ทุกคนมองเงาร่างที่เดินออกมาจากประตูใหญ่ของชีพจรมังกรใต้ดินด้วยสายตาตึงเครียด แต่ละคนอกสั่นขวัญแขวนไปหมด
ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าหลินหยางจึงดึงดาบเทียนเซิงออกมา
ถ้าไม่ดึงดาบเทียนเซิงออก ให้มันกดประตูใหญ่ไว้อย่างต่อเนื่องแบบนั้น ก็จะสามารถยืนหยัดได้อีกสักพักหนึ่ง
แต่ดูเหมือนหลินหยางไม่คิดจะทำแบบนี้!
ในสายตาเขา ถ้าจะฝืนอย่างต่อเนื่อง มันไม่สู้การเผชิญหน้าหรอก
ในเมื่อฝ่ายตรงข้ามอยากออกมาจากชีพจรมังกร แน่นอนว่าปิดกั้นประตูเหล็กนี้ไม่ได้หรอก
ถึงอย่างไรก็มีความเป็นชีพจรมังกรใต้ดิน คนไหนไม่ใช่ยอดฝีมือระดับสูง?
เป็นดังที่คาดไว้
วินาทีที่คนผู้นี้ปรากฎตัว หลินหยางก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายพลังของฝ่ายตรงข้าม
เป็นกลิ่นอายระดับเทียบเท่ากับเทพเซียนแห่งแผ่นดินได้เลย
แต่ฝ่ายตรงข้ามเหมือนไม่ใช่เทพเซียนแห่งแผ่นดิน…
ทำไมถึงได้มีกลิ่นอายน่ากลัวอย่างนี้?
แววตาหลินหยางเต็มไปด้วยความสงสัย
ยังมีฝ่ายตรงข้ามสับสนเหมือนกัน
ครืน!
เวลานี้ ประตูใหญ่ปิดอัตโนมัติ
ทุกคนที่ถูกกระแสลมพัดโจมตีเข้ามาค่อยๆได้สติกลับมา แต่ละคนมองไปที่เงาร่างนั้น
เพียงมองแค่แวบเดียว เจ้าเมืองหนานหลี่และคนอื่นก็สัมผัสรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่ไม่เคยมีมาก่อน
“ประกาศคำสั่งต่อสู้สูงสุด ให้ทุกคนมารวมตัวกัน!”
เจ้าเมืองหนานหลี่รู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล จึงตะโกนขึ้นทันที
ลูกน้องที่อยู่ข้างๆรีบวิ่งไปด้านนอกพระตำหนัก เตรียมเรียกยอดฝีมือระดับสูงของพันธมิตรชิงเซวียนเข้ามารวมตัวกัน
หลินหยางจ้องมองเงาร่างของคนผู้นี้ที่เดินออกมาจากประตูใหญ่
คนผู้นี้เป็นชายอายุประมาณสี่สิบปี ร่างกายสวมเสื้อคลุมยาวสีดำแดง บนร่างกายมีรอยย่นดำ ผมยาวปะบ่า ไว้หนวดเครา แววตาหยิ่งยโส
แต่เมื่อเห็นภาพเหตุการณ์ในพระตำหนัก ฝ่ายชายชะงักงันอย่างเห็นได้ชัด
เขาน่าจะคาดไม่ถึงว่าในพระตำหนักจะมีคนเยอะมากมายขนาดนี้?
“พวกคุณเป็นใคร?”

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...