“อะไรนะ? ท่านหลินของพวกคุณยังเข้าฌานอยู่เหรอ? ตอนนี้ยังไม่สามารถออกจากฌานได้งั้นเหรอ?”
ผู้ชายคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีน้ำตาลขมวดคิ้วเป็นปม จ้องเขม็งมองฉินเจี้ยนหนู่ อวี่ปี้หงและคนอื่นๆด้วยสายตาเย็นชา พร้อมตะคอกออกมาว่า: “กล้ามาก! เขาต้องการต่อต้านคำสั่งของเทพยุทธ์ใช่ไหม?”
“ไม่กล้าอกตัญญูต่อต้านหรอก แต่ตอนนี้นายท่านของพวกเราเข้าฌานอยู่ จะไปรบกวนไม่ได้ ไม่เช่นนั้นการเข้าฌานจะถูกรบกวน พอธาตุไฟเข้าแทรก จะได้รับบาดเจ็บ หนักถึงชีวิต ผลลัพธ์นี้พวกเราไม่สามารถแบกรับได้!”
อวี่ปี้หงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ไร้สาระ! แม้แต่คำสั่งของท่านเทพยุทธ์ยังไม่ฟังเหรอ? ผมว่าพวกคุณรนหาที่ตาย!”
คนผู้นั้นโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ จากนั้นจะชักดาบออกมา
แต่อวี่ปี้หงและคนอื่นๆได้เรียกเถาเฉิงมานานแล้ว
เมื่อเห็นคนผู้นี้กล้าใช้กำลังต่อสู้อยู่ที่อาคารมอบรางวัลนำจับ เถาเฉิงจึงไม่เกรงใจ โบกสะบัดมือทันที
ฟิ้วๆๆ…
หน่วยรักษาความปลอดภัยจำนวนหนึ่งของอาคารมอบรางวัลนำจับพุ่งเข้ามา และล้อมรอบคนผู้นั้นไว้
คนผู้นั้นสีหน้าเปลี่ยน รีบเก็บดาบ และไม่กล้าบุ่มบ่าม
“เห็นแก่หน้าท่านเทพยุทธ์ที่ส่งคุณมา ผมจะไว้หน้าท่านเทพยุทธ์ ไม่ทำอะไรคุณ ถ้ายังกล้าใช้กำลังต่อสู้ที่อาคารมอบรางวัลนำจับของผมอีกครั้ง ผมจำเป็นต้องทำให้คุณยอมศิโรราบ!”
เถาเฉิงชี้หน้าด่าเขา
คนผู้นั้นสีหน้าลำบากใจดูไม่ได้ จากนั้นรีบหนีออกจากอาคารมอบรางวัลนำจับทันที
พอคนผู้นี้ไป คนเหล่านี้ก็ไม่ได้ดีใจอะไร กลับกันสีหน้าพวกเขาเต็มไปด้วยความโศกเศร้า
“ท่านหลินออกไปเดือนกว่าแล้ว ยังไม่เห็นกลับมา ตอนนี้เทพยุทธ์ฉางหลานออกคำสั่ง ถ้าไม่รับคำสั่ง พอทำให้เทพยุทธ์ฉางหลานไม่พอใจขึ้นมา ผลลัพธ์ที่ตามมาไม่สามารถจินตนาการได้เลย!”
เถาเฉิงทอดถอนหายใจ ส่ายหน้ามองไปทางคนจำนวนหนึ่งแล้วพูดว่า: “พวกคุณรีบคิดหาวิธีติดต่อคุณหลินเถอะ!”
“ผู้จัดการเถา พวกเราก็ไร้หนทาง บนพื้นโลกนี้กว้างใหญ่มาก ท่านไปที่ไหน พวกเราก็ไม่รู้เลย แล้วจะติดต่อยังไงเหรอ?”
อวี่ปี้หงคิ้วขมวดเป็นปมพูดขึ้น
“ทุกท่าน ไม่ต้องกังวลใจ ตามที่ฉันมองคำสั่งเทพยุทธ์นี้ ไม่เป็นความจริง!”
ฉินเจี้ยนหนู่พูดขึ้นทันที
“หมายความว่ายังไงเหรอ?”
คนจำนวนหนึ่งทยอยมองไปทางฉินเจี้ยนหนู่
“ที่นี่คืออาคารมอบรางวัลนำจับ พูดตามหลักเหตุผล ข่าวสารของชีพจรมังกรใต้ดินไม่มีทางผิดพลาด แต่ทำไมข่าวใหญ่อย่างเรื่องเทพยุทธ์ไท่เทียนกับเทพยุทธ์ฉางหลานรู้แหล่งกบดานของเทพยุทธ์อั้นเทียนถึงไม่มีคนกระจายข่าว? เพราะฉะนั้นคำสั่งของเทพยุทธ์ เป็นเท็จชัวร์!”
ฉินเจี้ยนหนู่พูดวิเคราะห์ขึ้นมา
“ล้อมปราบเทพยุทธ์อั้นเทียน เป็นเรื่องใหญ่มาก ไม่แน่สองเทพยุทธ์อาจจะอยากปิดบังก็ได้นะ!”
จิ่วอวี้พูดขึ้น
“งั้นตำหนักฉางหลานเพิ่มกำลังทหารหรือยัง?”
ฉินเจี้ยนหนู่พูดขึ้นอีก
พอได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนใบ้รับประทานทันที
ใช่สิ ตำหนักฉางหลานไม่ได้ระดมกำลังทหารแม้แต่น้อย เทพยุทธ์ฉางหลานคงไม่สามารถไปรับมือเทพยุทธ์อั้นเทียนได้เพียงลำพังหรอกมั้ง?”
“เพราะฉะนั้นคำสั่งนี้จะต้องตรวจสอบ บางทีอาจจะมีคนอยากหลอกพวกเราออกจากอาคารมอบรางวัลนำจับก็ได้”
ฉินเจี้ยนหนู่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
พอได้คำพูดเหล่านี้ ทุกคนถึงกับหายใจติดขัด
“ต้องเป็นลิ่งหูหยู่แน่นอน”
“นอกจากเขา คงไม่มีคนอื่นแล้ว! ดูอย่างนี้แล้วคนผู้นี้ยังไม่ล้มเลิกความคิดเลยนะ!”
“แบบนี้ พวกเราไม่ให้ความสนใจเขาก็จบ!”
ทุกคนพูดขึ้น และยืนหยัดแน่วแน่
แต่แล้วเวลานี้ จู่ๆก็มีเงาร่างหนึ่งเดินเข้ามาในอาคารมอบรางวัลนำจับ
ฉินเจี้ยนหนู่หันไปมอง อดไม่ได้ที่จะชะงักงัน
“แม่? แม่….มาทำไมเหรอ?”
ฉินเจี้ยนหนู่มองผู้หญิงที่เดินเข้ามาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เธอสมองว่างเปล่ารีบโผเข้าไปกอดต้อนรับผู้หญิงคนนั้น
จู่ๆเธอก็ผลักฉินเจี้ยนหนู่ออก และร้องไห้โฮขึ้นมา
“หนู่เอ๋อร์ แกอยากทำลายวงศ์ตระกูลของพวกเราใช่ไหม?”
ฉินเจี้ยนหนู่มึนงง เธอไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น จึงรีบปลอบแม่ของตัวเอง
“แม่ อย่าร้องไห้สิคะ เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ? แม่รีบบอกหนูเร็ว!”
ฉินเจี้ยนหนู่ร้อนใจ รีบพูดขึ้น
“เรื่องอะไร? แกช่วยคนชั่ว ช่วยเหลือคนไม่มีหัวนอนปลายเท้ารับมือกับคุณชายลิ่งหู รับมือกับท่านเทพยุทธ์ฉางหลาน แกรู้ไหม แกทำแบบนี้ จะทำให้ตระกูลฉินเจี้ยนของเราล่มสลาย!”
แม่ของฉินเจี้ยนหนู่ร้องไห้จวนจะขาดใจ
ทุกคนมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ
ฉินเจี้ยนหนู่เองก็ชะงักงันมึนงง
แต่ไม่นาน เธอก็สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า: “แม่คะ ตระกูลฉินเจี้ยนไม่ใช่พึ่งพาอาศัยเทพยุทธ์ไท่เทียนแล้วเหรอ? มีเทพยุทธ์ไท่เทียนคุ้มครอง ทำไมถึงจะล่มสลาย? อีกอย่าง หนูออกจากตระกูลฉินเจี้ยนมาตั้งนานแล้ว หนูถูกแม่ขับไล่ ตอนนี้หนูไม่ใช่คนของตระกูลฉินเจี้ยนแล้ว”
“แก….อกตัญญู ไม่กตัญญู…”
แม่ของฉินเจี้ยนหนู่หยุดร้องไห้ สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเคือง
“แม่คะ หรือว่าลิ่งหูหยู่สั่งแม่มาเหรอ? เขาอยากให้แม่หลอกหนูออกจากอาคารมอบรางวัลนำจับสินะ เขาถึงจะได้ลงมือกับหนูง่ายๆ แล้วจะเอาหนูมาเป็นตัวประกันคุกคามพี่หลิน ถ้าแบบนี้ แม่คะ หนูยอมตาย ก็ไม่มีทางทำร้ายพี่หลินค่ะ”
ฉินเจี้ยนหนู่สีหน้าแน่วแน่ นัยน์ตาไม่มีความลังเลใจ
ผู้เป็นแม่ชะงักงัน ทอดถอนหายใจออกมายาวเหยียดพูดว่า: “ช่างเถอะๆ ในเมื่อแกเป็นแบบนี้ งั้นฉันก็จะไม่บังคับแก!”
“แม่คะ….ลิ่งหูหยู่บังคับแม่มาใช่ไหม? คนอื่นล่ะ? ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหน?”
ฉินเจี้ยนหนู่รีบถามขึ้น
“พวกเขามาหาพวกเราจริง พวกเขาบังคับให้พวกเราคนกลุ่มตระกูลฉินเจี้ยนหลอกแกออกมา เพื่อจะได้จับแกเป็นตัวประกัน และบังคับขู่ให้คุณหลินออกมาจากอาคารมอบรางวัลนำจับ เพื่อฆ่าเขา!”
แม่ของฉินเจี้ยนหนู่ทอดถอนหายใจพูดขึ้น
“อะไรนะ?”
ทุกคนตกตะลึง


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...