ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา บอร์ดผู้บริหารทั้งหมดในห้องประชุมต่างก็ลังเลที่จะพูดต่อ
ยิ่งไม่ต้องพูดถึง เมื่อไม่นานมานี้เองที่โลกภายนอกรับรู้การมีอยู่ของโจวจู้นเหนียน แม้สภาพร่างกายของเขาเพียงอย่างเดียวก็ไม่เหมาะที่จะดำรงตำแหน่งประธานของโจวซื่อกรุ๊ปแล้ว
ไม่ใช่ว่าพวกเขากังขาความสามารถของโจวจู้นเหนียน แต่ทว่า ไม่มีใครยอมเอาโจวซื่อกรุ๊ปที่ยิ่งใหญ่ไปเดิมพันไว้กับเขาหรอก
ผ่านไปสักพัก จึงมีกรรมการท่านหนึ่งพูดว่า "ประธานโจว คุณชายใหญ่ของตระกูลโจวไม่เคยสัมผัสกับการทำงานของบริษัทเลย หากจะให้เขารับหน้าที่ดูแลโจวซื่อกรุ๊ปในตอนนี้ เกรงว่าจะไม่เหมาะ"
"หลินหนานและคณะผู้ช่วย จะช่วยเหลือเขาอย่างเต็มกำลัง"
"แต่ว่า......"
ไม่ทันที่พวกเขาจะเสนอความคิดเห็น ประตูห้องประชุมก็ถูกเปิด
โจวจู้นเหนียนนั่งอยู่บนรถเข็น ถูกเข็นเข้ามาในห้องอย่างช้าๆ
หลินหนานก้าวยาวไปที่ด้านข้างของโจวฉือเซิน "ประธานโจว"
โจวฉือเซินส่งเสียงอือ เงยหน้าขึ้นมองข้างหน้า
บนใบหน้าของโจวจู้นเหนียนปรากฏรอยยิ้มอบอุ่น "ฉือเซิน ไม่เจอกันนานเลยนะ"
โจวฉือเซินลุกขึ้นยืนรับรถเข็นของโจวจู้นเหนียน เข็นเขาไปยังตำแหน่งด้านข้างของตน
บอร์ดบริหารนั่งประจำตำแหน่ง ไม่ได้พูดจาอะไรอีก
โจวจู้นเหนียนพูดว่า "ฉือเซิน พี่ขอคุยกับนายเป็นการส่วนตัวสักหน่อยได้ไหม?"
"มีเรื่องอะไรก็รอให้การประชุมสิ้นสุดแล้วค่อยพูดเถอะ" โจวฉือเซินพูด
"นาย......"
"หลินหนานน่าจะคุยกับพี่ชัดเจนแล้ว"
โจวจู้นเหนียนถอนหายใจ "ใช่ เพียงแค่พี่รู้สึกว่ามันไม่เหมาะสม"
"ตอนแรกตอนที่ผมนั่งอยู่จุดนี้ ก็มีหลายคนรู้สึกว่าไม่เหมาะสมเหมือนกัน" โจวฉือเซินพูด
โจวฉือเซินหยิบเอกสารบนโต๊ะขึ้น วางลงทีละอัน
"นี่คือข้อตกลงการโอนหุ้น"
"นี่คือรายงานการเงินและการดำเนินงานด้านเงินทุนของโจวซื่อกรุ๊ปในช่วงสิบปีที่ผ่านมา"
"นี่คือแผนพัฒนาของโจวซื่อกรุ๊ปในช่วงครึ่งหลังของปี"
"พวกนี่คือโปรเจกต์ทั้งหมดที่โจวซื่อกรุ๊ปกำลังดำเนินการอยู่"
"ส่วนเรื่องอื่นๆหลังจากการประชุมสิ้นสุด หลินหนานจะรายงานให้พี่ทราบอีกครั้งโดยละเอียด"
ทุกครั้งที่โจวฉือเซินพูด บรรยากาศในห้องประชุมก็เกิดความกดดันขึ้น เหลือเพียงเสียงที่สงบไร้ความสั่นคลอน ของเขาเท่านั้น
เมื่อวางเอกสารชิ้นสุดท้ายในมือลง โจวฉือเซินเงยหน้ามองขึ้น กวาดสายตาไปยังบริเวณรอบๆ
"เอาล่ะ ทุกท่าน ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ผมไม่ใช่ประธานของโจวซื่อกรุ๊ปอีกต่อไป และจะไม่มีวันเข้ามาเหยียบโจวซื่อกรุ๊ปอีกแม้แต่ก้าวเดียว ผมขอให้อนาคตของทุกท่านสดใสรุ่งเรือง"
พูดจบ เขาก็หันตัวมุ่งตรงออกไป ไม่มีการหยุดแม้แต่ก้าวเดียว
ขณะที่โจวฉือเซินกำลังจะเดินพ้นประตูห้องประชุม โจวจู้นเหนียนส่งเสียงพูดว่า "ฉือเซิน"
โจวฉือเซินไม่ได้หันหลังกลับ เพียงแต่พูดว่า "ผมจะรอพี่อยู่ที่ห้องทำงาน"
เงาของเขาพลันหายไปจากสายตาของทุกคนอย่างรวดเร็ว
โจวจู้นเหนียนละสายตา พูดอย่างช้าๆ ว่า "คณะกรรมการบริษัททุกท่าน เรื่องของการดูแลจัดการบริษัทผมยังไม่มีความเข้าใจมากนัก หลังจากนี้ยังคงต้องพึ่งพาพวกท่าน ได้โปรดชี้แนะด้วยครับ"
"คุณชายใหญ่โจว ไม่ใช่เช่นนั้นหรอก เป็นสิ่งที่เราควรทำ สมควรทำครับ"
"ใช่ๆ เรื่องการชี้แนะคงพูดไม่ได้ เรื่องความช่วยเหลือนั้น พวกเราจะปฏิบัติอย่างไม่ลดละ"
หลังจากที่ทักทายกันเป็นที่เรียบร้อย การประชุมบอร์ดผู้บริหารในครั้งนี้ ก็ได้มีการยุติลง
ในห้องทำงานท่านประธาน นอกเหนือจากกรอบรูป ก็ไม่มีสิ่งใดที่โจวฉือเซินจะต้องนำกลับ
เขายืนอยู่ตรงหน้าหน้าต่างสูงจรดพื้น มองทิวทัศน์ภายนอก สีหน้าตั้งแต่ต้นจนจบก็ไร้ซึ่งการเปลี่ยนแปลง ไม่สามารถบอกได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สามีเก่า...มาขอแต่งงานอีกแล้ว
เอาอีกแล้ว รวบรัดตัดจบในสามบทสุดท้าย ตัดทิ้งดื้อๆ ไม่เล่าว่าพี่กับพ่อพระเอกเป็นยังไง และตระกูลของหนิงหนิงเป็นไงกัน น้าชั่วของหนิงหนิงตายจริงไหม...