รักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี นิยาย บท 207

เทียบกับความบ้าคลั่งเหี้ยมโหดของเจียงเฉินหานแล้ว ซางจื้อเหนียนนอกจากจะหน้าแดงเล็กน้อยเพราะเลือดลมพลุ่งพล่านแล้ว ก็ไม่มีอารมณ์ความรู้สึกเลยสักนิด มันเป็นความเย็นชาที่ไม่เก็บอะไรมาใส่ใจทั้งสิ้น เขาพูดความเป็นจริงออกไปโดยไม่ยอมให้ใครสอดปาก “พวกนายหย่ากันแล้ว”

คำพูดนี้ทิ่มแทงใส่จุดอ่อนของเจียงเฉินหาน เขาคับแค้นใจสุดขีด สีหน้ามืดครึ้มไปทั้งหน้า “นายรอวันนี้มานานแล้วใช่ไหมล่ะ?”

เจียงเฉินหานเกลียดซางจื้อเหนียนมาตั้งแต่เด็ก เพราะการมีอยู่ของมัน ทำให้แม่ของเขาไม่มีความสุข มักจะบังคับให้เขาเรียนหนังสือ จนกว่าจะแซงหน้าซางจื้อเหนียนได้ถึงจะใช้ได้ ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีสีหน้าดี ๆ ให้แม้แต่นิด ดังนั้นวัยเด็กของเขาจึงไม่มีความทรงจำที่มีความสุขเลย

ทั้งที่เจียงเจิ้นเป็นปู่ของเขา ทว่ากลับคอยอยู่กับไอ้ลูกเมียน้อยอย่างซางจื้อเหนียนเสมอมา

ส่วนพ่อเขาก็น่ารังเกียจยิ่งกว่า ทำร้ายเมียของตัวเองแล้วยังไม่มีความรู้สึกผิดเลยสักนิด สุดท้ายยังจะมาชอบซางจื้อเหนียนมากกว่าอีก คิดว่าเขาที่เป็นลูกแท้ ๆ สู้ลูกเมียน้อยอย่างซางจื้อเหนียนไม่ได้เลยสักอย่าง

เขาทำผิดอะไร?

ตั้งแต่เล็กจนโต เจียงเฉินหานเก่งกาจไปหมดทุกด้าน ข้างกายไม่มีใครเลยที่สู้เขาได้ แต่เพราะการมีอยู่ของซางจื้อเหนียน เขาเลยไม่มีวันได้เป็นที่หนึ่ง ไม่มีวันได้รับการยอมรับจากพ่อแม่

ทั้งที่ชั่วชีวิตนี้ เขาสามารถมีชีวิตที่ราบรื่นได้ ทว่าเมื่อมีซางจื้อเหนียนโผล่มา มันก็ทำให้ชีวิตของเขาเละตุ้มเป๊ะไปหมด

เจียงเฉินหานเกลียดซางจื้อเหนียนจากก้นบึ้งของหัวใจ เพราะการมีอยู่ของหมอที่ ถึงทำให้ชีวิตของเขาทุกข์ระทมแบบนี้! ดังนั้นเจียงเฉินหานถึงยอมรับเรื่องที่เซ่าเยว่ไปคลุกคลีอยู่กับซางจื้อเหนียนไม่ได้!

อันที่จริง ตอนนี้เจียงเฉินหานก็เกลียดเซ่าเยว่ขึ้นมาแล้วเช่นกัน ในชีวิตแต่งงานนี้ เธอหลอกเขาเสียอ่วม เพราะต่อให้ต้องหย่าขาด ก็ต้องเป็นเขาต่างหาที่ไม่ต้องการชีวิตคู่นี้แล้ว ไม่ใช่เซ่าเยว่ที่อยากจะจากไปจนแทบจะรอไม่ไหวแบบนี้ เธอไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้เลยสักนิด!

เซ่าเยว่มีสิทธิ์อะไรปล่อยทุกอย่างในอดีตไป บอกว่าจะหย่าก็หย่า! เจียงเฉินหานไม่อนุญาต!

จนถึงตอนนี้ เจียงเฉินหานถึงได้เห็นว่าเซ่าเยว่เองก็มีความกล้าไม่เบา

เขาจดจำสองคนนี้เอาไว้แล้ว!

และยิ่งไม่อาจยอมให้อยู่ด้วยกันจนเกะกะสายตาของเขาได้

เจียงเฉินหานรับรู้มาตลอดว่าซางจื้อเหนียนเป็นคนที่ไม่เห็นใครอยู่ในสายตา ตั้งแต่เด็กไม่ว่าเขาจะยั่วโมโหหรือรังแกหมอนั่นยังไง มันก็ไม่เคยยี่หระ ไม่เหมือนกับเด็กน้อยทั่ว ๆ ไปเลยสักนิด มันเลือดเย็นและไม่มีความเป็นคนมาตั้งแต่เด็ก