สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3280

จบหลักสูตรในสามวัน

เมื่อเลิกเรียน ทุกคนต่างทำความเคารพไปทางหลินหยางรีบขอตัวกลับไปปิดประตูฝึกฝน

หลินหยางสูหายใจแล้วเดินไปทางหอเฟิงไห่ที่สร้างใหม่

“ผู้นำพันธมิตร!”

ภายในหอเฟิงไห่ คนป่วยที่นอนอยู่บนเตียงเห็นร่างเงาเข้ามาแล้วดีใจใหญ่เลย ทุกๆคนก็ลุกขึ้นมาทำความเคารพ

“นอนลงเลยรักษาตัวดีๆ!”

หลินหยางสั่งอย่างขมงวด

“รับทราบผู้นำพันธมิตร!”

“ฟังไว้ ยาที่ใช้รักษาของทุกคนใช้ยาที่ดีที่สุด ไม่ต้องประหยัดยาเข้าใจไหม?”

หลินหยางพูดไปทางพยาบาล

“สบายใจได้ผู้นำพันธมิตร เพราะใช้ยาดีมาตลอดเวลาอยู่แล้ว”

คนข้างๆหัวเราะแล้วพูดขึ้น

“อืม!”

หลินหยางพยักหน้าแล้วเดินไปข้างใน

ผู้บาดเจ็บรู้สึกซับซ้ำจนร้องไห้ทั่วหน้า

“ผู้นำพันธมิตร ท่านมาแล้วหรอ?”

ในเวลานี้ คนที่นั่งวีลแชร์ปรากฏขึ้นมามองไปทางหลินหยาง ตื่นเต้นจนจะลุกขึ้น แต่เพราะว่าร่างกายนั้นอ่อนแอเกินไปเสี่ยงที่จะล้มลงพื้น

หลินหยางเห็นแบบนี้รีบไปพยุงคนคนนี้ เขาคือหัวเทียนไห่นั้นเอง

“เป็นไงบ้าง?เจ้าสำนักหัว ร่างกายฟื้นฟูได้เป็นไงบ้าง?”

หลินหยางพูดแล้วยิ้ม

“หายดีเจ็บแปดสิบเปอร์เซ็นแล้ว ชีพจรได้รับผลกระทบหน่อยช่วงนี้เลยยังไม่ค่อยมีแรง”

หัวเทียนไห่ยิ้มอย่างเขินอาย

“รักษาตัวดีๆรอให้เธอหายดีฉันจะช่วยเธอกลายพันธุ์พลังแห่งสวรรค์ ช่วยให้เธอเข้าสู่ดินแดนแห่งสวรรค์”หลินหยางพูดแล้วยิ้ม

“ดิน....ดินแดนแห่งสวรรค์?”

หัวเทียนไห่หน้าแดงขึ้น หายใจแรงขึ้นอย่างไม่หยุด

“พ่อ พ่อดูพ่อสิ บาดแผลยังไม่หายดี ก็คิดอะไรเรื่องเพ้อเจ้อ เธอคิดว่าใครก็เหมือนกันกับผู้นำพันธมิตร สามารถเข้าใจวิถีแห่งสวรรค์และกลายเป็นสิ่งมีชีวิตเหนือมนุษย์ได้?ฉันว่าเธออย่าดีกว่า!”

เวลานี้ ร่างของคนคนหนึ่งเข้ามา คนที่เข็นวิลแชร์ของหัวเทียนไห่แล้วหัวเราะ

นั้นคือหัวเวยเวยเอง

เขาแค่ได้รับบาดเจ็บจากยาพิษเย็น ไม่ได้บาดเจ็บหนักมาก แค่กำจัดยาพิษเย็นก็ฟื้นฟูแล้ว

“เวยเวย ดูแลพ่อเธอให้ดีๆ ฉันไปดูบนชั้นบนหน่อย”

หลินหยางหัวเราะแล้วพูด

“ได้ผู้นำพันธมิตร ท่านรีบไปเถอะ คุณอ้ายหร่านเหมือนจะได้สติขึ้นหน่อยแล้ว แต่ยังไม่ตื่น เพียงแค่ชอบพูดถึงชื่อเธออยู่ตลอด!”

หัวเวยเวยพูดแล้วยิ้ม

“ใช่หรอ?”

หลินหยางรีบขึ้นไปชั้นบนไม่กล้าช้า

พุ่งขึ้นไปบนชั้นบนสูงของหอเฟิงไห่ ร่างคนที่สวยงามยืนอยู่ตรงหัวเตียง เช็ดเหงื่อบนหน้าผากของอ้ายหร่าน

ในเวลานี้ตาของอ้ายหร่านก็ยังปิดอยู่เหมือนเดิม แต่ปากที่ซีดขาวนั้นไม่หยุดที่จะพำเพ้อแล้วส่งเสียงเบาๆออกมา

“หลินหยาง...หลิน....หยาง....เธอ...เธออยู่ไหน...”

หลินหยางได้ยินเหมือนกับใจกำลังแตกสลาย

เขาเดินไปข้างหลายก้าวแล้วจับไปที่จับของอ้ายหร่าน

“อ้ายหร่าน ฉันอยู่ตรงนี้!”

หลินหยางพูดเบาๆ

ร่างที่สวยงามตกใจพึ่งดูออกว่าคนที่มาคือใคร

“ผู้นำพันธมิตรไม่เจอกันนานเลย”

ร่างที่สวยงามก็ตั้งสติขึ้นมาพูดแล้วหัวเราะ

“ที่แท้คือคุณฉี?”

หลินหยางพยักหน้า: “ลำบากเธอแย่เลยที่มาดูแลอ้ายหร่าน”

“ฉันและอ้ายหร่านเป็นเพื่อนรักกัน ก่อนหน้านั้นที่ฉันมาช่วยแต่กลับถูกคนในตระกูลนั้นต่อต้าน ตอนนี้ตระกูลม่านพ่ายแพ้ผู้นำพันธมิตร สะเทือนไปทั่วดินแดนแห่งความเงียบและความตาย ทุกๆฝ่ายไม่เข้าร่วมกับพันธมิตรชิงเซวียนไม่ได้ แต่ครั้งนี้ที่มา ตระกูลนั้นสนับสนุนมากๆ”

ฉีสุ่ยเยว่พูดแล้วยิ้ม

รอหลังจากหลินหยางออกไป อ้ายหร่านก็หลับแล้ว

“คุณฉี รบกวนเธออีกสักช่วงหนึ่งช่วยฉันดูแลอ้ายหร่านด้วยนะ”

หลินหยางเดินบันได ไปรอที่ระเบียงแล้วพูดกับฉีสุ่ยเยว่

“ผู้นำพันธมิตรสบายใจได้ ฉันจะดูแลอ้ายหร่านให้ดี”ฉีสุ่ยเยว่พยักหน้าแล้วพูดขึ้น

หลินหยางถอนหายใจ ดวงตาเต็มไปด้วยความซับซ้อน เขาไม่พูดอะไรต่อ หันตัวก็เดินจากหอเฟิงไห่ไป

เพื่อหลินหยางอ้ายหร่านไม่หวงชีวิต แค่สิ่งนี้หลินหยางก็รู้ว่าชาตินี้ตัวเองยากที่จะชดใช้หนี้บุญคุณคืนอ้านหร่าน

หลินหยางขยับหัวไปมา เดินไปทางพระราชวังอย่างรวดเร็ว

ในเวลานี้ ผู้นำสำนักชิงเซวียนรออยู่ที่ข้างใน

เจ้าเมืองหนานหลี่ ผู้นำหมู่บ้านหยุนเซียวและคนอื่นๆและคนอื่นๆกำลังแยกตัวกัน ตอนนี้เรื่องเล็กเรื่องใหญ่ของพันธมิตรนั้นมีผู้นำสำนักชิงเซวียนนั้นดูแล

“เข้าเฝ้าผู้นำพันธมิตร!”

ผู้นำสำนักชิงเซวียนรีบทำความเคารพ

“ผู้นำสำนักทำไมต้องสุขภาพขนาดนี้?ได้ยินมาว่าเธอมีเรื่องสำคัญหาฉันหรอ?”

หลินหยางยิ้มแล้วถาม

“ตอบกลับผู้นำพันธมิตร คือแบบนี้ข้าน้อยเพิ่งได้รับข่าวจากนักสืบมารายงาน เทียนฉือกำลังแอบๆติดต่อราชวงศ์ดาบตอนทิศเหนือ อยากจะเอาเขาเป็นมาช่วยเหลือนอกเมือง ราชวงศ์ดาบอยู่ทางทิศใต้ของเราแต่อยู่ทิศเหนือของเทียนฉือ ถ้าหากพวกเขามีการเคลื่อนไหว อาจทำให้พวกเรานั้นเกิดความวุ่นวาย ข้าน้อยว่าต้องรีบจัดการหายนะพวกนี้”

ผู้นำสำนักชิงเซวียนพูดอย่างเคารพ

หลินหยางได้ยิน รีบครู่คิดขึ้นมาจากนั้นก็พยักหน้า: “รีบไปรวบรวมมือดีสามพันนาย เธอและฉันไปราชวงศ์ดาบกับฉันหนึ่งรอบ!”

“สามพัน?”

ผู้นำสำนักชิงเซวียนตกใจ: “ผู้นำพันธมิตร ราชวงศ์ดาบเป็นประเทศหนึ่งเลยนะ มีจำนวนคนหลายแสนคน นี่...นี่แต่สามพันคนจะสามารถเอาอยู่หรอ?ยิ่งไปกว่านั้น พวกเราไม่คุ้นชินกับราชวงศ์ดาบเลย....ลองพิจารณาอย่างละเอียดก่อนเถอะ!”

แม้ว่าหลินหยางนั้นเข้าสู่ดินแดนเทพเซียนแห่งแผ่นดิน แต่มีแค่เขาคนเดียว จะสามารถเอาประเทศหนึ่งของราชวงศ์ดาบอยู่หรอ?

แต่ถ้าหลินหยางอยู่ในราชวงศ์ดาบเป็นเวลานานเกิน จะทำยังไงถ้าหากเทียนฉือบุกรุกมา?

“ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ครั้งนี้จะไม่เสียเวลานาน!”

หลินหยางพูดนิ่งๆ: “ฉันจะให้เธอช่วยส่งคนไปช่วยหาคนคนหนึ่ง มีคนคนหนึ่งอยู่ สามารถเอาราชวงศ์ดาบอยู่ในไม่กี่วัน!”

ผู้นำสำนักชิงเซวียนตกใจ: “ใคร?”

“ผู้หญิงที่ชื่อจินเซวียนหนี่ว์!”