สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3500

อวี่ปี้หงพูดขึ้นว่า: “ดูท่าทางแล้วคุณคงมีฝีมืออยู่บ้าง ฆ่าองครักษ์เทพยุทธ์ได้ แถมยังมีทักษะเปลี่ยนโฉม ไม่ธรรมดาจริงๆ!”

“ถ้าเทียบกับนายท่านของคุณล่ะ?”

“แน่นอนว่าเทียบไม่ได้แม้แต่นิ้วมือ!”

“นายของคุณเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“ใช่”

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ทำไมแม้แต่ดวงตาของคุณยังรักษาไม่ได้?”

หลินหยางถามขึ้น

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ อวี่ปี้หงตัวสั่นเทา แต่ไม่นานก็สีหน้าเย็นชา พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจว่า: “คุณจะไปเข้าใจอะไร? ดวงตาคู่นี้ของฉัน อย่าว่าแต่นายท่านของฉันเลย เกรงว่าแม้แต่เจ็ดเทพยุทธ์มาแล้ว ก็รักษาไม่หาย!”

“ผมไม่ใช่นายท่านของคุณ และก็ไม่ใช่เจ็ดเทพยุทธ์!”

“งั้นคุณจะพูดอะไร?”

“ให้ผมดูดวงตาของคุณได้ไหม?”

“คุณทำอะไร?”

“ผมอยากดูว่าผมรักษาได้ไหม!”

“คุณคิดว่าตัวเองเป็นคนเก่งเหรอ?”

อวี่ปี้หงพูดถากถางว่า: “ได้ ในเมื่อคุณเชื่อในตัวเองขนาดนี้ ฉันก็จะให้คุณดู!”

พูดจบแล้ว เธอก็เอียงหน้ามา เอาที่ครอบตาเผชิญหน้ากับหลินหยาง

หลินหยางเองก็ไม่เกรงใจ ยกที่ครอบตาของเธอขึ้น

ชั่วพริบตาเดียว ดวงตาที่แปลกประหลาดก็สะท้อนเข้าสู่นัยน์ตาของหลินหยาง

ดวงตานี้ไม่มีลูกตาดำ ไม่มีตาขาว มีแค่สีแดงเหมือนหินแม็กมา

เหมือนลูกตาของเธอเต็มไปด้วยหินแม็กมา

มองดูแล้วขนลุกซู่ น่ากลัวอย่างมาก

หลินหยางขมวดคิ้วเป็นปม วางที่ครอบตาลง

“เป็นไง? รักษาได้ไหม?”

อวี่ปี้หงยิ้มและถามขึ้น

“ดวงตาของคุณนี้เป็นอะไร?”

หลินหยางถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“มาแต่กำเนิด เกิดมาก็เป็นแบบนี้แล้ว แม่ฉันนึกว่าฉันเป็นท้องประหลาด ก็เลยทอดทิ้งฉัน นายท่านเก็บฉันเอามาเลี้ยง เพื่อไม่ให้ผู้อื่นกลัว ฉันก็จึงต้องสวมที่ครอบตาไว้”

อวี่ปี้หงยักไหล่พูดขึ้น

เหมือนเรื่องที่พูดอยู่เป็นเรื่องสบายๆ

“ที่แท้เป็นเช่นนี้นี่เอง…”

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน