สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3629

"หืม?"

สีหน้าของเทพยุทธ์ไท่เทียนเคร่งขรึมเล็กน้อย

เทพยุทธ์ฉางหลานก็กวาดสายตามองคนที่มาอย่างสงบนิ่ง

ส่วนเทพยุทธ์อั้นเทียน ก็ดูเหมือนจะไม่สนใจทุกสิ่งทุกอย่าง เอาแต่พูดคุยอะไรบางอย่างอยู่กับอั้นหมิงเยว่

เกี้ยวไม้ของท่านย่าดาบโลหิตหยุดลงตรงหน้าของเทพยุทธ์ไท่เทียน

หญิงชราใช้มือข้างหนึ่งประคองดาบโลหิตเล่มนั้น และใช้มืออีกข้างหนึ่งประคองเกี้ยวไม้เพื่อลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ

ร่างกายอันแก่ชราทำให้เธอเคลื่อนไหวได้ไม่สะดวกนัก

แต่ใครจะรู้ว่า เธอที่มีสภาพเช่นนี้ จะเป็นเพียงแค่ภาพลวงตาเท่านั้น

ถึงอย่างไรบุคคลท่านนี้ ก็เป็นว่าที่เทพยุทธ์

ภายใต้เทพยุทธ์ ถือได้ว่าเป็นผู้แข็งแกร่ง

ผู้ที่เรียกได้ว่าเป็นทายาทของเทพยุทธ์ คือผู้ที่มีพรสวรรค์อันสูงส่งซึ่งมีความหวังเป็นอย่างยิ่งในการเข้าสู่ดินแดนของเทพยุทธ์

สิ่งที่พวกเขาทำให้คนต้องตกใจไม่ใช่ศักยภาพ แต่เป็นพรสวรรค์ เมื่อถึงเวลา ทายาทเทพยุทธ์เหล่านั้นก็จะทำลายพันธนาการ ก้าวเข้าสู่ดินแดนขั้นสูงนั้น และกลายเป็นการดำรงอยู่สูงสุดของชีพจรมังกรใต้ดิน

แต่นอกจากทายาทผู้สืบทอดของเทพยุทธ์แล้ว ชีพจรมังกรใต้ดินก็ยังมีผู้แข็งแกร่งสูงสุดของกลุ่มอื่นๆ อีก

นั่นก็คือว่าที่เทพยุทธ์

คนเหล่านี้มีศักยภาพใกล้เคียงกับเทพยุทธ์ แต่ด้วยข้อจำกัดของพรสวรรค์และอายุ ชั่วชีวิตนี้จึงไม่มีวาสนาที่จะได้เป็นเทพยุทธ์ และไม่สามารถทำลายพันธนาการ แล้วก้าวเข้าสู่ดินแดนอันปรารถนานั้นได้

ซึ่งท่านย่าดาบโลหิตก็คือว่าที่เทพยุทธ์

อายุของเธอเยอะมากแล้ว ถึงแม้ว่าภายนอกเธอจะดูเหมือนว่าอายุเจ็ดแปดสิบปี แต่ในความเป็นจริงแล้วเธอมีชีวิตอยู่มาเกือบสามร้อยปีแล้ว

เธอไม่สามารถเข้าสู่ดินแดนเทพยุทธ์ได้ ไม่สามารถทะลวงผ่านการฝึกฝนได้ และไม่สามารถยืดอายุขัยได้อีกแล้ว

เธอมีเวลาเหลือไม่มากแล้ว

แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ ในชีพจรมังกรใต้ดิน ศักยภาพของเธอก็ถือได้ว่าอยู่ในกลุ่มที่เป็นจุดสูงสุด

คนเช่นนี้ บางทีอาจจะไม่หวาดกลัวต่อเทพยุทธ์ทั้งสามที่อยู่ในที่แห่งนี้ด้วยซ้ำไป

แต่ถ้าหากต่อสู้กันอย่างสุดชีวิต ใครต่างก็ไม่กล้ารับประกันว่าตัวเองจะไม่ได้รับบาดเจ็บ!

"ทำไม? คุณก็มากับเขาด้วยเหมือนกันเหรอ?"

เทพยุทธ์ไท่เทียนกล่าวอย่างไม่พอใจ ในดวงตาเต็มไปด้วยการดูถูกเหยียดหยาม

"พอรู้ว่ามีคนบุกเข้าไปถึงชั้นที่แปดได้ ไหนเลยจะไม่มารวมตัวกันล่ะ? และฉันก็เลยถือโอกาสมาคารวะท่านเทพยุทธ์ทั้งสามด้วย!"

ท่านย่าดาบโลหิตคารวะเทพยุทธ์อั้นเทียน เทพยุทธ์ฉางหลานและเทพยุทธ์ไท่เทียนพลางหัวเราะคิกคัก

แต่เทพยุทธ์ทั้งสามกลับมองอย่างเหยียดหยาม

"ท่านไท่เทียน ยัยหนูไม่รู้อะไรควรไม่ควร จึงไม่มีมารยาทต่อท่าน ท่านได้โปรดเห็นแก่หน้ายายแก่อย่างฉัน และอย่าคิดเล็กคิดน้อยกับเธอเลย ตระกูลดาบโลหิตที่ตกอับของเรา ยากที่จะถือกำเนิดยัยหนูที่ค่อนข้างมาพรสวรรค์เช่นนี้ออกมาสักคนหนึ่ง ซึ่งหาไม่ได้อีกแล้วจริงๆ หวังว่านายท่านจะเข้าใจ!"

พูดจบ หญิงชราก็โค้งร่างลงเล็กน้อยอย่างยากลำบาก

คำพูดนี้พูดได้ดีเป็นอย่างมาก

ดูเหมือนว่าเธอกำลังขอร้องเทพยุทธ์ไท่เทียน แต่ในความเป็นจริงก็เป็นการเปิดเผยข้อมูลหนึ่งให้เทพยุทธ์ไท่เทียนได้รู้

ว่าไม่อาจแตะต้องเม่ยเมิ่งได้

เธอเป็นตัวแทนของความหวังของตระกูลดาบโลหิต

ถ้าหากแตะต้องเม่ยเมิ่ง ตระกูลดาบโลหิตก็จะต้องต่อสู้ด้วยชีวิต

เทพยุทธ์ไท่เทียนไม่ได้หวาดกลัวท่านย่าดาบโลหิต หากต้องการจะทำลายทั้งตระกูลดาบโลหิตก็คงจะไม่ใช่เรื่องยาก

แต่ตอนนี้ยังมีเทพยุทธ์อีกสองท่านอยู่ด้วย

ถ้าหากเขาเข่นฆ่าโรมรันกับตระกูลดาบโลหิตขึ้นมา ก็จะต้องสูญเสียพลังไปไม่น้อย กระทั่งได้รับบาดเจ็บอย่างแน่นอน

"รู้ได้ยังไง?"

เทพยุทธ์ฉางหลานขมวดคิ้วแล้วกล่าวถาม

เทพยุทธ์อั้นเทียนไม่พูดจา เพียงแค่มองไปยังทางเข้าของตำหนักมังกรอย่างนิ่งๆ

ทุกคนตกตะลึง และกวาดสายตามองไปยังทางด้านนั้นด้วยจิตสำนึก

จึงพบว่ามีเงาร่างหนึ่งที่เต็มไปด้วยเลือดเดินโซซัดโซเซออกมาจากด้านใน

คนคนนั้นก็คือ เย่เหยียน!

"พี่เย่?"

อั้นหมิงเยว่ขมวดคิ้ว แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ได้กระตือรือร้นเหมือนก่อนหน้านี้

เธอมองผู้ชายคนนี้ออกอย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว

ภายในใจของเขา ไม่มีตำแหน่งของอั้นหมิงเยว่โดยสิ้นเชิง

และเขาก็ไม่ได้สนใจอั้นหมิงเยว่แต่อย่างใด

ที่เขาเต็มใจที่จะเข้าใกล้อั้นหมิงเยว่ ก็เพียงแค่ใช้เธอเพื่อเข้าไปใกล้ชิดกับเทพยุทธ์อั้นเทียนก็เท่านั้น!

แต่ทว่าเมื่อทุกคนเห็นเย่เหยียน สีหน้าของแต่ละคนก็ตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง และในดวงตาก็เต็มไปด้วยความตกใจและไม่อยากจะเชื่อ

"ทำไมเขาถึงออกมาแล้วล่ะ?"

"ถ้าหากเขาออกมาแล้ว เช่นนั้น....คนที่อยู่ชั้นที่แปดคือใครกันล่ะ?"

ทุกคนเงยหน้าขึ้น และมองไปยังไฟรูปปั้นพญามังกรสีน้ำเงินที่ประตูด้านบนตามๆ กัน

แต่ทว่าไม่รอให้พวกเขาได้มองนานสักเท่าไร จู่ๆ ไฟของชั้นที่แปดก็ดับลง

จากนั้น....ไฟของชั้นที่เก้าก็สว่างขึ้นมาโดยตรง.....