“ฉินเจี้ยนหนู่? คุณรู้จักเหรอ?”
หลินหยางถามด้วยความแปลกใจ
“ลูกสาวคนโตของตระกูลฉินเจี้ยนเขตหลงจิน พรสวรรค์เป็นหนึ่ง ฝีมือไม่เป็นสองรองใคร จิ่วอวี่โชคดีได้พบเจอเธอครั้งหนึ่ง!”
จิ่วอวี่พูดขึ้น จากนั้นเดินไปคารวะ: “ขอบคุณคุณหนูใหญ่ที่ลงมือช่วยเหลือ!”
“พวกคุณเป็นใคร? ทำไมถึงถูกคนของหลงเสวี่ยหวงจับตามอง?”
ฉินเจี้ยนหนู่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา ใบหน้าเต็มไปด้วยความเฉยชา
“พวกเรา….พวกเราแค่มาฝึกฝนฌาน”
จิ่วอวี่พูดขึ้นด้วยความลังเลใจ
“พวกเราไม่รู้จักคนพวกนี้ คิดว่ามูลเหตุน่าจะมาจากตระกูลม่าน”
หลินหยางพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “พวกเรากำลังหาบรรพบุรุษตระกูลม่าน พวกเขาน่าจะได้ยินที่พวกเราพูดกัน ถึงได้ลงมือกับพวกเรา!”
“พวกคุณหาบรรพบุรุษตระกูลม่านทำไม?”
“คนนี้กับผมมีความแค้นกัน”
หลินหยางพูดขึ้น
“ใช่เหรอ?”
ฉินเจี้ยนหนู่พิจารณาหลินหยางอยู่สักพักหนึ่ง จากนั้นพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “บรรพบุรุษตระกูลม่านเป็นหนึ่งในทหารของหลงเสวี่ยหวง คุณหาเรื่องคนคนนี้ สุนัขรับใช้ของหลงเสวี่ยหวงจะปล่อยคุณไปง่ายๆเหรอ?”
“ที่แท้เป็นเช่นนี้นี่เอง”
“สามเดือนก่อนหลงเสวี่ยหวงสังหารน้องชายที่ไปท่องเที่ยวข้างนอกของฉัน ฉันสาบานเลยว่าจะต้องสังหารแก้แค้นคนนี้ให้ได้! พวกคุณสองเองก็จัดการหลงเสวี่ยหวงไม่ได้ ในเมื่อคุณต้องการฆ่าบรรพบุรุษตระกูลม่าน งั้นก็ไปกับฉันเถอะ”
ฉินเจี้ยนหนู่พูดขึ้น จากนั้นหมุนตัวเดินนำหน้าไป
“ท่าน?”
จิ่วอวี่มองหลินหยาง
“มีคนมาช่วยเพิ่มอีกหนึ่งคน ไม่ดีเหรอ? ติดตามเถอะ”
หลินหยางยิ้มแล้วพูดขึ้น
ทั้งสองคนเดินตามกลุ่มของฉินเจี้ยนหนู่ไป
แต่เพื่อนร่วมเดินทางของฉินเจี้ยนหนู่กลับไม่พอใจเล็กน้อย

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...