เซ่าเยว่ไม่ได้สังเกตเห็น
หัวใจของกู้อี้ชวนเต้นรัวตึกตัก ๆ
ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่า เป็นหนุ่มโฮสต์ของเซ่าเยว่ก็ดีเหมือนกัน
กู้อี้ชวนพูดตามคำพูดของเธอ “เธออย่าไปฟังลู่เจี้ยนเฉินพูดจาซี้ซั้ว เขารังแกฉันมาตลอด”
ลู่เจี้ยนเฉิน “นายเอาอีกแล้ว กู้อี้ชวน นายมันสตรอว์เบอร์รีเก่งตั้งแต่เด็กจนโต!”
กู้อี้ชวนเดือดดาลจนขำ “นายยังมีหน้ามาว่าฉันสตรอว์เบอร์รีอีกเหรอ?”
ลู่เจี้ยนเฉิน “เซ่าเยว่ คุณมาตัดสินเลย!”
กู้อี้ชวนยังหวนนึกถึงช่วงเวลาที่สัมผัสถูกกล้ามเนื้อโดยไม่ได้ตั้งใจนั่น ทว่าไม่ได้เผยพิรุธใด ๆ ออกมา “ใช่ เซ่าเยว่ ตัดสินเลย”
เซ่าเยว่ “พวกนายคุยกันไปก่อนนะ”
พูดจบเซ่าเยว่ก็ออกไปเลย
โจวซูไป๋เห็นดังนั้น ก็รีบลุกขึ้นตามไปทันที
กู้อี้ชวน “...”
ถ้าเขามองไม่ผิด ตอนที่นั่งโจวซูไป๋จงใจแนบชิดเซ่าเยว่
ตัวกู้อี้ชวนเองกลับยังรักษาระยะห่างไว้สิบเซนติเมตร
ให้ตายเถอะ!
ลู่เจี้ยนเฉินสังเกตเห็นความเป็นศัตรูที่กู้อี้ชวนมีต่อโจวซูไป๋ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเย็นชาชั่วร้าย “นายอารมณ์ไม่ดีจริง ๆ เหรอ? ล้อเล่นนิดหน่อยก็ไม่ไหว พอเทียบกับตอนเด็ก ๆ นับวันนายก็ยิ่งน่าเบื่อ!”
กู้อี้ชวน “นายจะไปเข้าใจอะไร”
ลู่เจี้ยนเฉิน “เป็นหนุ่มโฮสต์มีอะไรไม่ดีกัน? ชีวิตคนเราก็คือการลิ้มลองประสบการณ์ ลองประสบการณ์เยอะ ๆ ถึงจะเรียกว่าสนุก”
กู้อี้ชวนขี้เกียจจะพูดเรื่องไร้สาระกับลู่เจี้ยนเฉิน
เขากำลังคิดว่าจะออกไปตามเซ่าเยว่ดีไหม
แต่ถ้าตามไป ควรพูดอะไรดี?
ถ้าจะพัฒนาอะไรกับเซ่าเยว่ต่อ ก็ต้องพัวพันกับเธอ
ไม่งั้นก็ช่วยเหลือเซ่าเยว่ ให้เธอติดค้างน้ำใจตน
ไม่งั้นก็กลับกัน ให้เซ่าเยว่ช่วยเขา แล้วเขาไปตอบแทนน้ำใจ
เหมือนว่าอย่างหลังค่อนข้างดีหน่อย...
กู้อี้ชวนกำลังครุ่นคิด จู่ ๆ เขาก็ลุกขึ้น แล้วมองไปที่ลู่เจี้ยนเฉิน...เครื่องมือใหม่คนนี้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี