"ฉันเอง!"
หลินหยางถือมีดเทียนเซิง ตั้งท่าต่อสู้ และเตรียมเปิดการใช้งานเสื้อคลุมล่องหนทุกเมื่อ เพื่อจัดการกับคนคนนี้
"เช่นนั้นก็จัดการได้ง่ายๆ!"
ชายที่คร่อมอยู่บนหลังม้าพยักหน้า และชูดาบในมือขึ้นทันใด และสะบัดไปยังหลินหยาง โดยไม่ชักดาบออกจากฝัก
โฮก!
พลังแห่งสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวจู่โจมออกมาจากฝักดาบเล่มนั้น และเข้าโจมตีหลินหยางอย่างรุนแรง
ด้วยระดับความรวดเร็วนั้น ทำให้คนรู้สึกเหลือเชื่อจริงๆ!
หลินหยางยังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็ถูกพลังแห่งสวรรค์กลืนกินเสียแล้ว
ตึงๆๆๆ ....
พลังแห่งสวรรค์จู่โจมฉีกร่างของเขาอย่างรุนแรง กระทั่งพื้นที่โดยรอบก็แตกแยกออกเป็นเสี่ยงๆ
ในชั่วพริบตาแผ่นดินก็ระเบิดแยกออก จนเกิดการสั่นไหวอย่างต่อเนื่อง และฝุ่นก็ลอยตลบอบอวลขึ้นมา
ลมหายใจของฉินเจี้ยนหนู่สั่นสะท้าน มองหลินหยางที่ถูกล้มไปด้วยฝุ่นละอองด้วยความตื่นตกใจ ในสมองก็เกิดเป็นเสียงหึ่งๆ ขึ้นมา
หรือว่า....หลินหยางจะถูกปลิดชีพแล้ว?
ก็คงจะเป็นเช่นนั้น!
เพราะถึงอย่างไรนั่นก็คือองครักษ์เทพยุทธ์
หลินหยางจะเอาอะไรมาต้านทานกับองครักษ์เทพยุทธ์ได้ล่ะ?
ฉินเจี้ยนหนู่ใจคอห่อเหี่ยว รู้สึกว่าไม่อาจทำใจได้
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาครุ่นคิดถึงสิ่งเหล่านี้
ฉินเจี้ยนหนู่ถอยหลังอย่างต่อเนื่อง ต้องการจะหลบหนีออกจากที่นี่
เธอไม่กล้ารับประกันว่าหลังจากที่องครักษ์เทพยุทธ์ผู้นั้นสังหารหลินหยางแล้วจะหันมาจัดการเธอด้วยหรือเปล่า
หมอกควันค่อยๆ มลายหายไป
และฝุ่นละอองก็จางลง
แต่กลับเห็นว่าสถานที่ที่หลินหยางยืนอยู่นั้นว่างเปล่า
ตายจริงๆ แล้วใช่ไหม?
ฉินเจี้ยนหนู่ทอดถอนใจภายในใจ กำลังจะหันหลังกลับ
จู่ๆ เธอก็เหมือนจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง จึงรีบมองไปยังตำแหน่งที่หลินหยางยืนอยู่ก่อนหน้านี้
ที่ตรงนั้นปรากฏเป็นหลุมขนาดใหญ่ขึ้น และพื้นดินก็แตกแยกออก มันดูโหดเหี้ยมเป็นอย่างมาก
แต่ว่า.....
ไม่มีหยดเลือดหรือชิ้นเนื้อแม้แต่น้อย
นอกเสียจากการโจมตีขององครักษ์เทพยุทธ์เมื่อครู่นี้จะทำลายเทพเซียนแห่งแผ่นดินจนกลายเป็นเถ้าถ่าน ไม่เช่นนั้นก็จะต้องมีเลือดเนื้อกระจัดกระจายอยู่บนพื้น!
แต่ที่ตรงนั้นกลับสะอาดหมดจด
มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น!
ก็คือหลินหยางไม่ตาย!
เป็นไปตามที่คาดเอาไว้
ในขณะที่ความรู้สึกของฉินเจี้ยนหนู่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว.....
ฉับ!
จู่ๆ แสงของมีดก็จู่โจมสังหารออกมาจากด้านข้างขององครักษ์เทพยุทธ์ และฟันไปยังร่างของเขาอย่างโหดเหี้ยม
"หืม?"
องครักษ์เทพยุทธ์ขมวดคิ้ว และเคลื่อนไหวร่างทันที เพื่อหลบออกมา
ฉับ!
องครักษ์เทพยุทธ์หลบได้สำเร็จ แต่ม้าที่เขาคร่อมอยู่ถูกมีดฟันออกเป็นสองท่อน จนเลือดและอวัยวะภายในกระจัดกระจาย
"คุณหลิน?"
ฉินเจี้ยนหนู่ตกตะลึงเป็นอย่างมาก
หลินหยางไปปรากฏตัวอยู่ตรงตำแหน่งนั้นได้ยังไงกัน?
หายตัวเหรอ?
องครักษ์เทพยุทธ์ก็ประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง จึงกวาดสายตามองหลินหยางที่ปรากฏตัวพร้อมถือมีดอย่างละเอียด: "นี่คุณมีทักษะอะไรกัน?"
"ทักษะที่คุณไม่รู้ไง!"
หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ และพุ่งไปยังข้างหน้าทันที
ฟิ้ว!
และคนก็หายตัวไปอีกครั้ง
"อะไรกัน?"
สีหน้าของฉินเจี้ยนหนู่แทบจะแข็งทื่อ
นี่คือความรวดเร็วของหลินหยางเหรอ?
คาดไม่ถึงว่าจะรวดเร็วจนสามารถทำให้ร่างหายไปได้โดยสิ้นเชิง?
เป็นไปไม่ได้!
องครักษ์เทพยุทธ์ไม่มีความรวดเร็วเช่นนี้โดยสิ้นเชิง! ถึงแม้ว่าจะบรรลุถึงเหนือระดับเทพเซียน ก็ไม่สามารถทำเช่นนี้ได้อย่างแน่นอน!
หรือว่า ระดับขั้นศักยภาพของคนคนนี้ จะสูงกว่าเทพเซียนหลายขั้นแล้ว?
ตัวของฉินเจี้ยนหนู่อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านเบาๆ
เมื่อวิเคราะห์จากอายุของหลินหยางแล้ว เขาก็ไม่น่าจะอายุเกินสามสิบปี
เทพเซียนแห่งแผ่นดินที่อายุสามสิบปี.....ก็เพียงพอที่จะทำให้ทั้งชีพจรมังกรใต้ดินต้องประหลาดใจแล้ว!


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...