ทั้งอาคารมอบรางวัลนำจับเกิดความโกลาหล
ทุกคนต่างมองไปยังผู้หญิงคนนั้นที่พุ่งมาจากประตูใหญ่ด้วยความประหลาดใจ อีกทั้งฉินเจี้ยนหนู่ที่ถูกเธอลากเข้ามา และทุกคนต่างก็งุนงง
"ผู้จัดการเถา!"
อวี่ปี้หง ฉางหลานฟู้ จิ่วอวี้และคนอื่นๆ ก็วิ่งโซซัดโซเซออกมา
"มันเกิดเรื่องอะไรกัน?"
เถาเฉิงตะโกนขึ้นมา
"คนคนนี้ไม่ใช่แม่ของฉินเจี้ยนหนู่ แต่ปลอมตัวมา เธอพยายามแอบข้ามาเพื่อที่จะทำร้ายคุณหลิน แต่หลังจากที่พวกเรารู้ทัน จึงจงใจจับตัวคุณหนูฉินเจี้ยนเป็นตัวประกันเพื่อบีบบังคับให้คุณหลินออกจากอาคารมอบรางวัลนำจับ ผู้จัดการเถา ไม่ว่าอย่างไร ท่านจะต้องช่วยคุณหนูฉินเจี้ยนด้วยนะครับ!"
จิ่วอวี้กล่าวด้วยความรีบร้อน
ถ้าหากรอหลินหยางกลับมา แล้วพบว่าฉินเจี้ยนหนู่ถูกลักพาตัวไป พวกเขาจะอธิบายกับหลินหยางว่าอย่างไรล่ะ?
เพียงเถาเฉิงได้ฟัง สีหน้าก็เปลี่ยนไป และเขาก็เข้าใจความร้ายแรงของเรื่องราวในทันที
"วางใจได้ ที่นี่คืออาคารมอบรางวัลนำจับ คาดไม่ถึงว่าจะมีคนกล้ามาลักพาตัวคนในอาคารมอบรางวัลนำจับอย่างนั้นเหรอ? ถ้าหากจับคนคนนี้ไม่ได้ ฉันจะมีหน้าอยู่ในอาคารมอบรางวัลนำจับได้อย่างไร?"
เถาเฉิงตะโกนขึ้นมาอย่างเยือกเย็น เขาเปิดสัญญาณเตือนภัยทันที และพุ่งตัวเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้น วางแผนที่จะสกัดกั้นเธอด้วยตัวเอง
คว้าง!
จากนั้นก็มีเสียงอันแปลกประหลาดดังขึ้น
สิ่งกีดขวางโปร่งใสปรากฏขึ้นมาที่ประตูใหญ่ และปิดกั้นทางออกเอาไว้
ผู้หญิงคนนั้นเห็นเช่นนี้ เธอจึงขยับนิ้วทันที และใช้พลังแห่งสวรรค์จากทั่วทั้งตัว เพื่อโจมตีไปที่ม่านพลัง
"หยุดนะ! ยอมให้จับเสียดีๆ!"
เถาเฉิงตะโกนออกมา และคว้าไปยังผู้หญิงคนนั้น
แต่วินาทีต่อมา จู่ๆ ตราประทับดอกพลับพลึงแดงก็ปรากฏขึ้นที่เท้าของผู้หญิงคนนั้น หลังจากที่ดอกพลับพลึงแดงปรากฏออกมา มันก็หมุนอย่างรวดเร็ว จากนั้นพลังอันแปลกประหลาดและลึกลับก็ส่งออกมาจากร่างกายของเธอ
"นี่มันคือ?"
สีหน้าของเถาเฉิงเปลี่ยนไปอย่างมาก
"อาคารมอบรางวัลนำจับอย่างนั้นเหรอ? ช่างน่าหัวเราะเป็นที่สุด!"
ผู้หญิงคนนี้หัวเราะเยาะ จากนั้นจู่ๆ ร่างก็ระเบิดกลีบดอกไม้จำนวนมากออกมา
กลีบดอกไม้เหล่านี้เป็นกลีบดอกของดอกพลับพลึงแดงทั้งหมด
พวกมันมีสีแดงเลือด และส่งกลิ่นคาวเลือดอันน่าสยดสยองถึงที่สุด
มันกระจัดกระจายไปทั่วทุกทิศราวกับผีเสื้อ
และทุกอย่างที่สัมผัสโดนกลีบดอกเหล่านั้นต่างก็หลอมละลายไปโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า
ราวกับว่ามันคือเคียวพญายมที่พรากทุกสิ่งทุกอย่างไป
เถาเฉิงรีบหยุดฝีเท้าลง และไม่กล้าเข้าไปใกล้
และดอกพลับพลึงแดงก็จู่โจมเข้าไปที่ม่านพลังโดยตรง
ม่านพลังถูกหลอมละลายทันที
แม้แต่ประตูใหญ่ทั้งบานก็ถูกกลีบดอกไม้หลอมละลาย และพังทลายลงเป็นชิ้นๆ
ผู้หญิงคนนั้นยิ้มอย่างเยือกเย็น จากนั้นก็กระโดดออกจากประตูใหญ่ และหายตัวไปโดยตรง
"ไล่ตามไป!"
คนของอาคารมอบรางวัลนำจับต้องการที่จะไล่โจมตี
"ทุกคนหยุด!"
เถาเฉิงเห็นเช่นนี้ จึงรีบตะโกนออกมา
แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว
เห็นได้ชัดว่าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเหล่านี้ไม่รู้ว่ากลีบดอกไม้ที่ยังไม่หายนั้นน่ากลัวเพียงใด
บางคนที่ไม่ทันได้ระวังตัว ก็สัมผัสเข้ากับกลีบดอกไม้โดยตรง ในชั่วพริบตาร่างก็ถูกกลีบดอกไม้แทงทะลุ และเสียชีวิตลงทันที
ส่วนบางคนที่เหยียบกลีบดอกไม้ที่อยู่บนพื้น ขาทั้งสองข้างก็ถูกหลอมละลาย หลังจากที่ล้มลงกับพื้น ศพก็จะละลายกลายเป็นเลือดภายในเพียงแค่ไม่กี่อึดใจ
"อ๊าก!"
ภายในห้องโถงมีเสียงกรีดร้องดังขึ้นมาทันที
ทุกคนต่างก็หวาดกลัวเป็นอย่างมาก
บรรดายอดฝีมือของอาคารมอบรางวัลนำจับต่างไม่กล้าไล่ตามไป
"นี่....นี่มันทักษะอะไรกัน?"
"เพราะเหตุใด....ถึงน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้?"
เม่ยเมิ่งและคนอื่นๆ เดินเข้ามา มองฉากอันน่าตกตะลึงที่หน้าประตูใหญ่ แต่ละคนก็ตกใจจนพูดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่
"นี่คือทักษะโลหิตต้องห้าม...."
สีหน้าของเถาเฉิงซีดเผือด จากนั้นจึงกัดฟันแล้วกล่าวว่า: "เป็นเวลานานมาแล้วที่ทั้งชีพจรมังกรใต้ดินไม่เคยพบเห็นคนที่ใช้ทักษะนี้ เหตุการณ์นี้ค่อนข้างผิดปกติ และฉันจะต้องรายงานให้เบื้องบนทราบทันที!"
"ผู้จัดการเถา แล้วคุณหนูฉินเจี้ยนล่ะจะทำอย่างไรดี?"
"วางใจเถอะ ฉันจะแจ้งเบื้องบนเดี๋ยวนี้ และขอให้เบื้องบนทำการปิดล้อมเมืองหลงซิน ถึงแม้คนคนนั้นจะหนีไปสุดหล้าฟ้าเขียว ก็อย่าคิดที่จะหนีได้พ้นเลย!"
เถาเฉิงกล่าว จากนั้นก็หันหลังกลับและวิ่งออกไป
ไม่นาน ยอดฝีมือจำนวนมากของอาคารมอบรางวัลนำจับก็ออกมาจากประตูด้านหลัง และไล่ตามไปยังทิศทางของคนคนนั้น
ผู้หญิงคนนั้นลักพาตัวฉินเจี้ยนหนู่ในอาคารมอบรางวัลนำจับ เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องเพียงแค่หลินหยาง แต่ถือเป็นการตบหน้าอาคารมอบรางวัลนำจับอย่างแรงอีกด้วย
ก่อนที่เถาเฉิงจะไปรายงานไม่กี่นาที เสียงเตือนภัยระดับหนึ่งของอาคารมอบรางวัลนำจับได้ดังขึ้น
และทุกคนที่อยู่ในห้องโถงต่างก็เงยหน้าขึ้นมองไปยังด้านบน
แต่ก็เห็นเพียงแรงสั่นสะเทือนจากชั้นบน และได้ยินเสียงฝีเท้าจำนวนมากดังขึ้น
"นี่คือคำสั่งเตือนระดับหนึ่ง!"
จิ่วอวี้มีสีหน้าตกตะลึง: "ดูเหมือนว่าอาคารมอบรางวัลนำจับจะให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากเลยนะ!"
"แม้แต่สงครามระหว่างเทพยุทธ์อาคารมอบรางวัลนำจับยังไม่เปิดสัญญาณเตือนภัยเลย ดูเหมือนว่าครั้งนี้บรรดายอดฝีมือของอาคารมอบรางวัลนำจับจะโกรธเคืองมาก!"
"กล้ามาลักพาตัวมาฆ่าคนถึงในอาคารมอบรางวัลนำจับ ไหนเลยคนของอาคารมอบรางวัลนำจับจะยอมรามือ?"
เม่ยเมิ่งกัดเขี้ยวเคี้ยวฟัน: "คุณหลินเอาใจใส่คุณหนูฉินเจี้ยนเป็นอย่างมาก ถ้าหากคุณหลินรู้ว่าคุณหนูฉินเจี้ยนถูกลักพาตัวไป พวกเราจะอธิบายกับเขาอย่างไรดี? พวกเราจะต้องดำเนินการเดี๋ยวนี้ คิดหาวิธีช่วยคุณหนูฉินเจี้ยนกลับมาให้ได้"
"แต่ตอนนี้พวกคุณได้รับบาดเจ็บกันอยู่นะ จะสามารถทำอะไรได้ล่ะ? ฉันคิดว่า รอฟังข่าวอยู่ที่นี่เถอะ"
จิ่วอวี้กล่าวพลางทอดถอนใจ

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...