ไม่มีใครคาดคิด ว่าแขกวีไอพีของอาคารมอบรางวัลนำจับจะถูกคนบังคับให้ขอโทษต่อสาธารณะชนแบบนี้…..
บ้าระห่ำเกินไปแล้ว
ทุกคนเบิกตาโพลงกว้างมองกันไปมา และมองไปที่หลินหยางแต่ก็พูดอะไรไม่ออก
“ท่านคะ ขอบคุณมากที่ออกหน้าให้ฉัน แต่…ตอนนี้พวกเราควรจะจบยังไงดี?”
อวี่ปี้หงยิ้มเจื่อนๆ มองหลินหยางอย่างลึกซึ้ง
“เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว ทำไมต้องคิดเยอะขนาดนั้น?”
หลินหยางพูดอย่างราบเรียบ เขาดึงคุณชายฉางหลานลุกขึ้น และพูดต่อเนื่องว่า“เอาเขาไปเป็นยันต์ป้องกันตัว พวกเราหนีออกไปจากเมืองหลงซินกันก่อน”
“พวกแกหนีไม่รอดหรอก!”
คุณชายฉางหลานกัดฟันกรอดพูดขึ้น
“ถ้าแกพูดมากอีก ฉันจะตัดลิ้นแก”
หลินหยางพูดขึ้น
“แก….”
คุณชายฉางหลานสีหน้าเปลี่ยน ไม่กล้าพูดอะไรอีก
แต่แล้วเวลานี้ มีคนกลุ่มหนึ่งถืออาวุธเข้ามา
พอคนเหล่านี้มาถึง ก็กระจายยอดฝีมือที่อยู่บริเวณโดยรอบล้อมหลินหยางไว้
อวี่ปี้หงกับจิ่วอวี่เห็นสถานการณ์นี้ สายตาอึมครึมอย่างมาก
เธอใช้สายตาประเมินมองเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่อยู่ตรงนี้ อย่างน้อยก็เกือบร้อยคน อีกอย่างฝีมือของแต่ละคนน่ากลัวมาก และในนั้นมีเทพเซียนแห่งแผ่นดินเป็นจำนวนมากด้วย
อาศัยพวกเขาสามคน ไม่สามารถโจมตีออกไปได้หรอก
โชคดีที่คุณชายฉางหลานถูกพวกเขาจับเป็นตัวประกัน ไม่อย่างนั้นทั้งสามคนจบเห่ที่นี่แน่
“รีบช่วยฉัน เร็ว…คิดหาวิธีช่วยฉัน….”
คุณชายฉางหลานรีบตะโกนขึ้น
แต่ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้รีบร้อนลงมือ
สิ่งที่เห็นคือชายคนหนึ่งสวมชุดสูทและแว่นตากรอบทองเดินขึ้นมา
ในมือของฝ่ายชายมีอาวุธ อายุน่าจะราวๆสี่สิบห้าสิบปี ดูมีอัธยาศัยดี
“ผมเป็นผู้ดูแลอาคารมอบรางวัลนำจับ ผมชื่อเถาเฉิง ขอถามหน่อยว่าคุณชื่ออะไร?”
เถาเฉิงพยักหน้าให้หลินหยาง และถามด้วยความเคารพ
“คุณเรียกผมว่าหมอเทวดาหลินก็ได้”
หลินหยางคิดอยู่สักพักหนึ่ง จากนั้นพูดขึ้น
“หมอเทวดาหลิน? ดูอย่างนี้ทักษะทางการแพทย์ของคุณคงอยู่ระดับสูงเลย!”
เถาเฉิงพยักหน้า พูดอย่างราบเรียบว่า“หมอเทวดาหลิน เรื่องที่เกิดขึ้นผมเข้าใจแล้ว ความจริงนี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่ท่านหลินเอาดาบออกมาฆ่าคน ทำลายกฏของผม แบบนี้ไม่ดีเลย!”
“คนไม่กี่คนนั้น จากฝีมือของอาคารมอบรางวัลนำจับของพวกคุณ อยากจะช่วยให้รอดก็ไม่ยากหรอก”
หลินหยางกวาดสายตามองลูกน้องของคุณชายฉางหลาน และพูดขึ้นอย่างราบเรียบ
“ท่านหลินพูดถูก อยากจะช่วยให้รอดนั้นไม่ยาก เพราะฉะนั้นเลยบอกว่านี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ความหมายของผมคือไม่จำเป็นต้องก่อความวุ่นวายแบบนี้ต่อไปแล้ว! ท่านปล่อยคุณชายฉางหลานซะ ผมอยากจะเจรจากับท่านดีๆ”
เถาเฉิงพูดขึ้น
“เจรจาอะไร?”
“ท่านหลิน ตามกฏของอาคารมอบรางวัลนำจับ คนที่ก่อความวุ่นวายที่นี่ จะต้องถูกทำลายทักษะสามในสิบ ถ้าคนที่ก่อเรื่องหนักจะถูกทำลายห้าในสิบหรือทั้งหมดเลย! ท่านลงมือสังหารคน ตามกฏคือต้องถูกทำลายทั้งหมด แต่พวกเราสามารถตัดบทลงโทษนี้ออกได้ อาคารมอบรางวัลนำจับของพวกเราจะไม่ถามหาความรับผิดชอบจากท่าน!”
เถาเฉิงยิ้มพูดขึ้น
“อ้อ?”
หลินหยางชะงักงัน“ไม่มีสาเหตุ อยู่ดีๆทำไมถึงจะไม่สืบสานราวเรื่องเอาความผิด?”
“ท่านหลินสามารถทำให้คุณชายฉางหลานพ่ายแพ้ได้ ฝีมือของท่านไม่ธรรมดา พวกเราเลยมีภารกิจที่อยากให้ท่านหลินช่วย….”
“ภารกิจที่ทำให้พวกคุณสะดุดได้ ยากที่จะจินตนาการ พวกคุณอยากให้ผมไปตายเหรอ?”
“ท่าน อย่าคิดอย่างนี้สิ พวกเราแค่ให้โอกาสท่าน!”
เถาเฉิงส่ายหน้าไปมา พูดอย่างราบเรียบว่า“ถ้าท่านยอมรับภารกิจนี้ ไม่ว่าภารกิจจะสำเร็จหรือไม่นั้น ก็ไม่เป็นไร! ต่อให้ล้มเหลว พวกเราก็จะไท่ถามหาความรับผิดชอบจากท่าน และเวลาเดียวกันพวกเราก็พร้อมที่จะประสานกระชับความสัมพันธ์ความขัดแย้งระหว่างท่านกับคุณชายฉางหลาน”
“ประสานกระชับมิตร?”
หลินหยางมองเขาด้วยความแปลกใจ
“ท่านหลิน ท่านไม่รู้จริงๆเหรอว่าคุณชายฉางหลานเป็นใคร?”
เถาเฉิงถามด้วยความแปลกใจ
“ใคร?”
หลินหยางมึนงง
“คุณชายท่านนี้ชื่อฉางหลานฟู้ นามสกุลผสมคือฉางหลาน คนทั้งดินแดนชีพจรมังกรใต้ดิน ยังมีใครเรียกเขาว่าฉางหลาน?”
เถาเฉิงยิ้มพูดขึ้น
ฟุ้บ!
พอได้ยินคำนี้ อวี่ปี้หงกับจิ่วอวี่ที่อยู่ทางด้านหลังพากันนั่งลงบนพื้น ราวกับฟ้าผ่า สีหน้าซีดเผือด ปากพูดพึมพำออกมา
“ฉางหลาน….เทพยุทธ์?”
“เทพยุทธ์ฉางหลาน?”
หลินหยางขมวดคิ้วเป็นปม
“ฉันนึกว่าพวกโง่อย่างพวกแกไม่เคยได้ยินชื่อพ่อของฉันซะอีก! เหอะๆ น่าตลก! กล้าทำร้ายลูกชายของเทพยุทธ์! พวกแกไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วละสิ!”
คุณชายฉางหลานยิ้มกริ่มพูดขึ้น
อวี่ปี้หงกับจิ่วอวี่ตกใจจนจะเป็นลม
พวกเขานึกไม่ถึงเลย นึกไม่ถึงเลยว่าคุณชายฉางหลานจะเป็นลูกชายของเทพยุทธ์…..
หลินหยางทำร้ายลูกของเทพยุทธ์ จะยังมีทางรอดอยู่เหรอ?
“จบละ! มันจบละ!”
“ทำยังไงดี? ท่าน พวกเราจะทำยังไงดี?“


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...