สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3546

“ใช่”

หลินหยางพูดอย่างราบเรียบ

“ใคร?”

เถาเฉิงถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

“คนที่ชื่อเย่เหยียน!”

“เย่เหยียน?”

เถาเฉิงชะงักงัน

“ทำไม?คุณเคยได้ยินชื่อนี้เหรอ?”

“จะไม่ได้เคยได้ยินได้ยังไง? ช่วงนี้กำลังโด่งดัง และเป็นผู้สืบทอดเทพยุทธ์คนใหม่ด้วย มีคนบอกว่าฝีมือของเขาเหนือกว่าอั้นหมิงเยว่แล้ว เป็นคนที่ดูมีหวังที่สุดละกับตำแหน่งเทพยุทธ์”

เถาเฉิงพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

“เหรอ?”

หลินหยางพยักหน้า

จากฝีมือของเย่เหยียน มันไม่ยากหรอก

ถ้าเป็นแบบนี้ จะปล่อยคนผู้นี้ไปไม่ได้แล้ว

คู่ต่อสู้แบบนี้วันข้างหน้าถือว่าน่ากลัวมาก

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่เขาอยากสังหารหลินหยาง แค่หลินหยางมีกระดูกเทพสูงสุด จะต้องเป็นหนามยอกอกของเย่เหยียนอย่างแน่นอน

เย่เหยียนมีแหวนเทพสูงสุด จะไม่อยากได้กระดูกเทพสูงสุดได้ยังไง?

“หมอเทวดาหลิน ถ้าเป็นเรื่องนี้ ผมช่วยคุณได้โดยไม่คิดค่าตอบแทน และรางวัลก็ยังให้เหมือนเดิม!”เถาเฉิงคิดอยู่สักพักหนึ่งแล้วพูดขึ้น

“อ้อ? ผู้ดูแลเถาใจกว้างขนาดนั้นเลย?”จิ่วอวี้ดวงตาเปล่งประกาย อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

“ผมไม่ได้ใจกว้าง แต่เรื่องนี้มันทำได้ยาก”

เถาเฉิงส่ายหน้าพูดขึ้น

“ให้คุณติดตามความเคลื่อนไหวของคนคนหนึ่ง มันยากด้วยเหรอ?”

อวี่ปี้หงขมวดคิ้วเป็นปม พูดขึ้นด้วยความไม่พอใจ

“เย่เหยียนพรสวรรค์ล้ำเลิศ ฝีมือเก่งกาจ ข้างกายมีมหาอำนาจมากมายชี้แนะ อยากจะเข้าใกล้คนผู้นี้ มันยากมาก เพราะฉะนั้นถ้าคนของอาคารมอบรางวัลนำจับส่งคนไปติดตามความเคลื่อนไหวเขา ก็ไม่สามารถรับรองได้ว่าจะกล้าเข้าใกล้ และติดตามอะไรได้ อีกอย่างพอเย่เหยียนรู้ตัว สำหรับพวกเราอาคารมอบรางวัลนำจับจะถือว่าเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นตามมาทีหลัง”

เถาเฉิงพูดอย่างจนปัญญา

ทุกคนขมวดคิ้วเป็นปม

หลินหยางคิดอยู่สักพักหนึ่ง จากนั้นพูดอย่างราบเรียบว่า“ผู้ดูแลเถา ได้ข้อมูลมาเท่าไหร่ก็เอาเท่านั้นแหละครับ ไม่เป็นไร”

“ถ้าถูกพบเห็น แล้วฝ่ายตรงข้ามเห็น ผมควรจะตอบยังไง?”

“คุณก็บอกกับเย่เหยียนว่า เพื่อนเก่าแก่นอกดินแดนของเขาสั่งมา จากนั้นค่อยบอกเขา ว่าเพื่อนเก่าแก่คนนั้นมาหาเขา”

หลานหยางพูดขึ้น

“ตกลง”

เถาเฉิงพยักหน้าพูดขึ้น

ไม่นานพนักงานของอาคารมอบรางวัลนำจับสองคนก็ยกกล่องเข้ามา

ด้านในมีของใช้ต่างๆและสมุนไพร

รางวัลของระดับผีค่อนข้างอู้ฟู้มากมายอย่างไม่มีอะไรมาเทียบได้ ด้วยเหตุนี้ระดับของของใช้เหล่านี้จึงล้ำค่ามาก

อวี่ปี้หงกับจิ่วอวี้มองไปด้วยสายตาลุกวาว

แต่ฉางหลานฟู้แค่เหลือบมอง เหมือนไม่ได้สนใจของเหล่านี้

ถึงแม้เขาจะเป็นลูกนอกสมรสของเทพยุทธ์ฉางหลาน แต่ก็เห็นของหายากล้ำค่าเหล่านี้มานักต่อนักแล้ว แน่นอนว่าเขาไม่สนใจมันอยู่แล้ว

หลินหยางเองก็ไม่ได้สนใจมาก เขาสนใจแค่พวกยาสมุนไพร

“ฉางหลานฟู้ คุณอยากได้อะไร?”หลินหยางถามขึ้น

“ให้พวกเขาไปเถอะ”

ฉางหลานฟู้ส่ายหน้าพูดขึ้น

“งั้นโอเค ของพวกนี้คุณสองคนแบ่งกัน ส่วนยาเหล่านี้เอาไว้ให้ผม”

หลินหยางพูดอย่างราบเรียบ

ทั้งสองคนได้ยิน ต่างดีอกดีใจ

“ขอบคุณท่านมาก”

“เหมือนพวกท่านสองคนไม่สนใจรางวัลเหล่านี้เลย”

เถาเฉิงกลืนไม่เข้าคายไม่ออกพูดขึ้น

“มันดีมากแล้วล่ะ”

หลินหยางพูดปลอบใจ

ผู้ดูแลเถาคนนี้ถือว่าเป็นคนจริงใจคนหนึ่งเลย

และเวลานี้

ตึ้ง!

จู่ๆประตูของห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดออก พร้อมกับมีเงาร่างหนึ่งเดินเข้ามา

เมื่อมองไป คนคนนั้นก็คือหลางปั๋ว!

ฉางหลานฟู้สีหน้าเย็นชา แต่ก็พูดด้วยความเกรงใจขึ้นว่า“หลางปั๋ว”

“คุณชาย ได้ยินมาว่าคุณทำให้อั้นหมิงเยว่ได้รับบาดเจ็บเหรอ?”

หลางปั๋วเดินมา สายตาตึงเครียดจ้องมองฉางหลานฟู้

“แล้วยังไง?”

ฉางหลานฟู้พูดด้วยความไม่พอใจ

“จริงเหรอ?”

หลางปั๋วสีหน้าตื่นตะลึง จากนั้นพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า“ท่านได้ยินเรื่องนี้แล้ว ท่านจึงอยากจะพบคุณชายครับ”

“อยากเจอผมทำไม?”

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน