โจวฉือเซินเดินได้ก้าวหนึ่งก็ถูกดึงมือเอาไว้
เขาหันกลับมา มองหร่วนซิงหว่านไม่รู้ว่าเธอลืมตาตั้งแต่เมื่อไหร่ มองเขาไม่พูดไม่จาสักคำ
โจวฉือเซินกุมมือของเธอเอาไว้ "วางใจเถอะ หลังจากวันนี้ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะจบสิ้นลงแล้วล่ะ"
"ถ้าอย่างนั้นมื้อเย็นคุณอยากทานอะไรเดี๋ยวฉันทำให้"
มุมปากโจวฉือเซินยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย "คุณทำอะไรผมก็ชอบหมดนั่นแหละ"
ดวงตาของหร่วนซิงหว่านโค้งลงอย่างช่วยไม่ได้ ดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้า พูดพึมพำเบาๆว่า "เอาอีกแล้ว"
"ผมเคยหลอกคุณด้วยเหรอ?"
หร่วนซิงหว่านปล่อยมือเขา "รู้แล้วรู้แล้ว คุณรีบไปเถอะ"
โจวฉือเซินเดินได้ไม่กี่ก้าว ก็เดินกลับมาจุมพิตลงบนปาก "รอผมกลับมานะ"
"อือ......"
หลังจากที่โจวฉือเซินไปแล้ว หร่วนซิงหว่านนอนลงบนเตียงและหลับตาลง แต่กลับนอนไม่หลับ เธอลุกขึ้นนั่ง ทึ้งผมตัวเองแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นดูเวลา
เจ็ดโมงครึ่งพอดี
หร่วนซิงหว่านหาวเลิกผ้าห่มลุกขึ้นจากที่นอน
9:00 น
ในขณะที่เพ้ยซานซานและเจียงชูหนิงเข้ามา พวกเขาเห็นอาหารเช้าที่หอมกรุ่นและประณีตบรรจงวางอยูู่เต็มโต๊ะก็อ้าปากค้างรีบนั่งลงบนพื้น
"วันนี้เป็นวันพิเศษอะไรเหรอ?" เพ้ยซานซานถาม
หร่วนซิงหว่านออกมาจากห้องครัว "เปล่าหรอก ฉันเห็นว่าในตู้เย็นมีวัตถุดิบค่อนข้างเยอะเห็นว่าสดใหม่ก็เลยทำน่ะ"
เจียงชูหนิงพูด "แต่.........เยอะขนาดนี้พวกเราจะกินหมดเหรอ"
"ไม่เป็นไร พวกเธอก็เอาที่พวกเธออยากทานออกมา ที่เหลือฉันเก็บใส่กล่องไว้เอาไปที่สตูดิโอ" หร่วนซิงหว่านพูดพลางวางของที่อยู่ในมือของหลินหนานลง แล้วก็กลับเข้าไปในครัวอีกครั้ง "จริงสิ มื้อเย็นนี้พวกเธอจะทานข้างนอกหรือจะสั่งเข้ามาทาน"
"ทำ......."
เจียงชูหนิงกำลังจะเปิดปากก็ถูกเพ้ยซานซานกระแทกเข้าที่แขน
เพ้ยซานซานพูดว่า "ดีเลย พอดีฉันจะพาหนิงหนิงไปเที่ยวดูรอบๆ มหาวิทยาลัยของพวกเรา ที่นั่นของกินเยอะมาก"
หร่วนซิงหว่านพยักหน้า "ดีเลย"
หลังจากที่รอหร่วนซิงหว่านเข้าไปในครัว เพ้ยซานซานพูดกับเจียงชูหนิงว่า "เธอโง่หรือไงเนี่ย ก็เห็นเห็นอยู่ว่าวันนี้พวกเขากำลังจะใช้เวลาด้วยกันสองคน เธอจะไปเป็นก้างขวางคอทำไม"
เจียงชูหนิงตอบสนองทันทีหลังจากที่เข้าใจแล้ว เธอรีบปิดปากตัวเองทันที แสดงออกว่าเธอผิดไปแล้ว
เพ้ยซานซานลูบแขนของเธอ "พอแล้ว พวกเราก็กลับช้าหน่อย พอกลับมาแล้วก็ทำอะไรเบาๆ อย่ารบกวนพวกเขาก็พอ"
......
โจวซื่อกรุ๊ป
ยังไม่ถึงเวลาเข้าทำงาน พนักงานทั้งหมดโดยรวมแล้วกลับมากันครบ อีกทั้งบรรยากาศยังตึงเครียดเป็นประวัติการณ์
ทุกบริเวณที่พักดื่มชาส่วนใหญ่แล้วถูกจับจองไปด้วยพนักงานที่กำลังพูดคุยกัน
"พวกเธอคิดว่าบอร์ดบริหารครั้งนี้กำลังจะทำอะไรกันแน่ เมื่อไม่กี่วันก่อนฉันได้ยินข่าวลือบางอย่าง รู้สึกไม่สงบใจเลย"
"ไม่ใช่เรื่องประธานโจวที่กำลังเตรียมตัวออกจากตำแหน่งประธานบริษัทโจวซื่อกรุ๊ปเหรอ?ฉันก็ได้ยินมา แต่รู้สึกว่าไม่น่าจะเป็นไปได้"
"ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ โจวซื่อกรุ๊ปช่วงนี้เกิดเรื่องอะไรขึ้น พวกเธอยังไม่รู้ชัดอีกเหรอ ประธานโจวปลดผู้ที่รับผิดชอบในส่วนของบริษัทลูกพวกนั้นกลับมาทั้งหมดยังไม่พอ โจวซื่อกรุ๊ปในตอนนี้โครงการร่วมที่สำคัญสองสามโครงการต่างก็เกิดการเปลี่ยนแปลง ได้ยินมาว่าหุ้นของโจวซื่อกรุ๊ปก็......"
"หึ เรื่องแบบนี้พูดไปเรื่อยไม่ได้หรอก"
"ถ้าประธานโจวกำลังจะออกจากตำแหน่ง เช่นนั้นแล้วใครจะมาบริหารโจวซื่อกรุ๊ปกันล่ะ ?"
"ประธานโจวเองไม่ใช่ว่ามีพี่ชายอยู่เหรอ อาจจะเป็นเขาก็ได้"
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สามีเก่า...มาขอแต่งงานอีกแล้ว
เอาอีกแล้ว รวบรัดตัดจบในสามบทสุดท้าย ตัดทิ้งดื้อๆ ไม่เล่าว่าพี่กับพ่อพระเอกเป็นยังไง และตระกูลของหนิงหนิงเป็นไงกัน น้าชั่วของหนิงหนิงตายจริงไหม...