“คารวะท่านพ่อ!”
มีร่างที่น่ากลัวยืนอยู่บนหน้าผา
ร่างนั้นถูกปกคลุมไปด้วยบรรยากาศมืดมิดจนไม่สามารถมองเห็นได้ชัดเจน
แต่ท่ามกลางความว่างเปล่าที่อยู่ไม่ไกลจากเขานัก มีร่างที่น่าสะพรึงกลัวสี่ตนยืนอยู่
อั้นอั้นหมิงเยว่ที่ทุกคนต่างก็เรียกว่าอัจฉริยะ ทำได้เพียงคุกเข่าลงบนพื้นและโค้งคำนับให้กับร่างที่อยู่ตรงหน้าเธอ
บุคคลเหล่านี้คือเทพยุทธ์อั้นเทียน ผู้มีชื่อเสียงในชีพจรมังกรใต้ดิน
"ได้ยินเรื่องทั้งหมดมาแล้ว"
เสียงแหบห้าวดังออกมา
“ท่านอาจารย์พ่อ ข้าขอโทษ ลูกสาวคนนี้ช่างไร้ความสามารถนัก จนทำใหท่านอับอาย...”
อั้นหมิงเยว่กระซิบ
“ตระกูลหยิงก็ไม่ได้มีความสามารถมากมายขนาดนั้น แน่นอนว่าพวกเขาจึงต้องใช้กลอุบาย คุณสมบัติของการลงทะเบียนใช้สีเพื่อบ่งบอกระดับ จึงเอามากดดันเจ้าได้ เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลให้มากนัก พวกเขาแค่พยายามทำลายความเชื่อมั่นของเจ้า”
เสียงไร้อารมณ์ของ เทพยุทธ์อั้นเทียน ดังออกมา
“ทุกสิ่งที่ท่านพ่อพูดเป็นความจริง!”
"จำไว้ให้ดีว่า อย่ามัวแต่แบกรับชื่อเสียงอันจอมปลอม ความพ่ายแพ้ทั้งหมดที่เจ้าเผชิญมา ควรทำใหแข็งแกร่งขึ้นต่างหาก ไม่ใช่ว่าทำใหเจ้าขวัญเสีย และทำให้ยิ่งอ่อนแอลง!"
เสียงของเทพยุทธ์อั้นเทียนดังขึ้นอีกครั้ง
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ดวงตาของอั้นหมิงเยว่ก็ลุกโชนด้วยความตั้งใจเด็ดเดี่ยวที่จะต่อสู้ และนางก็ตะโกนตอบรับทันที"ค่ะท่านพ่อ!"
“เอาล่ะ ไปฝึกซ้อมเถอะ ระหว่างการเดินทางไปวังมังกร อย่าทำให้พ่อของเจ้าต้องผิดหวัง!”
“ตามบัญชา!”
อั้นหมิงเยว่กล่าว จากนั้นลุกขึ้นและเตรียมพร้อมที่จะล่าถอย
แต่ในขณะนี้ มีร่างหนึ่งรีบเข้ามา
"คารวะท่านเทพยุทธ์ เราระบุตัวหมอเทวดาหลินได้แล้ว เขาน่าจะอยู่ที่ปากมังกร! คนของเรากำลังจะบุกเข้าไปในปากมังกรเพื่อจับตัวเขาแบบเป็นๆ!"
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา อั้นหมิงเยวที่กำลังจะจากไปก็หยุดชะงักกะทันหัน เธอมองดูชายคนนั้นด้วยความประหลาดใจ จากนั้นเงยหน้าขึ้นแล้วพูดว่า "ท่านพ่อส่งคนไปสอดแนมตำแหน่งของชายแซ่หลินเหรอ?"
"ไม่ใช่สอดแนม แต่เป็นกวาดล้าง"
"กวาด..."
อั้นหมิงเยว่หอบหายใจถี่ขึ้น
“เทพยุทธ์ฉางหลานส่งคนมาตอบข้าเกี่ยวกับอาการบาดเจ็บที่เจ้าได้รับจากฉางหลานฟู้ โดยอ้างว่าการบาดเจ็บของเจ้านั้นไม่ได้เกิดจากเทพยุทธ์ แต่เป็นอาการบาดเจ็บที่มาจากชายคนนี้ชื่อหมอเทวดาหลิน ที่แทงด้านหลังและโจมตีเจ้า ข้าจะจับคนนี้มา หลังจากนั้นก็ส่งใครสักคนไปประลองอย่างเปิดเผย ฟันเขาเป็นชิ้นๆ เพื่อปกป้องศักดิ์ศรีของเจ้า!”
เทพยุทธ์อั้นเทียนพูดออกมาอย่างใจเย็น
"อะไร?"
อั้นหมิงเยว่สะดุ้ง แต่ก็รีบเงียบเสียงลงอย่างรวดเร็ว
เธอเข้าใจดีว่าทำไมพ่อถึงทำในสิ่งที่เขากำลังทำอยู่
ในฐานะผู้สืบทอดของเทพยุทธ์ ทุกย่างก้าวของอั้นหมิงเยว่ย่อมดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมาย
แม้ว่าเทพยุทธ์อั้นเทียนจะกล่าวว่าเราไม่ควรแบบรับภาระหนักอึ้งจากชื่อเสียง แต่บางครั้งชื่อเสียงอันดีงามก็สามารถนำมาซึ่งความรุ่งโรจน์ได้
เทพยุทธ์อั้นเทียนกำลังปูทางแห่งความรุ่งโรจน์ให้เธอ!
“หมิงเยว่ รอจนบุคคลนี้ถูกจับ เจ้าจะต้องตัดสินและสังหารเขาด้วยตัวเอง รู้ไหม?”
“รับทราบท่านพ่อ!”
อั้นหมิงเยว่พยักหน้า แต่ก็คิดถึงบางอย่างขึ้นมาได้อีกครั้ง และถามด้วยเสียงเบาๆ: "ท่านพ่อ แล้วเรื่องฉางหลานฟู้เราควรทำอย่างไรดี?"
“เทพยุทธ์ฉางหลานไมได้อยากสร้างปัญหา เขาก็ยอมถอยให้กับข้าแล้ว ข้าไม่สามารถเข้าไปยุ่งได้ ส่วนฉางหลานฟู้เขาก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้าเลยสักนิด วันหนึ่งที่เจ้ากลายเป็นเทพยุทธ์ วันนั้นก็หาสักเหตุผลมห้ฆ่าเขาได้ก็พอ!"
“เจ้าค่ะ ท่านพ่อ”
“จำไว้ว่าภายใต้อำนาจเทพยุทธ์ ทุกคนต่างก็เป็นแค่มดไร้ค่า! เมื่อเจ้าเข้าสู่ในขั้นนั้น ในโลกนี้ จะมีใครที่จะสามารถทำอะไรเจ้าอีกล่ะ?”
เสียงของเทพแห่งการต่อสู้อันเทียนดังออกมา จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นมอง จ้องมองไปที่เกล็ดมังกรที่น่ากลัวและน่าสะพรึงกลัวบนชั้นหินด้านบน
“ท่านอันเทียน”
ในเวลานี้ผู้ใต้บังคับบัญชาก็โทรมาอีกครั้ง
“หืม?”
เทพยุทธ์อั้นเทียน เอียงศีรษะเล็กน้อยและมองดูชายคนนั้นด้วยวิสัยทัศน์รอบข้างของเขา
“ท่านครับ เมื่อตอนที่ผมกำลังจะไปที่ปากมังกร เพื่อจับหมอเทวดาหลิน พวกเขาก็ค้นพบแสงศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้นที่ปากมังกร…”
“อะไรนะ? แสงศักดิ์สิทธิ์?”
ดั่งพระจันทร์อันมืดมิดที่เหมือนถูกสายฟ้าฟาด ดวงตาในฤดูใบไม้ร่วงก็เบิกกว้าง
เทพยุทธ์อั้นเทียนก็เงียบไปเช่นกัน
“เจ้าแน่ใจหรือว่าดูไม่ผิด” อั้นหมิงเยว่รีบถามขึ้น
“กระผมไมได้ดูผิดจริงๆ มันเป็นแสงศักดิ์สิทธิ์ที่แสดงถึงระดับพลังปราณสูงสุด!”
ชายคนนั้นพูดอย่างหนักแน่นมาก
“ท่านพ่อ! นั่นคือหมอเทวดาหลินคนนัั้นเหรอ?”
อั้นหมิงเยว่กลับมามีได้สติอีกครั้ง และมองไปที่เทพยุทธ์อั้นเทียน
เทพยุทธ์อั้นเทียนได้สติกลับมาหลังจากคิดไปไกล และหลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ค่อย ๆ พูดออกมา
“จับผู้ชายคนนั้นมาที่นี่เดี๋ยวนี้!”
"เหมือนจะเป็นแสงศักดิ์สิทธิ์... พระเจ้า ผู้นำพันธมิตร คุณสมบัติของท่าน... ดูเหมือนจะเป็นพระเจ้าที่อยู่... จุดสูงสุด!"
จิ่วอวี้สงบลงและมองดูหลินหยางด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง มีสีหน้าไม่เชื่อเขียนไว้บนใบหน้าของเขา
“พระเจ้าที่อยู่จุดสูงสุด?”
หลินหยางขมวดคิ้ว



VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...