สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3412

เหล่าเหวยทัวพาคนกลับไปจัดการตระกูลของเยว่เซิงและจ้าวลีน่า

หงส์ดำก็รีบไปยังสถานที่ต่างๆ นอกดินแดนเพื่อรวบรวมวัตถุดิบสมุนไพรตามที่หลินหยางบอก

เฮยหวงอยู่ที่เมืองศักดิ์สิทธิ์ตลอดทั้งวัน เมื่อกล่าวอำลาแม่แล้ว ก็กลับไปยังป้อมซ่อนตัวที่ตนเองสร้างขึ้นอีกครั้ง

แต่พอเขาเหยียบเข้าไปในป้อม โทรศัพท์จากหลินหยางก็โทรเข้ามา

"ในฐานะแฮกเกอร์ระดับแนวหน้าของโลก ฉันคิดว่าคุณน่าจะสามารถค้นหาของบางอย่างโดยไม่ให้ใครรู้ได้ใช่ไหม?"

หลินหยางกล่าวถามอย่างนิ่งๆ

"ฉันสามารถขุดบางสิ่งจากเว็บล่องหนที่ฝุ่นเกาะมาเป็นเวลานานออกมาได้!"

เฮยหวงตอบกลับ

เว็บล่องหน?

ลมหายใจของหลินหยางสั่นสะท้านเล็กน้อย

เขาเคยเห็นคำคำนี้

อยู่ในเว็บมืด

ว่ากันว่าภายใต้เว็บมืด ยังมีเว็บล่องหนอยู่อีกชั้นหนึ่ง!

พื้นที่นี้ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปจะสามารถเข้าถึงได้

มันเป็นสิ่งต้องห้ามของเว็บไซต์ เป็นที่ต้องห้ามที่คนจำนวนมากเข้าไปสำรวจไม่ได้

และในเว็บล่องหน ทุกสิ่งที่มีอยู่ล้วนทำให้คนหวาดกลัว สิ้นหวัง น่าสงสัยและมายา

บางทีอาจจะมีเพียงเฮยหวงที่เป็นแฮกเกอร์ระดับแนวหน้าเช่นนี้เท่านั้น ที่สามารถเข้าไปยังพื้นที่เช่นนั้นได้

"คุณเคยได้ยินมนุษย์ทองแดงดึกดำบรรพ์ไหม?"

หลินหยางเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วจึงเอ่ยปากกล่าว

"มันคืออะไรเหรอ?"

"ถ้าหากไม่รู้ ก็ช่วยฉันสืบค้นในอินเทอร์เน็ตหน่อยได้ไหม ฉันอยากจะรู้ข้อมูลเกี่ยวกับมนุษย์ทองแดงดึกดำบรรพ์ ทางที่ดีก็ควรจะค้นหาสถานที่ตั้งของพวกมันด้วย"

หลินหยางกล่าวด้วยเสียงเบาๆ

เฮยหวงเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วจึงเอ่ยปากขึ้นอย่างนิ่งๆ ว่า: "ให้เวลาฉันกี่ชั่วโมง"

"ฉันจะรอโทรศัพท์จากคุณ!"

หลินหยางหายใจออก แล้วกดวางสาย จากนั้นจึงเดินออกจากสนามบิน และขึ้นรถของหม่าไห่

"ยังโอเคไหม?"

บนรถ หลินหยางเอ่ยปากกล่าวถาม

"คุณชวี่เจิ้งพาคนกลับไปที่ดินแดนแห่งความเงียบและความตายแล้วครับ และเริ่มทำการวิจัยใหม่อีกครั้ง ปัจจุบันที่สถาบันกับบริษัทไม่มีอะไรผิดปกติ เพียงแต่....เมื่อวานดินแดนแห่งความเงียบและความตายส่งข่าวมาว่า ประตูบานนั้นในภูเขาของตำหนักเทียนเสิน มีเสียงดังแปลกๆ ......"

หม่าไห่กล่าว

"เสียงดังแปลกๆ?"

หลินหยางตกตะลึงเล็กน้อย จากนั้นจึงกล่าวเสียงแข็งว่า: "ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็สั่งให้ชวี่เจิ้งและคนอื่นๆ อพยพออกจากตำหนักทันที! ถ้าหากเหล่าจู่หรือเย่เหยียนออกมาจากชีพจรมังกรใต้ดิน พวกเขาคงจะไม่มีชีวิตเหลือรอดแม้แต่คนเดียว!"

"ประธานหลินครับ ฉันเคยเสนอให้คุณชวี่เจิ้งรวมทั้งทีมถอนตัวออกจากตำหนักแล้ว แต่พวกเขากล่าวปฏิเสธ เพราะว่าเสียงแปลกๆ นั่นปรากฏขึ้นเพียงแค่เมื่อวาน ส่วนวันนี้ยังไม่มีเกิดขึ้นเลย อีกทั้งคุณชวี่เจิ้งได้บอกว่า การค้นคว้าวิจัยได้ดำเนินมาถึงขั้นที่เป็นจุดสำคัญอย่างมากแล้ว ถ้าหากหยุดชะงักและถอนตัวออกไปในเวลานี้ ความพยายามก็จะต้องสูญเปล่า......"

หม่าไห่กล่าวพลางทอดถอนใจ

หลินหยางขมวดคิ้วแน่น ครุ่นคิดเล็กน้อย และกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า: "ส่งยอดฝีมือเคลื่อนพลเข้าไปยังตำหนักทันที ในขณะเดียวกันก็ให้คนรีบนำมีดเล่มนี้ส่งเข้าไปยังตำหนัก แล้วแทงเอาไว้ที่หน้าประตูบานนั้น!"

หลินหยางชักมีดเทียนเซิงออกมาจากข้างลำตัว จากนั้นชูมีดขึ้นแล้วลูบมัน

ฉึก!

มีดกรีดลงไปที่ฝ่ามือของเขา และเลือดสีแดงสดก็ฉาบทาไปทั่วทั้งมีดเทียนเซิง

ลมหายใจของหม่าไห่สั่นสะท้าน แล้วกล่าวทันทีว่า: "ประธานหลิน ฉันจะจัดการเดี๋ยวนี้เลยครับ"

ครืดๆ ....

ในเวลานี้ จู่ๆ มือถือของหลินหยางก็สั่นขึ้นมา

หลินหยางชำเลืองมองหมายเลข ก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน