หลินหยางและคนอื่น ๆ ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและจ้องมองเสื้อผ้าที่บางพอๆกับปีกจั๊กจั่นในมือของ ชวี่เจิ้งด้วยความสับสน
เห็นเพียงชวี่เจิ้งที่เข้ามาหาหลินหยางอย่างรวดเร็วพร้อมกับเสื้อผ้าในมือ
“คุณหลิน เสร็จแล้ว ในที่สุดก็เสร็จแล้ว!”
“เจ้าหมายถึงชุดนี้เหรอ?”
"ใช่!"
ชวี่เจิ้งพูดอย่างตื่นเต้นและภาคภูมิใจ: "คุณหลิน ชุดนี้เป็นอาวุธที่จะช่วยให้ท่านเข้าสู่ชีพจรมังกรใต้ดินได้"
"โอ้?"
หลินหยางรับมันมาทันทีและสังเกตอย่างละเอียด
จิ่วอวี่ที่อยู่ข้างๆ เขาดูไม่ค่อยอยากเชื่อ: "มันคืออะไร แค่นี้น่ะเหรอ เสื้อผ้าโปร่งบางๆ แบบนี้จะสามารถช่วยให้ท่านเข้าไปในชีพจรมังกรใต้ดินได้เหรอ? เจ้าอย่ามาล้อเล่นน่า!"
"ข้าไม่ได้ล้อเล่น."
ชวี่เจิ้ง ส่ายหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่าและพูดอย่างจริงจัง: "ชุดนี้ทำจากวัสดุนาโนที่ทันสมัยที่สุด พื้นผิวของมันมีเทคโนโลยีไบโอนิคซึ่งสามารถขจัดลมและแรงกระแทกในช่องได้อย่างง่ายดาย ไม่เพียงเท่านั้น โครงสร้างทั้งหมด และขั้นสูงต่ำ -การออกแบบแสง....."
ชวี่เจิ้งอธิบายไปด้วยในขณะที่เขาพูด
คำศัพท์เฉพาะทางทำให้ หลินหยาง และจิ่วอวี่เริ่มสับสน
จิ่วอวี่ไม่เข้าใจและยังคงไม่คิดว่าเสื้อผ้าชิ้นเล็กๆบางๆนี้จะสามารถช่วยหลินหยางเข้าสู่ชีพจรมังกรใต้ดินได้
หลินหยางกลับเชื่อในตัวของชวี่เจิ้ง
เขาหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาแต่เขาไม่รู้สึกถึงน้ำหนักมันเลย พอใส่ก็ดูเหมือนจะหายไป หากไม่สังเกตดีๆ ก็แทบไม่มีร่องรอยของการสวมเสื้อผ้าเลย
“แค่ลองดู แล้วก็จะได้รู้เองว่ามันได้ผลหรือไม่”
หลินหยางพูดอย่างใจเย็น จากนั้นก็เดินไปที่ประตู
จิ่วอวี่ก็ทำตามเช่นกัน
ผู้นำหมู่บ้านหยุนเซียว, ฉู่ชิว และคนอื่น ๆ รวมตัวกันอยู่รอบๆ
หลินหยาง ดึงมีดเทียนเซิงของเขาออกมาแล้วแทงมันลงไปที่หน้าประตู เขาราบรวมพลังแห่งสวรรค์อันแข็งแกร่งและทำให้มันกลายเป็นสิ่งกีดขวางที่แผ่กระจายไปทั่วเพื่อปกป้องผู้คนในพระราชวังจากอาการรับบาดเจ็บจากลมที่ปะทะในโถงทางเดิน
หลังจากที่ทุกอย่างพร้อมแล้ว หลินหยางก็หายใจออกและพยักหน้าไปทาง จิ่วอวี่
จิ่วอวี่เปิดประตูทันที
ทันทีที่ประตูถูกเปิด สายลมก็ปะทะราวกับคลื่นยักษ์คำรามกระทบเข้ากับร่างหลินหยาง
หลินหยางขมวดคิ้วและทรุดตัวลงกับพื้น พยายามต้านทานแรงกระแทกโดยไม่รู้ตัว
อย่างไรก็ตามเมื่อลมพัดแรงขั้น หลินหยางก็รู้สึกประหลาดใจที่พบว่าลมแรงที่ปะทะเขานั้นนิ่มนวลราวกับสายลมอ่อนโยนที่พัดบนใบหน้าของเขา...
“ท่าน รู้สึกอย่างไรบ้าง?”
จิ่วอวี่น่าตรงนั้น
"ดี ข้ารู้สึก... เยี่ยมมาก!"
หลินหยาง กลับมามีสติสัมปชัญญะอีกครั้งและพูดด้วยความไม่เชื่อ: "พลังต่อต้านในช่องทางนี้...ไม่มีผลกับข้าเลย! ข้าไม่รู้สึกถึงพลังในช่องนี้อีกต่อไป!"
"อะไรนะ?"
จิ่วอวี่ตกตะลึง
หลินหยางเดินไปข้างหน้าสองสามก้าวและมาถึงทางเข้าของทางเดิน จากนั้น เขาก็เดินวนไปรอบๆได้อย่างง่ายดาย
ราวกับกำลังเดินเล่นในสวนสาธารณะ...
คราวนี้จิ่วอวี่มั่นใจ
“นี่คือพลังของเทคโนโลยีนั้นงั้นเหรอ?”
เขาใคร่ครวญอย่างโง่เขลา
หลินหยาง ปิดประตูและเต็มไปด้วยความพึงพอใจ
“ชวี่เจิ้ง ทำได้ดีมาก!”
“คุณหลิน ตอนนี้เราพบวิธีการผลิตที่เหมาะสมแล้ว และการผลิตจำนวนมากก็กำลังรออยู่”
“การผลิตจำนวนมากเหรอ?”
หลินหยาง ตกใจอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างได้ จึงพยักหน้าทันที: "ชวี่เจิ้ง การผลิตจำนวนมากจะต้องดำเนินการโดยเร็วที่สุด นี่เป็นสิ่งจำเป็นมาก! ฉู่ชิวฟังนะ ส่วนสำคัญของพันธมิตรยังต้องอยู่ในห้องปฏิบัติการนี้ เจ้าต้องแน่ใจว่า ชวี่เจิ้งจะทำการผลิตออกมาได้ในปริมาณมาก เข้าใจไหม?”
“ขอรับ ผู้นำหลิน!”
ฉู่ชิวกำหมัดของเขาไว้
"คุณหลิน การผลิตจำนวนมากไม่จำเป็นต้องทำที่นี่ คำแนะนำของข้าคือย้ายห้องปฏิบัติการออกไปแล้วสร้างโรงงานอีกแห่ง สำหรับการผลิตจำนวนมากโดยเฉพาะ"
ชวี่เจิ้งยิ้มๆ
“เจ้าต้องกุมอำนาจรับผิดชอบต่อเรื่องนี้แต่เพียงผู้เดียว”
หลินหยาง โบกมือของเขา
หลังจากปรึกษาเรื่องการผลิตจำนวนมากกับชวี่เจิ้งแล้ว หลินหยางก็เริ่มเตรียมการและลงไปที่ชีพจรมังกรใต้ดินกับจิ่วอวี่
“คุณหลิน กรุณารอสักครู่ ทีมงานของเรามีของขวัญมาให้ท่าน!”
ในขณะนั้นเอง ชวี่เจิ้งก็ตะโกนออกมา
"ของขวัญเหรอ?"


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...