สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3586

"ไปจัดการเถอะ"

เย่เหยียนกล่าวอย่างนิ่งๆ ในดวงตาไม่มีความยินดียินร้าย

ภายใต้ความลังเลใจของอั้นหมิงเยว่ ในที่สุดก็ยังคงพยักหน้า

ไม่ใช่ว่าเธอไม่สนใจไยดีชีวิตของคนเหล่านี้ แต่ในสายตาของอั้นหมิงเยว่ คนเหล่านี้เป็นเพียงแค่คนที่ไร้ค่า ที่อยากจะฆ่าก็ฆ่าได้เลย

แต่เย่เหยียนสั่งให้ส่งคนเหล่านี้ไปตาย เพื่อทดสอบทักษะการต่อสู้ของรูปปั้นหิน

เมื่อเห็นเช่นนี้แล้ว ก็ดูเหมือนว่าความเลือดเย็นของเย่เหยียนจะสูงกว่าเธอมาก

"พวกคุณสองคน บุกเข้าไปสู้!"

อั้นหมิงเยว่ชี้ไปที่ผู้ฝึกฝนสองคนที่อยู่ด้านหน้าสุด และตะโกนอย่างเยือกเย็น

ผู้ฝึกฝนสองคนนั้นตัวสั่นงันงก ด้วยความประหลาดใจเป็นอย่างมาก

"คุณหนูครับ ให้....ให้พวกเราเข้าไปเหรอ?"

"พวกเราสองคนไม่ใช่คู่ต่อสู้หรอกครับ!"

คนทั้งสองทำท่าทีจะร้องไห้

"อย่ามาพูดจาเหลวไหล ถ้าไม่เข้าไปสู้ เช่นนั้นก็ ตายซะ!"

อั้นหมิงเยว่ตะโกนขึ้นมา และชักดาบออกมาโดยตรง และกล่าวอย่างเยือกเย็น

คนทั้งสองถูกบีบบังคับจึงจนใจ ทำได้เพียงกัดฟันเดินเข้าไปด้านใน

พอคนสองคนนี้เข้าไปใกล้รูปปั้นหิน ก็ถูกสังหาร และตายอย่างน่าเวทนา โดยไม่ต้องสงสัยแม้แต่น้อย

อั้นหมิงเยว่สูดลมหายใจเข้า และตะโกนไปยังผู้ฝึกฝนอีกสองสามคนที่อยู่อีกด้านหนึ่งว่า: "พวกคุณสองสามคน เข้าไป...."

ภายใต้การบีบบังคับของอั้นหมิงเยว่ มีผู้ฝึกฝนถูกส่งเข้าไปตายอย่างต่อเนื่อง

ผู้ฝึกฝนคนอื่นๆ เห็นเช่นนี้ จึงหันหลังกลับและต้องการจะหลบหนีทันที

แต่ยอดฝีมือของเทพยุทธ์อั้นเทียนที่เฝ้าอยู่ที่ทางเข้าของอุโมงค์ ได้ห้ามพวกเขาหลบหนีในทันที

เมื่อคนของตระกูลคนอื่นๆ เห็นเช่นนี้ ต่างก็ขมวดคิ้วขึ้นมา

แต่อั้นหมิงเยว่ไม่ได้สั่งให้พวกเขาเข้าไป ด้วยเหตุนี้ทุกคนต่างก็ยืนดูอยู่ข้างๆ

เมื่อหลินหยางเห็นฉากนี้ ก็คาดเดาได้ถึงเจตนาของเย่เหยียน

"อาจารย์ นี่อั้นหมิงเยว่คิดจะทำอะไรกัน?"

ฉางหลานฟู้กล่าวถามด้วยความไม่เข้าใจ

"เพื่อปูทางให้เย่เหยียน"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ

"ปูทาง?"

"หมายความว่าอย่างไรกัน?"

ฉินเจี้ยนหนู่ก็อดไม่ได้ที่จะหันมากล่าวถาม

"เย่เหยียนต้องการจะรู้ทักษะการต่อสู้ของรูปปั้นหิน เพื่อเอาชนะมันได้อย่างง่ายดาย และเปิดประตูใหญ่ไปยังชั้นสามได้ ฉะนั้นจึงจะต้องมีคนเข้าไปลองหยั่งเชิง!"

"อะไรนะ? แบบ...แบบนี้ก็ได้เหรอ?"

ฉินเจี้ยนหนู่ไม่อยากจะเชื่อ

"ถึงอย่างไรรูปปั้นหินก็เป็นจักรกล ไม่ใช่สิ่งมีชีวิต ด้วยเหตุนี้การเคลื่อนไหวของมันจึงตายตัว และแนวทางการโจมตีก็มีเพียงชั้นเดียวไม่เปลี่ยนแปลง เพื่อพิจารณาจากลายเส้นลับบนตัวของรูปปั้นหินแล้ว พลังของมันก็มีอย่างเพียงพอ หากต้องการใช้พลังของมันจนหมด ชัดเจนว่ามันเป็นไปไม่ได้ มีเพียงแค่การค้นหาทักษะของมันเท่านั้น จึงจะเป็นวิธีที่มั่นคงที่สุด!"

หลินหยางกล่าวอย่างสงบนิ่ง

สีหน้าของอั้นหมิงเยว่เปลี่ยนไปทันที

แต่ผู้ติดตามของเทพยุทธ์อั้นเทียนนั้นไม่ใช่คนดีแต่อย่างใด เมื่อเห็นว่าคนเหล่านี้กล้าต่อต้าน จึงชักดาบออกมา และพุ่งเข้าสังหารฝูงชนโดยตรง

ทันใดนั้น ควันดำก็ตลบอบอวลไปทั่วทั้งพื้นที่ เลือดสีแดงสดกระจัดกระจาย และมีเสียงร้องอันน่าเวทนาดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง

ภายในช่วงเวลาไม่นาน ผู้ฝึกฝนหลายสิบคนนี้ก็ถูกสังหาร

คนที่เหลือก็ตกใจจนหน้าถอดสี และรีบคุกเข่านำหัวโขกพื้นเพื่อคำนับ

"คุณหนูใหญ่ไว้ชีวิตด้วยเถอะ!"

"พวกเรา....พวกเรายอมเชื่อฟังคำสั่งของท่านแล้ว พวกเรายอมทำตามท่านทุกอย่าง!"

อั้นหมิงเยว่เห็นเช่นนี้ จึงกล่าวอย่างไม่พอใจว่า: "ตอนนี้เพิ่งจะมาร้องขอชีวิตอย่างนั้นเหรอ?"

"ฆ่ามัน!"

ไม่รอให้คำพูดของอั้นหมิงเยว่จบ จู่ๆ เย่เหยียนที่อยู่ข้างๆ ก็เอ่ยปากออกมา

"พี่เย่?"

อั้นหมิงเยว่หันหน้ากลับไปมองทันที แล้วเบิกตาโพลงอย่างไม่อยากจะเชื่อ

แต่เย่เหยียนก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

ในที่สุดอั้นหมิงเยว่จึงกัดฟัน และโบกมือ

ผู้ติดตามของเทพยุทธ์อั้นเทียนยกดาบขึ้นอีกครั้ง และสังหารคนที่เหลือทั้งหมด.....

คนของตระกูลคนอื่นๆ ที่อยู่ในที่เกิดเหตุต่างก็ตกตะลึง

ช่างโหดเหี้ยมเหลือเกิน!