อวี่ปี้หงพูดขึ้นว่า: “ดูท่าทางแล้วคุณคงมีฝีมืออยู่บ้าง ฆ่าองครักษ์เทพยุทธ์ได้ แถมยังมีทักษะเปลี่ยนโฉม ไม่ธรรมดาจริงๆ!”
“ถ้าเทียบกับนายท่านของคุณล่ะ?”
“แน่นอนว่าเทียบไม่ได้แม้แต่นิ้วมือ!”
“นายของคุณเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“ใช่”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ทำไมแม้แต่ดวงตาของคุณยังรักษาไม่ได้?”
หลินหยางถามขึ้น
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ อวี่ปี้หงตัวสั่นเทา แต่ไม่นานก็สีหน้าเย็นชา พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจว่า: “คุณจะไปเข้าใจอะไร? ดวงตาคู่นี้ของฉัน อย่าว่าแต่นายท่านของฉันเลย เกรงว่าแม้แต่เจ็ดเทพยุทธ์มาแล้ว ก็รักษาไม่หาย!”
“ผมไม่ใช่นายท่านของคุณ และก็ไม่ใช่เจ็ดเทพยุทธ์!”
“งั้นคุณจะพูดอะไร?”
“ให้ผมดูดวงตาของคุณได้ไหม?”
“คุณทำอะไร?”
“ผมอยากดูว่าผมรักษาได้ไหม!”
“คุณคิดว่าตัวเองเป็นคนเก่งเหรอ?”
อวี่ปี้หงพูดถากถางว่า: “ได้ ในเมื่อคุณเชื่อในตัวเองขนาดนี้ ฉันก็จะให้คุณดู!”
พูดจบแล้ว เธอก็เอียงหน้ามา เอาที่ครอบตาเผชิญหน้ากับหลินหยาง
หลินหยางเองก็ไม่เกรงใจ ยกที่ครอบตาของเธอขึ้น
ชั่วพริบตาเดียว ดวงตาที่แปลกประหลาดก็สะท้อนเข้าสู่นัยน์ตาของหลินหยาง
ดวงตานี้ไม่มีลูกตาดำ ไม่มีตาขาว มีแค่สีแดงเหมือนหินแม็กมา
เหมือนลูกตาของเธอเต็มไปด้วยหินแม็กมา
มองดูแล้วขนลุกซู่ น่ากลัวอย่างมาก
หลินหยางขมวดคิ้วเป็นปม วางที่ครอบตาลง
“เป็นไง? รักษาได้ไหม?”
อวี่ปี้หงยิ้มและถามขึ้น
“ดวงตาของคุณนี้เป็นอะไร?”
หลินหยางถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“มาแต่กำเนิด เกิดมาก็เป็นแบบนี้แล้ว แม่ฉันนึกว่าฉันเป็นท้องประหลาด ก็เลยทอดทิ้งฉัน นายท่านเก็บฉันเอามาเลี้ยง เพื่อไม่ให้ผู้อื่นกลัว ฉันก็จึงต้องสวมที่ครอบตาไว้”
อวี่ปี้หงยักไหล่พูดขึ้น
เหมือนเรื่องที่พูดอยู่เป็นเรื่องสบายๆ
“ที่แท้เป็นเช่นนี้นี่เอง…”
อวี่ปี้หงประหลาดใจอย่างมาก
“ร่างกายของคุณหลายแห่งมีร่องรอยบาดเจ็บที่เพิ่งจะรักษาหาย และผมสังเกตว่าช่วงที่ผ่านมาไม่นานนี้อวัยวะภายในของคุณได้รับบาดเจ็บ จากฝีมือของคุณ ถ้าไม่ได้รับผิดชอบภารกิจอันตราย ก็ไม่มีทางได้รับบาดเจ็บหนักเช่นนี้…”
“มันอธิบายอะไรได้?”
อวี่ปี้หงคิ้วขมวดเป็นปม
“นี่พิสูจน์ให้เห็นว่าไม่ใช่เจ้านายของคุณรักษาไม่ได้ แต่เขาแค่ไม่รักษาคุณ!”
“ไม่รักษาฉันเหรอ? ไร้สาระ! คุณหยุดใส่ร้ายเจ้านายฉันนะ!”
อวี่ปี้หงโกรธจนสั่นเทา หันหน้ามาตะคอกใส่
หลินหยางส่ายหน้าไปมา พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “เจ้านายของคุณเลี้ยงดูมาจนโต แต่ในสายตาของเขา คุณเป็นแค่เครื่องมือของเขา! ความจริงดวงตาของคุณรักษาได้ แต่ค่าใช้จ่ายสูง ผมคิดว่าเขาไม่เสียสละค่าใช้จ่ายมหาศาลเพื่อช่วยคุณหรอก ตรงกันข้ามเขาจะบอกคุณว่า คุณมีชีวิตได้อีกไม่นานแล้ว!”
“เพราะเป็นแบบนี้ คุณเลยคิดว่าตัวเองมีชีวิตได้อีกไม่นาน จึงอาศัยตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ ตอบแทนบุญคุณเจ้านายดีกว่า”
“ นายท่านของคุณเลยมอบหมายภารกิจที่เสี่ยงอันตรายให้คุณ คุณก็จะพยายามอย่างสุดชีวิตเพื่อทำให้สำเร็จ โดยไม่ปฏิเสธ!”
“พอเป็นแบบนี้ นายท่านของคุณก็ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายอะไรมากมาย ก็มีสมุนคนหนึ่งที่พร้อมลุยน้ำลุยไฟเพื่อตัวเอง ใครจะไม่ชอบบ้าง?”
“คุณว่า ถูกไหม?”
หลินหยางจ้องมองไปด้านหน้าอย่างเงียบๆ
แต่ละคำพูดที่เปล่งออกมา ทำให้อวี่ปี้หงเหงื่อไหลย้อยลง
เธอเบิกตาโพลงกว้าง ใบหน้าซีดเผือดอย่างมาก…

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...