รักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี นิยาย บท 252

ตอนทำงาน เซ่าเยว่มักจะมีบรรยากาศที่ดูมีความเชี่ยวชาญอย่างหนึ่ง ทั้งจริงจัง เย็นชา และมีสมาธิ

เซ่าสวินรู้สึกกังวลขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ จู่ ๆ เขาก็กดข้อมือของเธอไว้ พลางโน้มลำตัวช่วงบนลงเล็กน้อยแล้วถาม “ปลอดภัยแน่นะ?”

เซ่าเยว่ตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ปลอดภัย”

เซ่าสวินถามอีก “จะแกะรอยมาไม่ถึงตัวเธอใช่ไหม? ถูกจับได้ทีนี่เข้าคุกเลยนะ”

เซ่าเยว่ว่า “ถ้าพี่อยู่ที่บริษัทนาย แล้วเซี่ยหมิงลงมือกับนายละก็ พี่จะรู้ตัวทันที เซี่ยหมิงก็คงถูกจับเข้าคุกไปแล้ว”

เซ่าสวิน “ตอนนี้ฉันกำลังถามเธอนะ รับรองความปลอดภัยของตัวเองได้แน่ใช่ไหม?”

เซ่าเยว่มองความกังวลของเขาออก “สบายใจได้ ตอนนี้พี่มีหลาย ๆ เรื่องที่ต้องทำ ทั้งเขียนวิทยานิพนธ์ของพี่ ใช้ชีวิตของตัวพี่เอง พี่ไม่ยอมให้ตัวเองต้องตกไปอยู่ในอันตรายหรอกน่า”

เธอทำงานใหญ่ที่เมืองกั่งมาแล้ว ถ้าไม่มั่นใจว่าตัวเองไม่มีทางพลาดแน่ ๆ เซ่าเยว่ไม่มีทางลงมือ

เซ่าเยว่เห็นเขายังเป็นกังวล เลยมีสีหน้าไม่เข้าใจสักนิด “เธอจะเอาจริงเอาจังขนาดนี้ไปทำไม มันก็แค่เรื่องสิบกว่านาทีเท่านั้นเอง ง่ายจะตาย ถ้าเธอยังจะเอาแต่ลุกลี้ลุกลนอยู่แบบนี้นะ ก็ไปเข้าห้องน้ำไป เข้าเสร็จพี่ก็เสร็จงานส่วนนี้พอดี”

เซ่าสวิน “...”

เซ่าสวินถึงกับชะงักไป ปิดบังใบหน้าตกใจไม่มิดเลยสักนิดเดียว “สิบกว่านาที แม่เจ้า มันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?”

เขากังวลจนหัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ เตรียมตัวมาเรียบร้อยแล้วว่าจะต้องยุ่งทั้งคืนแน่ แต่ทำไมแค่สิบกว่านาทีก็เสร็จแล้วล่ะ? มองท่าทางเยือกเย็นของเซ่าเยว่แล้ว เซ่าสวินรู้สึกว่าตัวเองในตอนนี้ช่างโง่เขลาอย่างไม่มีอะไรมากั้นจริง ๆ

ไม่ใช่สิ การเจาะเข้าไฟร์วอลล์ของคนอื่นเพื่อเข้าไปสร้างความเสียหายแล้วค่อยออกมาโดยไม่ถูกตามแกะรอยได้เนี่ย มันจะไปง่ายดายขนาดนั้นได้ยังไง?

การที่เซี่ยหมิงทำได้สำเร็จ เป็นเพราะดึงตัวจ้าวรุ่ยปั๋วจากบริษัทของเขาไปนั้นคุ้นเคยกับไฟร์วอลล์ของบริษัทดี ถึงทำได้โดยไม่มีใครรู้ตัว เซ่าเยว่จะบุกรุกเข้าไปได้งั้นเหรอ? บางทีอาจจะเพิ่งเข้าไปได้ ก็คงถูกไฟร์วอลล์ของคนอื่นจับได้แล้วด้วยซ้ำ

เซ่าเยว่ยังคงนิ่งสงบเช่นเคย “ไม่งั้นล่ะ?”

เซ่าสวิน “...แม่ง ก็ได้ เชิญเธอเลย!”

เซ่าสวินปล่อยมือ เซ่าเยว่เริ่มพรมนิ้วลงบนคีย์บอร์ด บนหน้าจอทั้งสี่ต่างแสดงการเปลี่ยนแปลงที่ไม่เหมือนกัน โค้ดต่าง ๆ นานาเริ่มพุ่งขึ้นมาไม่หยุด

เซ่าสวินมองจนปวดเศียรเวียนเกล้าไปหมด เหมือนกับอ่านหนังสืออย่างไรอย่างนั้น

เขามองคอมพิวเตอร์พักหนึ่ง แล้วหันไปมองเซ่าเยว่