่องดนตรีแล้ว

อันหลินส่ายหน้า “ผมไม่เอาดนตรี ผมจะร้องอะแคปเปลลา![3]”

“อะไรนะ!” พี่หลิวได้ยินก็สะดุ้งโหยง

ร้องเพลงในคอนเสิร์ตแต่ไม่ต้องการดนตรีงั้นเหรอ

ล้อกันล่นหรือไง!

แต่เถียนหลิงหลิงกลับตาเป็นประกาย ไม่ใช้ดนตรี จะใช้การร้องอะแคปเปลลาพิชิตใจผู้ชมแปดหมื่นคน…

มันหมายความว่า…พรุ่งนี้จะได้เห็นอันหลินแต่งหญิงแล้วใช่ไหม

อันหลินพยักหน้ากับพี่หลิวอย่างจริงจัง

เพลงที่เขาจะร้อง เป็นเพลงที่เรียนมาจากสำนักความร่วมมือบำเพ็ญเซียน

แดนมนุษย์ไม่มีใครรู้ว่าจะบรรเลงดนตรีอย่างไร

ด้วยเหตุนี้ เขาก็จำต้องร้องอะแคปเปลลา

……………………………..

[1] หากเคยเห็นทะเล ย่อมไม่ชายตามองแม่น้ำ หมายถึง เคยเห็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า มากประสบการณ์ ย่อมไม่สนใจสิ่งที่ธรรมดากว่า

[2] หมูตายไม่กลัวน้ำร้อนลวก ใช้ด่าคนหน้าด้าน ไร้ยางอาย

[3] อะแคปเปลลา คือ เป็นดนตรีที่ใช้เสียงร้องหรือการร้องโดยปราศจากเครื่องดนตรีประกอบ

Related