“ลงทะเบียน?”
หลินหยางชะงักงัน มองกระดาษที่พนักงานยื่นมาให้ ด้านบนกระดาษเป็นแบบฟอร์ม
เนื้อหาในแบบฟอร์มเป็นข้อมูลส่วนตัวแบบพื้นฐานทั่วไป
“กุขึ้นมาอันหนึ่ง?”
หลินหยางหยิบการดาษปากกามา ขมวดคิ้วเป็นปม
“ไม่ได้ ไม่ว่าจะลงทะเบียนข้อมูลอะไรก็ตาม คนของอาคารมอบรางวัลนำจับก็จะเอาไปตรวจสอบ พอพวกเราปลอมแปลง พวกเขาจะเกิดความสงสัย”
อวี่ปี้หงพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ จากนั้นหยิบปากกามาแล้วกรอกข้อมูลลงบนแบบฟอร์ม
“เขียนตามที่ฉันบอก”
“ได้”
หลินหยางพยักหน้า เขากุชื่อขึ้นมา จากนั้นเขียนที่อยู่เหมือนกันกับอวี่ปี้หง
“ภูเขาสือโถว? อยู่ที่ไหน?”
พนักงานหยิบกระดาษมาดูด้วยความมึนงง
“เป็นภูเขากันดารอยู่นอกเมืองเพียวเมี่ยว พวกเราเป็นคนชนบท อาศัยอยู่บนภูเขา ได้ยินว่าเมืองหลงซินของชีพจรมังกรใต้ดินเป็นเมืองใหญ่ศิวิลัย เลยพากันมาดู”
อวี่ปี้หงยิ้มพูดขึ้น
“งั้นความสัมพันธ์ของพวกคุณล่ะ….”
“อ้อ นี่คือสามีของฉัน!”
อวี่ปี้หงโอบแขนของหลินหยาง ยิ้มและพูดขึ้นว่า“ส่วนคนที่อยู่ด้านข้างนี้ คือน้องชายลูกพี่ลูกน้องที่มาจากบ้านไกล!”
“ทำไมลูกพี่ลูกน้องของคุณไม่มีทักษะ?”
“สมองของเขาไม่ดี เป็นคนปัญญาอ่อน จะฝึกได้ยังไง?”
อวี่ปี้หงชี้ศีรษะของตัวเองและพูดขึ้น
“ปัญญาอ่อน?”
จิ่วอวี้มึนงง มองไปทางอวี่ปี้หงด้วยความตื่นตะลึง
กลับเห็นอวี่ปี้หงส่งสายตามาให้
จิ่วอวี้ตัวแข็งทื่อ ทำได้เพียงแสดงละครตามบทบาท ทำปากเบี้ยวๆ ตาเขๆ ส่งเสียงออกมาว่า“อาปาๆ…พี่…อาปาๆ…อยากเข้าไป….”
“น่าสงสารจริงๆ รักษาไม่ได้เหรอ?”
สีหน้าพนักงานเต็มไปด้วยความสงสาร
“หาหมอเก่งๆหลายคนแล้ว แต่ก็ไม่มีประโยชน์ ก็เลยอยากจะเข้าไปถามว่ามีวิธีอื่นไหม”
อวี่ปี้หงยิ้มพูดขึ้น
“ได้ พวกคุณเข้าไปเถอะ”
พนักงานพยักหน้า เลยเอาแผ่นป้ายให้ทั้งสามคน
“ขอบคุณท่านมาก”
อวี่ปี้หงพูดด้วยความตื้นตันใจ จากนั้นพาหลินหยางเข้าไปด้านใน
“อาปาๆ….”
จิ่วอวี้พูดพึมพำ และรีบเข้าไป
“คุณนั่นแหละปัญญาอ่อน สติไม่สมประกอบ!”
พอเข้ามาด้านในอาคารมอบรางวัลนำจับ จิ่วอวี้ก็ด่าด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...