สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3464

“ไม่ผิด!”

ฉินเจี้ยนหนู่เห็นหลินหยางชะงักเล็กน้อย ก้นบึ้งหัวใจรู้สึกดีใจ เหมือนหาทางรอดชีวิตได้ จึงรีบพูดว่า: “คนที่สร้างแผนที่หมื่นดาบ ก็คือฮวาเจี้ยนปี่! พ่อหนุ่มน้อย คุณน่าจะไม่รู้ ดาบทุกเล่มที่อยู่บนแผนที่หมื่นดาบนี้ ล้วนมาจากฝีมือฮวาเจี้ยนปี่! ถ้าฉันเอาแผนที่หมื่นดาบกับฮวาเจี้ยนปี่มอบให้คุณ เพื่อแลกกับชีวิตฉัน คุณจะไม่พิจารณาดูสักหน่อยเหรอ?”

“ฮวาเจี้ยนปี่อยู่ไหนเหรอ?”

หลินหยางถามอย่างอึมครึม

“อยู่ที่ตระกูลฉินเจิ้ยนของฉัน”

“ทำไม? คุณอยากให้ผมกลับไปตระกูลฉินเจิ้ยนกับพวกคุณ จากนั้นค่อยให้คนในตระกูลคุณหั่นศพผมเป็นหมื่นๆท่อนเหรอ?”

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “คุณคิดว่ามันสอดคล้องกับความเป็นจริงไหม?”

“พ่อหนุ่ม! ฉันฉินเจี้ยนหนู่ไม่ใช่คนลืมบุญคุณคนแบบนั้น! ฉันสาบานด้วยเลือดตรงนี้เลย! แค่คุณไว้ชีวิตพวกเรา ฉันจะรีบกลับไปตระกูลฉินเจี้ยนเพื่อเอาฮวาเจี้ยนปี่มาให้คุณทันที! ถ้าคุณไม่เชื่อ สามารถป้อนยาพิษให้ฉัน! ฉันเต็มใจเอาชีวิตไว้ในมือคุณ หลังจากเอาฮวาเจี้ยนปี่ไปแล้ว คุณก็ค่อยให้ยาถอนพิษฉัน!”

สายตาฉินเจี้ยนหนู่กระตือรือร้น พูดด้วยความร้อนใจ

หลินหยางเงียบอยู่สักพักหนึ่ง

ฉินเจี้ยนหนู่เห็นแบบนี้ จึงรีบหันหน้ามาตะโกนว่า: “พวกคุณยังตะลึงอะไรอยู่? ท่านผู้นี้ช่วยชีวิตพวกเรา พวกคุณไม่ควรแสดงออกถึงน้ำใจเหรอ?”

ทุกคนได้ยิน จึงได้สติกลับมา จากนั้นทยอยล้วงของล้ำค่าออกมาจากตัว

“แสดงออกเหรอ? แน่นอนว่าต้องแสดงออก! ท่าน นี่คือ‘ผลน้ำเต้าทอง’อันล้ำค่าที่ติดตัวผม！

พอเปิดปากขวดนี้ออก จะสามารถปล่อยลมพายุหมุนทำลายล้างอันน่ากลัวออกมาได้ มันเพียงพอที่จะทำลายภูเขาทะเลจนเสียหายได้!”

“ท่าน นี่คือยาอายุวัฒนะปกป้องหัวใจ หลังจากใช้มันแล้วจะทำให้ทักษะสูงขึ้น ผมทำใจไม่ได้ที่จะใช้มันมาโดยตลอด หมายจะกินยาตอนทะลวง วันนี้ผมมอบให้ท่านเลย!”

“ท่าน ยังมีของล้ำค่าของผม….”

“ท่าน ของล้ำค่านี้ของผม ขอมอบให้ท่าน….”

ทุกคนชูของล้ำค่าของตัวเองที่พกติดตัวมาขึ้น เพื่อแสดงความจริงใจ แต่ละคนสีหน้าตึงเครียด

หลินหยางเห็นสถานการณ์นี้ จึงรับของล้ำค่าแต่ละอันของทุกคนมาด้วยความใจเย็น

“ถือว่าพวกคุณรู้จักเอาตัวรอด!” จิ่วอวี่วิ่งมา แสยะยิ้มมุมปาก แล้วพูดด้วยความลำพองใจ

“รางวัลนี้ให้คุณ!”

หลินหยางเลือกของล้ำค่าออกมาสองชิ้น แล้วโยนไปให้จิ่วอวี่

จิ่วอวี่รับของมาด้วยความดีใจ เขารีบคุกเข่าลงคารวะแล้วพูดว่า: “ขอบคุณผู้นำพันธมิตร! ขอบคุณผู้นำพันธมิตร!”

ดูเหมือนว่าเขาจะคิดว่าตัวเองกลายเป็นคนของพันธมิตรชิงเซวียนเสียไปแล้ว

“ลุกขึ้นพูด”

ฉินเจี้ยนหนู่กลืนยาลงไปโดยไม่ลังเลใจเลย

“ผู้นำพันธมิตร ท่านคิดจะไปเอาฮวาเจี้ยนปี่ที่ตระกูลฉินเจี้ยนจริงๆเหรอ?”

จิ่วอวี่ร้อนใจ รีบพูดเกลี้ยกล่อมทันทีว่า: “ถ้าท่านทำเช่นนี้ เท่ากับแกะเข้าปากเสือ ตระกูลฉินเจี้ยนจะยอมให้ท่านเอาแผนที่หมื่นดาบกับฮวาเจี้ยนปี่เดินออกไปเสียดื้อๆได้ยังไง?เมื่อถึงเวลานั้นพวกเขาเกิดเปลี่ยนใจ พวกเราโดนจัดการแน่นอน ฆ่าปิดปากพวกเขาตอนนี้ แล้วค่อยแผนที่หมื่นดาบไป ไม่ดีกว่าเหรอ?”

แต่ทว่าหลินหยางกลับสายหน้าไปมา

“ฆ่าปิดปากมันง่าย แต่ปิดความลับมันยากมากนะ แผนที่หมื่นดาบของล้ำค่าพิเศษแบบนี้ ผมแค่เอาออกมาใช้ประโยชน์ ก็ถูกเปิดโปงฐานะตัวตนแล้ว! ตระกูลฉินเจี้ยนสูญเสียแผนที่หมื่นดาบ พวกเขาจะต้องพลิกแผ่นดินหาแน่นอน! ดินแดนแห่งความเงียบและความตายเองก็จะต้องตรวจสอบ เว้นแต่ผมไม่เปิดเผยมันต่อสาธารณชน ไม่เช่นนั้นจะถูกตระกูลฉินเจี้ยนตามหาถึงบ้าน มันก็แค่เป็นปัญหาเรื่องเวลา ในเมื่อเป็นแบบนี้ ทำไมพวกเราไม่ทำการแลกเปลี่ยนกับพวกเขาล่ะ?”

“คือ…”

จิ่วอวี่ไม่สามารถโต้แย้งได้

ฉินเจี้ยนเห็นสถานการณ์นี้ จึงทอดถอยหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

“พวกเราไปกันเถอะ”

หลินหยางเก็บแผนที่หมื่นดาบเสร็จ จึงพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบขึ้นมา

“ได้! ได้! ท่าน พวกเราไปตระกูลฉินเจี้ยนกัน!”

ฉินเจี้ยนหนู่ลุกขึ้นอย่างยากลำบาก เดินขากระเพลกก้าวไปข้างหน้า…