สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3159

"จบแล้ว จบเห่แล้ว!"

พอกลับไปถึงเผ่าเย่ไหม อ่าวหานเหมยก็นั่งลงบนเก้าอี้ ด้วยสีหน้าอันซีดเซียว ในดวงตาเต็มไปด้วยความสับสนอลหม่าน

"ดูเหมือนว่าเรื่องราวกำลังจะพัฒนาไปในทิศทางที่เลวร้ายเป็นอย่างมาก"

หลินหยางจุดบุหรี่ แล้วกวาดสายตามองกล่องบุหรี่ที่เหลือบุหรี่เพียงไม่กี่ม้วน จากนั้นก็กล่าวอย่างสงบนิ่งว่า: "ในเวลานี้ ฉันอยากจะไปก็คงจะไม่ได้แล้ว"

"ผู้นำพันธมิตรหลินไม่ต้องรีบร้อนไป พูดตามตรงแล้ว ฉันก็ไม่เคยได้ยินว่าตระกูลอ่าวเสวี่ยมีวิธีลับ ที่สามารถดึงข้อมูลจากในเถ้ากระดูกมนุษย์เช่นนี้"

อ่าวเย่ขมวดคิ้วแล้วกล่าวด้วยเสียงอันแหบพร่า

"คุณคิดว่าอ่าวหลีเฟิ่งกำลังสร้างสถานการณ์ขู่ขวัญตบตาเหรอ?"

หลินหยางเอียงหน้าไปกล่าว

"เป็นไปได้! ไม่เช่นนั้นทำไมเขาจะต้องเรียกให้พวกเรามา อีกทั้งยังพูดคุยสนทนากันเช่นนี้? หากจะทำการตรวจสอบจริงๆ ก็ควรจะดำเนินการอย่างลับๆ ไม่ดีกว่าเหรอ? เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงให้พวกเราทำการป้องกัน?" อ่าวเย่กล่าว

หลินหยางพยักหน้า: "คุณพูดมีเหตุผล เพียงแต่คนอย่างฉันไม่ชื่นชอบการเดิมพัน"

"ผู้นำพันธมิตรหลินมีแผนการว่ายังไงเหรอ?" อ่าวเย่รีบกล่าว

หลินหยางไม่ได้พูดจา

"ผู้นำพันธมิตรหลิน ไม่เช่นนั้นพวกเรานำวิดีโอนี้เผยแพร่ต่อสาธารณะดีไหม"

อ่าวหานเหมยเงยหน้าขึ้นมาแล้วกล่าวถามทันที

"การทำเช่นนั้น เป็นเพียงแค่การต่อสู้กันจนตายไปข้างหนึ่งเท่านั้น วิดีโอเก็บเอาไว้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน!"

หลินหยางลูบคางเล็กน้อย แล้วกล่าวอย่างนิ่งๆ ว่า: "ฉันคิดว่าควรจะเร่งกระบวนการ ให้เผ่าเย่ไหมมาเป็นตัวแทนตระกูลโดยเร็ว และควบคุมอ่าวเสวี่ยทั้งหมด!"

"ผู้นำพันธมิตรหลิน คำพูดนี้ของคุณมันดูง่ายนะ แต่เส้นสนกลในของตระกูลอ่าวเสวี่ยช่างแน่นหนาเสียเหลือเกิน และเผ่าเย่ไหมของฉันที่อยู่ในตระกูลใหญ่ ก็ไม่นับเป็นอะไรได้โดยสิ้นเชิง ถึงแม้จะมีศพนกน้ำแข็งให้พึ่งพา แต่ก็จะต้องใช้เวลามาเสริมกำลังความแข็งแกร่งให้ตัวเอง ไหนเลยจะบอกให้เป็นตัวแทนแล้วจะเป็นได้ล่ะ?"

อ่าวเย่ยิ้มเจื่อนๆ แล้วกล่าว

"พันธมิตรชิงเซวียนของฉัน จะสนับสนุนพวกคุณอย่างเต็มกำลัง"

หลินหยางกล่าว

"พันธมิตรชิงเซวียน?"

อ่าวเย่หัวเราะเบาๆ : "ผู้นำพันธมิตรหลิน ไม่ใช่ว่าฉันจะดูถูกพันธมิตรชิงเซวียนของพวกคุณหรอกนะ อันที่จริงเมื่อเปรียบเทียบระหว่างพันธมิตรของคุณกับตระกูลแล้ว กำลังก็น้อยเกินไป เกรงว่าอย่างมากก็คงจะเทียบได้แค่สาขาย่อยสาขาหนึ่งของตระกูลพวกเรา"

"คงจะไม่อาจพูดได้เร็วขนาดนั้นหรอก ฉันได้เตรียมเรียกผู้แข็งแกร่งของพันธมิตรชิงเซวียนมาช่วยเหลือในคืนนั้น ถ้าหากมีเรื่องเกิดขึ้นในวันนั้นจริงๆ อย่างน้อยฉันก็ยังปกป้องเผ่าเย่ไหมของพวกคุณได้!"

พูดจบ หลินหยางก็ลุกขึ้น แล้วมุ่งตรงเดินออกไป

อ่าวหานเหมยอ้าปากเล็กน้อย ยังไม่ทันได้พูดอีก ทำได้เพียงส่งสายตามองไปยังอ่าวเย่

"ค่อยๆ ไปทีละขั้นตอนก็แล้วกัน"

อ่าวเย่ส่ายหน้า คล้ายกับยอมรับชะตากรรม

ตอนนี้เผ่าเย่ไหมทำได้เพียงวางแผนการในสิ่งที่เลวร้ายที่สุด และทำได้เพียงเตรียมการทุกรูปแบบล่วงหน้า

ณ เผ่าซวง

อ่าวหั่วอวิ๋นกำลังคุกเข่าอยู่ที่หน้าประตูใหญ่ทองสัมฤทธิ์ และคำนับศีรษะลงสองสามครั้ง จากนั้นจึงลุกขึ้นแล้วเดินไปยังห้องรับแขก

เมื่อครู่นี้เขาน้อมคำนับหัวหน้าเผ่าซวงเสร็จแล้ว ก็ได้รับแจ้งจากลูกน้องว่า อ่าวหลีเฟิ่งมาถึงแล้ว

อ่าวหั่วอวิ๋นไม่รู้ว่าอ่าวหลีเฟิ่งมีแผนการอะไร ด้วยเหตุนี้จึงเข้ามาพบทันที

"นายท่านตระกูล มีคำสั่งอะไรหรือเปล่าครับ?"

พออ่าวหั่วอวิ๋นเหยียบเข้าไปในห้องรับแขก แล้วกล่าวถามอย่างนิ่งๆ

"ไม่ถึงขนาดมีคำสั่งหรอกครับ ฉันแค่จะมาบอกความจริงกับคุณ"

อ่าวหลีเฟิ่งดื่มชาอึกหนึ่งแล้วกล่าว

"ความจริง?"

อ่าวหั่วอวิ๋นตกตะลึง

"ความจริงเกี่ยวกับอ่าวเทียนซวงน้องชายของคุณที่หายสาบสูญไป ความจริงเกี่ยวกับนกน้ำแข็งของภูเขาน้ำแข็งรวมทั้งการตายของคุณอาของคุณ"

อ่าวหลีเฟิ่งยิ้มแล้วกล่าว

"ทำไม? วิธีการลับของตระกูลเอาข้อมูลออกมาได้แล้วจริงๆ เหรอ?"

ลมหายใจของอ่าวหั่วอวิ๋นสั่นสะท้าน แล้วกล่าวถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ

"มีความลับของตระกูลอะไรกัน? นั่นเป็นเพียงวิธีการเบี่ยงเบนสายตาก็เท่านั้น ศพที่ถูกทำลายจนกลายเป็นเช่นนั้น สมองก็ถูกทำลายไปแล้ว ใครจะสามารถเอาข้อมูลออกมาได้ล่ะ?"

อ่าวหลีเฟิ่งหัวเราะฮ่าๆ

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ นายท่านตระกูลรู้ความจริงได้อย่างไรกัน?"

"ใช้ตาดู ใช้หูฟัง"

อ่าวหลีเฟิ่งพูดชุ่ยๆ ตามอำเภอใจ

อ่าวหั่วอวิ๋นขมวดคิ้วแน่น แล้วเงียบไปครู่หนึ่ง: "ฆาตกร....คือใคร?"

"เป็นอย่างที่คุณคาดเดาเอาไว้ อ่าวหานเหมย แล้วก็......ผู้นำพันธมิตรหลิน!"

ดวงตาของอ่าวหั่วอวิ๋นขยายขึ้นเล็กน้อย แล้วจ้องมองอ่าวหลีเฟิ่งอย่างเงียบๆ เป็นเวลานาน แล้วจึงกล่าวอย่างเงียบๆ : "ในเมื่อเป็นเช่นนี้ แล้วทำไมนายท่านตระกูลถึงไม่จับกุมนักโทษเหล่านี้โดยเร็วล่ะ? พวกเขาฆ่าคนในตระกูลของฉัน ละเมิดกฎของตระกูลอย่างร้ายแรง และแม้แต่เผ่าเย่ไหมก็สมควรถูกฆ่าทิ้ง!"

"ตามกฎระเบียบแล้ว สมควรที่จะต้องสังหารพวกเขาจริงๆ แต่ในตอนนี้ยังไม่มีพยานหลักฐานที่จะจับกุมได้ แล้วจะจับกุมและสังหารได้อย่างไรกัน?" อ่าวหลีเฟิ่งส่ายหน้า

"ใช่แล้ว พวกเขาทำมันอย่างหมดจดเกินไป"

อ่าวหั่วอวิ๋นจ้องมองอ่าวหลีเฟิ่งด้วยสายตาที่แข็งทื่อ เป็นเวลานานจึงออกไปจากห้องรับแขก

ในเวลาเดียวกันนี้

ในอุโมงค์ใต้ดินของเผ่าเย่ไหม

คนที่เป็นศูนย์กลางของเผ่าเย่ไหมจำนวนมากกำลังทำงานล่วงเวลาเพื่อจัดการกับศพนกน้ำแข็ง

ศพนี้เป็นหลักฐานแสดงการกระทำความผิด

ถ้าหากถูกตระกูลพบเข้า เผ่าเย่ไหมก็จะต้องถูกฆ่าทั้งตระกูล

"พ่อ ความหมายของฉันคือให้เผาศพนี้เดี๋ยวนี้เลย ฉันรู้สึกว่าตระกูลได้จับจ้องมาที่พวกเราแล้ว!"

อ่าวหานเหมยมองศพนกน้ำแข็งที่ถูกหั่นจนกลายเป็นชิ้นๆ จึงขมวดคิ้วแล้วกล่าว

"นี่คือความหวังของเผ่าเย่ไหมของฉันที่จู่ๆ ก็โผล่ขึ้นมานะ จะสามารถละทิ้งได้อย่างไรกัน? ไม่เช่นนั้น ไม่เช่นนั้นพวกเราจะมีโอกาสเปลี่ยนฐานะได้ยังไง?"

อ่าวเย่กล่าวเสียงแข็ง

อ่าวหานเหมยต้องการจะพูดแต่ก็หยุดไป

ในเวลานี้ สมาชิกของตระกูลคนหนึ่งได้วิ่งเข้ามาในอุโมงค์ใต้ดิน

"หัวหน้าครับ! ตระกูลทางด้านนั้นส่งข่าวมาว่า มีเรื่องสำคัญต้องการจะปรึกษาหารือกับท่าน จึงต้องการให้ท่านเดินทางไปยังตระกูลโดยเร็วครับ!"

"มีธุระกับฉัน?"

อ่าวเย่นิ่งอึ้งไป ขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นจึงพยักหน้าแล้วกล่าวว่า: "ได้ ฉันจะเข้าไป"

"พ่อ ตอนนี้ก็ตีสองแล้วนะ ตระกูลยังจะมีธุระอะไรกับท่านอีกเหรอ? นี่มันเป็นเรื่องโกหกหรือเปล่า?" อ่าวหานเหมยไม่วางใจ จึงรีบกล่าวขึ้น

"คนของตระกูลเป็นคนแจ้งคุณเหรอ?"

อ่าวเย่มองไปยังสมาชิกของตระกูลทันที

"ใช่ครับ เป็นคนของตระกูล กำลังรออยู่ที่ห้องโถงครับ!"

"เช่นนั้นก็คงไม่มีอะไรหรอก!"

"แต่พ่อ ในเวลาเช่นนี้ ระมัดระวังเอาไว้จะดีกว่านะ!"

ดวงตาของอ่าวหานเหมยแสดงความกังวล และรีบพูดไกล่เกลี่ยอย่างรีบร้อน

"คนจะไม่ไปไม่ได้หรอกใช่ไหม? การมาเช่นนั้น ตระกูลจะต้องมีจุดบกพร่อง และสถานการณ์ของพวกเราก็จะยิ่งแย่!"

"พ่อ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ฉันจะให้พวกพี่ชายไปด้วย พวกเขาฝีมือดี ถ้าหากเกิดเหตุสุดวิสัยอะไรขึ้น อย่างน้อยก็ยังคุ้มกันให้คุณถอยกลับมาได้!"

"เอ่อ....โอเค!"

อ่าวเย่พยักหน้า เรียกคนสองสามคนมา และออกไปจากเผ่าเย่ไหมทันที