สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3140

เมื่อข่าวนี้ถูกแพร่ออกไป คนของเฟิงฉี่ เกินจิง เวิ่นมิ่งต่างวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างเผ็ดร้อน

หลายคนไม่เชื่อว่า'โลหิตน้ำแข็ง'อันมีชื่อเสียงโด่งดังนี้จะถูกคนรักษาให้หายได้

อย่างไรก็ตามนี่ถือว่าเป็นโรคแปลกที่เทียบเท่าได้กับโรคประหลาดสามโรคใหญ่ได้เลย

แต่เช้าตรู่ในวันต่อมา อ่าวหานเหมยได้ประกาศว่า พันธมิตรชิงเซวียนจะถอนตัวออกจากแผนการเข้าร่วมกับตระกูลอ่าวเสวี่ย

เมื่อได้ทราบข่าวนี้ ทุกคนต่างเข้าใจดี

ผู้นำพันธมิตรหลินคนนี้มาจากนอกดินแดน เขามีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้จริงๆ เหรอ?

ถึงแม้ว่าทุกคนในดินแดนแห่งความเงียบและความตายต่างเข้าใจทักษะทางการแพทย์ แต่จุดประสงค์ในการเรียนรู้ทางการแพทย์ของทุกคนก็เพื่อศิลปะการต่อสู้

พวกเขาหวังว่าจะใช้ความรู้ด้านการแพทย์มาเพิ่มพละกำลังของตนเอง ความรวดเร็ว และอายุขัย แต่ไม่ใช่เพื่อการรักษาโรครักษาผู้คน

เมื่อพูดถึงทักษะทางการแพทย์ หลอนหยางเมื่อเทียบกับผู้คนส่วนใหญ่ในดินแดนแห่งความเป็นและความตาย มันคนละระดับขั้นกัน

โรค'โลหิตน้ำแข็ง'ประเภทนี้สำหรับคนอื่นๆ อาจจะเป็นโรคที่ไม่มีทางรักษาหาย แต่สำหรับหลินหยางนั้น มันมีร่องรอยบางอย่างอยู่

เนื่องจากหลินหยางได้เชี่ยวชาญไฟประหลาดที่คนอื่นไม่มี

หากไม่ได้รับการช่วยเหลือจากไฟประหลาด การรักษาโรคประเภทนี้อาจจะต้องเสียกำลังวังชาไปไม่น้อย

สองวันต่อมา อ่าวหานเหมยได้มานั่งอยู่ที่ห้องโถงด้านข้างเพียงลำพัง

ถึงแม้ว่าพันธมิตรชิงเซวียนจะไม่ได้เข้าร่วมกับตระกูลอ่าวเสวี่ย แต่ผู้นำพันธมิตรอื่นๆ ยังต้องให้คำตอบแก่เธอด้วย

หลินหยางไม่ได้เสียเวลาอยู่ที่นี่ เขาจัดเก็บข้าวของ และเตรียมพาฉู่ชิวออกจากหอเหลยเจ๋อเทียนไป

"ห๊ะ? ผู้นำพันธมิตรหลินจะกลับไปแล้วเหรอ?"

ในห้องโถงใหญ่ เฮ่าเทียนเลิกคิ้วเล็กน้อย และกล่าวว่า : "ผู้นำพันธมิตรหลินไม่อยู่ที่นี่อีกสักสองสามวันล่ะ?"

"งานในพันธมิตรมีขั้นตอนที่ซับซ้อน จึงไม่สะดวกที่จะอยู่เป็นเวลานาน"

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ฉันก็จะไม่รั้งเอาไว้ ผู้นำพันธมิตรหลิน เรื่องราวที่เกิดขึ้นนี้ มันไม่ใช้สิ่งที่ฉันคาดหวังเลย โปรดให้อภัยด้วยเถอะ"

เฮ่าเทียนกล่าวอย่างเรียบๆ พร้อมกับลุกขึ้นส่งเขา

"ท่านเฮ่าเทียนเกรงใจไปแล้ว"

หลินหยางโบกไม้โบกมือ และหันหลังกลับกำลังจะจากไป

แต่ในเวลานี้ คนของหอเหลยเจ๋อเทียนก็วิ่งเข้ามาที่ห้องโถงใหญ่อย่างรีบร้อน

"ท่านผู้นำหอ คนตระกูลอ่าวเสวี่ยมาที่นี่ครับ!"

"ห๊ะ?"

เฮ่าเทียนขมวดคิ้วขึ้นมาทันที

เหลยหู่ที่อยู่ข้างๆ มีสีหน้าแปลกใจ : "คุณอ่าวหานเหมยยังอยู่ที่นี่ไม่ใช่เหรอ? ทำไมพวกเขาต้องส่งคนมาอีกล่ะ?"

"ไปเชิญคนเข้ามาสอบถามก่อนแล้วค่อยว่ากัน"

เฮ่าเทียนกล่าวกับคนคนนั้น : "ไปที่ห้องโถงด้านข้าง จัดน้ำชาเอาไว้ให้ดี เหลยหู่ คุณไปต้อนรับแขกก่อน"

"ครับ นายท่าน!"

เหลยหู่พยักหน้า

"ผู้นำพันธมิตรหลิน ฉันจะไปส่งคุณก่อน!"

เฮ่าเทียนพูดจบ ก็เดินตรงมาทางด้านนี้

หลินหยางไม่ได้ปฏิเสธ

แต่คนของหอเหลยเจ๋อเทียนกลับพูดขึ้นมาอีกครั้ง : "ท่านผู้นำหอครับ อีกฝ่ายระบุว่าต้องการพบผู้นำพันธมิตรหลินครับ!"

"อะไรนะ?"

เหลยหู่กับฉู่ชิวต่างตกตะลึง

หลินหยางก็ขมวดคิ้วขึ้นมาเช่นกัน

เฮ่าเทียนไตร่ตรองชั่วขณะ และกล่าวอย่างนิ่งๆ ว่า : "ผู้นำพันธมิตรหลิน บางทีอีกฝ่ายอาจมาที่นี่เพื่อวิธีการบำบัดรักษาของคุณก็ได้!"

"วิธีการบำบัดรักษา?"

หลินหยางตระหนักได้ในทันที : "คุณกำลังพูดถึงวิธีการรักษา'โลหิตน้ำแข็ง'ใช่ไหม?"

"ตระกูลอ่าวเสวี่ยตั้งอยู่ในพื้นที่ที่เย็นจัด โรค'โลหิตน้ำแข็ง'ประเภทนี้ถึงแม้ว่าจะหาได้ยาก แต่เมื่ออยู่ในตระกูลของพวกเขา มันมีโอกาสที่จะเป็นไปได้สูงกว่ามาก ดังนั้นพวกเขาจึงต้องการได้รับวิธีการบำบัดรักษาเช่นนี้อย่างแน่นอน"

เฮ่าเทียนกล่าวอธิบาย

หลินหยางพยักหน้า

เวลานี้ คนของหอเหลยเจ๋อเทียนอีกคนหนึ่งก็รีบเดินเข้ามา

"ผู้นำหอ ผู้นำพันธมิตรหลิน คุณอ่าวมาขอเข้าพบครับ!"

เฮ่าเทียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และกล่าวอย่างไม่รีบไม่ร้อน : "ที่โถงด้านข้างจัดวางน้ำชาให้เรียบร้อย สำหรับแขกจากตระกูลอ่าวที่อยู่ด้านนอกประตู จัดให้ไปที่ห้องโถงด้านซ้ายก่อน!"

"ครับ!"

"ผู้นำพันธมิตรหลิน พวกเขาจับจ้องคุณอยู่ หากคุณไปจากที่นี่ พวกเขาก็จะต้องไล่ล่าพันธมิตรชิงเซวียนด้วยเช่นกัน สู้ตามฉันไปพบพวกเขาจะดีกว่าไหม?"

เฮ่าเทียนหันไปกล่าว

"ตกลง!"

หลินหยางพยักหน้า จากนั้นก็ตามเฮ่าเทียนไปยังห้องโถงด้านข้าง

ไม่นาน อ่าวหานเหมยก็ได้พาสาวใช้มายังห้องโถง

อ่าวหานเหมยมองเฮ่าเทียน และพยักหน้าเล็กน้อยเพื่อเป็นการทักทาย จากนั้นก็นั่งลง และดื่มน้ำชา

เนื่องจากตำแหน่งสภาพแวดล้อมเป็นใจ จึงไม่มีศัตรูคนใดสามารถโจมตีสถานที่ที่เย็นจัดเช่นนี้ได้

เว้นแต่อีกฝ่ายจะสามารถทนต่อสภาพแวดล้อมที่น่ากลัวและหนาวเย็นเช่นนี้ได้

"คุณน่าจะรู้จักเย่เหยียนใช่ไหม?"

หลินหยางเอ่ยถาม

"ทำไม? คุณต้องการให้เราจัดการกับเย่เหยียนเหรอ?"

อ่าวหานเหมยเอ่ยถาม

"ตอนนี้เขาได้หลบหนีไปยังเขตชีพจรมังกรแล้ว ฉันไม่สามารถไปถึงที่นั่นได้ มาหาพวกคุณก็คงไม่ได้ช่วยอะไร แต่ฉันไม่สามารถอยู่ที่ดินแดนแห่งความเงียบและความตายได้ตลอด ด้วยเหตุนี้หากพันธมิตรชิงเซวียนของฉันมีเรื่องอะไร ตระกูลอ่าวเสวี่ยของพวกคุณจะต้องออกหน้ามาช่วยเหลือด้วย"

หลินหยางกล่าวอย่างเคร่งขรึม

"ฉันรับปากคุณ!"

อ่าวหานเหมยลังเลใจเล็กน้อย

"ได้ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ฉันจะไปกับคุณ"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ

"ผู้นำพันธมิตรคิดทบทวนก่อนเถอะ คนตระกูลอ่าวเสวี่ยมีนิสัยใจคอแปลกประหลาด หากมีคนมีเจตนาไม่ดีต่อวิธีการรักษานี้ของคุณ คุณจะทำอย่างไร?"

ฉู่ชิวรีบโน้มน้าว

"ไม่เป็นไร ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ตอบรับอ่าวหานเหมย คนของตระกูลอ่าวเสวี่ยก็จะต้องมาหาฉันอย่างแน่นอน! ฉันคิดว่าคนคนนั้นที่อยู่ด้านนอกก็มาเพื่อจุดประสงค์นี้เช่นกัน จึงไม่สามารถหลีกหนีได้ เช่นนี้ ถ้าฉันแกล้งทำเป็นหมั้นหมายกับคุณอ่าวหานเหมยซะ เธอก็จะได้ประโยชน์ ส่วนฉันก็ไม่ต้องเดือดร้อน ไม่ใช่เป็นสิ่งที่ดีมากหรอกเหรอ?"

หลินหยางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ฉู่ชิวพยักหน้าอย่างเงียบๆ

"ไปเชิญแขกของตระกูลอ่าวเสวี่ยท่านนั้นเข้ามา"

เฮ่าเทียนกล่าวกับเหลยหู่

"ครับ ผู้นำหอ!"

เหลยหู่รีบเดินออกไปทันที

ไม่นาน ร่างที่สวมชุดสีขาวหิมะราวกับเทพเซียนก็เดินมายังห้องโถงด้านข้าง

"อ่าวเทียนซวง?"

อ่าวหานเหมยเห็นผู้ชายที่เดินนำหน้ามา สีหน้าก็เปลี่ยนไปมาก

"คารวะท่านเฮ่าเทียน!"

ชายที่เป็นผู้นำหน้าตาหล่อเหลามีผมยาวสีขาวราวกับหิมะกำหมัดแน่น และกล่าวอย่างเย็นชา

ในน้ำเสียงฟังไม่ออกถึงความเคารพนับถือแม้แต่น้อย