บทที่ 3485 สู้ไม่ได้

"ฉันเอง!"

หลินหยางถือมีดเทียนเซิง ตั้งท่าต่อสู้ และเตรียมเปิดการใช้งานเสื้อคลุมล่องหนทุกเมื่อ เพื่อจัดการกับคนคนนี้

"เช่นนั้นก็จัดการได้ง่ายๆ!"

ชายที่คร่อมอยู่บนหลังม้าพยักหน้า และชูดาบในมือขึ้นทันใด และสะบัดไปยังหลินหยาง โดยไม่ชักดาบออกจากฝัก

โฮก!

พลังแห่งสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวจู่โจมออกมาจากฝักดาบเล่มนั้น และเข้าโจมตีหลินหยางอย่างรุนแรง

ด้วยระดับความรวดเร็วนั้น ทำให้คนรู้สึกเหลือเชื่อจริงๆ!

หลินหยางยังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็ถูกพลังแห่งสวรรค์กลืนกินเสียแล้ว

ตึงๆๆๆ ....

พลังแห่งสวรรค์จู่โจมฉีกร่างของเขาอย่างรุนแรง กระทั่งพื้นที่โดยรอบก็แตกแยกออกเป็นเสี่ยงๆ

ในชั่วพริบตาแผ่นดินก็ระเบิดแยกออก จนเกิดการสั่นไหวอย่างต่อเนื่อง และฝุ่นก็ลอยตลบอบอวลขึ้นมา

ลมหายใจของฉินเจี้ยนหนู่สั่นสะท้าน มองหลินหยางที่ถูกล้มไปด้วยฝุ่นละอองด้วยความตื่นตกใจ ในสมองก็เกิดเป็นเสียงหึ่งๆ ขึ้นมา

หรือว่า....หลินหยางจะถูกปลิดชีพแล้ว?

ก็คงจะเป็นเช่นนั้น!

เพราะถึงอย่างไรนั่นก็คือองครักษ์เทพยุทธ์

หลินหยางจะเอาอะไรมาต้านทานกับองครักษ์เทพยุทธ์ได้ล่ะ?

ฉินเจี้ยนหนู่ใจคอห่อเหี่ยว รู้สึกว่าไม่อาจทำใจได้

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาครุ่นคิดถึงสิ่งเหล่านี้

ฉินเจี้ยนหนู่ถอยหลังอย่างต่อเนื่อง ต้องการจะหลบหนีออกจากที่นี่

เธอไม่กล้ารับประกันว่าหลังจากที่องครักษ์เทพยุทธ์ผู้นั้นสังหารหลินหยางแล้วจะหันมาจัดการเธอด้วยหรือเปล่า

หมอกควันค่อยๆ มลายหายไป

และฝุ่นละอองก็จางลง

แต่กลับเห็นว่าสถานที่ที่หลินหยางยืนอยู่นั้นว่างเปล่า

ตายจริงๆ แล้วใช่ไหม?

ฉินเจี้ยนหนู่ทอดถอนใจภายในใจ กำลังจะหันหลังกลับ

จู่ๆ เธอก็เหมือนจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง จึงรีบมองไปยังตำแหน่งที่หลินหยางยืนอยู่ก่อนหน้านี้

ที่ตรงนั้นปรากฏเป็นหลุมขนาดใหญ่ขึ้น และพื้นดินก็แตกแยกออก มันดูโหดเหี้ยมเป็นอย่างมาก

แต่ว่า.....

ไม่มีหยดเลือดหรือชิ้นเนื้อแม้แต่น้อย

นอกเสียจากการโจมตีขององครักษ์เทพยุทธ์เมื่อครู่นี้จะทำลายเทพเซียนแห่งแผ่นดินจนกลายเป็นเถ้าถ่าน ไม่เช่นนั้นก็จะต้องมีเลือดเนื้อกระจัดกระจายอยู่บนพื้น!

แต่ที่ตรงนั้นกลับสะอาดหมดจด

มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น!

ก็คือหลินหยางไม่ตาย!

เป็นไปตามที่คาดเอาไว้

ในขณะที่ความรู้สึกของฉินเจี้ยนหนู่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว.....

ฉับ!

จู่ๆ แสงของมีดก็จู่โจมสังหารออกมาจากด้านข้างขององครักษ์เทพยุทธ์ และฟันไปยังร่างของเขาอย่างโหดเหี้ยม

"หืม?"

องครักษ์เทพยุทธ์ขมวดคิ้ว และเคลื่อนไหวร่างทันที เพื่อหลบออกมา

ฉับ!

องครักษ์เทพยุทธ์หลบได้สำเร็จ แต่ม้าที่เขาคร่อมอยู่ถูกมีดฟันออกเป็นสองท่อน จนเลือดและอวัยวะภายในกระจัดกระจาย

"คุณหลิน?"

ฉินเจี้ยนหนู่ตกตะลึงเป็นอย่างมาก

หลินหยางไปปรากฏตัวอยู่ตรงตำแหน่งนั้นได้ยังไงกัน?

หายตัวเหรอ?

องครักษ์เทพยุทธ์ก็ประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง จึงกวาดสายตามองหลินหยางที่ปรากฏตัวพร้อมถือมีดอย่างละเอียด: "นี่คุณมีทักษะอะไรกัน?"

"ทักษะที่คุณไม่รู้ไง!"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ และพุ่งไปยังข้างหน้าทันที

ฟิ้ว!

และคนก็หายตัวไปอีกครั้ง

"อะไรกัน?"

สีหน้าของฉินเจี้ยนหนู่แทบจะแข็งทื่อ

นี่คือความรวดเร็วของหลินหยางเหรอ?

คาดไม่ถึงว่าจะรวดเร็วจนสามารถทำให้ร่างหายไปได้โดยสิ้นเชิง?

เป็นไปไม่ได้!

องครักษ์เทพยุทธ์ไม่มีความรวดเร็วเช่นนี้โดยสิ้นเชิง! ถึงแม้ว่าจะบรรลุถึงเหนือระดับเทพเซียน ก็ไม่สามารถทำเช่นนี้ได้อย่างแน่นอน!

หรือว่า ระดับขั้นศักยภาพของคนคนนี้ จะสูงกว่าเทพเซียนหลายขั้นแล้ว?

ตัวของฉินเจี้ยนหนู่อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านเบาๆ

เมื่อวิเคราะห์จากอายุของหลินหยางแล้ว เขาก็ไม่น่าจะอายุเกินสามสิบปี

เทพเซียนแห่งแผ่นดินที่อายุสามสิบปี.....ก็เพียงพอที่จะทำให้ทั้งชีพจรมังกรใต้ดินต้องประหลาดใจแล้ว!

แต่นี่คือเหนือระดับเทพเซียน! กระทั่งเหนือกว่าเหนือระดับเทพเซียนอีกด้วย......