ทันทีที่ได้ยินคำพูดของฉินเจี้ยนหนู่ ทุกคนต่างก็รีบหันกลับมาทันท จากนั้นก็มองไปทางชายที่โชกไปด้วยเลือด
เมื่อชายที่โชกไปด้วยเลือดเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดผู้คนก็มองเห็นรูปร่างหน้าตาของเขาได้ชัดเจน
“คุณหลิน!”
“ที่แท้ก็เป็นท่านอาจารย์จริงๆ เยี่ยมไปเลย! เยี่ยมมาก!”
“คุณหลินยังไม่ตาย ดีจริงๆ!”
ผู้คนต่างร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจและตื่นเต้น
น้ำตาเอ่อล้นออกจากดวงตาของฉินเจี้ยนหนู่ และริมฝีปากบางก็เม้มแน่น
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ เธอไม่เคยคาดคิดเลยว่าเธอจะได้พบกับหลินหยาง
แต่ในครู่ต่อมา ฉินเจี้ยนหนู่ก็ดูเหมือนจะนึกถึงบางอย่างขึ้นมาได้ สีหน้าบนใบหน้างามก็เปลี่ยนไป และเธอก็พูดออกมาอย่างกังวลว่า: "พี่หลิน รีบวิ่งเร็ว!"
หลังจากพูดเช่นนั้นแล้ว เธอก็หันกลับไปและรีบพุ่งไปหาคนเหล่านั้นทันที
ในสายตาของเธอ สิ่งมีชีวิตที่ออกมาจากหุบเขาเหล่านี้ล้วนเหมือนเป็นสิ่งที่มาจากต่างโลก พลังที่พวกเขาใช้นั้นไม่อาจจินตนาการได้ และพวกเขาก็ไม่ได้อยู่ในขอบเขตของสิ่งมีชีวิตปกติในชีพจรมังกรใต้ดินอีกต่อไป
แม้ว่าหลินหยางจะแข็งแกร่งกว่าพวกเขามาก แต่ถ้าต้องมาเผชิญหน้ากันขึ้นมาจริงๆ ฉินเจี้ยนหนู่เองก็ไม่คิดว่าหลินหยางจะเป็นคู่ต่อสู้ของคนพวกนั้นได้
แต่เพียงแค่ความแข็งแกร่งของเธอคนเดียวจะไปเปรียบเทียบกับสิ่งมีชีวิตที่คาดเดาไม่ได้เหล่านั้นได้อย่างไร?
“ไอ้พวกขยะที่ไม่รู้จักประมาณตน!”
ผู้หญิงคนหนึ่งยิ้มอย่างเย็นชาและยกมือขึ้นไปในอากาศ
เปรี้ยง!
พลังของมังกรทำลายล้างพุ่งเข้าโจมตีพลังแห่งสวรรค์ที่ฉินเจี้ยนหนู่ปล่อยออกมาทันที จากนั้นคลื่นพลังแปลกๆก็ห่อหุ้มฉินเจี้ยนหนู่เอาไว้ทั้งหมดและดูดทั้งร่างกายเข้าไป
ฉินเจี้ยนหนู่ไม่สามารถควบคุมร่างกายตนเองได้เลยสักนิด จากนั้นก็ถูกผู้หญิงคนนั้นคว้าตัวไว้และรัดคอทันที
พละกำลังของหญิงสาวคนนั้แข็งแกร่งมากจนคอของฉินเจี้ยนหนู่ถูกบีบจนผิดรูปทันที
อีกทั้งเธอก็ไม่ได้ปราณีเลยแม้แต่น้อย การลงมือครั้งนี้ก็เพื่อฆ่า ฉินเจี้ยนหนู่
ในช่วงเวลาวิกฤตินี้เอง ก็มีเสียงที่ไม่แยแสดังขึ้น
"ปล่อยเธอไปซะ"
เป็นหลินหยาง
เขาจ้องมองผู้หญิงด้วยดวงตาสีแดงก่ำจนเป็นสีเสือด น้ำเสียงที่เปล่งออกมาก็เย็นชา
แต่ผู้หญิงคนนั้นกลับไม่ได้แยแสเลย ยังคงแค่ใช้พละกำลังของเธอหักคอฉินเจี้ยนหนู่
แต่ทว่าในจังหวะที่พลังของหญิงสาวกำลังจะหักคอของฉินเจี้ยนหนู่นั้นเอง
ฉับ!
จู่ๆ ก็มีพลังที่มองไม่เห็นโจมตีเข้ามาและตัดเข้าที่แขนของผู้หญิงคนนั้นทันที
"ไม่นะ ระวัง!"
คนอื่นๆต่างก็ตกใจและรีบตะโกนออกมาอย่างรวดเร็ว
แต่...มันก็สายไปแล้ว!
แผละ!
คลื่นพลังดังกล่าวตัดแขนของผู้หญิงคนนั้นออกทันที
เลือดกระฉูด
ผู้หญิงคนนั้นเซถลากลับไปด้วยความเจ็บปวด
ฉินเจี้ยนหนู่เองก็ล้มลงเช่นกัน
เม่ยเมิ่งที่นี่มีสายตาทเฉียบคมและมือที่รวดเร็วก็รีบวิ่งไปกอดร่างของฉินเจี้ยนหนู่เอาไว้ทันที
ใบหน้าของฉินเจี้ยนหนู่ซีดเผือด และปากเล็กๆนั้นก็ยังคงไอออกมาไม่หยุด
ผู้หญิงที่แขนขาดไปกัดฟันกรอด พร้อมจ้องมองด้วยความเจ็บปวดและความโกรธเกรี้ยว
“พลังมังกรงั้นเหรอ? นี่แกใช้พลังมังกรได้ยังไง?”
ชายคนหนึ่งก้าวไปข้างหน้า พร้อมส่งสายตาเย็นชาจ้องมองที่หลินหยางและถามออกมา
“พวกเจ้าคงจะรู้จักเย่เหยียนใช่ไหม?”
หลินหยางมองคนเหล่านี้อย่างไม่แยแส: "บอกข้ามา พวกเจ้าเป็นใคร"
“แกมีคุณสมบัติพอที่จะมาคุยกับพวกเราด้วยเหรอ? นี่มันรนหาที่ตายชัดๆ!”
"คุกเข่าลงซะ!"
ชายผมขาวสองคนที่ยังไม่รู้จักหลินหยางและรีบวิ่งไปพร้อมกับเสียงคำราม
พลังมังกรมังกรของทั้งสองคนต่างแข็งแกร่ง ราวกับมีมังกรกำลังคำรามอย่างคลุมเครือ รัศมีพลังนั้นช่างน่าประหลาดใจ
แต่วินาทีต่อมา หลินหยางก็จับมือไว้
กรร!
เสียงคำรามของมังกรอันน่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกมาจากเขา
กระแสพลังในอากาศที่น่าสะพรึงกลัวนั้นเปรียบเสมือนคลื่นระลอกใหญ่ที่ทะลักท่วมท้นสองคนนั้นทันที
ก่อนที่ทั้งสองจะได้เข้าไปใกล้ ก็ถูกพลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้กระแทกจนกระเด็นออกไปแล้ว พวกเขากระอักเลือดและล้มลงกับพื้นอย่างแรง
"นั่นมันอะไรกันน่ะ?"
ใบหน้าของคนที่เหลือต่างก็ซีดลง
“พลังมังกรนี้... มันช่างทรงพลังมาก! เขา... เขาเป็นใครกันแน่ ทำไมเขาถึงมีพลังมังกรที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้?”
ผู้หญิงที่แขนขาดเอาแต่ถอยกลับไปซ้ำแล้วซ้ำอีก เจตนาฆ่าในดวงตาหายไปหมดแล้ว แทนที่ด้วยความหวาดกลัวอย่างเต็มเปี่ยม...
ทุกคนจ้องมองด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...