“เมิ่งเอ๋อร์! พูดว่าอะไรนะ?”
เม่ยอ้าวลุกขึ้น และตะคอกด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
“คุณลุง หนูคิดว่าหนูพูดชัดเจนมากแล้วนะคะ”
เม่ยเมิ่งพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า: “ดังคำที่กล่าวว่าเสียชีพได้ แต่ไม่ยอมเสียศักดิ์ เมิ่งเอ๋อร์ไม่ใช่คนคุณธรรมสูงส่งอะไร แต่ก็เข้าใจเหตุผลนี้! หนูยอมตายเพื่อตระกูล แต่หนูไม่เห็นด้วยที่ตระกูลจะส่งหนูไปเป็นเครื่องมือ ให้คนเหยียดหยาม!”
“เมิ่งเอ๋อร์! เธอดื้อรั้นอะไร? อะไรคือยอมให้คนเหยียดหยามเหรอ? พวกเราแค่ให้เธอแต่งงานเท่านั้นเอง!”
เม่ยเยี่ยนพูดด้วยความเดือดดาล
“แต่งาน?”
เม่ยเมิ่งฝืนยิ้มและพูดว่า: “คุณอาสี่ คุณอาคงไม่รู้ใช่ไหมคะว่าลิ่งหูเซิ่งเป็นคนยังไง? ไม่ พูดตามหลัก เขาไม่ใช่คนแล้ว!”
เม่ยเยี่ยนได้ฟัง สีหน้าเปลี่ยนทันที เหมือนนึกเรื่องน่ากลัวอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงอ้าปากเผยอ ไม่พูดอะไรอีก
“ลิ่งหูเซิ่งเป็นลูกชายคนเล็กของหัวหน้าตระกูลลิ่งหู ได้ยินว่าแม่ของลิ่งหูเซิ่งตั้งครรภ์สิบสี่เดือนถึงคลอดเขาออกมาได้ แต่พอคนผู้นี้เกิดมา เขาดันไม่มีชีวิตชีวาอวัยวะบนใบหน้ากับผิวหนัง พูดตามหลักคือไม่มีชีวิตรอดแล้ว และตระกูลลิ่งหูผู้แข็งแกร่งทางการแพทย์ ก็ช่วยชีวิตเขามาได้!”
“แม่ของลิ่งหูเซิ่งเป็นนางห้องที่สี่ของตระกูลลิ่งหู และเป็นผู้หญิงที่หัวหน้าตระกูลลิ่งหูรักที่สุด ดังคำที่ว่ารักใครก็รักสิ่งของของเขาด้วย บวกกับหัวหน้าตระกูลลิ่งหูเชื่อมั่นตระกูล เลยสั่งคนรักษาลิ่งหูเซิ่ง”
“แต่หลายปีมานี้ ร่างกายของเขาไม่ดีขึ้นเท่าไหร่ ผิวหนังของเขาได้รับการปลูกถ่ายผิวหนัง จมูก ตา หูก็ปลูกถ่ายใหม่ มองดูแล้วไม่เข้ากันเลย อัปลักษณ์อย่างยิ่ง”
“เพราะแบบนี้ ลิ่งหูเซิ่งเลยไม่พอใจกับรูปลักษณ์ตัวเอง เขารู้สึกต้อยต่ำและโกรธง่าย พรสวรรค์ของเขาไม่เลวเลย ฝึกฝนทักษะทางการแพทย์อย่างหนัก ต้องการจะรักษาร่างกายของตัวเอง เล่ากันว่าหลายปีมานี้ เพื่อที่จะทำให้สมองของตัวเองเติบโต เขาได้ใช้ชีวิตของคนมาบูชาฝึกฝน และชายหญิงตายในมือของเขาไม่รู้ตั้งเท่าไหร่แล้ว!”
“เพื่อที่จะทำให้ตัวเองกลายเป็นคนปกติ เขาใช้ประโยชน์จากวิชาต้องห้าม จนตอนนี้หัวของเขาเกิดตาสามดวง แขนยาวสี่ข้าง รูปร่างอ้วนตุ๊ต๊ะเหมือนก้อนเนื้อ และมุมปากถึงช่วงหน้าผากแล้ว!”
“ถ้าพูดว่าเขาดุร้ายเพื่อตระกูล หนูก็ยินยอมอดทน แต่นี่เขาทดลองรักษาตัวเองล้มเหลวอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งจิตใจบิดเบี้ยวไปหมด”
“พวกคุณน่าจะรู้ว่าก่อนหน้านี้ลิ่งหูเซิ่ง เขาแต่งงานกับผู้หญิงมาแล้วสามคนใช่ไหม?”
“แล้วผู้หญิงสามคนนั้นมีจุดจบยังไงเหรอ?”
“ภรรยาคนที่หนึ่งถูกเขากลืนกินทั้งเป็นในคืนวันแต่งงาน ศพและกระดูกไม่เหลือ”
“ภรรยาคนที่สองถูกเขาทุบตีข้ามวันข้ามคืน แถมยังถูกเขาถอดเปลือยเสื้อผ้าเดินขบวนตามถนน แค่เพียงเพราะผู้หญิงที่น่าสงสารคนนี้ยกอาหารเย็นเล็กน้อยมา สุดท้ายกลับถูกเขาทรมานถึงตาย”
“ภรรยาคนที่สามน่าเวทนาที่สุด หลังจากลิ่งหูเซิ่งเหยียดหยามเธอแล้ว ลิ่งหูเซิ่งอยากได้ผิวหนังของเธอ สุดท้ายเธอถูกถลกผิวหนังทั้งเป็น เย็บอยู่บนร่างของเขา”
“ท่านลุงทุกท่าน หนูสามารถตายได้ แต่หนูไม่อยากถูกลิ่งหูเซิ่งเอาผิวหนังของหนูไปเย็บอยู่บนร่างกายอัปลักษณ์สกปรกของเขา”
“ไม่เช่นนั้น หนูตายตาไม่หลับแน่นอน!”
เม่ยเมิ่งตะโกนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา แววตาแน่วแน่ มีพลังอย่างมาก
ลิ่งหูเซิ่งคือลูกของเมียน้อยที่หัวหน้าตระกูลลิ่งหูรักมาก
รักใครก็รักคนหรือสิ่งของที่มีความเกี่ยวข้องกับเขาด้วย การกระทำของลิ่งหูเซิ่งโหดเหี้ยมมาก แต่คิดไม่ถึงว่าตระกูลลิ่งหูจะยอมรับได้ด้วย
จนกระทั่งชื่อเสียงด้านลบของลิ่งหูเซิ่งกระจายไปไกล
ผู้คนต่างรู้ว่าตระกูลลิ่งหูมีสัตว์ประหลาดอยู่
แล้วเม่ยเมิ่งจะไม่รู้ได้ยังไง?
สีหน้าของแต่ละคนแตกต่างกันออกไป
มีบางคนเงียบสงัด มีบางคนขมวดคิ้ว มีบางคนไม่พูด…
“เมิ่งเอ๋อร์ ฉันรู้ว่าเธอเป็นกังวล เธอวางใจ พวกเราจะพูดกับคนของกับตระกูลลิ่งหูอย่างชัดเจน ให้ลิ่งหูเซิ่งปฎิบัติทำดีกับเธอ เธอวางใจ!”

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...